olamarikina

Paggunita kay San Blas, Obispo at Martir | Pebrero 3

Wed, 05 Feb 2025 07:49:14 GMT

Gaya ni San Blas, huwag nawa tayong mag-alinlangang ipagtanggol ang ating pananampalataya. Huwag tayong matakot sa pangungutya o pag-uusig.

Si San Blas ay isang obispo at martir. Kaunti lamang ang nalalaman sa kanyang buhay ngunit naging tanyag siya dahil sa himalang pagpapagaling sa isang batang muntik mamatay dahil sa nagbarang tinik sa lalamunan nito. Dahil dito, kinilala si San Blas bilang patron ng mga maysakit sa lalamunan.

Sa kabila ng kanyang kabanalan at pagmamalasakit sa kapwa lalo na sa maysakit, si San Blas ay nagdusa sa kamay ng mga mang-uusig. Pinahirapan siya at sa huli ay pinatay dahil sa kanyang pananampalataya. Ang kanyang buhay ay isang patunay ng matibay na paninindigan sa Diyos, kahit pa ito ay humantong sa sakripisyo ng sariling buhay.

Iniimbitahan tayo ng pagdiriwang sa araw na ito upang tularan si San Blas. Sa ating panahon ngayon, maraming tao ang nangangailangan ng pagpapagaling, hindi lamang sa pisikal na sakit kundi pati na rin sa sugat ng kanilang damdamin at kaluluwa. Tinuturuan tayo ni San Blas na maging instrumento ng kagalingan sa pamamagitan ng ating pagmamalasakit, pagtulong at pagdarasal para sa mga taong ito.

Gaya ni San Blas, huwag nawa tayong mag-alinlangang ipagtanggol ang ating pananampalataya. Huwag tayong matakot sa pangungutya o pag-uusig. Tinatawag tayo upang maging matatag sa ating paninindigan at ipakita ang tunay na diwa ng Kristiyanismo sa pamamagitan ng pagmamahal at paglilingkod da kapwa. Nawa’y maging inspirasyon natin si San Blas upang tayo rin ay maging kasangkapan ng Diyos sa pagpapagaling, hindi lamang sa sakit ng pisikal kundi pati na rin sa sakit ng kaluluwa.

San Blas, ipanalangin mo kami!

“PAG-AALAY SA DIYOS” | Kapistahan ng Pagdadala kay Hesus na Panginoon sa Templo

Wed, 05 Feb 2025 07:44:53 GMT

Kapag binigay natin nang buo ang sarili at buhay sa Diyos upang ang plano Niya ang masunod, magkakaroon tayo ng kasiyahan, kapanatagan ng loob at kapayapaan na hindi natin matatagpuan makuha man natin ang lahat ng yaman sa mundo.

Pebrero 2, 2025.

MABUTING BALITA
Lucas 2, 22-40

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Nang dumating ang araw ng paglilinis sa kanila ayon sa Kautusan ni Moises, si Hesus ay dinala ng kanyang mga magulang sa Jerusalem upang iharap sa Panginoon, sapagkat ayon sa Kautusan, “Ang bawat panganay na lalaki ay nakatalaga sa Panginoon.” At naghandog sila, ayon sa hinihingi ng Kautusan ng Panginoon: “Mag-asawang batu-bato o dalawang inakay na kalapati.”

May isang tao noon sa Jerusalem, ang pangala’y Simeon. Matapat at malapit sa Diyos ang lalaking ito at naghihintay sa katubusan ng Israel. Sumasakanya ang Espiritu Santo na nagpahayag sa kanya na hindi siya mamamatay hangga’t hindi niya nakikita ang Mesiyas na ipinangako ng Panginoon. Sa patnubay ng Espiritu, pumasok siya sa templo. At nang dalhin doon ng kanyang mga magulang ang sanggol na si Hesus upang gawin ang hinihingi ng Kautusan, siya’y kinalong ni Simeon. Ito’y nagpuri sa Diyos, na ang wika,

“Kunin mo na, Panginoon, ang iyong abang alipin,
ayon sa iyong pangako yamang nakita na ng aking mga mata ang iyong tagapagligtas,
na inihanda mo para sa lahat ng bansa:
Liwanag itong tatanglaw sa mga Hentil,
at magbibigay-karangalan sa iyong bayang Israel.”

Namangha ang ama’t ina ng sanggol dahil sa sinabi ni Simeon tungkol sa kanya. Binasbasan sila ni Simeon, at sinabi kay Maria, “Tandaan mo, ang batang ito’y nakatalaga sa ikapapahamak o ikaliligtas ng marami sa Israel, isang tanda mula sa Diyos ngunit hahamakin ng marami kaya’t mahahayag ang kanilang iniisip. Dahil diyan, ang puso mo’y para na ring tinarakan ng isang balaraw.”

Naroon din sa templo ang isang propetang babae na ang pangala’y Ana, anak ni Fanuel na mula sa lipi ni Aser. Siya’y napakatanda na. Pitong taon lamang silang nagsama ng kanyang asawa, nang siya’y mabalo. At ngayon, walumpu’t apat na taon na siya. Lagi siya sa templo at araw-gabi’y sumasamba sa Diyos sa pamamagitan ng pag-aayuno at pananalangin. Lumapit siya nang oras ding iyon at nagpasalamat sa Diyos. Nagsalita rin siya tungkol kay Hesus sa lahat ng naghihintay sa pagpapalaya ng Diyos sa Jerusalem.

Nang maisagawa nila ang lahat ng bagay ayon sa Kautusan, bumalik na sila sa kanilang bayan, sa Nazaret, Galilea. Ang bata’y lumaking malakas, marunong at kalugod-lugod sa paningin ng Diyos.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:
Ayon sa kautusan ni Moises, ang panganay na lalaki ay sa Panginoon. Kaya 40 araw matapos ang pagkapanganak ng sanggol, sila ay dinadala sa templo. Mayroong propeta sa templo na ng pangalan ay Simeon. Ang kanyang tanging layunin ay ang makita ang Mesiyas na inaabangan ng Israel. Sa paghihintay sa Mesiyas umiikot ang kanyang buhay kaya wala siyang ginawa kundi magdasal. Ganoon din ang propetang si Ana. Kapag sa ating buhay ay wala tayong hinahangad pa na labis para sa ating sarili, doon natin maibibigay ang sarili nang buo sa Diyos. Tandaan natin na ang buhay dito ay maiksi lamang. Sa Diyos tayo nanggaling at sa Diyos tayo babalik subalit makakabalik lamang tayo doon kung sa Kanya rin tayo magpapagabay. Ang pupuno sa ating sarili ay hindi ang inaakala nating pinakamainam na plano natin para sa sarili kundi ang plano ng Diyos. Siya ang nakakaalam ng lahat. Sa Kanya natin ipagkatiwala ang ating sarili at buhay. Kung Siya rin at ang Kanyang Salita ang ating susundin, makakabalik tayo sa Diyos at hindi tayo maliligaw sa ating direksyon sa buhay. Kapag binigay natin nang buo ang sarili at buhay sa Diyos upang ang plano Niya ang masunod, magkakaroon tayo ng kasiyahan, kapanatagan ng loob at kapayapaan na hindi natin matatagpuan makuha man natin ang lahat ng yaman sa mundo. Amen. +

ANG KARUNUNGAN NI SANTO TOMAS DE AQUINO | Enero 28

Tue, 28 Jan 2025 06:48:32 GMT

Makikita ang karunungan sa ating buhay kung ginagamit natin lahat ng ating kakayahan at kaalaman para sa papuri sa Panginoon at upang tulungan ang iba na mapalapit sa Kanya.

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.Maligayang Paggunita kay Santo Tomas de Aquino!

Isa siyang pari at pantas ng Simbahan. Siya rin ay kilala dahil sa kanyang karunungan. Maraming mga iskolar ang nag-aaral ng kanyang mga sinulat, lalo na ang “Summa Theologica.” Ang aklat na ito ay hindi nakumpleto ngunit maraming bagay patungkol sa pilosopiya at teolohiya ang tinuturo dito ni Santo Tomas de Aquino. Paano nga ba natin masasabi na tayo ay may karunungan? Ito ba ay sa dami lamang ng alam natin sa iba’t ibang paksa? Sa katotohanan, ang tunay na karunungan ay nagmumula sa Diyos. Makikita ang karunungan sa ating buhay kung ginagamit natin lahat ng ating kakayahan at kaalaman para sa papuri sa Panginoon at upang tulungan ang iba na mapalapit sa Kanya.

Para kay Santo Tomas de Aquino, hindi niya sinulat ang “Summa Theologica” dahil gusto niya maging sikat at kilala. Sa halip, ito ay upang tulungan ang mga tao na higit mapalalim ang kanilang pananampalataya at kaalaman pagdating sa ating pananampalataya. Bukod pa ito upang mabigyan ng kasagutan ang ilang atake laban sa Simbahang Katolika. Higit sa lahat, tayo ay inaanyayahan ng Diyos na isabuhay ang ating pananampalataya tulad ng halimbawa ni Santa Tomas de Aquino. Namumuhay na tayo sa panahon na ang mga batas na isinusulong ay taliwas sa pananampalataya at moralidad na itinuturo ng Bibliya. Maraming mga tao ang nagsasabi ng mali patungkol sa Simbahan. Nawa’y maging oportunidad ito upang aralin natin ang ating pananampalataya at maalala na sa pamamagitan ng malalim na debosyon sa Panginoon, dito natin matatanggap ang karunungan na sa Kanya nagmumula at hindi maibibigay ng mundo.

Santo Tomas de Aquino, ipanalangin mo kami.

PAGGUNITA KAY SAN FRANCISCO DE SALES | Enero 24

Fri, 24 Jan 2025 07:09:28 GMT

Si San Francisco ng Sales ay isang obispo at pantas ng Simbahan. Siya ay kilala bilang “the gentleman saint”.

Si San Francisco ng Sales ay isang obispo at pantas ng Simbahan. Siya ay kilala bilang “the gentleman saint”. Kilala sa pagiging malumanay, hindi niya itinuring nang marahas ang mga kaaway sa pananampalataya. Ang gamit niya ay pag- ibig ng Diyos at pagkamahinanon para maibalik sila sa totoong pananalig sa Panginoon. Bagaman mataas ang pinag-aralan at galing sa isang maharlikang pamilya, pinili niyang iwan ang lahat ng yaman at titulo upang maging lingkod ng Diyos na pari. Mahalagang pagnilayan natin sa araw na ito, paano natin ituring ang ating mga kaaway? Namumuhi ba tayo sa kanila o puno tayo ng pagpapatawad, pananalangin, pag-ibig at pag-asa na sila ay mababago ng Diyos? Ano ang nais ng Diyos na iwan natin upang makapaglingkod tayo sa Kanya nang lubos? Sabihin at ialay natin ang mga ito sa Kanya upang wala nang maging balakid sa ating pagtugon sa Kanyang tawag sa atin. Amen. +

San Francisco de Sales, ipanalangin mo kami!

ANG PANININDIGAN NI SAN SEBASTIAN | Enero 20

Mon, 20 Jan 2025 07:22:25 GMT

Maaaring hindi natin nararanasan ang pagdurusa na naramdaman ng santo na ating ginugunita ngayon, ngunit tayo ba ay patuloy na naninindigan sa ating pananampalataya?

Maligayang Paggunita kay San Sebastian, martir! Kaunti lamang ng ating nalalaman sa santo na ating inaalala ngayon at isa rito ay isa siyang kawal ng mga romano noong panahong AD 283. Kaya siya sumali rito ay upang ipagtanggol ang mga Kristyano na kinukulong at pinapatay ng mga Romano noong panahong iyon. Naging matagumpay si San Sebastian sa pagkumbinse sa maraming tao na sila ay magbago at maging Kristyano. Gayunpaman, nalaman ito ng ibang kawal at ibinalita sa Emperador na si Diocletian na si San Sebastian ay isang Kristiyano. Dahil dito, si San Sebastian ay itinali at inutusan ng Emperador na siya ay panain. Inakala ng mga kawal na namatay na si San Sebastian kaya pinabayaan nila ito. Ang hindi alam ng iba ay buhay pa rin siya. Inalagaan siya ng nakakuha sa kanya at matapos niyang gumaling, pinuntahan ni San Sebastian ang Emperador para bigyan ng kritisismo dulot ng pag-uusig at pagpatay sa mga kapwa Kristiyano. Nakalulungkot dahil matapos malaman ng Emperador na buhay pa rin si San Sebastian, ipinahuli ulit siya at pinaghahampas ng mga kawal hanggang mamatay.

Maaaring hindi natin nararanasan ang pagdurusa na naramdaman ng santo na ating ginugunita ngayon, ngunit tayo ba ay patuloy na naninindigan sa ating pananampalataya? Sa ating kultura ngayon, maraming mga Katoliko ang inuusig ng kanilang kapwa kapamilya at mga kaibigan dahil sa ating pananampalataya. Tayo ay pinipilit na sumang-ayon sa maling paniniwala at ideolohiya na taliwas sa katuruan ni Kristo katulad ng lgbt+ ideology, diborsyo, aborsyon at iba pa. Maraming tao rin ang pinagtatawanan lamang ang ating debosyon at mga panalangin. Ano ang ginagawa natin sa mga panahong ito? Itinatago lamang ba natin ang ating pananampalataya na tila ay kinahihiya natin ito? Tayo po ba ay nagpapadala sa maling paniniwala ng mundo? O nanatili tayong matatag sa ating paninindigan dahil sa ating pananampalataya kay Hesus? Tulad ni San Sebastian, maging modelo tayo sa kapwa Kristiyano sa pamamagitan ng pagtayo sa ating paniniwala sa kabila ng pag-uusig na ating nararanasan sa ating buhay. Maaaring magdusa tayo ngunit manatili tayong umasa sa pangako ng ating Panginoong Hesus sa buhay na walang hanggan sa Kanyang kaharian sa langit.

San Sebastian, ipanalangin mo kami.

“PAGIGING ANAK NG DIYOS” | Kapistahan ng Panginoong Hesus, Ang Banal na Sanggol

Sun, 19 Jan 2025 05:21:23 GMT

Malapit sa puso ng mga Pilipino ang debosyon sa Señor Sto. Niño. Sa wikang Ingles, ang ibig sabihin nito ay “Holy Child”. Ang “Holy Child” na ito ay walang iba kundi si Hesus.

Enero 19, 2025

MABUTING BALITA
Lucas 2, 41-52

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Taun-taon, tuwing Pista ng Paskuwa, ang mga magulang ni Hesus ay pumupunta ng Jerusalem. At nang labindalawang taon na siya, pumaroon sila gaya ng dati nilang ginagawa. Pagkatapos ng pista, sila’y umuwi na. Nagpaiwan si Hesus sa Jerusalem ngunit hindi ito napansin ng kanyang mga magulang. Sa pag-aakala ng isa na si Hesus ay kasama ng isa, nagpatuloy sila sa maghapong paglalakbay. Nang malaman nilang hindi siya kasama, siya’y hinanap nila sa kanilang mga kamag-anak at kakilala. Hindi nila siya matagpuan, kaya’t bumalik sila sa Jerusalem upang doon hanapin. At nang ikatlong araw, natagpuan nila si Hesus sa loob ng templo, nakaupong kasama ng mga guro. Nakikinig siya sa kanila at nagtatanong; at ang lahat ng nakarinig sa kanya ay namangha sa kanyang katalinuhan. Nagtaka rin ang kanyang mga magulang nang siya’y makita. Sinabi ng kanyang ina, “Anak, bakit naman ganyan ang ginawa mo sa amin? Balisang-balisa na kami ng iyong ama sa pag-hahanap sa iyo.” Sumagot siya, “Bakit po ninyo ako hinahanap? Hindi ba ninyo alam na ako’y dapat na nasa bahay ng aking Ama?” Ngunit hindi nila naunawaan ang pananalitang ito.

Siya’y umuwing kasama nila sa Nazaret, at naging isang masunuring anak. Ang lahat ng bagay na ito ay iningatan ng kanyang ina sa kanyang puso. Patuloy na lumaki si Hesus. Umunlad ang kanyang karunungan at lalong kinalugdan ng Diyos at ng mga tao.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Malapit sa puso ng mga Pilipino ang debosyon sa Señor Sto. Niño. Sa wikang Ingles, ang ibig sabihin nito ay “Holy Child”. Ang “Holy Child” na ito ay walang iba kundi si Hesus. Makikita ang imahen Niya na ito bilang isang bata sa napakaraming bahay at tindahan o kainan. Ang imahen na ito ay tanda rin ng simula ng ating pagiging Katoliko dahil ito ang kauna-unahang imahen na ibinigay kay Doña Juana, isang reyna sa Pilipinas noong panahon na iyon. Nasa kasaysayan na natin ito, ngunit ano nga ba ang ibig sabihin ng imahen na ito para sa atin? Ano ang sinasabi ng Diyos sa atin ngayon?

Mababasa natin sa ebanghelyo ang pagkawala ni Hesus sa templo noong Siya ay labindalawang taong gulang pa lamang. Sa Kanyang edad, may alam na Siya sa Kanyang misyon mula sa Ama ngunit sa kabila nito at ng pagiging Diyos, sumusunod pa rin Siya sa Kanyang mga magulang. Tayo rin ay inaanyayahang ibaba ang ating sarili, tanggapin ang ating mga kahinaan at pagkakamali at sumunod sa plano ng Ama para sa ating buhay. Marahil napakarami nating plano sa buhay at pangarap na gustong gusto nating matupad. Ngunit tanggapin natin ang katotohanan na hindi tayo laging tama, at tila tayo mga tupa na sa malapit lamang nakakakita. Hindi natin kayang makita ang hinaharap at hindi natin alam ang lahat. Hindi tayo tulad ng Diyos. Kaya nga, bilang mga bata at Kanyang mga anak, hilingin natin na matuto nawa tayong magtiwala sa Kanya nang lubos at nang tayo ay makapakinig sa Kanyang plano sa ating buhay. Kung ano man ito, ito ang pinakamainam para sa atin. Isa sa paraan para malaman ito ay maglaan tayo ng oras upang manalangin araw-araw bago matulog at pagkagising. Pagnilayan natin ang Kanyang Salita araw-araw, sapagkat lagi Siyang mayroong bagong sinasabi sa atin na gagabay sa atin sa ating buhay. Amen. +

ANG DEDIKASYON NI SAN ANTONIO | Enero 17

Fri, 17 Jan 2025 08:31:10 GMT

Isa sa kanyang sikreto sa kabanalan ay ang pagdarasal sa Diyos sa maraming beses sa isang araw, lalo na oras ng temptasyon mula kay Satanas.

Maligayang Paggunita kay San Antonio, abad! Si San Antonio ay namuhay sa isang mayamang pamilya ng mga Katoliko ngunit noong narinig niya ang tinig ng Diyos at nakita niya na siya ay tinatawag ng Panginoon upang ibigay ang kanyang buong sarili sa Kanya, pinili niya na mamuhay sa disyerto upang maging banal. Marahil bilang mga layko na may kanya-kanyang pamilya o kaya ay trabaho ay maisip natin na wala tayong matututuhan sa isang tao na karamihan ng kanyang buhay ay nasa disyerto. Ngunit, marami tayong aral na mapupulot sa kanyang buhay.

Una ay ang kanyang pagpapahalaga sa Diyos kaysa sa kanyang kayamanan. Noong pumunta sa Banal na Misa si San Antonio, narinig niya sa Ebanghelyo ang utos ni Hesus sa mayaman na ibigay ang lahat ng kanyang pag-aari sa mahihirap at siya’y magkakaroon ng kayamanan sa langit (Mateo 19:21). Ganito nga ang kanyang ginawa at binigay niya sa mahihirap at sa kanyang pamilya ang kanyang mga salapi upang mamuhay sa disyerto. Totoo na hindi natin ito magagawa kung tayo ay may binubuhay na pamilya at kailangan nila ang ating tulong. Gayunpaman, ang dahilan kung bakit ginawa iyon ni San Antonio ay dahil nalaman niya ang kahalagahan ng pagtitiwala sa Diyos at ang kahalagahan ng kaharian ng langit na hindi niya maipagpapalit sa makamundong pera. Gayundin, maaari tayong matukso na magkaroon ng bagong trabaho, dumami ang pera at iba pa ngunit baka dahil doon ay mas madali tayo magkasala dahil sa pag-iinom ng alak, kaunting oras magdasal, pagpapabaya sa Banal na Misa at iba pa. Tandaan natin na lahat ng ating natanggap na biyaya ay para sa kabutihan at hindi dapat ito maging balakid sa ating relasyon sa Diyos.

Ikalawa, marami tayong matututuhan kay San Antonio pagdating sa pagdarasal. Gaano kadalas po ba tayo nagdarasal at gaano ito kahaba? Pagkagising lang po ba at bago matulog? Mga ilang segundo na dasal lang po ba ito at sa karamihan ng ating oras ay hindi na tayo nagdarasal? Natatawa ba tayo sa mga Katoliko na nakikita natin madalas magdasal sa iba’t ibang oras? Si San Antonio ay modelo ng pagdarasal dahil nakita niya ito bilang sandata laban sa demonyo. Siya ay tinutukso na maging tamad sa pagdarasal, na mawalan ng pag-asa sa disyerto, na magkasala sa pagnanasa at iba pa. Isa sa kanyang sikreto sa kabanalan ay ang pagdarasal sa Diyos sa maraming beses sa isang araw, lalo na oras ng temptasyon mula kay Satanas. Marahil ay sabihin natin na marami tayong trabaho at ginagawa, ngunit hindi ito balakid sa ating pagdarasal. Halimbawa ay sa paghuhugas ng plato at paglilinis, maaari nating ipagsabay ang pagdadarasal sa mga gawaing ito tulad ng ginagawa ng mga santo. Maaari tayo magdasal ng rosaryo, magnilay sa ating kasalanan at iba pa. May mga pagkakataon naman na ang ating isipan ay kailangan ibigay sa trabaho tulad sa opisina. Ngunit, ano po ba ang ginagawa natin kapag tayo ay sumasakay sa pampublikong sakayan at kapag may libreng oras tayo na wala tayong ibang ginagawa? Sa iba, marami silang oras na nagugugol sa mga laro, sa social media, sa panunuod sa Netflix at iba pa. Kasama natin ang Panginoon sa bawat segundo ng ating buhay. Maaari tayong magdasal ng rosaryo, magbasa ng Banal na Bibliya, pumunta sa Adoration Chapel o kaya sa “Online Adoration”, magnilay sa sulat ng mga santo at marami pang iba. Kung nais natin malabanan ang tukso ng demonyo at makapasok sa kaharian ng langit, napakahalaga na putulin ang mga oras na nasasayang natin at maaaring ibigay sa Diyos sa ating mga panalangin. Maaaring mahirap ang magbago ngunit walang imposible sa Diyos lalo na kung ito ay para sa kapakanan ng ating kaligtasan.

San Antonio Abad, ipanalangin mo kami.

PAGGUNITA KAY SAN ARNOLD JANNSEN, PARI | Enero 15

Wed, 15 Jan 2025 08:14:55 GMT

Tuwing ika-15 ng Enero ay ginugunita ng Simbahan ang kabanalan ni San Arnold Jannsen.

Ipinanganak si San Arnold Jannsen noong Enero 5, 1837 sa Alemanya. Pinalaki siya sa isang Katolikong pamilya, at mula sa murang edad ay nagpakita na siya interes sa paglilingkod sa simbahan. Kalaunan ay pumasok siya sa seminaryo at naordinahan noong 1861. Bilang pari, siya ay naglingkod siyang guro at tagapayo sa mga batang seminarista. Taong 1875 nang itatag ni St. Arnold Jannsen ang Society of the Divine Word (SVD). Ito ay kongregasyon o samahana ng mga misyonero na pumupunta sa iba’t ibang panig ng mundo upang ipalaganap ang pananampalatayang Kristiyano. Sa kabila ng kanyang pagod at mahirap na gawain bilang misyonaryo, nagpatuloy si St. Arnold sa kanyang misyon hanggang sa nagkasakit siya. Pumanaw siya noong January 15, 1909, Netherlands, sa edad na 72. Idineklara siyang santo ng Simbahang Katolika noong 2003.

Ang pinakamahalagang bahagi ng buhay ni St. Arnold ay ang kanyang dedikasyon sa misyon ng pagpapalaganap ng Salita ng Diyos. Bilang mga Kristiyano, may misyon din tayong ipalaganap ang Mabuting Balita. Kung minsan ay kinakailangan nating magsalita upang ibahagi ito sa iba. Ngunit sa mas maraming pagkakataon, tinatawag tayo upang maging saksi sa pamamagitan ng ating mabubuting kilos at gawa. Kung nagsisikap tayong itaguyod ang kabutihan ng nakararami at hindi lamang ang ating pansariling interes, tayo ay nagiging saksi sa kabutihan ng Diyos. Kung tayo ay mayroong pagmamalasakit sa mahihirap ng lipunan sa pamamagitan ng konkretong pagtulong sa kanila, naipaparamdam natin ang pagkalinga ng Diyos. Kung inaalagaan natin ang mga bata, matatanda, may sakit, at iba pang nangangailangan, nagiging daluyan tayo ng pag-ibig ng Diyos. Maging inspirasyon nawa natin ang buhay ni San Arnold Jannsen sa pagtupad ng misyon na ito.

San Arnold Jannsen, ipanalangin mo kami!

“PAGSISIMULA NI HESUS” | Kapistahan ng Pagbibinyag sa Panginoon (K)

Sun, 12 Jan 2025 06:32:35 GMT

Ang pagbibinyag ni Juan Bautista kay Hesus ay hudyat ng simula ng pampublikong ministeryo ng ating Panginoon. Magsisimula na ang tatlong taon Niyang pamamalagi sa mundo upang magpagaling ng mga maysakit, magpalayas ng demonyo at mangaral ng Mabuting Balita.

Enero 12, 2025

MABUTING BALITA
Lucas 3, 15-16. 21-22

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Noong panahong iyon: Naghahari sa mga tao ang pananabik sa pagdating ng Mesiyas at ang akala ng marami’y si Juan ang kanilang hinihintay. Kaya’t sinabi ni Juan sa kanila, “Binibinyagan ko kayo sa tubig, ngunit ang darating na kasunod ko ang magbibinyag sa inyo sa Espiritu Santo at sa apoy. Siya’y makapangyarihan kaysa sa akin, at ni hindi ako karapat-dapat magkalag ng tali ng kanyang panyapak.”

Nabinyagan na noon ang lahat ng tao, gayun din si Hesus. Nang siya’y nananalangin, nabuksan ang langit at bumaba sa kanya ang Espiritu Santo sa anyong kalapati. At isang tinig mula sa langit ang nagsabi, “Ikaw ang minamahal kong Anak; lubos kitang kinalulugdan.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ngayon po ay ipinagdiriwang natin ang Kapistahan ng Pagbibinyag sa Panginoon. Ito rin po ang huling araw ng panahon ng Kapaskuhan. Bukas ay babalik na tayo sa Karaniwang Panahon subalit ang bagong panahong ito ay mapupuno pa rin ng mga hindi karaniwang pangyayari kung igugugol natin ang oras na ito sa pananalangin, paglago sa pananalig, pagpapatawad at sa pagbibigayan kahit tapos na ang panahon ng Kapaskuhan. Ang pagbibinyag ni Juan Bautista kay Hesus ay hudyat ng simula ng pampublikong ministeryo ng ating Panginoon. Magsisimula na ang tatlong taon Niyang pamamalagi sa mundo upang magpagaling ng mga maysakit, magpalayas ng demonyo at mangaral ng Mabuting Balita. Tayo rin ay nagsisimula ang misyon ngayon. Kung paanong nakatanggap tayo mula sa Diyos ng materyal at espirituwal na biyaya noong nakaraang Kapaskuhan, dapat din tayong magbahagi sa iba. Hindi natatapos ang misyon natin sa ating “comfort zone”. Inaanyayahan din tayo ni Hesus na maglingkod at magbigay sa mga kapwang nangangailangan na nasa paligid natin na hindi maibabalik ang anumang iabot nating tulong sa kanila. Ano kaya ang iyong misyon sa buhay? Panahon na upang madiskubre rin ito. Ano ang mga bagay na hindi mo pa nagagawa o hindi mo pa ginagawa ng mabuti at may pag-ibig? Marahil, kasama sa misyon na ito ang pag-aalaga sa kamag-anak na maysakit nang may buong pasensiya, kasama ang pananalangin para sa kanya at sa lahat ng mga maysakit. Hindi tayo nabubuhay para sa sarili lamang. Ang buhay natin ay mas nagiging makabuluhan, habang sinisikap natin itong ialay sa Diyos at sa iba sa ating sariling munting paraan. Amen. +

KAPISTAHAN NG POONG JESUS NAZARENO | Enero 9

Thu, 09 Jan 2025 10:35:14 GMT

Nakikita ng mga tao ang kanilang paghihirap sa paghihirap ng Panginoon. Dahil sa Kanya, nararamdaman ng bawat deboto na mayroong Diyos na pwede nilang lapitan – Diyos na handang dumamay sa kanilang pinagdaraanan at nakaiintindi sa kanilang nararamdaman.

Ipinagdiriwang natin ngayon sa unang pagkakataon ang Pambansang Kapistahan ng Jesus Nazareno. Ito ay bunga ng pag-apruba ng Catholic Bishops’ Conference of the Philippines sa petisyon na ipagdiwang sa buong Pilipinas ang Kapistahan ng Jesus Nazareno tuwing ika-9 ng Enero.

Ang imahen ng Jesus Nazareno ay nagmula sa Mexico at dinala sa Pilipinas ng mga paring Agustino noon pang 1606. Pinaniniwalaang mapaghimala ang nasabing imahen kaya ganoon na lamang ang pagnanasa ng mga deboto na ito ay mahawakan, mahalikan, o kahit maipunas man lamang sa banal na imahen ang dala-dala nilang mga panyo. Taun-taon ay nakamamangha rin ang dami ng tao na sumasama sa prusisyon na mas kilala sa tawag na Traslacion. Milyon milyon ang nagpupunta sa Quiapo at ang mga tao ito ay mula pa sa iba’t ibang panig ng bansa. Bawat isa ay may bitbit ang panalangin para sa kanilang pamilya at mga mahal sa buhay.

Kaya siguro ganoon na lamang ang tindi ng debosyon ng mga Pilipino sa Jesus Nazareno dahil sumasalamin ito sa pag-ibig ng Diyos. Nakikita ng mga tao ang kanilang paghihirap sa paghihirap ng Panginoon. Dahil sa Kanya, nararamdaman ng bawat deboto na mayroong Diyos na pwede nilang lapitan – Diyos na handang dumamay sa kanilang pinagdaraanan at nakaiintindi sa kanilang nararamdaman. Tunay nga na sa pamamagitan ng imahen ng Jesus Nazareno ay masasabi nating Siya ang Emanuel – ang Diyos na sumasaatin.

Sa pagdiriwang ng kapistahang ito, inaanyayahan tayo upang patuloy na pagtibayin ang ating pananampalataya sa Mahal na Poong Jesus Nazareno. Anuman ang ating pinagdadaanan, magtiwala tayo na hindi Niya tayo pababayaan. Ilapit natin sa Kanya ang ating kahilingan para sa kalusugan at kaligtasan ng ating pamilya at mga kaibigan. Makakaasa tayo na nakikinig Siya sa ating mga panalangin. Ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay isang Diyos na nagmamahal sa atin. Hindi Niya tayo pababayaan o iiwanan kahit sa oras ng paghihirap. Magtiwala lamang tayo sa Kanya.

Viva Poong Jesus Nazareno!

“PAGBABAGO NG MUNDO” Enero 5, 2025 | Dakilang Kapistahan ng Pagpapakita ng Panginoon

Thu, 09 Jan 2025 10:31:49 GMT

Nagpakita na ang Panginoon sa atin. Ipinakikila Niya ang sarili bilang Hari ng mga hari.

MABUTING BALITA
Mateo 2:1-12

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Si Hesus ay ipinanganak sa Betlehem ng Judea noong kapanahunan ni Haring Herodes. Dumating naman sa Jerusalem ang ilang Pantas mula sa Silangan at nagtanung-tanong doon: “Nasaan ang ipinanganak na Hari ng mga Judio? Nakita namin sa Silangan ang kanyang tala at naparito kami upang sambahin siya.”

Nang mabalitaan ito ni Haring Herodes, siya’y naligalig, gayun din ang buong Jerusalem. Kaya’t tinipon niya ang lahat ng punong saserdote at mga eskriba sa Israel at itinanong sa kanila kung saan ipinanganak ang Mesiyas. “Sa Betlehem po ng Judea,” tugon nila. “Ganito ang sinulat ng propeta:

‘At ikaw, Betlehem, sa lupain ng Juda,
ay hindi nga huli sa mga pangunahing bayan ng Juda.
Sapagkat sa iyo lilitaw ang isang pinuno
na mamamahala sa aking bayang Israel.’”

Nang mabatid ito, lihim na ipinatawag ni Herodes ang mga Pantas at itinanong kung kailan lumitaw ang mga tala. At pinalakad niya sila patungong Betlehem matapos pabilinan ng ganito: “Humayo kayo at inyong hanaping mabuti ang sanggol. Kapag inyong natagpuan, ibalita agad ninyo sa akin upang ako may makasamba sa kanya.” At lumakad na nga ang mga Pantas. Muli silang pinangunahan ng talang nakita nila sa silangan hanggang sa sumapit ito sa tapat ng kinaroroonan ng bata. Gayun na lamang ang galak ng mga Pantas nang makita ang tala! Pagpasok sa bahay, nakita nila ang bata sa piling ng kanyang inang si Maria. Lumapit sila at nagpatirapa at sinamba ang bata. Binuksan nila ang kanilang mga sisidlan at inihandog sa kanya ang dala nilang ginto, kamanyang at mira.

Nang sila’y pabalik na, sinabi sa kanila ng Diyos sa pamamagitan ng panaginip na huwag na silang babalik kay Herodes. Kaya, nag-iba na sila ng daan pauwi.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ngayon po ang tinatawag na “Epiphany Sunday”. Ang ibig sabihin po ng “Epiphany” ay pagpapakita ng Panginoon. Sa wikang Ingles, ito po ay tinatawag na “manifestation”. Nagpakita na ang Panginoon sa atin. Ipinakikila Niya ang sarili bilang Hari ng mga hari. Subalit makikita natin ang kaibahan Niya sa mga makamundong hari. Si Herodes ay ganid sa kapangyarihan sapagkat ito lamang ang pinakamahalaga sa kanya. Kaya naman kahit pumatay siya basta’t manatili siya sa kapangyarihan ay ayos lamang sa kanya. Subalit si Hesus ay kabaliktaran nito. Isa Siyang Hari na piniling isakripisyo ang sarili upang tayo ay magkaroon ng buhay na walang hanggan kasama Niya. Tayo kaya, sino ang tunay nating itinatangi at pinahahalagahan sapat upang sikaping gayahin? Ang makamundong mga lider ba na maaring sumasalamin sa mga politiko, “influencers” at “celebrities” ngayong panahon na ang mahalaga ay makamundong kayamanan, magagarang bahay, kasikatan at kagandahan ng itsura? Ang mga ito rin ba ang hinahangad natin? Lahat ito ay tila nagpapangako ng kaginhawaan at kasiyahan ng buhay ngunit ayon sa ebanghelyo, sa Diyos lamang ito matatagpuan. Maging masaya man tayo saglit dahil sa mga bagay na ito ay hindi ito sasapat kailanman. Laging mayroon tayong hahanapin pa kung hindi Diyos ang dahilan, sentro at patutunguhan ng ating buhay. Ang pangako ng Diyos ay kahit mawalan tayo, mahirapan, ipagtanggol Siya at itatwa ng karamihan ay magkakaroon naman tayo ng kapayapaan at buhay na walang hanggan kung saan wala nang luha at wala na tayong hahanapin pa dahil kasama na natin mukha sa mukha ang Diyos. Ang Langit ang tunay na “ultimate goal” ng ating buhay. Nawa, pagkalooban tayo ng Diyos ng kababaang loob na suriin ang sarili at ihabilin natin ang sarili sa Diyos upang mabago Niya tayo. Amen. +

“MAGALAK KA!” | Ikatlong Linggo sa Panahon ng Pagdating ng Panginoon

Sun, 15 Dec 2024 08:31:51 GMT

Sa ebanghelyo natin ngayon, tinuturuan tayo ni San Juan Bautista na magbigay sa mga hindi natin kakilala - doon sa mga hindi tayo mabibigyan pabalik. Sila rin ay kasama sa panahon ng Kapaskuhan. Sila rin ay mahal ng Diyos, inaanyayahan din tayong mahalin at bigyan sila ngayon.

Disyembre 15, 2024

MABUTING BALITA
Lucas 3, 10-18

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Noong panahong iyon: Tinanong si Juan Bautista ng mga tao, “Kung gayun, ano po ang dapat naming gawin?” “Kung mayroon kang dalawang baro, bigyan mo ng isa ang wala. Ganyan din ang gawin ng mga may pagkain,” tugon niya. Dumating din ang mga publikano upang pabinyag at itinanong nila sa kanya, “Guro, ano po ang dapat naming gawin?” Sumagot siya, “Huwag kayong sumingil nang higit sa dapat singilin.” Tinanong din siya ng mga kawal, “At kami, ano naman ang dapat naming gawin?” “Huwag kayong manghihingi kaninuman sa pamamagitan ng pamimilit o ng pagpaparatang ng di totoo; masiyahan kayo sa inyong sahod,” sagot niya.

Naghahari sa mga tao ang pananabik sa pagdating ng Mesiyas at ang akala ng marami’y si Juan ang kanilang hinihintay. Kaya’t sinabi ni Juan sa kanila, “Binibinyagan ko kayo sa tubig, ngunit ang darating na kasunod ko ang magbibinyag sa inyo sa Espiritu Santo at sa apoy. Siya’y makapangyarihan kaysa sa akin, at ni hindi ako karapat-dapat magkalag ng tali ng kanyang panyapak. Hawak niya ang kanyang kalaykay upang alisin ang dayami. Titipunin niya ang trigo sa kanyang kamalig, ngunit ang ipa’y susunugin sa apoy na di mamamatay kailanman.”

Marami pang bagay ang ipinangaral ni Juan sa mga tao sa kanyang paghahayag ng Mabuting Balita.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Magalak tayong lahat! Ang Linggo na ito ay tinatawag na “Gaudete Sunday” at ang kalimitang suot ng mga pari ay kulay rosas. Simbolo ito ng galak dahil nalalapit na ang pagdating ng Tagapagligtas na ipinagdiriwang sa panahon ng Kapaskuhan. Ang ibig sabihin ng Gaudete na wikang Latin ay “kagalakan”.

Ang pagdating ng pagliligtas ay may kaakibat na pagbibigayan. Nakaugalian na tuwing darating ang Pasko, nariyan na ang bigayan ng regalo, pera, at pagkain para sa mga kabi-kabilang handaan. Sa ebanghelyo natin ngayon, tinuturuan tayo ni San Juan Bautista na magbigay sa mga hindi natin kakilala - doon sa mga hindi tayo mabibigyan pabalik. Sila rin ay kasama sa panahon ng Kapaskuhan. Sila rin ay mahal ng Diyos, inaanyayahan din tayong mahalin at bigyan sila ngayon. Sana nga rin po kahit hindi Pasko ay magpatuloy ang pagbibigay mula sa kahit anong mayroon tayo. Kung mayroon tayong dalawang tinapay, ibigay natin ang isa sa walang makain. Kung mayroon tayong dalawang damit, ibigay natin ang isa sa walang maisuot. Iyan ang bilin ni San Juan. Kung ito ay iaalay ng may pag-ibig, ito’y magiging kalugud-lugod sa paningin ng Diyos. Hindi kailangang maging mayaman o maging Pasko bago tumulong. Isipin lamang natin ang mga mahihirap at walang wala at magpatulong sa Diyos na sila’y matulungan at magiging daluyan tayo ng grasya para sa kanila. Ito rin ang magiging daan natin sa Langit.

Ang pagdating sa atin ng Panginoon ay isa ring pananatili. Hindi naman talaga Siya umalis. Lagi Siyang naririto sa Banal na Sakramento. Siya ang puting tinapay na tinatanggap natin tuwing Banal na Komunyon na nagbibigay sa atin ng buhay na walang hanggan. Ang magiging boses, kamay at paa Niya para tumulong sa mahihirap at walang wala ay tayo mismo na nananalig at tumatanggap sa Kanya. Amen. +

ANG PURONG PAG-IBIG AYON KAY SAN JUAN DE LA CRUZ | Disyembre 14

Sat, 14 Dec 2024 02:33:28 GMT

Ang purong pag-ibig ay ang pagmamahal sa Diyos, hindi dahil sa may nakukuha tayo sa Kanya, kundi dahil ito ang kalooban ng Diyos at nakalulugod sa Kanya.

Maligayang paggunita kay San Juan de la Cruz, pari at antas ng Simbahan. Sa mga kasulatan ni San Juan de la Cruz, ang nais niya ay malaman ng makakabasa ang sikreto upang maging kaisa ang Diyos, na makamit ang tinatawag sa ingles na “Divine Union.” Ngunit, ano nga ba ang sikreto dito? Ito ay walang iba kundi ang purong pag-ibig. Pumasok si San Juan de la Cruz sa pagiging isang “Carmelite” ngunit nang malapit na siyang maordinahan, iniisip niya ang lumipat sa “Carthusians” upang mamuhay ng mas tahimik at mas makapagbigay ng maraming oras sa panalangin sapagkat hindi niya nagugustuhan ang ilang pagbabago na nangyayari sa “Carmelite Order.” Nagbago ito noong nakilala niya si Santa Teresa ng Avila, isa ring “Carmelite” na naging direktor niya sa ispirituwal na buhay at nagtulong sila upang magkaroon ng reporma sa orden kung saan makabalik sila sa orihinal na intensyon nito ng pakikiisa sa Diyos. Gayunpaman, may mga tao sa kanilang grupo na hindi suportado sa pagbabago na tinatatag nila kaya siya ay ikinulong at inabuso. Binigyan lamang siya ng kaunting pagkain, hindi binigyan ng damit at tiniis niya ang matinding temperatura sa panahon ng tag-init at tag-lamig. Gayunpaman, sa kanyang pagdurusa ay doon pa lumalim ang kanyang pag-ibig sa Diyos na tumulong sa kanya upang maging instrumento sa ibang tao matapos na siya ay makaalis sa kanyang kulungan.

Ang purong pag-ibig ay ang pagmamahal sa Diyos, hindi dahil sa may nakukuha tayo sa Kanya, kundi dahil ito ang kalooban ng Diyos at nakalulugod sa Kanya. Kaya ang tunay na pag-ibig ay makikita kung nanatili ang pagdarasal, pagtitiwala sa Diyos at paggawa ng kabutihan sa kabila ng pagsubok na nararanasan natin. Madali lang mahalin ang Diyos kung lahat ay nagaganap ayon sa kagustuhan natin ngunit paano kung hindi na? Hindi ibig sabihin nito na walang pag-ibig ang iba sa Diyos kundi nangangahulugan ito na marami pang bagay na kailangan linisin sa ating puso. Ito ay upang matutunan natin na gawin ang tama sa kabila ng pagdurusa natin dahil ang ating motibasyon sa pag-ibig sa Diyos ay ang Kanyang kalooban, hindi ang sariling kaginhawaan. Ganoon din, tinuturo ni San Juan de la Cruz na ang taong pinakamasaya sa mundo ay ang taong binigay ang kanyang buong buhay sa ating Panginoon upang makamit ang “Divine Union.” Kung nais nating ibigay ang sarili sa Diyos, marapat na matutuhan muna nating iwasan ang mga bagay na nagiging hadlang dito. Maaaring ito ay ang paggamit ng social media, panunuod ng ilang palabas, paggagala at iba pang aktibidad na hindi naman nakatutulong upang mapalapit tayo sa Diyos at nagiging hadlang pa sa oras ng panalangin. Kung ibibigay natin ang oras sa mga panandaliang aliw sa atin, mahihirapan tayo makita ang kasiyahan na makukuha lamang natin sa Diyos at hihina ang ating depensa mula sa tukso ng demonyo dahil makikita ng demonyo na lagi tayo nagpapadala sa iba’t ibang “pleasures.” Kaya ayon kay San Juan de la Cruz, kung sa mga maliliit na bagay ay nagpapadala tayo sa mga panandaliang aliw, magiging mahirap sa atin na labanan ang mga tukso na magkasala lalo na ang temptasyon ng demonyo ay laging may kaakibat na panandaliang aliw. Nawa’y pagnilayan natin kung ano ang inspirasyon at mensahe ng Diyos sa atin upang makita natin, sa pamamagitan ng Kanyang grasya, kung ano ang kailangan nating iwan sa mundong ito at kung paano natin mas mabibigyan ng oras ang Diyos na kasama natin sa kada segundo ng ating buhay.

San Juan de la Cruz, ipanalangin mo kami.

PAGGUNITA SA MAHAL NA BIRHEN NG GUADALUPE | Disyembre 12

Thu, 12 Dec 2024 09:12:32 GMT

Sa pagdiriwang natin ng kapistahang ito, tularan nawa natin ang Mahal na Birhen. Siya ay sumunod sa utos ng Diyos na maging Ina ni Hesus kahit na hindi niya lubusang nauunawaan ang mangyayari.

Noong ika-9 ng Disyembre, 1531, ang katutubong magsasaka na si Juan Diego ay naglalakad sa Burol ng Tepeyac sa Mexico. Siya ay papuntang simbahan noong oras na iyon. Doon ay nagpakita sa kanya ang isang magandang babae. Itob ay nagpakilala bilang ang Ina ng Diyos. Inutusan niya si Juan Diego na iparating sa Arsobispo ng Mexico, si Fray Juan de Zumárraga, na dapat magtayo ng isang simbahan sa Burol ng Tepeyac upang magbigay-pugay sa kanya bilang Birhen ng Guadalupe.

Hindi agad pinaniwalaan ng Arsobispo si Juan Diego. Kaya bumalik siya sa Burol ng Tepeyac upang iparating sa Mahal na Birhen ang sinabi ng Arsobispo. Sa muling pagpapakita ng Mahal na Birhen, sinabi niya kay Juan Diego na maghanap ito ng mga rosas. Imposibleng may tumubong mga rosas noon sapagkat ito ay panahon ng taglamig, ngunit sa himala ng Diyos ay nakakita si Juan Diego. Nang magbalik si Juan Diego sa Arsobispo, laking gulat ng lahat nang makita nilang may nakaimprentang imahen ng Birhen ng Guadalupe sa tilma o balabal ni Juan Diego kung saan inilagay ang mga rosas.

Sa pamamagitan ng himalang ito, naniwala ang Arsobispo at ang buong komunidad sa mensahe ng Mahal na Birhen. Nagsimula ang pagpapalaganap ng Katolisismo sa mga katutubong tao ng Mexico at sa buong Latin America. Noong 1935, Idineklara ni Papa Pio XI ang Birhen ng Guadalupe bilang makalangit na Patrona ng Pilipinas.

Sa pagdiriwang natin ng kapistahang ito, tularan nawa natin ang Mahal na Birhen. Siya ay sumunod sa utos ng Diyos na maging Ina ni Hesus kahit na hindi niya lubusang nauunawaan ang mangyayari. Ito rin ang ipinakitang halimbawa ni Juan Diego nang siya ay sumunod sa ipinagagawa ng Mahal na Birhen kahit na may iba pa siyang alalahanin sa buhay. Upang magawa ito, kailangan natin ng malaking pagtitiwala sa Diyos. Tandaan natin na mahal tayo ng Diyos at hindi tayo kailanman mapapahamak sa pagsunod sa Kanyang kalooban. Kaya patuloy nating hilingin ang panalangin ni San Juan Diego at ng Mahal na Birhen ng Guadalupe upang magkaroon ng ganap na tiwala at pagsunod sa Diyos.

Mahal na Birhen ng Guadalupe, ipanalangin mo kami!

San Juan Diego, ipanalangin mo kami!

DAKILANG KAPISTAHAN NG KALINIS-LINISANG PAGLILIHI SA MAHAL NA BIRHENG MARIA | Disyembre 9

Tue, 10 Dec 2024 04:48:54 GMT

This is a subtitle for your new post

Ipinagdiriwang ngayon ng Simbahan ang Dakilang Kapistahan ng Kalinis-linisang Paglilihi sa Mahal na Birheng Maria. Karaniwan itong ipinagdiriwang tuwing ika-8 ng Disyembre. Ngunit ngayong taon ay inilipat ito sa kasunod na araw dahil ang ika-8 ng Disyembre ay tumapat ng Linggo.

Bilang mga Kristiyano, naniniwala tayo na ang Mahal na Birheng Maria ay ipinaglihing walang bahid ng salang orihinal mula sa sandali ng paglilihi sa kanya. Ito ay isang grasya ng Diyos bilang paghahanda kay Maria upang maging ina ng ating Panginoong Hesukristo. Ang dogmang ito ay pormal na idineklara ni Papa Pio IX noong Disyembre 8, 1854, sa pamamagitan ng dokumento na "Ineffabilis Deus".

Si Maria ay ating modelo ng kalinisan. Buong buhay niya, hindi siya nagbahiran ng kasalanan. Pinanatili niya ang kadalisayan ng kanyang isip at puso. Sa pagdiriwang natin ng Dakilang Kapistahan na ito, tularan nawa natin ang kanyang halimbawa. Palagi nawa nating hangarin ang kabutihan ng ating sarili at ng ating kapwa. Sikapin nating huwag makagawa ng kasalanan na nakasasakit sa damdamin ng Diyos. At kung tayo man ay magkasala, huwag tayong matakot na lumapit sa awa ng Diyos at humingi ng tawad sa Kanya sa pamamagitan ng pagkukumpisal. Sa ganitong paraan, tayo rin ay magiging “kalugod-lugod sa Diyos.”

O Maria, ipinaglihing walang sala, ipanalangin mo kaming dumulog sa iyo!

“PAGLILIGTAS NG DIYOS” | Ikalawang Linggo sa Panahon ng Pagdating ng Panginoon

Tue, 10 Dec 2024 04:04:08 GMT

This is a subtitle for your new post

Disyembre 8, 2024

MABUTING BALITA
Lucas 3, 1-6

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Ikalabinlimang taon noon ng paghahari ni Emperador Tiberio. Si Poncio Pilato ang gobernador sa Judea, si Herodes ang tetrarka sa Galilea at ang kapatid naman niyang si Felipe, sa lupain ng Iturea at Traconite. Si Lisanias ang tetrarka sa Abilinia. Sina Anas at Caifas naman ang mga pinakapunong saserdote noon. Nang panahong iyon, nasa ilang si Juan na anak ni Zacarias. Dumating sa kanya ang salita ng Diyos, kaya’t nilibot niya ang mga lupain sa magkabilang panig ng Jordan at nangaral. “Pagsisihan ninyo’t talikdan ang inyong mga kasalanan at pabinyag kayo upang kayo’y patawarin ng Diyos,” wika niya. “Sa gayo’y natupad ang nasusulat sa aklat ni propeta Isaias”

“Ito ang sabi ng isang sumisigaw sa ilang:
‘ihanda ninyo ang daraanan ng Panginoon,
tuwirin ninyo ang kanyang mga landas!
Tatambakan ang bawat lambak,
at titibagin ang bawat burol at bundok.
Tutuwirin ang daang liku-liko,
at papatagin ang daang baku-bako.
At makikita ng lahat ng tao ang pagliligtas na gagawin ng Diyos.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

“At makikita ng lahat ng tao ang pagliligtas na gagawin ng Diyos.” Paano nga ba natin makikita ang pagliligtas ng Diyos? Alam natin na Siya ay naglitas sa pamamagitan ng Krus at muling pagkabuhay ngunit ito ring pagliligtas na ito ay makikita sa araw-araw nating pamumuhay. Tuwing tayo ay nakalalagpas sa bawat pagsubok ng buhay, ito ay pagliligtas ng Diyos. Sa tuwing tayo ay nagkakaroon ng pag-asa sa gitna ng pagkalugmok, ito ay pagliligtas ng Diyos. Sa tuwing nakakatanggap tayo ng lakas, awa at grasya mula sa Diyos para mapagtagumpayan ang tukso at kasalanan, ito ay pagliligtas ng Diyos.

Maraming dahilan upang papurihan at pasalamatan Siya subalit hindi ito madaling makita kung sa sarili lang tayo nakatuon at hindi sa Diyos. Nawa sa ating pagninilay ay makita natin ang kilos ng Diyos sa ating buhay, sa gitna ng maraming pagsubok. Naroon pa rin ang Diyos. Tayo rin ay may kailangang gawin upang maranasan ng iba ang kaligtasan ng Diyos. Tayo ay mga instrumento Niya na may obligasyong mag-isip, kumilos at magsalita ng mabuti sa tulong ng Panginoon. Pagnilayan natin kung paano natin ito mas magagawa sa ating buhay. Baguhin natin ang hindi magandang ugaling nakasayan sa pamamagitan ng grasya ng Diyos. Ngayong ikalawang Linggo ng Adbiyento ay sisindihan ang ikalawang kandila na ang kahulugan ay “kapayapaan”. Maging payapa nawa ang ating puso sa paniniwalang Diyos ay kasama natin anuman ang ating kaharapin. Amen. +

PAGGUNITA KAY SAN AMBROSIO, OBISPO AT PANTAS NG SIMBAHAN | Disyembre 7

Tue, 10 Dec 2024 03:32:23 GMT

This is a subtitle for your new post

Ngayong araw ay ipinagdiriwang ng Simbahan ang Paggunita kay San Ambrosio, obispo at pantas ng Simbahan.

Si San Ambrosio ay ipinanganak noong taong 340 mula sa isang Kristiyanong pamilya. Nag-aral siya ng abugasiya sa Roma. Bumalik siya sa kanyang bayan upang naglingkod matapos mamatay ang kanyang ama, at kalaunan ay naging Gobernador siya ng bayang iyon.

Naging obispo siya ng Milano noong taong 374. Bilang obispo, kapakanan lagi ng Simbahan ang isinasaalang alang ni San Ambrosio. Ipinagbili niya ang halos lahat ng kanyang lupain at ari-arian, at ang kinita ay ipinamamahagi niya sa mga mahihirap. Naging tanyag din siya dahil sa husay niya sa pangangaral. At dahil dito, si San Agustin ay nagbago nang minsang nakapakinig ng sermon ni San Ambrosio.

Magandang pagnilayan ang buhay ni San Ambrosio ngayong kanyang kapistahan. Tulad niya, tayo rin ay may tungkulin na mangaral, hindi lang sa pamamagitan ng salita, kundi lalo't higit sa ating mga gawa. Kalingain din natin ang mahihirap, may sakit, mga inabandona, at lahat ng maliliit at napababayaan sa lipunan. Matuto tayong tumulong at magmalasakit sa kanila. Sa pamamagitan nito, mararamdaman nilang si Kristo ay tunay na kapiling natin sa mundo. Aralin din natin ang ating pananampalataya upang maibahagi natin ito sa iba gaya ng ginawa ni San Ambrosio. Malay natin, may isang "Agustin" na magbabagong buhay dahil sa ating pagbabahagi ng pag-ibig ng Diyos.

San Ambrosio, ipanalangin mo kami!

ANG AMBISYON NI SAN FRANCISCO JAVIER | Disyembre 3

Tue, 03 Dec 2024 05:58:33 GMT

“Para saan pa ang pagiging mayaman at tanyag natin kung hindi naman maliligtas ang ating kaluluwa?”

Inaalala at ginugunita natin ngayong araw si San Franciso Javier, isang pari. Bago siya nakilala bilang isa sa naging kasama ni San Ignacio ng Loyola sa pagtatatag ng mga Heswita, isa siyang makamundong tao na may mataas ng ambisyon sa kanyang sarili. Nais niyang maging mayaman at matagumpay sa buhay. Naka sentro sa kanyang sarili ang kanyang pangarap ngunit nagbago ito noong makilala niya si San Ignacio ng Loyola. Pinaniniwalaan na isa sa mga talata sa Bibliya na nagpabago kay San Francisco Javier ay noong sinabi ni Hesus, “Sapagkat ano ba ang mapapala ng isang tao makamtan man niya ang buong daigdig, ngunit mapapahamak naman ang kanyang sarili?” (Mateo 16:26). Matapos nilang itinatag ang kanilang grupo bilang mga unang Heswita, siya ay inatasan na maging misyonaryo. Siya ay naglakbay, nagpahayag ng Mabuting Balita, nagtayo ng mga Simbahan at nagbinyag sa iba’t ibang panig ng Asya upang maging Kristiyano ang mga tao na hindi pa nakakikilala sa ating Panginoon. Ilan sa mga tanyag na bansa na nabisita niya ay ang India at Japan ngunit namatay si San Francisco Javier nang hindi nakakalapag sa Tsina. Pinaniniwalaan na mga 30,000 na tao ang kanyang nabinyagan at naging kasapi ng ating Simbahan dahil sa kanyang dedikasyon.

Maaaring ang ating ambisyon sa buhay ay naka sentro lamang sa ating sarili ngunit iniimbitahan tayo ng Diyos na malaman natin na Siya ang tunay na sentro ng ating buhay. Para saan pa ang pagiging mayaman at tanyag natin kung hindi naman maliligtas ang ating kaluluwa? Kung paniniwalaan natin ito, tayo rin ay magiging instrumento upang mapalaganap ang Kanyang Kaharian tulad ng pagbabago na naranasan ni San Francisco Javier. Kaya mahalaga na kung may pagkakataon, magkaroon tayo ng “spiritual director” na maaari nating maitanong sa mga pari na makakatulong sa atin upang malaman natin ang ating bokasyon sa buhay, maging ito’y pagiging pari, madre, consecrated lay, relihiyoso, relihiyosa, o sa buhay mag-asawa. Itanim din natin sa ating puso ang Mabuting Balita at sikapin nating alamin sa ating panalangin kung ano ang misyon na ibinigay ng Diyos sa atin. Paano natin mailalapit ang mga tao sa Kanyang Pag-ibig? Nawa’y ang ambisyon na ating hahangarin ay ang makapagbigay puri sa Diyos at makatulong sa kaligtasan ng mga kaluluwa. Ito ang ambisyon na nakalimutan na ng sekular na kultura na nais ibalik ng ating Panginoon sa ating kaisipan at puso.

San Francisco Javier, ipanalangin mo kami.

“PAGHIHINTAY KAY HESUS” | Unang Linggo sa Panahon ng Pagdating ng Panginoon

Sat, 30 Nov 2024 14:45:36 GMT

Huwag nating kalimutan ang may kaarawan – si Hesus. Nais Niyang maghanda tayo sa paggunita sa Kanyang pagdating sa pamamagitan ng mas maraming oras sa Kanya para pasalamatan Siya sa ating buhay; magsuri ng sarili at mga pagkululang sa Kanya.

Disyembre 1, 2024

MABUTING BALITA
Lucas 21, 25-28. 34-36

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Noong panahong iyon: Sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Magkakaroon ng mga tanda sa araw, sa buwan, at sa mga bituin. Sa lupa, ang mga bansa ay masisindak at malilito dahil sa ugong at mga daluyong ng dagat. Ang mga tao’y hihimatayin sa takot dahil sa pag-iisip sa mga sakunang darating sa sanlibutan; sapagkat mayayanig at mawawala sa kani-kanilang landas ang mga planeta at iba pang katulad nito na nasa kalawakan. Sa panahong iyon, ang Anak ng Tao’y makikita nilang dumarating na nasa alapaap, may dakilang kapangyarihan at malaking karangalan. Kapag nagsimula nang mangyari ang mga bagay na ito, magalak kayo sapagkat malapit na ang pagliligtas sa inyo.”

“Mag-ingat kayo na huwag magumon sa katakawan at paglalasing at mabuhos ang inyong isip sa mga intindihin sa buhay na ito; baka abutan kayo ng Araw na yaon na hindi handa. Sapagkat darating iyon nang di inaasahan ng tao sa buong daigdig. Kaya’t maging handa kayo sa lahat ng oras. Lagi ninyong idalangin na magkaroon kayo ng lakas upang makaligtas sa lahat ng mangyayaring ito at makaharap sa Anak ng Tao.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Adbiyento na! Bagong taon na sa kalendaryo ng Simbahan at ito ay nagsisimula sa paghihintay. Subalit ang paghihintay na ito ay hindi sa dilim. Ito ay may liwanag ng pag-asa. Sa pagsabi ng Diyos na Siya ay darating, matutupad ito. Maasahan natin ang Kanyang salita na hindi lumilipas. Kaya nga ngayong panahon ng Adbiyento, mayroong hamon sa atin. Nariyan ang pagbabadya ng napakaraming handaan at kaganapan sa buhay ngunit naririto rin ang paanyaya ni Hesus sa atin na mas magnilay, mas manahimik at mas manalangin. Kaya ang kulay na makikita natin sa simbahan ay lila. Tulad ng sa Kuwaresma, tinatawagan tayong maghintay at magsisi sa kasalanan. Ang paghahandang kailangan ay espirituwal. Ang hamon at paanyaya sa atin ay magawa ito sa gitna ng pagiging abala natin. Maglaan tayo ng oras para kay Hesus dahil para sa Kanya ang panahong ito. Huwag nating kalimutan ang may kaarawan – si Hesus. Nais Niyang maghanda tayo sa paggunita sa Kanyang pagdating sa pamamagitan ng mas maraming oras sa Kanya para pasalamatan Siya sa ating buhay; magsuri ng sarili at mga pagkululang sa Kanya. Ito ay para pagdating ng Pasko, tayo ay tuluyang mabago ng Kanyang grasya at awa. Alalahanin nating ang panahon na ito ay paggunita rin sa Kanyang pangalawang pagdating. Walang nakakaalam kung kailan ngunit siguradong darating ito. Nawa ay handa tayo kapag dumating ang panahong iyon at hindi abala sa maraming bagay. Amen. +

SAN ANDRES, APOSTOL | Nobyembre 30

Sat, 30 Nov 2024 14:31:23 GMT

Marapat lang na ipinagdiwang natin ang pagkamartir ni San Andres. Ang kanyang mga huling sandali sa mundo ay buod ng katapatan niya sa ating Panginoong Hesukristo.

Si San Andres ay isa sa mga Apostol na hinirang ng Panginoong Hesukristo. Tinawag siyang "Prokletos" na ang kahulugan ay "Unang Tinawag." Kapatid niya si San Pedro, at siya rin ang nagdala ng tinapay at isda na mahiwagang pinarami ng Panginoon at kinain ng higit kimang libong tao. Dahil sa kanyang pagtuturo ng Ebanghelyo, siya ay kinulong at ipinako sa krus na hugis ekis.

Matapos ang pag-akyat ng ating Panginoong Hesukristo sa langit ay nagmisyon ang mga apostol. Naging pangunahing misyon ni San Andres ang mangaral sa magkakaibang bansa. Naglayag ito upang marating ang taong hindi pa nakikilala si Hesus. Ang kanyang mga pagsusumikap at sakripisyo ay nagbunga sa paglawig ng Katolisismo sa mga bansang kagaya ng Ukraine, Romania at Russia.

May pananabik ang Diyos na masaksihan ang katangian ni San Andres sa ating pagkatao.

Nais ng Panginoon na maging kaisa tayo sa misyon at paglilingkod. Ang ginagalawan nating mundo ay abala sa maraming bagay. Maraming bagong nauuso at naiimbento na madaling nakakaagaw ng ating atensiyon. Sa isang iglap lamang ay maaari tayong makalimot sa tunay na mahalaga. Tiyak na may natatagong alagad sa atin ang Diyos, isang alagad na mabilis tumugon, iyong tumatalima sa Diyos nang walang kapaitan, at sabik na ipalaganap ang kabutihan sa mundo. Ang mga salita ng Diyos ang tanging makapagdudulot ng kapayapaan sa ating mga puso at kaluluwa. Marapat lang na ipinagdiwang natin ang pagkamartir ni San Andres. Ang kanyang mga huling sandali sa mundo ay buod ng katapatan niya sa ating Panginoong Hesukristo.

San Andres Apostol, ipanalangin mo kami!

“KRISTONG HARI” | Dakilang Kapistahan ng Pagkahari ng Panginoong Hesukristo sa Sanlibutan (B)

Sun, 24 Nov 2024 09:26:34 GMT

Naroroon ang Kaharian ng Diyos kung saan naghahari ang Kanyang pag-ibig, hustisiya at kapayapaan.

Nobyembre 24, 2024

MABUTING BALITA
Juan 18, 33b-37

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon, itinanong ni Pilato kay Hesus, “Ikaw ba ang Hari ng mga Judio?’ Sumagot si Hesus, “Iyan ba’y galing sa inyong sariling isipan, o may nagsabi sa inyo?” “Ako ba’y Judio?” tanong ni Pilato. “Ang mga kababayan mo at ang mga punong saserdote ang nagdala sa iyo rito. Ano ba ang ginawa mo?” Sumagot si Hesus, “Ang kaharian ko’y hindi sa sanlibutang ito. Kung sa sanlibutang ito ang aking kaharian, ipinakipaglaban sana ako ng aking mga tauhan at hindi naipagkanulo sa mga Judio. Ngunit hindi sa sanlibutang ito ang aking kaharian!” “Kung gayon, isa kang hari?” sabi ni Pilato. Sumagot si Hesus, “Kayo na ang nagsasabing ako’y hari. Ito ang dahilan kung bakit ako ipinanganak at naparito sa sanlibutan: upang magsalita tungkol sa katotohanan. Nakikinig sa aking tinig ang sinumang nasa katotohanan.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

“Ang kaharian ko’y hindi sa sanlibutang ito.” Ito ang isa sa mga katagang sinambit ni Hesus habang Siya’y tinatanong ni Pilato bago Siya mahatulan. Isa rin itong bagay na dapat nating tandaan. Una, ang Kaharian ng Diyos ay hindi isang pisikal na lugar dito sa lupa na matatagpuan sa isang perpektong siyudad o perpektong bansa dahil wala nito. Naroroon ang Kaharian ng Diyos kung saan naghahari ang Kanyang pag-ibig, hustisiya at kapayapaan. Ngunit narito ang ikalawa, ang katotohanan na maraming kahinaan at kasalanan ang tao kaya hindi laging sinusunod ang Diyos. Sa mga ganitong pagkakataon na ang masama ang tila nagwawagi, hindi doon magtatapos ang lahat sapagkat mayroong hustisya ang Diyos. Diyos pa rin ang magwawagi sa huli. Diyos ang Hari.

Mayroon pa tayong inaasahan sa susunod na buhay at hindi lamang dito sa mundo napapako ang ating buhay. Darating ang panahon ng paghuhusga na ang mga masasama ay hahatulan at ang mga mabubuti ay makakasama ng Diyos. Kailangan ng ating panalangin para ang mga tao ay magbago at kailangan din nating ihanda ang ating mga sarili sa darating na wakas ng ating buhay at sa pagtatapos ng mundo dahil mayroon tayong paghuhusgang daraanan. Suriin natin ang sarili. Ginawa kaya natin ang lahat ng ating makakaya upang ipalaganap ang paghahari ng Diyos? Ibig sabihin nito’y pagpapakain sa mga nagugutom, pagbibigay sa mga walang wala, pagtatanggol sa mga mahihina, pagmamahal sa kaaway at pagkikipagkasundo tuwing may pagkakabaha-bahagi? Bilang mga anak ng Diyos, ito’y ating responsibilidad na magagawa lamang natin sa tulong ng Diyos. Amen. +

SANTA CECILIA, DALAGA AT MARTIR | Nobyembre 22

Fri, 22 Nov 2024 13:16:38 GMT

Siya ay umawit ng awitin na para sa Diyos habang siya ay pinahihirapan hanggang mamatay.

Si Santa Cecilia ay isang bantog na martir at patron ng mga musikero sa Simbahang Katoliko. Ipinanganak siya sa isang mayamang pamilyang Romano noong ikalawang siglo. Inialay ni Santa Cecilia ang kanyang buhay sa Diyos at nanumpang maging dalisay kahit na siya’y ipinakasal kay Valerio. Inihayag niya kay Valerio ang kanyang panata kay Kristo at sa anghel na nagbabantay sa kanya. Si Valerio ay naging isang Kristiyano matapos makita ang anghel. Magkatuwang silang naglingkod sa mga mahihirap at naglibing sa mga Kristiyanong martir. Ito ang mga bagay na ipinagbabawal noong panahon na iyon.

Dinakip si Santa Cecilia at hinatulang makulong sa mainit na silid. Nang makita na walang nangyari sa kanya, siya’y pinugutan ng ulo. Siya ay umawit ng awitin na para sa Diyos habang siya ay pinahihirapan hanggang mamatay. Siya ay namatay nang may galak at umaawit ng papuri sa Diyos. Sa pagninilay sa buhay ni Santa Cecilia, tinuturuan tayo na magalak din sa ating mga sakripisyo at pangako para sa Diyos. Tanggapin natin ang lahat ng mga pagdurusa kahit na ang kamatayan alang-alang kay Kristo. Ito ang mga bagay na totoong makapaglalapit sa atin sa Diyos na makapiling Siya sa Kanyang kaharian.

Santa Cecilia, ipanalangin mo kami!

ANG PAG-AALAY NI MARIA NG KANYANG SARILI | Nobyembre 21

Thu, 21 Nov 2024 09:05:38 GMT

Ang pagpasok ni Maria sa templo ng Diyos ay nagrerepresenta kung paanong tayo ay tinatawag na lumapit sa Kanya na nananahan sa Templo ng ating katawan.

Ngayong araw ay ginugunita natin ang pagdadala sa Mahal na Birheng Maria sa Templo. Ayon sa tradisyon ng ating Simbahan, noong si Maria ay nasa tatlong taong gulang, kinausap niya ang kanyang mga magulang upang dalhin at iaalay siya sa Diyos sa Kanyang Templo. Noong sila ay nakarating sa templo, hinalikan ni Maria ang kamay ng kanyang mga magulang, humingi sa kanila ng basbas, tumalikod, at umakyat sa hagdan papunta sa loob ng Templo. Ito ay simbolismo kung paano tinalikuran ng Mahal na Birheng Maria ang mundo upang ibigay ang kanyang sarili sa Diyos. Kada sandali ay lumalago siya sa kabutihan at kabanalan. Noong siya ay nasa templo, siya ay naging modelo ng pagdarasal at ipinagdarasal niya ang pagdating ng Tagagapagligtas, na noong panahong iyon ay hindi niya pa nalalaman na siya ang tinakda maging Ina ng ating Panginoong Hesukristo.

Ang pagpasok ni Maria sa templo ng Diyos ay nagrerepresenta kung paanong tayo ay tinatawag na lumapit sa Kanya na nananahan sa Templo ng ating katawan. Sa ating mundo, napakaraming tukso na naglalayon upang tayo ay magkasala at masira ang relasyon sa ating Panginoon. Tulad ni Maria, talikuran natin ang mundo upang maialay natin ang ating puso sa Diyos. Kung mayroon sa atin ang nakakaramdam na tinatawag ng Diyos upang maging pari, madre, “consecrated lay” at iba pa, huwag tayong matakot tulad ng kung paanong matatag ang ating Mahal na Ina sa kanyang misyon. Kahit tayo ay namumuhay sa mundo, hindi ibig sabihin nito ay magpapadala tayo sa agos ng mundo. Sa tulong ng grasya ng Diyos, iwasan natin ang mga tukso na nasa “social media”, sa mga telebisyon, pelikula, at sa masamang impluwensya sa ating pamilya at mga kaibigan. Higit sa lahat, tandaan natin na may responsibilidad ang mga magulang na maging modelo ng panalangin at turuan ang kanilang mga anak sa pananampalataya. Magkakaroon lamang ng pagbabago sa ating buhay kung iaaalis natin sa ating buhay ang mga bagay na hindi naman nakakatulong sa ating espiritu at palitan ito ng mga oras para sa panalangin tulad ng Misa, pagdarasal ng rosaryo, pagbabasa sa Salita ng Diyos at iba pa. Tunay na mapalad ang nag-aalay ng kanilang buhay sa pakikinig at pagsunod sa kalooban ng Diyos.

O Mahal na Birheng Maria, ipanalangin mo kami.

“PAGHAHANDA”| Ika-33 Linggo sa Karaniwang Panahon (B)

Thu, 21 Nov 2024 09:02:24 GMT

Habang tayo’y naghahanda sa nalalapit na pagtatapos ng kalendaryo ng ating Simbahan, pagninilayan natin ang paghuhusga ng Diyos at ang wakas ng mundo. Dalawa ang paghuhusga na ating mararanasan. Isa sa wakas ng ating buhay at isa sa wakas ng mundo.

Nobyembre 17, 2024

MABUTING BALITA
Marcos 13, 24-32

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Sa mga araw na iyon, pagkatapos ng mga napakalaking kapighatian, magdidilim ang araw, hindi magliliwanag ang buwan, malalaglag mula sa langit ang mga bituin, at mayayanig ang mga kapangyarihan sa kalawakan. At makikita ang Anak ng Tao na nasa alapaap, dumarating na may dakilang kapangyarihan at malaking karangalan. Susuguin niya ang kanyang mga anghel sa apat na panig ng daigdig at titipunin nila ang mga hinirang ng Diyos, mula sa lahat ng dako.

“Unawain ninyo ang aral mula sa puno ng igos: kapag sumisipot na ang mga dahon sa sanga nito, alam ninyong malapit na ang tag-araw. Gayun din naman, kapag nakita ninyong nangyayari na ang mga bagay na ito, malalaman ninyong malapit na ang panahon ng pagparito niya – nagsisimula na. Tandaan ninyo: magaganap ang mga bagay na ito bago mamatay ang mga taong nabubuhay sa ngayon. Mawawala ang langit at ang lupa, ngunit ang mga salita ko’y hindi magkakabula.

“Ngunit walang nakaaalam ng araw o oras ng pagsapit niyon, kahit ang mga anghel sa langit o ang Anak man – ang Ama lamang ang nakakaalam nito.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:
“Mawawala ang langit at ang lupa, ngunit ang mga salita ko’y hindi magkakabula”. Ito ang wika ni Hesus sa Ebanghelyo natin ngayong Linggo. Habang tayo’y naghahanda sa nalalapit na pagtatapos ng kalendaryo ng ating Simbahan, pagninilayan natin ang paghuhusga ng Diyos at ang wakas ng mundo. Dalawa ang paghuhusga na ating mararanasan. Isa sa wakas ng ating buhay at isa sa wakas ng mundo. Walang nakakaalam kung kailan ito mangyayari ngunit maari tayong makapaghanda. Paano nga ba? Gaya ng sabi ni Hesus, ang salita lang Niya ang hindi nababago. Ang salita Niya ay hindi magwawakas kaya nga Diyos ang ating dapat na Kapitan at ang Kanyang salita. Siya at Kanyang salita dapat ang sentro ng buhay, ang ating inuuna sa lahat ng bagay. Ang trabaho ay nariyan, ang mga gawain ay nariyan, subalit ang Diyos ay laging naghihintay sa atin sa sakramento ng Eukaristiya. Kung hindi natin Siya tatanggapin doon sa Banal na Komunyon – Katawan at Dugo, paano tayo makapaghahanda? Paano natin madidiskubre ang ating misyon kung hindi tayo nagdarasal at lumalapit sa Diyos na May-akda at may dakilang plano sa ating buhay? Ang tao’y hindi mapapanatag hangga’t hindi niya iniibig at inuuna ang Diyos sa lahat, at hangga’t ang pinahahalagahan at kinakapitan niya ay tao, bagay, sarili at iba pa na hindi Diyos. Kaya sa araw na ito ay magsuri tayo ng ating puso. Hilingin nating gabayan at tulungan tayo ng Diyos paano ihanda ang ating mga sarili sa wakas. Magsisimula ito sa araw-araw.

SAN JOSAFAT, OBISPO AT MARTIR | Nobyembre 12

Tue, 12 Nov 2024 08:47:12 GMT

Ang dugo ni San Josafat ay tulad ng isang binhi na ginamit ng Diyos upang pagyabungin at patatagin ang pagkakaisa sa Roma.

Si San Josafat ay isinilang sa bansang Ukraine noong taong 1580. Noong ika-16 na siglo, tumaas ang bilang ng mga taong laban sa Simbahang Katolika. Sa edad na 24, pumasok siya sa isang Ortodoksiyang monasteryo dahilan sa Ortodokso ang kanyang mga magulang. Kinuha niya ang pangalang Josafat. Nang mga sumunod na taon, itinaas siya at hinirang na ibispo. Nais ni San Josafat na ang lahat ng Ortodoksong Parokya ay maging isa sa Roma. Gayunpaman, maraming mga pari at layko ang nabalisa pagsulong na ito.

Sa loob ng dalawang taon ay isinulong ito ni San Josafat dahil nais niya ang pagkakaisa. Marami ang hindi sumang-ayon sa kanya kabilang ang mga arsobispo ng Ortodokso. Sila ay nagtipon-tipon at siya’y siniraan nila. Alam ni San Josafat siyang mapahamak dahil dito. Ngunit ipinaalala niya sa mga tapat na anuman ang mangyari, siya ang kanilang pastol at iaalay niya ang kaniyang buhay sa kanila.

Taon 1623, pinangunahan ng Ortodoksong pari ang pag-aaklas sa bahay ni San Josafat. Mayroon silang dala-dalang patpat at bato. Siya ay binaril sa ulo at kinaladkad ang kanyang bangkay sa ilog.

Ang pagiging martir ni San Josafat ang naging dahilan ng pagbabago ng maraming Katoliko. Habang ang dibisyon ay nanatili, ang yumayakap sa pagkakaisa ay natagpuan ang inspirasyon kay San Josafat. Matapos ang pagkamatay niya, ang libo-libong humiwalay ay sumaping muli sa Simbahang Katoliko. Ang dugo ni San Josafat ay tulad ng isang binhi na ginamit ng Diyos upang pagyabungin at patatagin ang pagkakaisa sa Roma.

Napakaraming mga Kristiyano ang nagpapahayag ng pananampalataya ngunit ang Simbahan ay nananatiling hati.

Sa paggunita kay San Josafat, gamitin natin ang pagkakataon na humingi sa Diyos ng pagkakaisa. Humingi tayo sa Diyos sa pamamagitan ni San Josafat. Tularan natin ang kanyang buhay sakripisyo, pananalangin at paghihirap sa Diyos para sa pagkakaisa ng lahat ng mga Kristiyano.

San Josafat, ipanalangin mo kami!

ANG PAGIGING INSTRUMENTO NI SAN MARTIN NG TOURS | Nobyembre 11

Mon, 11 Nov 2024 08:37:56 GMT

Nagbago ang kanyang nanay at pinangunahan ni San Martin ang pagpapatayo ng maraming mga tahanan para sa mga monghe at mga mabuting ehemplo ng pagdarasal at pagsisilbi sa Diyos.

Inaalala natin ngayong araw si San Martin ng Tours. Siya ay nabuhay noong taong 316 mula sa mga paganong magulang. Ngunit, dahil sa impluwensya at mabuting halimbawa ng Kristiyanismo, ninais niyang magpabinyag at sinimulan niya ang malalim na pag-aaral ng pananampalatayang Katoliko noong siya’y sampung taong gulang. Makikita sa kanyang buhay kung paano siya naging instrumento ng Diyos. Noong naging sundalo si San Martin, nagkaroon ng pangyayari kung saan nakakita siya ng taong walang damit na nahihirapan sa panahon ng taglamig. Dahil walang tumutulong sa taong ito, pinili niya na punitin ang damit na mayroon siya at hatiin ito upang ibigay sa nangangailangan habang ang kalahati ay para sa kanyang sarili. Sa kabila ng kanyang paghihirap dahil sa panahon ng taglamig, inisip niya pa rin ang kanyang kapwa dahil alam niya na sa pamamagitan nito ay nagpapakita rin siya ng kanyang pag-ibig kay Hesus. Matapos ang kanyang panahon bilang sundalo, siya ay naging pari at naging obispo. Nagbago ang kanyang nanay at pinangunahan ni San Martin ang pagpapatayo ng maraming mga tahanan para sa mga monghe at mga mabuting ehemplo ng pagdarasal at pagsisilbi sa Diyos.

Sa ating buhay, maaaring ang mga magulang natin ay bininyagan bilang Katoliko, ngunit hindi natin maitatanggi na may pagkakataon na hindi nila isinasabuhay ang kanilang pananampalataya. Ngunit, hindi ito dahilan para magpasabay tayo sa daloy ng mundo. Sa halip, tulad ni San Martin ng Tours, dapat ay maging masigasig tayo na alamin ang ating pananampalataya at isabuhay ito. Sa tulong ng ating dasal at mabuting gawa, magiging instrumento tayo ng Diyos upang ang mga taong malapit sa atin at ang ating kapwa ay magbalik loob sa Panginoon. Hindi lamang iyon kundi tayo ay pinapaalalahanan na ang pagpapakita natin ng pagmamahal sa mga tao sa paligid natin ay paraan ng pagpapakita natin ng pagmamahal sa kay Hesukristo. Maaaring hindi tayo pari o obispo. Gayunpaman, hindi ito nangangahulugan na wala tayong misyon sa Diyos. Alamin natin sa ating dasal kung ano ang ating misyon dahil sa pagpupursige dito, tayo ay magiging instrumento ng pag-ibig ng Diyos.

San Martin ng Tours, ipanalangin mo kami.

“BUKAS PALAD” | Ika-32 Linggo sa Karaniwang Panahon

Mon, 11 Nov 2024 08:33:16 GMT

Ang tunay na pagbibigay ay may kalakip na pag-ibig, hindi pagmamalaki. Ang lahat ng sa atin ay mula sa Diyos. Binabalik lamang natin ito kapag tayo ay nagbibigay sa simbahan o sa mga nagugutom.

Nobyembre 9, 2024

MABUTING BALITA
Marcos 12, 38-44

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang pagtuturo. “Mag-ingat kayo sa mga eskriba na mahilig maglalakad nang may mahabang kasuutan at natutuwang pagpugayan sa mga liwasan. Ang ibig nila’y ang mga tanging luklukan sa mga sinagoga, at ang mga upuang pandangal sa mga piging. Inuubos nila ang kabuhayan ng mga babaing balo, at ang sinasangkala’y ang pagdarasal nang mahaba! Lalo pang bibigat ang parusa sa kanila!”

Umupo si Hesus sa tapat ng hulugan ng mga kaloob doon sa templo, at pinagmasdan ang mga taong naghuhulog ng salapi. Maraming mayayamang naghulog ng malalaking halaga. Lumapit naman ang isang babaing balo at naghulog ng dalawang kusing na katumbas ng isang pera. Tinawag ni Hesus ang kanyang mga alagad at kanyang sinabi, “Sinasabi ko sa inyo: ang dukhang balong iyon ay naghulog ng higit sa kanilang lahat. Sapagkat ang iba’y nagkaloob ng bahagi lamang ng hindi na nila kailangan, ngunit ibinigay ng balong ito na dukhang-dukha ang buo niyang ikabubuhay.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Pinuri ni Hesus ang ginang na naghulog ng dalawang kusing kaysa sa mga naghuhulog ng malaki subalit para naman ipagyabang sa iba at mapuri sila. Isa itong patunay na hindi tumitingin ang Diyos sa pera, kung gaano kalaki o kaliit, kundi sa pagbibigay base sa totoong kakayanan at pag-ibig. Ang ginang ay naghulog mula sa kanyang kadukhaan. Hindi niya inintindi ang sarili bagkus ay inuna niya ang Diyos sa paniniwalang aalagaan siya ng Diyos. Marahil sa iba, katawa-tawa ito ngunit wala pang umasa sa Diyos na may malinis na puso at intensiyon, at kabaang-loob ang nabigo sa pagdepende sa Kanya. Hindi ibig sabihin nito na kahit mahirap ay magbigay kahit wala na siyang makain subalit isa itong pagsasalarawan upang magsilbing aral na ibigay natin kung ano ang kaya natin. Kung may dalawa tayong pandesal, ibigay natin ang isa. Kung may dalawang damit, ibigay ang isa sa walang masuot. Kung may P 40 tayo, maari nating ibigay ang P 20 nang bukal sa loob sa mahirap man o sa simbahan. Ang tunay na pagbibigay ay may kalakip na pag-ibig, hindi pagmamalaki. Ang lahat ng sa atin ay mula sa Diyos. Binabalik lamang natin ito kapag tayo ay nagbibigay sa simbahan o sa mga nagugutom. Hindi natin alam na doon pa lang siya makakakuha ng makakain matapos ng ilang araw na tag-gutom. Diyos ang nagbabalik ng anumang ibigay natin, hindi man laging dito sa mundo kundi sa buhay na walang hanggan. Ang daan natin patungo roon ay ang pagbibigay ng sarili, lahat ng mayroon tayo at makakaya natin sa Diyos at kapwa tulad ni Hesus. Amen. +

Kapistahan ng Pagtatalaga sa Palasyong Simbahan sa Laterano, Roma | Nobyembre 9

Sat, 09 Nov 2024 11:36:42 GMT

Ayon sa sulat ni San Pablo sa mga taga-Corinto, tayo ay templo ng Diyos at naninirahan sa atin ang Kanyang Espiritu. Kaya dapat tayong maging banal sa ating pagkilos at pananalita.

Tuwing ika-9 ng Nobyembre ay ipinagdiriwang ng Simbahan ang Kapistahan ng Pagtatalaga sa Palasyong Simbahan sa Laterano, Roma. Naganap ang pagtatalaga sa simbahang noong ika-9 ng Nobyembre, 324.

Ang unang simbahan ay itinayo noon pang ika-apat na siglo. Samantalang ang kasalukuyang simbahan ay ipinatayo ni Papa Inocencio X noong 1646. Ang Basilika ng San Juan Laterano ang itinuturing na katedral ng Obispo ng Roma o ng Santo Papa mismo. Kaya naman, ito rin ang kinikilalang "Inang Simbahan" ng mga Katoliko sa buong mundo.

Tanda ng ating pagmamahal sa Diyos ay nagpapakita tayo ng kaululang paggalang sa mga simbahan. Ipinakikita natin ito sa pamamagitan ng pagyuko o pag "genuflect" pagpasok dito at sa tuwing daraan tayo sa harap ng tabernakulo. Nagsusuot din tayo ng disente tuwing dadalo sa Banal na Misa o iba pang gawaing pagsamba.

Ngunit bukod sa simbahan, iniimbitahan din tayo upang magpakita ng paggalang sa ating sariling katawan. Ayon sa sulat ni San Pablo sa mga taga-Corinto, tayo ay templo ng Diyos at naninirahan sa atin ang Kanyang Espiritu. Kaya dapat tayong maging banal sa ating pagkilos at pananalita. Iwasan natin ang mga bagay na makasisira sa dignidad ng bawat tao kagaya ng paninirang puri o pagkakalat ng tsismis. Ingatan din natin ang ating sariling katawan sa pamamagitan ng hindi pagbibisyo at hindi pang-aabuso rito. Tandaan natin na tayo ay templo ng Diyos at ang templong ito ay banal. Panatilihin natin itong banal sa pamamagitan ng pagdarasal, pagsisimba tuwing Linggo, at pangungumpisal.

Mapagpalang kapistahan po sa ating lahat!

“PAG-IBIG ANG KAILANGAN” | Ika-31 Linggo sa Karaniwang Panahon (B)

Sun, 03 Nov 2024 06:42:28 GMT

Kung mayroon tayong pag-ibig na mula sa Diyos, matututuhan nating mahalin ng tunay ang Diyos, kapwa at sarili. Ganyan dapat ang pagkakasunod-sunod subalit sa mundo ngayon, tila nabaliktad na.

Nobyembre 3, 2024

MABUTING BALITA
Marcos 12, 28b-34

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, lumapit ang isa sa mga eskriba kay Hesus at tinanong siya, “Alin pong utos ang pinakamahalaga?” Sumagot si Hesus, “Ito ang pinakamahalagang utos, ‘Pakinggan mo, Israel! Ang Panginoon na ating Diyos – siya lamang ang Panginoon. Ibigin mo ang Panginoon mong Diyos nang buong puso, nang buong kaluluwa, nang buong pag-iisip, at nang buong lakas.’ Ito naman ang pangalawa, ‘Ibigin mo ang iyong kapwa gaya ng iyong sarili.’ Wala nang ibang utos na hihigit pa sa mga ito.” “Tama po, Guro!” wika ng eskriba. “Totoo ang sinabi ninyo. Iisa ang Diyos at wala nang iba liban sa kanya. At ang umibig sa kanya nang buong puso, buong pag-iisip, at buong lakas, at ang umibig sa kapwa gaya ng kanyang sarili ay higit na mahalaga kaysa magdala ng lahat ng handog na susunugin, at iba pang mga hain.” Nakita ni Hesus na matalino ang kanyang sagot, kaya’t sinabi niya, “Malapit ka nang mapabilang sa mga pinaghaharian ng Diyos.” At wala nang nangahas magtanong kay Hesus mula noon.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

“Ang Panginoon na ating Diyos – siya lamang ang Panginoon. Ibigin mo ang Panginoon mong Diyos nang buong puso, nang buong kaluluwa, nang buong pag-iisip, at nang buong lakas.’ Ito naman ang pangalawa, ‘Ibigin mo ang iyong kapwa gaya ng iyong sarili.’” Ito ang tinatawag nating “The Greatest Commandment” na mula mismo sa banal na labi ni Hesus. Ngunit mas madaling sabihin ang salitang “pag-ibig” kaysa gawin ito. Marahil ang unang una nating dapat gawin ay ipagdasal sa Diyos na bigyan tayo ng dakilang pag-ibig, isang pag-ibig na mula sa Kanya. Ito’y hindi napapagod at hindi namimili, hindi tulad ng sa tao.

Kung mayroon tayong pag-ibig na mula sa Diyos, matututuhan nating mahalin ng tunay ang Diyos, kapwa at sarili. Ganyan dapat ang pagkakasunod-sunod subalit sa mundo ngayon, tila nabaliktad na. Nauuna ang labis labis na pagmamahal sa sarili, matapos ay kapwa at nakalulungkot na para sa iba, iyong may pakinabang at nakatutuwa lang. Tapos huli na ang Diyos kapag napagod na sa maraming bagay. Maiksi lang ang buhay sa mundo at hindi man natin makita ngunit dapat tayong bumalik sa Diyos nang natupad na ang misyon kung bakit tayo nilikha. Ang misyon na ito at ang buhay natin ay para sa iba, hindi para sa sarili. Masasabi nating nakapagmamahal tayo nang buo at tunay kung kahit walang kapalit at mahirapan ay nakakapagsilbi tayo sa kapwa. Kung kaya na nating mahalin ang kapwa kabilang ang pinakamahihirap, pinakamarurumi at pinakaapi sa paligid natin na minamahal din ni Hesus at naghihintay ng tulong mula sa Diyos na matatanggap lang nila kung kikilos tayo. Saka masasabi sa atin ni Hesus na tayo’y malapit nang mapabilang sa Kaharian ng Diyos.

PAALALA: Sa araw ng Linggo ay magsimba po tayo. Ito ay ating Banal na Obligasyon. Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Nuestra Señora de los Desamparados.

Paggunita sa Lahat ng mga Pumanaw na Kristiyano | Nobyembre 2

Sat, 02 Nov 2024 13:46:26 GMT

Ang buong buwan ng Nobyembre, lalo na ang ika-2 ng Nobyembre, ay itinalaga ng Simbahan bilang paggunita at pananalangin para sa lahat ng yumaong Kristiyano.

Itinuturo ng ating pananampalataya na ang makakapasok lamang sa langit ay ang mga taong lubos na malinis mula sa anumang bahid ng kasalanan. Kaya ang kaluluwa ng mga taong namatay na mayroon pang dapat pagbayarang epekto ng kasalanan ay kailangan maglinis muna sa purgatoryo. Ngunit ang mga kaluluwang ito ay hindi makapagdarasal para sa kanilang sarili at hindi makagagawa ng kabutihan bilang kabayaran. Kaya tungkulin ng bawat Kristiyanong nabubuhay na ipagdasal sila at mag-alay ng misa para sa mga kaluluwa sa purgatoryo. Ito ang makatutulong sa kanila upang marating ang kaluwalhatian at buhay na walang hanggan sa langit.

Ang kamatayan ay isang bagay sa buhay ng bawat tao na hindi matatakasan. Darating ang araw ng paglisan, mayaman man o mahirap, sa araw at sa oras na hindi natin alam. Kaya nga dapat itong paghandaan. Ngunit paano natin ito paghahandaan? Sa wakas ng ating buhay, hindi tatanungin ng Diyos kung magkano ang naipon nating pera o ari-arian. Hindi rin Niya tatanungin kung ano ang ating natapos o naging trabaho. Ang tatanungin ng Diyos sa atin sa paghuhukom ay kung nagmahal at tumulong tayo sa ating kapwa. Kung nais nating mapunta sa langit balang araw, simulan na nating mag-ipon ng kabutihan. Maging mapagmahal at mapang-unawa tayo sa ating pamilya at kaibigan. Matuto tayong magpakumbaba at magpatawad sa mga kagalit natin. Hangarin natin lagi ang kabutihan ng ating kapwa. At higit sa lahat, isama rin natin ang pagdarasal para sa mga yumao sapagkat ito ay isang napakabuting gawain.

"Kapayapaan kailanman ang igawad ng Maykapal sa yumaong ating mahal. Sila nawa ay silayan ng ilaw na walang hanggan. Mapanatag nawa sila sa kapayapaan. Amen."

Nawa'y magkita-kita tayong lahat sa langit balang araw.

ANG KADAKILAAN NG MGA SANTO | Nobyembre 1

Fri, 01 Nov 2024 06:02:37 GMT

Binigyan sila ng grasya at lakas ni Hesukristo, hindi lamang upang magtagumpay sila sa kanilang hangarin na makasama Siya sa Kanyang kaharian, kundi upang magbigay ng pag-asa sa atin.

Ngayong araw ay ipinagdiriwang natin ang Dakilang Kapistahan ng Lahat ng mga Banal. Inaalala natin ang mga santo at santa na nasa langit. Ang mga banal na nasa kaharian ng Diyos ay hindi lamang limitado sa mga kilalang santo sa ating Simbahan kundi marami pang ibang tao na namuhay ng naaayon sa kalooban ng Diyos. Sa ating kultura, maaaring isipin ng iba na ang katanyagan at kayamanan ang pinakamahalaga. Ngunit, hindi natin madadala ang mga ito sa langit at maaari pang maging hadlang sa ating paglalakbay patungo sa Diyos. Sa katotohanan, ang tunay na magbibigay ng kasiyahan sa atin ay ang pag-ibig sa ating Panginoon dahil Siya mismo ang unang umibig sa atin.

Sa ating dakilang kapistahan ngayon, inaalala natin ang halimbawa ng mga banal na modelo para sa ating ispiritwal na pamumuhay. Binigyan sila ng grasya at lakas ni Hesukristo, hindi lamang upang magtagumpay sila sa kanilang hangarin na makasama Siya sa Kanyang kaharian, kundi upang magbigay ng pag-asa sa atin. Ito ang pag-asa na sa kabila ng ating kahinaan at kasalanan, kung tayo ay aasa sa Diyos, tayo rin ay magiging banal. Lahat tayo ay may potensyal na maging santo sapagkat lahat tayo ay mahal ng Diyos at lahat tayo ay may misyon mula sa Kanya. Sa mahalagang araw na ito, tayo ay humiling ng tulong, sa pamamagitan ng ating mga panalangin, sa mga banal upang matanggap natin ang mga grasya na kailangan natin sa ating paglalakbay. Sa tulong ng kanilang mga dasal, makakamit natin ang buhay na walang hanggan kapiling ang Maykapal.

Lahat ng mga santo sa kalangitan, ipanalangin ninyo kami.

KAPISTAHAN NINA SAN SIMON AT SAN JUDAS TADEO | Oktubre 28

Mon, 28 Oct 2024 13:33:56 GMT

Nawa’y tayong lahat ay patuloy na magpakita ng matibay na dedikasyon at pananampalataya sa Diyos tulad ng ipinakita nina San Simon at San Judas.

Si San Simon ay kilala bilang makabayan. Siya ay misyonero sa Ehipto at naging martir sa Persia. Siya ay patron ng mga mangangahoy. Si San Judas naman na kilala bilang Tadeo ay kapatid ni Santiago. Siya ay naging martir sa Armenia. Patron siya ng mga taong nawawalan na ng pag-asa. Silang dalawa ay kabilang sa labindalawang apostol ng Panginoong Hesus. Sila ay mga tinawag, pinili, at itinalaga ng Panginoon na maging katulong sa Kanyang misyon ng pagliligtas. Mga ordinaryong tao lamang sila ngunit inialay nila ang kanilang buong sarili sa paglilingkod sa Diyos. Ito ang dahilan kung bakit marami silang mga kamangha-mangha at dakilang bagay na nagawa.

Sa kanilang pag-aalay at dedikasyon, alam natin na tayo ay kabilang din sa tunay at nag-iisang Iglesya na pinagkatiwalaan ng Diyos. Dapat nating gawin ang ating misyon na ipalaganap ang Mabuting Balita sa ating sariling kakayanan at biyaya. Ipahayag natin ang ating pananampalataya sa lahat. Tayo’y magdasal at magkawanggawa. Tayo’y maging si Hesus sa lahat ng ating nakakasalamuha sa pamamagitan ng mabuting pakikitungo sa kanila. Pasanin natin ang ating krus sa araw-araw. Tayo ay maging tapat sa Diyos at italaga natin ng buo ang ating sarili sa paglilingkod. Gawin natin ang lahat para sa Kanyang ikaluluwalhati. Nawa’y tayong lahat ay patuloy na magpakita ng matibay na dedikasyon at pananampalataya sa Diyos tulad ng ipinakita nina San Simon at San Judas. Nawa’y pagpalain tayo ng Panginoon sa ating mga pagsisikap at tapat na gawain. Amen.

San Sinom at San Judas Tadeo, ipanalangin ninyo kami.

“SIGAW NG PUSO” | Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon (B)

Sun, 27 Oct 2024 06:10:54 GMT

Nais Niyang hilumin tayo hindi lamang sa pisikal na karamdaman kundi lalong lalo na sa sakit ng puso at kaluluwa – ang kasalanan. Ito ay isang uri ng pagkabulag na hindi pisikal kundi espirituwal – ang hindi na makita ang ating pagkakasala at pagkukulang sa Diyos.

MABUTING BALITA
Marcos 10, 46-52

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, dumating si Hesus sa Jerico, kasama ang kanyang mga alagad at marami pang iba. Nang umaalis na sila roon, may naraanan silang isang bulag na nakaupo sa tabi ng daan at namamalimos. Siya’y si Bartimeo, anak ni Timeo. Nang marinig niyang naroon si Hesus na taga-Nazaret, sumigaw siya ng ganito: “Hesus, Anak ni David, mahabag po kayo sa akin!” Pinagsabihan siya ng mga tao at pinatatahimik, ngunit lalo pa siyang nagsisigaw, “Anak ni David, mahabag po kayo sa akin!” Tumigil si Hesus at kanyang sinabi, “Tawagin ninyo siya.” At tinawag nga nila ang bulag. “Lakasan mo ang iyong loob,” sabi nila. “Tumindig ka. Ipinatatawag ka niya.” Iniwaksi niya ang kanyang balabal, paluksong tumayo at lumapit kay Hesus. “Ano ang ibig mong gawin ko sa iyo?” tanong sa kanya ni Hesus. Sumagot ang bulag, “Guro ibig ko po sanang makakita.” Sinabi ni Hesus, “Humayo ka; magaling ka na dahil sa iyong pananalig.” Noon di’y nakakita siya, at sumunod kay Hesus.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Sa Ebanghelyo sa araw na ito, sumigaw ang bulag upang siya’y mapagaling ni Hesus ngunit siya’y pinatahimik ng mga tao. Akala siguro ng mga alagad, ang pagsigaw na ito ay hindi tama para kay Hesus. Subalit, pinatawag pa Niya ang bulag ang tinanong, “Ano ang ibig mong gawin ko sa iyo?”. Maraming beses na marahil ay malakas din ang tawag natin sa Diyos sa mga yugto ng buhay na tila wala na tayong matatakbuhang iba kundi ang Diyos. Hindi Niya tayo pinipigilan sa tunay na bugso ng ating damdamin patungo sa Kanya dahil mahalaga ang bawat sigaw ng ating puso sa Diyos. Nais Niyang hilumin tayo hindi lamang sa pisikal na karamdaman kundi lalong lalo na sa sakit ng puso at kaluluwa – ang kasalanan. Ito ay isang uri ng pagkabulag na hindi pisikal kundi espirituwal – ang hindi na makita ang ating pagkakasala at pagkukulang sa Diyos. Kaya naman, mainam na humiling tayo sa Diyos ng awa at habag para makakita rin sa espirituwal na paraan. Hindi man lahat ay kailangan ng pisikal na pagpapagaling, ngunit lahat tayo ay kailangan ng espirituwal na paghilom dahil lahat tayo ay makasalanan. Ang pagdalo sa Banal na Misa at pagkukumpisal ang dalawang pinakamabisang paraan upang mapagaling tayo ng Diyos.

Hindi natin magagawa ito nang tayo lamang. Ang tunay na sigaw ng ating puso ang maglalapit sa atin sa Diyos at sa Kanyang kalooban na pinakamadirinig kapag tinatanggap natin Siya sa ating puso sa Banal na Komunyon. Doon nagiging kaisa natin ang Diyos na ating Tapaghilom.

SAN JUAN PABLO II, PAPA | Oktubre 22

Tue, 22 Oct 2024 09:54:49 GMT

Si Kardinal Karol Wojtyla ay kilala bilang San Juan Pablo II. Nahalal siya bilang ika-264 na Santo Papa ng Simbahang Katolika.

Si Kardinal Karol Wojtyla ay kilala bilang San Juan Pablo II. Nahalal siya bilang ika-264 na Santo Papa ng Simbahang Katolika. Pinili niya ang pangalang Juan Pablo II bilang parangal sa naunang papa na si Juan Pablo I na nanungkulan lamang sa loob ng 33 araw. Sa edad na 58, si Papa Juan Pablo II ang pinakabatang papa sa loob ng mahigit isang siglo. Sa kanyang panunungkulan, binisita niya ang mahigit 129 na bansa. Namatay siya noong Abril 2, 2005 at naging beato noong Mayo 1, 2011. Itinanghal siya bilang santo noong Abril 27, 2014 ni Papa Francisco. Ginugunita ang kapistahan niya tuwing Oktubre 22.

Sa buhay ni San Juan Pablo, mayroong limang aral na maaari nating pagnilayan at isabuhay.

Tayo’y hindi kailanman iniwan ni Kristo sa ating mga pagdurusa.

Sinasabi sa atin ni San Juan Pablo II na walang problema na ating kinahaharap na hindi natin kasama si Hesus. Ang lahat ng krus na ating pinapasan ay pinapasan din Niya. Walang pagdurusa na hindi natin kayang lupigin dahil kasa-kasama natin siya. Dapat lamang tayong kumapit sa pananalangin at humingi ng tulong at lakas sa Kanya.

Mayroong halaga ang iyong buhay.

Sa tuwing naiisip natin na tayo ay susuko, tumawag tayo kay Hesus at tayo’y pakikinggan Niya. Ang ating pakikipagsapalaran dito sa mundo ang nagdadala sa atin sa personal na pagkakita kay Hesus. Hindi natatapos ang ating buhay sa mga problema. Mayroon tayong pag-asang mahahanap kay Kristo. Siya ang magbibigay ng tunay na kahulugan sa ating buhay.

Huwag kang matakot.

Sinasabi sa atin ng mundo na mamuhay ayon sa ating nais at magpakasaya lamang. Sa kabaligtaran, inaanyayahan tayo ni San Juan Pablo II na mamuhay para sa Diyos. Tayo’y tumugon sa kanyang tawag at gampanan ang ating misyon sa mundo. Ito ay magagawa natin sa lakas at tulong na ibibigay Niya.

Ang iyong buong potensyal ay mahahanap kay Hesus.

Kapag tayo’y nagtataka sa ating gampanin sa mundo, tumingin tayo kay Hesus. Kapag iniisip natin ang misteryo ng ating sarili, tumingin tayo kay Hesus. Siya lamang ang tunay na nakakikilala sa atin at sa mga bagay na magagawa natin. Siya ang kikilos sa atin na gawin ang mga pambihirang bagay. Kay Kristo lamang natin malalaman ang ating buong pagkatao at potensyal. Sa pamamagitan Niya, malaki ang ating magagampanan natin para sa misyon ng pagliligtas ng Diyos.

Huwag natin sayangin ang pagdurusa. Tayo’y magdusa kasama ni Kristo.

Minsan, ang mga bagay na nakapagpapasaya sa atin ang nagdudulot sa atin ng kapahamakan. Ang iilan ay kahit na nagdurusa na ay patuloy pa rin sa paggawa ng mali. Ang buhay ni San Juan Pablo II ay puno ng pagdurusa. Nagdusa siya alang-alang sa kabutihan at sa mga bagay na para sa Diyos. Ipinapakita sa atin ni San Juan Pablo II na mas mabuti pang tayo’y magdusa alang-alang sa kabutihan at sa mga bagay na nakapaglalapit sa atin kay Kristo. Huwag din nating sayangin ang ating pagdurusa at lumapit kay Hesus. Tawagin natin Siya dahil Siya ang tunay nating kailangan. Dapat ding taliwas sa mundo ang ating hangarin at dito tayo maaakay diretso sa kaharian ng Diyos.

San Juan Pablo II, ipanalangin mo kami!

Pinagmulan:

Ewtn. (2023, October 20). 5 Important Life Lessons from Pope Saint John Paul II to Help You Become a Saint. EWTN. https://ewtn.no/5-important-life-lessons-from-pope-saint-john-paul-ii-to-help-you-become-a-saint/

“KABABAANG-LOOB”| Ika-29 Linggo sa Karaniwang Panahon (B)

Sun, 20 Oct 2024 06:05:35 GMT

Ang tunay na naglilingkod ay Diyos lalo ang pinararangalan, hindi ang sarili. Manalangin tayo sa Diyos na bigyan tayo ng tunay na kababaang-loob.

MABUTING BALITA

Marcos 10, 35-45

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, lumapit kay Hesus sina Santiago at Juan na mga anak ni Zebedeo, at ang sabi, “Guro, may hihilingin po sana kami sa inyo.” “Ano iyon?” tanong ni Hesus. Sumagot sila, “Sana’y makaupo kami katabi ninyo sa inyong kaharian – isa sa kanan at isa sa kaliwa.” “Hindi ninyo nalalaman ang inyong hinihingi,” sabi ni Hesus sa kanila. “Mababata ba ninyo ang hirap na babatahin ko? Pabibinyag ba kayo sa binyag na daranasin ko?” “Opo,” tugon nila. Sinabi ni Hesus, “Ang hirap na babatahin ko’y babatahin nga ninyo, at kayo’y bibinyagan sa binyag na daranasin ko. Ngunit wala sa akin ang pagpapasiya kung sino ang mauupo sa aking kanan at sa aking kaliwa. Ang mga luklukang sinasabi ninyo’y para sa mga pinaghandaan.”

Nang marinig ito ng sampung alagad, nagalit sila sa magkapatid. Kaya’t pinalapit sila ni Hesus at sinabi, “Alam ninyo na ang mga itinuturing na pinuno ng mga Hentil ay siyang pinapanginoon, at ang mga dinadakila ay siyang nasusunod. Ngunit hindi ganyan ang dapat umiral sa inyo. Sa halip, ang sinuman sa inyo na ibig maging dakila ay dapat maging lingkod. At sinumang ibig maging pinuno ay dapat maging alipin ng lahat. Sapagkat ang Anak ng Tao ay naparito, hindi upang paglingkuran kundi upang maglingkod at ibigay ang kanyang buhay sa ikatutubos ng lahat.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Natunghayan natin sa ebanghelyo ngayong Linggo na humihingi sina Santiago at Juan ng posisyon mula kay Hesus. Sa mga panahon na iyon, hindi pa nila nauunawaan na hindi makamundong paghahari ang dala ni Hesus. Inaasahan nila marahil na mapalaya ang Israel mula sa kamay ng mananakop na Romano ngunit ang pagliligtas ni Hesus ay sa kasalanan at kamatayan, at higit itong mahalaga sa lahat. Sa ganito ring paraan, maraming beses na maari tayong mabulag sa pagkamit ng kapangyarihan, karangyaan at kantanyagan sa mundo sa loob man ng simbahan o sa labas. Ito ang sinasabi ni Hesus na iwaksi natin dahil ang mga ganitong pansariling hangarin ay sa puso nagmumula. Ang puso na kung saan dapat si Hesus ang nagmamay-ari at naghahari. Kung ganito nga na si Hesus ang sentro ng ating puso, kahit anong yaman o posisyon ang nasa ating harapan, mananaig pa rin ang pagsisilbi, pagbibigay at pagsasakripisyo para sa kapwa hindi ang paggamit ng mga pribilehiyo para sumikat at iangat ang sarili. Ang tunay na naglilingkod ay Diyos lalo ang pinararangalan, hindi ang sarili. Manalangin tayo sa Diyos na bigyan tayo ng tunay na kababaang-loob. Amen. +

SAN PABLO NG KRUS | Oktubre 19

Sat, 19 Oct 2024 12:35:45 GMT

Ang pananalangin at pagbaling ng ating tingin kay Hesus na nakapako ang nagpapalakas sa atin.

Si San Pablo ng Krus ay isinilang sa Ovada sa Italya. Siya’y nakatanggap ng isang pangitain at itinatag niya ang kongregasyon ng Pasyon ni Hesus. Kilala sila sa tawag mga “Passionists”. Siya ay naging isang mangangaral. Inakay niya ang mga taong matitigas ang puso. Sa pangangaral niya, kahit ang mga sundalo ay nakitang umiiyak. Sa isang pagkakataon, iniwan siya ng lahat ng kasapi niya sa orden. Noong taong 1741, ang kanyang pamamahala ay inaprubahan ni Papa Benedicto XIV. Noon din, ang kongregasyon ay nagsimulang lumago muli.

Sa pagmumuni-muni ni San Pablo ng Krus sa larawan ni Hesus na nakapako sa krus, nakakuha siya ng mga biyaya at birtud. Dito niya nakuha ang kalakasan upang maging ama at tagapagbigay batas ng kongregasyon. Pinapayuhan tayo ni San Pablo ng Krus na huwag tayong tatalikod sa pananalangin anuman ang mangyari. Dito natin makakamtan ang kalakasan sa pagharap natin at pagpasan ng krus. Ang pananalangin at pagbaling ng ating tingin kay Hesus na nakapako ang nagpapalakas sa atin. Dito rin umiigting ang ating mga birtud at mabubuting gawa. Tayo’y magkaroon ng tahimik na oras at iwanan natin ang ating sarili kay Hesus. Tanggapin natin ang lahat ng mga krus at patuloy na yakapin ito sa pamamagitan ng pagdarasal. Sa ating pananalangin at pagpasan ng ating krus, dito tayo napapanibago at napapabanal. Dapat tayong magalak kapag tayo ay dumaranas ng mga pagsubok. Hindi dahil sa ito ay mahirap pasanin kundi dito natin makakamtan ang biyaya at aral na nais sabihin ng Diyos sa atin. Huwag nating talikuran ang pananalangin at patuloy na kumapit kay Hesus sa ating pagdurusa. Kung walang pagdurusa, hindi tayo makapagbabago. Kung walang Krus, hindi natin makakasama si Hesus.

San Pablo ng Krus, ipanalangin mo kami.

SAN LUCAS, MANUNULAT NG MABUTING BALITA | Oktubre 18

Fri, 18 Oct 2024 11:33:23 GMT

Bagama’t hindi kasama si San Lucas sa labindalawang apostol, siya naman ay kumilos kasama nila.

Ginugunita natin ngayon ang kapistahan ni San Lucas, manunulat ng Mabuting Balita. Siya ang ika-apat na may-akda ng ebanghelyo. Kinilala siya bilang minamahal na manggagamot ni San Pablo at pinakamatalino sa mga apostol. Isinulat niya ang Ebanghelyo ayon kay San Lucas at Ang Gawa ng Mga Apostol.

Sa apat na ebanghelyo, pinahalagahan ni San Lucas ang mga mahihirap. Mababasa natin sa kanyang sulat ang walong Mapapalad at ang talinhaga ng Mabuting Samaritano. Mababasa rin natin sa kanyang ebanghelyo kung paano pinuri ni Hesus ang pananampalataya ng isang balo na taga-Sarepta (Lucas 4:25-27). Narinig din natin ang kuwento ng sampung ketongin na pinagaling ni Hesus at pagpuri ng isang ketongin na pinagaling (Lucas 17: 11-19).

Sa pagninilay sa kapistahan ni San Lucas, bagama’t hindi siya kasama sa labindalawang apostol, siya naman ay kumilos kasama nila. Tulad ni San Lucas, tayo man ay hindi kabilang sa anumang organisasyon, mayroon tayong dapat gampanan para sa ikadarakila ng Diyos. Maraming paraan kung paano natin mapaglilingkuran ang ating Diyos sa pamamagitan ng ating kapwa. Pakainin natin ang mga nagugutom, painumin ang mga nauuhaw, at pahalagahan ang mga mahihirap tulad ng ginawa ni San Lucas. Kung tayo ay handang sumunod sa Kanya, malaki ang ating maitutulong sa Kanyang misyon ng pagliligtas. Ang biyaya na ibinibigay ng Diyos sa atin ay hindi lamang para sa iilan, kundi para sa lahat. Magagawa natin ang lahat ng bagay sa tulong ng Kanyang biyaya. Iba-iba man ang ating pinagkakaabalahan sa buhay, gawin natin ang lahat ng ito para sa ikadarakila ng Diyos. Dapat tayong maging tapat sa ating tungkulin at mga gampanin dito sa mundo. Tulad ni San Lucas, malaki ang kanyang ginampanan sa ating pananampalatayang Kristiyano. Tularan natin siya at higit na mas pahalagahan natin ang ating misyon at responsibilidad sa pananampalatayang Kristiyano.

San Lucas, ipanalangin mo kami.

Paggunita kay San Ignacio ng Antioquia, Obispo at Martir | Oktubre 17

Thu, 17 Oct 2024 10:24:43 GMT

Tulad ni San Ignacio ng Antioquia, sana ay mas piliin nating manindigan para sa Diyos at pananampalataya, kahit na ang maging kapalit nito ay ang ating sariling buhay.

Si San Ignacio ng Antioquia ay isinilang sa Syria. Siya ay nagpabinyag bilang Kristiyano at kalaunan ay naging obispo ng Antioquia. Nagkaroon ng pag-uusig sa mga Kristiyano noong taong 107. Pinapili sila ni Emperor Trajan kung tatalikuran ang pananampalataya upang mabuhay o sila ay papatayin. Mas pinili ni San Ignacio ang kamatayan kasama ang iba pang mga Kristiyano. Sila ay ipinakain sa mga leon sa Roma.

Bilang Kristiyano, tayo rin ay dumaraan sa mga pag-uusig. Bagamat walang emperor na nagbabanta sa atin, pero patuloy pa rin nating tinatalikuran ang Diyos at pananampalataya. Tinatalikuran natin ito kapag mas pinipili nating pumanig sa mga bagay na taliwas sa turo ng Simbahan gaya ng pagsang-ayon sa abortion, paggamit ng contraceptives, same sex marriage, o divorce. Matuto nawa tayong magsakripisyo para sa tama at mabuti. Tulad ni San Ignacio ng Antioquia, sana ay mas piliin nating manindigan para sa Diyos at pananampalataya, kahit na ang maging kapalit nito ay ang ating sariling buhay.

San Ignacio ng Antioquia, ipanalangin mo kami!

Paggunita kay Santa Margarita Maria Alacoque, Dalaga | Oktubre 16

Wed, 16 Oct 2024 07:42:34 GMT

Higit na nakilala ang santong ito dahil sa ilang beses na pangitain ni Hesus sa kanya. Ipinakita ni Hesus ang Kanyang puso kay Santa Margarita Maria Alacoque. Ito ay nag-aalab tanda ng matinding pagmamahal para sa sanlibutan ngunit sugatan dahil sa pagkakasala.

Tuwing ika-16 ng Oktubre ay ginugunita ng Simbahan ang kabanalan ni Santa Margarita Maria Alacoque. Siya ay ipinanganak noong Hulyo 22, 1647 sa bansang France at kalaunan ay pumasok sa Order of the Visitation of Holy Mary bilang isang mongha. Higit na nakilala ang santong ito dahil sa ilang beses na pangitain ni Hesus sa kanya. Ipinakita ni Hesus ang Kanyang puso kay Santa Margarita Maria Alacoque. Ito ay nag-aalab tanda ng matinding pagmamahal para sa sanlibutan ngunit sugatan dahil sa pagkakasala. Iniutos din Niya na ipagdiwang ang kapistahan ng Kamahal-mahalang Puso. Bagamat nakaranas si Santa Margarita Maria Alacoque ng pang-uusig at mga panghuhusga dahil sa pagpapakitang ito ni Hesus, siya ay nanatili pa ring tapat na tagasunod nito.

Tulad ni Santa Margarita Maria Alacoque, tayo rin ay inaanyayahang sumampalataya sa Kamahal-mahalang Puso ni Hesus. Sa ating paglapit sa Kanya, maaari tayong hamakin ng ibang tao. Kung minsan ay pinagtatawanan tayo dahil sa ating pagsunod sa kalooban ng Diyos o paninindigan para sa katotohanan. Ngunit huwag tayong magsawa sapagkat may mabuting gantimpala si Hesus sa mga taong tapat na sumusunod sa Kanya. Pangako ni Hesus na ipagkakaloob Niya ang mga kinakailangang grasya sa mga taong sumasampalataya sa Kanya. Hilingin natin ang panalangin ni Santa Margarita Maria Alacoque upang matularan natin siya.

Santa Margarita Maria Alacoque, ipanalangin mo kami.

ANG BUHAY PANALANGIN NI SANTA TERESA NG AVILA | Oktubre 15

Tue, 15 Oct 2024 06:33:15 GMT

Iniimbitahan Niya tayo na isarado ang pintuan ng ating puso sa mga makamundong bagay upang manahan tayo sa Kanyang presensya na nagdudulot ng tunay na kapayapaan.

Ngayon ay ginugunita natin si Santa Teresa ng Avila. Bata pa lamang siya ay nais na niya maging isang santo at maging martir. Gayunpaman, noong siya ay nagdadalaga, kinagawian niya ang magbasa ng mga libro na naging dahilan para siya ay maging makamundo. Hindi rin naging magandang impluwensya sa kanya ang kanyang pinsan na naging dahilan upang masanay siya na makipagtsismisan at mas mapalayo sa ating Panginoon. Napagtanto niya na nakakaapekto ito sa kanyang pagnanais na mapalapit sa Diyos kaya pinadala siya ng kanyang ama sa malapit na kumbento. Noong tumagal, pinili ni Santa Teresa ng Avila ang maging relihiyosa at madre sapagkat nakita niya ito bilang paraan upang maligtas ang kanyang kaluluwa at bumalik ang kapayapaan ng kanyang puso na matatagpuan lamang sa Diyos.

Hindi madali ang kanyang buhay nang siya ay maging ganap na madre. Ang kanyang kumbento ay maluwag at siya ay natutukso na sayangin ang oras sa pakikipag-usap sa mga madre imbes na magdasal. Alam niya ang tama ngunit nahihirapan siyang isabuhay ito. Nagbago ito noong nagpakita sa kanya ang ating Panginoong Hesus. Nakita ni Santa Teresa ng Avila ang kanyang mga kahinaan at kasalanan. Higit sa lahat, nagbago ang kanyang pananaw. Nabigyan niya ng oras ang Diyos na nananahan sa kanyang puso sa pamamagitan ng dasal at mas napakinggan niya ang tinig ng Panginoon sa oras ng katahimikan. Sa ating buhay, maaaring tayo ay nagdadasal at dumadalo sa Misa. Ngunit, naging kagawian na lamang ba natin ito? Paano naman ang ating kondisyon sa mga panahon na hindi tayo nagdarasal? Nawa’y maging halimbawa si Santa Teresa sa atin upang makita natin na hindi ang adiksyon sa “social media” at iba’t ibang mga palabas ang magbibigay ng tunay na kasiyahan kung sa pamamagitan nito ay lalo tayong nagiging makamundo. May mansyon sa ating puso kung saan naroon ang Diyos. Iniimbitahan Niya tayo na isarado ang pintuan ng ating puso sa mga makamundong bagay upang manahan tayo sa Kanyang presensya na nagdudulot ng tunay na kapayapaan. Amen.

Santa Teresa ng Avila, ipanalangin mo kami.

“PAGSUNOD AT PAGBIBIGAY” | Ika-28 Linggo sa Karaniwang Panahon (B)

Sat, 12 Oct 2024 22:05:12 GMT

Mainam na mag-ipon tayo ng kayamanang espirituwal na madadala sa Langit upang tayo ay makapasok doon – ang ating mabubuting gawa at pagbibigay mula sa puso.

Oktubre 13, 2024

MABUTING BALITA
Marcos 10, 17-30

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, habang paalis na si Hesus ay may isang lalaking patakbong lumapit, lumuhod sa harapan niya at nagtanong, “Mabuting Guro, ano po ang dapat kong gawin upang magkamit ng buhay na walang hanggan?” Sumagot si Hesus, “Bakit mo ako tinatawag na mabuti? Walang mabuti kundi ang Diyos. Alam mo ang mga utos: ‘Huwag kang papatay; huwag kang mangangalunya; huwag kang magnanakaw; huwag kang magsisinungaling sa iyong pagsaksi; huwag kang magdadaya; igalang mo ang iyong ama’t ina.’” “Guro,” sabi ng lalaki, “ang lahat po ng iya’y tinutupad ko na mula pa sa aking pagkabata.” Magiliw siyang tiningnan ni Hesus, at sinabi sa kanya, “Isang bagay pa ang kulang sa iyo. Humayo ka, ipagbili mo ang iyong ari-arian at ipamigay sa mga dukha ang pinagbilhan, at magkakaroon ka ng kayamanan sa langit. Pagkatapos, bumalik ka at sumunod sa akin.” Namanglaw ang lalaki nang marinig ito, at malungkot na umalis, sapagkat siya’y napakayaman.

Tiningnan ni Hesus ang mga nasa paligid niya at sinabi sa kanyang mga alagad, “Napakahirap mapabilang ang mayayaman sa mga pinaghaharian ng Diyos.” Nagtaka ang mga alagad sa pananalitang ito. Muling sinabi ni Hesus, “Mga anak, talagang napakahirap mapabilang sa mga pinaghaharian ng Diyos! Madali pang makaraan ang kamelyo sa butas ng karayom kaysa pasakop sa paghahari ng Diyos ang isang mayaman.” Lalong nagtaka ang mga alagad, kaya’t sila’y nagtanungan, “Kung gayo’y sino ang maliligtas?” Tinitigan sila ni Hesus at sinabi sa kanila, “Hindi ito magagawa ng tao, ngunit hindi ito mahirap sa Diyos. Magagawa ng Diyos ang lahat ng bagay.”

At nagsalita si Pedro, “Tingnan po ninyo, iniwan namin ang lahat at kami’y sumunod sa inyo.” Sinabi ni Hesus, “Tandaan ninyo ito: ang sinumang mag-iwan ng bahay, o mga kapatid, ina, ama, mga anak, mga lupa, dahil sa akin at sa Mabuting Balita, ay tatanggap ng makasandaang ibayo sa buhay na ito – mga bahay, mga kapatid, mga ina, mga anak, at mga lupa – ngunit may kalakip na pag-uusig. At sa kabilang buhay ay magkakaroon ng buhay na walang hanggan.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Nakapagtataka siguro sa mundong minamahal ang kayamanan na mabasa sa ebanghelyo na malungkot ang isang mayaman. Bukod pa rito, na mahirap makapasok sa Kaharian ng Diyos ang isang mayaman. Mahirap pero posible.

Sa ebanghelyo, may isang binata na pumunta kay Hesus at nagtanong kung ano ang kanyang dapat gawin upang magkamit ng buhay na walang hanggan. Noong nabanggit niya na nagawa na niya ang lahat ng utos ng Diyos, inanyayahan siya ni Hesus na iwan ang lahat, ibenta ang lahat ng mayroon siya at sumunod kay Hesus. Ito ang hindi niya nagawa kaya siya nalungkot. Tiyak nga na darating tayo sa punto ng buhay na kung nakuha na natin ang lahat ng nais natin, bakit tila may kulang pa rin? Baka nakalimutan na natin ang Diyos o mas naging mahalaga na kung ano ang materyal na mayroon tayo at nakontento na roon kaysa sa ating relasyon sa Diyos.

Hindi masama ang yaman. Ngunit ang nagiging masama ay ang epekto ng labis na pag-ibig at pagpapahalaga rito. Kung mayroon mang sobrang yaman, karamihan doon ay hindi para sa sarili kundi para sa iba. Binibigyan tayo ng biyaya ng Diyos para maibigay sa iba ayon sa kakayanan. Hindi rin kailangang maging mayaman bago magbigay dahil kung ano man ang ating ibibigay, kahit kapiraso ito sa ating paningin, malaki ito sa paningin ng Diyos kung ginagawa dahil sa pagmamahal. Huhusgahan at gagantimpalaan tayo base sa pag-ibig.

Mahalagang tandaan na may destinasyon pa tayong pupuntahan. Hindi ito rito sa lupa. Ang mahalaga rito sa mundo ay hindi ang mag-ipon ng maraming makamundong kayamanang pinapalakpakan ng mundo ngunit iiwan din. Mainam na mag-ipon tayo ng kayamanang espirituwal na madadala sa Langit upang tayo ay makapasok doon – ang ating mabubuting gawa at pagbibigay mula sa puso. Amen. +

Paggunita sa Mahal na Birhen ng Santo Rosaryo | Oktubre 7

Mon, 07 Oct 2024 09:54:26 GMT

Ang buwan ng Oktubre ay Buwan ng Santo Rosaryo para sa ating mga Katoliko. At tuwing ika-7 ng buwang ito ay ipinagdiriwang ang Paggunita sa Mahal na Birhen ng Santo Rosaryo.

Ang buwan ng Oktubre ay Buwan ng Santo Rosaryo para sa ating mga Katoliko. At tuwing ika-7 ng buwang ito ay ipinagdiriwang ang Paggunita sa Mahal na Birhen ng Santo Rosaryo. Ito ay bilang pag-alala sa tagumpay ng pwersang Katoliko laban sa mga mananakop na Turko. Bagamat lubhang mas malaki at mas malakas ang kalaban ay nanalo pa rin ang mga Katoliko. Pinaniniwalaang natamo nila ang tagumpay at kapayapaan dahil sa himala ng sama-samang pagdarasal ng santo rosaryo.

Sa ating buhay ay hindi rin mawawala ang mga "digmaan" o mga problema. Kung minsan, ito ay lubos na napakalaki o napakabigat kaya naiisip ng iba sa atin na sumuko na lang sa halip na lumaban. Ngunit lagi nating tatandaan na mayroong isang Ina na laging nakasubaybay sa atin. Siya ang Mahal na Birheng Maria. Handa niya tayong tulungan sa oras ng ating pangangailangan. Ipinagdarasal niya tayo at ibinubulong ang ating mga kahilingan sa kanyang Anak at ating Panginoong Hesukristo. Kaya huwag tayong mahihiyang lumapit sa kanya. Magdasal tayo ng rosaryo tanda ng ating pagmamahal at pagtitiwala. Magdasal tayo ng rosaryo upang matamo natin ang kapayapaan sa buong mundo at para sa pagbabago ng mga makasalanan.

Mahal na Birhen ng Santo Rosaryo, ipanalangin mo kami!

“LIKHA NG DIYOS” | Ika-27 Linggo sa Karaniwang Panahon

Sun, 06 Oct 2024 08:58:33 GMT

“Ang pinagsama ng Diyos ay huwag paghiwalayin ng tao”. Kaya tutol ang Simbahan sa diborsyo ay dahil hindi naman kinikilala sa mata ng Diyos ang diborsyo. Samakatuwid, sa mata ng Diyos, kasal pa rin ang dalawang tao kung sila ay ikinasal sa Simbahan at hindi sumailalim sa pagpapawalang bisa o annulment sa simbahan.

MABUTING BALITA

Marcos 10, 2-16

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, may mga Pariseong lumapit kay Hesus. Ibig nilang masilo siya kaya’t kanilang tinanong, “Naaayon ba sa Kautusan na hiwalayan ng lalaki ang kanyang asawa?” Tugon niya, “Ano ang utos sa inyo ni Moises?” Sumagot naman sila, “Ipinahintulot ni Moises na hiwalayan ng lalaki ang kanyang asawa matapos bigyan ng kasulatan sa paghihiwalay.” Ngunit sinabi ni Hesus, “Dahil sa katigasan ng inyong ulo kaya niya inilagda ang utos na ito. Subalit sa pasimula pa, nang likhain ng Diyos ang sanlibutan: ‘Nilalang niya silang lalaki at babae. Dahil dito’y iiwan ng lalaki ang kanyang ama at ina, at magsasama sila ng kanyang asawa, at sila’y magiging isa.’ Kaya’t hindi na sila dalawa kundi isa. Ang pinagsama ng Diyos ay huwag paghiwalayin ng tao.”

Pagdating sa bahay, ang mga alagad naman ang nagtanong kay Hesus tungkol sa bagay na ito. Sinabi niya sa kanila, “Ang sinumang lalaking humiwalay sa kanyang asawa at mag-asawa sa iba ay gumagawa ng masama sa kanyang asawa – siya’y nangangalunya. At ang babaing humiwalay sa kanyang asawa at mag-asawa sa iba ay nangangalunya rin.”

May nagdala ng mga bata kay Hesus upang hilinging ipatong niya sa mga ito ang kanyang kamay; ngunit pinagwikaan sila ng mga alagad. Nagalit si Hesus nang makita ito, at sinabi sa kanila, “Pabayaan ninyong lumapit sa akin ang mga bata, huwag ninyo silang sawayin, sapagkat sa mga katulad nila naghahari ang Diyos. Ito ang tandaan ninyo: ang sinumang hindi tumatanggap sa paghahari ng Diyos tulad ng isang maliit na bata ay hindi mapapabilang sa mga pinaghaharian niya.” At kinalong ni Hesus ang mga bata, ipinatong ang kanyang mga kamay sa kanila at pinagpala sila.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:
“Ang pinagsama ng Diyos ay huwag paghiwalayin ng tao”. Kaya tutol ang Simbahan sa diborsyo ay dahil hindi naman kinikilala sa mata ng Diyos ang diborsyo. Samakatuwid, sa mata ng Diyos, kasal pa rin ang dalawang tao kung sila ay ikinasal sa Simbahan at hindi sumailalim sa pagpapawalang bisa o annulment sa simbahan. Kung gustong mag-asawa muli, dapat pati rin sa legal na paraan ay pinawalang bisa ang kasal.

Annulment lang ang katanggap-tanggap sapagkat dahil dito, sinasabing walang balidong kasal na nangyari simula noong una. Sa diborsyo, sinasabing may kasal na naganap pero balewala na. Kasasabi lang sa kasulatan ngayon na hindi maaaring balewalain ng tao lamang ang kasal.

Kahit pa sa legal na paraan mangyari ang diborsyo, dahil dala-dala nito ang pangalan ng kasal na orihinal na gawa ng Diyos, maaring masanay ang tao sa paghihiwalay sa kung ano lamang na dahilan pati na rin sa pagbabalewala nito. Mas mainam kung ang proseso ng annulment ang ating ayusin at ipagdasal na maisaayos upang mas mapadali ang proseso nito lalo’t para sa mga talagang nangangailangan tulad ng mga inabuso o mga matagal ng hiwalay.

Higit sa lahat, kailangan magtulungan ang gobyerno at Simbahan sa pagtuturo sa mamamayan ng tamang pamamaraan ng paghahanap ng asawa, ang pagganap sa buhay may-asawa, pagiging responsableng magulang, paghahanap-buhay, at marami pang ibang tutulong sa mga tao upang mapanatiling maganda ang samahan ng mag-asawa bilang pundasyon ng pamilya. Marami mang nagkakamali ngunit may solusyon. Maari ring mapigilan ang mga susunod pang problema kung maraming mag-aaral ng tungkol sa pag-aasawa at pamilya at magtuturo nito para sa kinabukasan ng susunod na henerasyon base sa katuruan ng Simbahan at sa tulong na rin ng sikolohiya. Ipanalangin natin ito para sa kapakanan ng bokasyon ng pag-aasawa at pamilya. Amen. +

Paggunita kay San Francisco de Asis | Oktubre 4

Fri, 04 Oct 2024 09:27:20 GMT

Sa tulong ng mga panalangin ni San Francisco, makita nawa natin lagi ang pagkilos ng Diyos sa ating mga kanya kanyang buhay. Maalala nawa natin na hindi Niya tayo iiwan o pababayaan. Mahal tayo ng Diyos kaya magtiwala tayo sa Kanya.

Si San Francisco de Asís ay ipinanganak noong 1181 sa bayan ng Asis (o Assisi) sa bansang Italya. Ang kanyang pamilya ay mayaman kaya naman si Francisco ay lumaking mahilig sa magagarang kasuotan at madalas na dumadalo sa mga kasiyahan. Nagbago ang lahat nang marinig niya ang tawag ng Diyos. Tinalikuran niya ang kanyang marangyang pamumuhay upang sundin ang isang buhay ng kapayakan at paglilingkod. Noong 1209, itinatag niya ang Order of Friars Minor (o mas kilala ngayon bilang mga Pransiskano), isang kongregasyon na nakatuon sa pamumuhay ng payak, pagpapalaganap ng ebanghelyo, at pagtulong lalo na sa mga mahihirap.

Nakilala rin si San Francisco dahil sa kanyang matinding pagmamahal sa kalikasan at lahat ng nilalang ng Diyos, kabilang ang mga hayop. Ayon sa mga kwento, si San Francisco ay madalas makipag-usap sa mga hayop at tinuturing sila bilang kanyang mga kapatid. Kaya nga tuwing sumasapit ang kanyang kapistahan ay nagkakaroon ng pagbabasbas sa mga alagang hayop bilang paggunita sa kanyang pagmamahal sa kanila.

Siya ay ipinahayag bilang santo ng Simbahang Katolika noong Hulyo 16, 1228, dalawang taon pagkatapos ng kanyang kamatayan. Ang kapistahan ni San Francisco ay ipinagdiriwang tuwing Oktubre 4.

Sa maraming pagkakataon, tayo rin ay tinatawag ng Diyos upang mamumuhay ng payak gaya ni San Francisco. Ipinakita niya na hindi ang mga materyal na bagay ang sukatan ng tunay na kaligayahan. Kaya hangarin natin ang pagpapahalaga sa mga bagay na espiritwal kaysa makamundo. Maglaan tayo ng oras para magdasal araw-araw at sa pagsisimba tuwing Linggo. Magtiwala tayo sa kabutihang-loob ng Diyos habang ginagawa ang mga bagay na dapat nating gawin. Sa tulong ng mga panalangin ni San Francisco, makita nawa natin lagi ang pagkilos ng Diyos sa ating mga kanya kanyang buhay. Maalala nawa natin na hindi Niya tayo iiwan o pababayaan. Mahal tayo ng Diyos kaya magtiwala tayo sa Kanya.

San Francisco de Asis, ipanalangin mo kami!

PAGGUNITA SA MGA ANGHEL NA TAGATANOD | Oktubre 2

Wed, 02 Oct 2024 08:18:14 GMT

Ang mga anghel ay tanda ng pag-ibig ng Diyos. Sila ay ibinigay Niya sa atin upang higit nating madama ang Kanyang paggabay at pagkalinga sa atin.

Ipinagdiriwang natin tuwing ika-2 ng Oktubre ang Paggunita sa mga Anghel na Tagatanod.

Ayon sa turo ng Simbahan, ang bawat tao sa mundo kahit hindi Katoliko ay mayroong nakatalagang anghel na tagatanod o “guardian angel.” Tungkulin ng mga anghel na ingatan tayo sa bawat sandali ng ating buhay, ipagdasal tayo, tulungan tayo sa pagpapakabanal at ilapit tayo sa Diyos lalo na sa sandali ng ating kamatayan. Ang mga anghel ay tanda ng pag-ibig ng Diyos. Sila ay ibinigay Niya sa atin upang higit nating madama ang Kanyang paggabay at pagkalinga sa atin.

Kaugnay ng ating pagdiriwang sa araw na ito, iniimbitahan tayo upang palaging lumapit sa ating mga anghel na tagatanod. Ang panalangin na Angel of God ay hindi lamang panalangin ng mga bata, kundi panalangin ng isang tao na nagtitiwala sa pag-iingat ng Diyos sa pamamagitan ng mga anghel. Bagamat hindi tayo magiging anghel kapag tayo ay namatay, dahil ayon sa turo ng Simbahan na ang mga anghel ay nilikha ng Diyos sa simula pa lamang ng panahon, maaari naman nating tularan ang kabanalan ng mga anghel. Kagaya nila, tayo rin ay tinatawag upang maglingkod at magpuri sa Diyos. Sa tulong ng kanilang mga panalangin ay magawa nawa natin ang bagay na ito.

Mga anghel na tagatanod, ipanalangin ninyo kami!

ANG PAGPAPAKUMBABA NI SANTA TERESITA NG SANGGOL NA SI HESUS

Tue, 01 Oct 2024 05:05:58 GMT

Dahil dito, inaasam ni Santa Teresita na maging dakilang santo, hindi dahil sa pagmamataas, kundi dahil sa kanyang tiwala sa kapangyarihan ng Diyos na kaya tayong baguhin kung tayo lamang ay handa magpapakumbaba tulad ng isang bata.

Inaalala natin ngayon si Santa Teresita ng Sanggol na si Hesus. Hindi lamang siya isang madre ngunit isa rin siyang pantas ng Simbahan kaya napakahalaga ng iniwan niyang katuruan sa atin sa pamamagitan ng kanyang buhay. Naging tanyang ang “Little Way” ni Santa Teresita sapagkat nakatulong ito upang mapalapit tayo sa ating Panginoong Hesus at maunawaan kung paano isabuhay ang pagiging mapagpakumbaba. May mga pagkakataon na nagkakaroon ng maling pagkaunawa patungkol sa kahulugan ng pagpapakumbaba. Sa iba, tila ay lagi nila minamaliit ang kanilang sarili at lagi na lamang mali ang kanilang nakikita sa kanilang buhay. Ngunit, para kay Santa Teresita, ang tunay na mapagpakumbaba ay ang taong marunong makita ang mga biyayang natatanggap niya sa Diyos. Ito ay ang tao na nagagalak sa mga positibong nangyayari sa kanyang buhay sapagkat alam niya na ang lahat ng biyaya ay regalo mula sa Panginoon.

Bukod pa rito, may ibang tao naman na hindi na nagpupursige sa kabanalan sapagkat sa kanilang pananaw ay makasalanan naman sila. Gayunpaman, hindi ito tunay na pagpapakumbaba para kay Santa Teresita. Ayon sa kanya, ang tunay na pagpapakumbaba ay may kaakibat na pagmamahal kay Hesukristo. Napakahalaga sa atin na maamin natin sa ating sarili ang ating mga pagkukulang at kasalanan. Ginagawa natin ito upang magkaroon tayo ng pag-asa sa ating Diyos at hindi lang sa ating sariling lakas. Kung nakatuon ang ating paningin sa habag at pag-ibig ni Hesus, magagawa nating bumangon sa kabila ng lahat ng pagsubok. Dahil dito, inaasam ni Santa Teresita na maging dakilang santo, hindi dahil sa pagmamataas, kundi dahil sa kanyang tiwala sa kapangyarihan ng Diyos na kaya tayong baguhin kung tayo lamang ay handa magpapakumbaba tulad ng isang bata. Marahil pakiramdam natin ay malayo pa tayo sa mga dakilang gawa ng mga kilalang santo. Kung ganito ang ating naiisip, higit na mahalaga na tingnan natin ang halimbawa ng santo na ating ipinagdiriwang ngayon sapagkat ang pagpapakumbaba ang daan natin patungo sa buhay na walang hanggan.

Santa Teresita ng Sanggol na si Hesus, ipanalangin mo kami.

“PAGBABAGO” | Ika-26 Linggo sa Karaniwang Panahon

Sun, 29 Sep 2024 06:16:45 GMT

Hilingin natin sa Espiritu Santo na ihayag sa atin ang mga dapat baguhin at ang grasyang mabago natin ito sa pamamagitan na rin unang una ng sakramento ng kumpisal. Mahirap man ito sa umpisa, ito ang makabubuti sa atin at sa ating kaluluwa.

MABUTING BALITA
Marcos 9, 38-43. 45. 47-48

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, sinabi kay Hesus ni Juan, “Guro, nakakita po kami ng isang taong nagpapalayas ng mga demonyo sa pamamagitan ng pangalan mo, at pinagbawalan namin sapagkat hindi natin siya kasamahan.” Ngunit sinabi ni Hesus, “Huwag ninyo siyang pagbawalan, sapagkat walang taong matapos gumawa ng kababalaghan sa pangalan ko ang agad magsasalita ng masama laban sa akin. Sapagkat ang hindi laban sa atin ay panig sa atin. Sinasabi ko sa inyo: sinumang magbigay sa inyo ng isang basong tubig dahil sa kayo’y kay Kristo ay tiyak na gagantimpalaan.

“Mabuti pa sa isang tao ang siya’y bitinan ng isang malaking gilingang-bato sa leeg at itapon sa dagat kaysa maging sanhi ng pagkakasala ng isa sa maliliit na ito na nananalig sa akin. Kung ang kamay mo ang nagiging sanhi ng iyong pagkakasala, putulin mo! Mabuti pa ang mapunta ka sa langit nang putol ang isang kamay kaysa may dalawang kamay na mahulog ka sa impiyerno, sa apoy na hindi mamamatay. Kung ang paa mo ang nagiging sanhi ng iyong pagkakasala, putulin mo! Mabuti pa ang mapunta ka sa langit nang putol ang isang paa kaysa may dalawang paa na mahulog ka sa impiyerno. At kung ang mata mo ang nagiging sanhi ng iyong pagkakasala, dukutin mo! Mabuti pa ang pumasok ka sa kaharian ng Diyos nang bulag ang isang mata kaysa may dalawang mata na mahulog ka sa impiyerno. Doo’y hindi mamamatay ang mga uod na kumakain sa kanila, at hindi mamamatay ang apoy.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:
May awa ang Diyos ngunit mayroon ding hustisiya. Hindi man ito nakikita nang ganap sa mundo ngayon dahil sa pakikibahagi ng tao, subalit darating ang panahon na mayroon tayong haharaping paghuhusga sa dulo ng ating buhay. Kaya naman, ano ang ating dapat gawin? Patuloy na gumawa ng mabuti nang hindi humihingi ng kapalit at ingatan ang sarili na huwag magkasala. Sikapin din nating hindi maging dahilan ng pagkakasala ng iba.

Tila marami na rin ang nakakalimot sa tinatawag nating “konsensiya”. Marahil nawawala na rin ang ating paningin o paghuhusga kung ang isang bagay ay kasalanan ba sa mata ng Diyos o hindi. Makapagsusuri tayo kung alam natin ang tamang gawin ayon sa Diyos. Ngayong Linggong ito, mainam na suriin ang sarili kung ang mga gawa at salita ba natin ay nakakatulong sa iba upang sila’y mapalapit sa Diyos.

Makatutulong kung madiskubre natin sa tulong ng Diyos ang ugaling hindi natin napapansin na nakasasama sa kanila. Halimbawa, kahit isang hindi magandang komento tungkol sa isang kasama ay makakaapekto pala sa pagtingin at relasyon ng kapwa sa kanya nang hindi natin namamalayan. O hindi kaya’y sa pananamit nang hindi angkop sa dignidad kay Kristo bilang bahagi ng katawan Niya, na nagiging dahilan upang magkaroon ng hindi magandang isip at pakiramdam ang iba tungong kasalanan, sa ngalan ng uso subalit hindi wasto. Hilingin natin sa Espiritu Santo na ihayag sa atin ang mga dapat baguhin at ang grasyang mabago natin ito sa pamamagitan na rin unang una ng sakramento ng kumpisal. Mahirap man ito sa umpisa, ito ang makabubuti sa atin at sa ating kaluluwa. Amen. +

ANG PAGLILINGKOD NI SAN VICENTE DE PAUL | Setyembre 27

Fri, 27 Sep 2024 06:50:23 GMT

Ang ating pagmamahal ay hindi lamang maipapakita sa pagsunod sa kautusan ni Hesus kundi pati rin sa paglilingkod sa ating kapwa.

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

“PAGLILINGKOD” | Ika-25 Linggo sa Karaniwang Panahon (B)

Sun, 22 Sep 2024 03:18:09 GMT

Ang gustong maging dakila ay kailangang maging pinakamababa. Tulad nga ng ating Panginoong Hesus na piniling maging Tao upang iligtas tayong lahat.

MABUTING BALITA
Marcos 9, 30-37

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, si Hesus at ang kanyang mga alagad ay nagdaan sa Galilea. Ayaw ni Hesus na malaman ito ng mga tao, sapagkat tinuturuan niya ang kanyang mga alagad. Sinabi niya: “Ang Anak ng Tao ay ipagkakanulo at papatayin, ngunit muling mabubuhay sa ikatlong araw.” Hindi nila naunawaan ang sinabi niya, ngunit natatakot naman silang magtanong sa kanya. At dumating sila sa Capernaum. Nang sila’y nasa bahay na, tinanong ni Hesus ang kanyang mga alagad, “Ano ba’ng pinagtatalunan ninyo sa daan?” Hindi sila kumibo, sapagkat ang pinagtatalunan nila’y kung sino sa kanila ang pinakadakila. Naupo si Hesus, tinawag ang Labindalawa at sinabi, “Ang sinumang nagnanais maging una ay dapat maging huli sa lahat, at maging lingkod ng lahat.” Tinawag niya ang isang maliit na bata, at pinatayo sa harapan nila. Pagkatapos, kinalong niya ito at sinabi, “Ang sinumang tumanggap sa isang maliit na batang tulad nitong alang-alang sa akin ay tumatanggap sa akin; at sinumang tumanggap sa akin – hindi ako ang kanyang tinatanggap kundi ang nagsugo sa akin.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:
“Ang sinumang nagnanais maging una ay dapat maging huli sa lahat, at maging lingkod ng lahat.” Ito ang mga salita ni Hesus sa ating ebanghelyo ngayong Linggo. Akala ng mga alagad na ang pagsunod kay Hesus ay patungo sa makamundong pamumuno o posisyon. Kabaliktaran pala. Ang gustong maging dakila ay kailangang maging pinakamababa. Tulad nga ng ating Panginoong Hesus na piniling maging Tao upang iligtas tayong lahat. Dahil sa Kanyang pag-ibig, Siya ay nagpakababa at ito ang naging ugat ng ating buhay na walang hanggan. Kung tayo ay magpapakababa at maglilingkod din tulad ni Hesus, tayo rin ay makakapagbigay ng buhay. Mabubuhayan ng loob ang mga mahihirap sa pagbibigay natin ng kahit kaunting pagkain. Mabubuhayan ng loob ang mga taong naapi dahil sa pagtulong natin sa kanila. Higit lalo pa, na magkakaroon ng buhay na walang hanggan ang mga taong aakayin natin kay Hesus at sa Simbahan nang may buong pagmamahal at sigasig. Maraming paraan upang maglingkod. Mahirap ito ngunit ito ang daan tungo sa Diyos, ang Diyos na nagbibigay-buhay. Kaya naman tayo rin ay tinatawag na maging instrumento Niya dahil tayo ay iisang pamilya na may iisang Ama, ang Diyos. Hindi tayo nabubuahay para lamang sa sarili.

SAN MATEO APOSTOL AT EVANGELISTA | Setyembre 21

Sat, 21 Sep 2024 14:07:59 GMT

Bilang mga Kristiyano, inaanyayahan tayong tularan si San Mateo. Siya ay nag-alay ng buhay para sa pagpapalaganap ng ebanghelyo at pananampalatayang Kristiyano.

Tuwing ika-21 ng Setyembre ay ipinagdiriwang ng Simbahan ang Kapistahan ni San Mateo Apostol at Ebanghelista. Siya ay anak ni Alfeo at kilala rin bilang Levi. Siya ay nagtatrabaho bilang taga-singil ng buwis at tinawag ni Hesus upang maging alagad nito. Siya ang manunulat ng unang Ebanghelyo sa Bagong Tipan. Simbolo niya ang lalaking may pakpak o anghel kasama ang aklat at isang pluma tanda ng kanyang pagiging ebanghelista. Siya ay nagpunta sa Ethiopia upang mangaral at doon ay naging martir.

Bilang mga Kristiyano, inaanyayahan tayong tularan si San Mateo. Siya ay nag-alay ng buhay para sa pagpapalaganap ng ebanghelyo at pananampalatayang Kristiyano. Tayo rin nawa ay kumilos upang maipahayag ang Mabuting Balita. Sa maraming pagkakataon, hindi natin kailangan magpunta sa ibang lugar o mangaral sa publiko. Sapat na ang paggawa ng kabutihan sa kapwa o paninindigan sa katotohanan upang maipahayag na si Kristo ang ating Panginoon.

San Mateo Apostol at Ebanghelista, ipanalangin mo kami!

PAGGUNITA SA MAHAL NA BIRHENG MARIA NA NAGDADALAMHATI | Setyembre 15

Sun, 15 Sep 2024 10:39:13 GMT

Ang pagiging Ina ng Diyos ay hindi nangangahulugan ng madaling buhay. Batid ni Maria na maraming paghihirap ang pagdadaanan niya. Ngunit hindi ito naging dahilan para talikuran niya ang misyon na ibinigay sa kanya ng Diyos.

Matapos nating ipagdiwang kahapon ang Kapistahan ng Pagtatampok sa Krus na Banal ay ipinagdiriwang naman natin ngayong ika-15 ng Setyembre ang Paggunita sa Mahal na Birheng Maria na Nagdadalamhati. Kilala rin sa tawag na Virgen Dolorosa, ang titulong ito ni Maria ay nagpapakita ng kanyang hapis dahil sa pagkapako at pagkamatay ni Hesus sa krus.

Ang pagiging Ina ng Diyos ay hindi nangangahulugan ng madaling buhay. Batid ni Maria na maraming paghihirap ang pagdadaanan niya. Ngunit hindi ito naging dahilan para talikuran niya ang misyon na ibinigay sa kanya ng Diyos. Bagamat mahirap at hindi malinaw ang lahat, patuloy pa rin siya sa pagsunod sa kalooban ng Diyos. Kaya maituturing si Maria bilang pinakamagandang halimbawa ng katapatan.

Tayo rin ay may sari-sariling krus at hirap sa buhay. Sa kabila ng mga ito, sana ay hindi tayo tumigil sa pagsunod sa Diyos katulad ng ginawa ng Mahal na Birheng Maria. Nawa ang mga dalamhating nararanasan natin ang lalong maglapit sa atin sa Diyos at magpatibay sa ating pananampalataya sa Kanya. Manalig tayo na ang plano ng Diyos ay laging mas mabuti kaysa sa ating mga plano. Ang kabutihan natin ang laging hangad ng Diyos.

“PAGPASAN NG KRUS” | Ika-24 na Linggo sa Karaniwang Panahon (B)

Sun, 15 Sep 2024 09:50:47 GMT

This is a subtitle for your new post

MABUTING BALITA
Marcos 8, 27-35

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, si Hesus, kasama ang kanyang mga alagad, ay nagtungo sa mga nayon ng Cesarea, sakop ni Filipo. Samantalang sila’y naglalakbay, tinanong niya ang kanyang mga alagad, “Sino raw ako ayon sa mga tao?” Sumagot sila, “Ang sabi ng ilan ay si Juan Bautista kayo; sabi naman ng iba, si Elias kayo; at may nagsasabi pang isa kayo sa mga propeta.” “Kayo naman – ano ang sabi ninyo? Sino ako? tanong niya. “Kayo ang Kristo,” tugon ni Pedro. “Huwag ninyong sasabihin kaninuman kung sino ako,” mahigpit na utos niya sa kanila.

Mula noon, ipinaalam na ni Hesus sa kanyang mga alagad na ang Anak ng Tao’y dapat magbata ng maraming hirap. Siya’y itatakwil ng matatanda ng bayan, ng mga punong saserdote at ng mga eskriba at ipapapatay. Ngunit sa ikatlong araw, muli siyang mabubuhay. Maliwanag na sinabi niya ito sa kanila. Kaya’t niyaya siya ni Pedro sa isang tabi at sinimulang pagsabihan. Ngunit humarap si Hesus sa kanyang mga alagad at pinagwikaan si Pedro: “Lumayo ka, Satanas! Ang iniisip mo’y hindi sa Diyos kundi sa tao.”

Pinalapit ni Hesus ang mga tao, pati ang kanyang mga alagad, at sinabi, “Kung ibig ninumang sumunod sa akin, limutin niya ang ukol sa kanyang sarili, pasanin ang kanyang krus at sumunod sa akin. Ang naghahangad na magligtas ng kanyang buhay ay siyang mawawalan nito; ngunit ang mag-alay ng kanyang buhay alang-alang sa akin at sa Mabuting Balita ay siyang magkakamit niyon.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Kahapon lamang ay ipinagdiwang ang Kapistahan ng Pagtatampok sa Krus na Banal. Ngayon naman sa ating ebanghelyo ay inaanyayahan tayo ni Hesus na pasanin ang kanya-kanya nating krus. Ano ang krus sa iyong buhay? Habang naririto tayo sa mundo, bahagi ito ng ating pagdaraanan, ngunit sa bawat pagpasan ng mga suliranin, ang tunay na nananalig sa Diyos ay hindi magagapi. Sa halip, lalo siyang magiging malinis ang puso, malapit sa Diyos, mas mabuti at mas banal. Kapag nalampasan ang mga pagsubok, doon tayo mas natututo sa buhay. Kailangan ang mga pagpapadalisay na ito upang maging handa tayo para sa Langit dahil hindi tayo nakalaan para mamuhay dito sa lupa habang panahon. Nakalaan tayong makasama ng Diyos sa Langit subalit ang daan ay Krus. Ang ating krus ay dapat pasanin sa pamamagitan ng tulong ni Hesus na makakamtan sa ating pagsisikap sa pananalangin at pagtanggap sa mga sakramentong nagpapabanal sa atin. Amen. +

KAPISTAHAN NG PAGTATAMPOK SA KRUS NA BANAL | Setyembre 14

Sat, 14 Sep 2024 04:51:27 GMT

Tinuturuan tayo ng krus kung paano magmahal nang walang pasubali.

Ipinagdiriwang ng Simbahan tuwing ika-14 ng Setyembre ang Kapistahan ng Pagtatampok sa Krus na Banal.

Para sa mga Romano, ang pagpako sa krus ang pinakamatinding parusa para sa mga kriminal at mga rebelde. Kapag ang isang tao ay ipinako sa krus, para bang inalis na rin sa kanya ang lahat ng dangal niya bilang tao. Ngunit lahat ng ito ay nagbago noong si Hesus ay ipinako sa krus. Dahil sa isang mahiwagang paraan, ang kamatayan ni Hesus sa krus ay isang "pagtubos," naging daan ng pagpapatawad, daluyan ng grasya, at bukal ng buhay. Ang dating krus ng karahasan at kamatayan, ngayon ay naging krus ng kapayapaan, kapatawaran, at kaligtasan. Ang dating krus ng pagkabigo ay naging krus ng tagumpay. Ang krus na dating tanda ng katapusan ay naging hudyat ng simula - ng bagong buhay, ng bagong pag-asa. Ang krus na dati ay tanda ng kahihiyan ay naging krus na dapat ikarangal at dapat itampok! Ang dahilan ng lahat ng ito ay ang dakilang pag-ibig at awa ng Diyos para sa mga makasalanan.

Sa ebanghelyo ngayon ay sinabi ni Hesus: "Gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sanlinutan kaya't ibinigay Niya ang Kanyang bugtong na Anak." (Juan 3:16) Wagas ang pagmamahal sa atin ng Ama kaya isinugo Niya ang Kanyang kaisa-isang Anak na si Hesus. Ipinakita naman ni Hesus ang Kanyang wagas na pag-ibig nang ialay Niya ang Kanyang buhay sa krus.

Hinahamon tayo ng kapistahang ito upang magmahal din katulad ng Diyos - isang pagmamahal na nagsasakripisyo at handang ibigay ang lahat lahat para sa kabutihan ng minamahal. Tinuturuan tayo ng krus kung paano magmahal ng walang pasubali. Nawa sa bawat pagtingin natin sa krusipiho ay marinig natin ang tinig ni Hesus: "Inialay Ko ang Aking buhay para sa iyo upang malaman mo kung gaano Kita kamahal. Kaya mo rin bang ialay ang iyong buhay para sa Akin at sa iyong kapwa?"

SAN JUAN CRISOSTOMO | Setyembre 13

Fri, 13 Sep 2024 08:54:42 GMT

Ang kanyang pangalan, na nangangahulugang "Gintong Bibig" sa wikang Griyego, ay sumasalamin sa kanyang kahusayan bilang tagapagsalita. Tulad ni San Juan Crisostomo, tayo rin ay may misyon upang ipahayag ang Mabuting Balita.

Si San Juan Crisostomo ay ipinanganak noong taong 349 AD sa Antioch (ngayon ay bahagi ng Turkey). Nakatanggap siya ng edukasyon sa retorika at pilosopiya noong kabataan niya. Pagsapit niya ng edad na 30, siya ay bininyagan at naging kristiyano. Kalaunan ay naging monghe at inilaan niya ang kanyang sarili sa payak na pamumuhay at pananalangin.

Itinuturing bilang pantas ng Simbahan si San Juan Crisostomo dahil sa husay at yaman ng kanyang mga isinulat at ipinangaral. Ang kanyang pangalan, na nangangahulugang "Gintong Bibig" sa wikang Griyego, ay sumasalamin sa kanyang kahusayan bilang tagapagsalita. Tulad ni San Juan Crisostomo, tayo rin ay may misyon upang ipahayag ang Mabuting Balita. Kung minsan ay kinakailangan nating magsalita, ngunit sa mas maraming pagkakataon ay iniimbitahan tayong magpahayag sa pamamagitan ng ating buhay, pagkilos at pananalita. Sa tulong ng halimbawa ni San Juan Crisostomo, maitaguyod nawa natin ang kapakanan ng mga mahihirap at inaapi sa ating lipunan. Tuligsain at itama natin ang mga kamalian sa ating lipunan. Matuto tayong tumindig para sa katotohanan.

Ang kapistahan ni San Juan Crisostomo ay ipinagdiriwang tuwing ika-13 ng Setyembre. Siya ang patron ng mga mananalumpati, mangangaral, at tagapagsalita.

San Juan Crisostomo, ipanalangin mo kami.

MABUKSAN | Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (B)

Sun, 08 Sep 2024 08:53:28 GMT

Nagpagaling si Hesus ng isang lalake na utal at bingi. Ang Kanyang winika ay “Mabuksan”. Kailangan din natin ang pagpapagaling ni Hesus sa panahon ngayon.

MABUTING BALITA
Marcos 7, 31-37

Ang Mabuting Balita ng Panginoong ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, pagbabalik ni Hesus mula sa lupain ng Tiro, dumaan siya sa Sidon, at nagtuloy sa Lawa ng Galilea, matapos tahakin ang lupain ng Decapolis. Dinala sa kanya ang isang lalaking bingi at utal at ipinamanhik nila na ipatong sa taong ito ang kanyang kamay. Inilayo muna siya ni Hesus sa karamihan, at isinuot ang kanyang mga daliri sa mga tainga nito. Pagkatapos, lumura at hinipo ang dila nito. Tumingala si Hesus sa langit at nagbuntong-hininga, at sinabi sa tao, “Effata,” ibig sabihi’y “Mabuksan!” At nakarinig na ito, nawala ang pagkautal at nakapagsalita na nang malinaw. Sinabi ni Hesus sa mga tao na huwag ibalita ito kaninuman; ngunit kung kailan sila pinagbabawalan ay lalo naman nilang ipinamamalita ito. Sila’y lubhang nanggilalas, at ang wika, “Anong buti ng lahat ng kanyang ginawa! Nakaririnig na ang bingi, at nakapagsasalita ang pipi!”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Nagpagaling si Hesus ng isang lalake na utal at bingi. Ang Kanyang winika ay “Mabuksan”. Kailangan din natin ang pagpapagaling ni Hesus sa panahon ngayon. Kahit na hindi man tayo utal o bingi sa literal na paraan, maraming beses na tayong mga tao ay nahihirapang makinig sa Diyos dahil sa tinatawag na espirituwal na pagkabingi. Sa pagiging likas nating mapagmataas, mas madali para sa ating sundin ang sariling kalooban kaysa sa plano ng Diyos na pinakamaganda sa atin, hindi man natin agad maunawaan ito.

Lahat tayo ay nangangailangan ng paghihilom mula sa Diyos dahil ang kasalanan ay nagdudulot ng sugat o sakit sa iba at sa ating sarili. Sa linggong ito, isipin at pagnilayan natin sa ating mga sarili: “Ano ang mga bagay na alam kong sinasabi sa akin ng Diyos na gawin ko, ngunit aking tinanggihan?” Mangyaring suriin ang mga tugon mo sa Diyos at kung saan ka nahihirapan o nagdududa. Ibigay mo itong lahat sa Kanya sa pananalangin. Ang Diyos ay may kakayanang buksan ang ating mga puso at isip upang tayo’y makatugon sa Kanyang inihahayag na katotohanan at plano sa ating buhay, kung ating gugustuhin. Amen. +

KAPISTAHAN NG PAGSILANG NG MAHAL NA BIRHENG MARIA | Setyembre 08

Sun, 08 Sep 2024 08:43:19 GMT

Sa kaarawan ng Mahal na Ina, simpleng bagay lamang ang hiling niya sa atin. Sumunod tayo kay Hesus at isabuhay ang mga salita Niya.

Ipinagdiriwang ang Kapanganakan ng Mahal na Birheng Maria sa eksaktong siyam na buwan matapos ang Kalinis-linisang Paglilihi sa kanya. Ang kapanganakan ni Maria ay isa sa tatlong kapistahang liturhikal kung saan ipinagdiriwang kapanganakan – ang kapanganakan ni Hesus, ni Santa Mariang Birhen at ni San Juan Bautista. Tanging tatlong pinakamahalagang tao ang tumanggap ng karangalan na gunitain ang kanilang kapanganakan.

Makikita natin sa kapanganakan ni Maria na ang bawat pagsilang ng tao ay nagbibigay kaligayahan at pag-asa sa mundo. Ipinanganak si Maria upang magbigay kasiyahan, pag-ibig at kapayapaan sa mundo. Binibigyang diin nito ang ginampanan ni Maria sa ating kaligtasan. Siya ang nagdala kay Hesus sa kanyang sinapupunan. Inihanda niya si Hesus at sinamahan hanggang sa kamatayan. Si Maria ang pinakamagandang halimbawa sa pagsunod sa Diyos. Siya’y may mababang loob, masunurin, at maibigin. Tularan natin Siya upang tayo rin ay maging daluyan ng pag-ibig at kapayapaan ng Diyos. Sa kapanganakan ng Mahal na Ina, inilagay sa kanya ng Diyos ang kanyang misyon. Iyon ay maging Ina ni Hesus. Nang tayo’y ipanganak, tayo rin ay may misyon dito sa mundo. Dala natin ang kasiyahan at kapayapaan sa ating kapanganakan. Gampanan natin ang ating misyon sa mundo dahil ito ay ibinigay sa atin ng Diyos at ang dahilan ng ating paglikha.

Sa kaarawan ng Mahal na Ina, simpleng bagay lamang ang hiling niya sa atin. Sumunod tayo kay Hesus at isabuhay ang mga salita Niya. Sa simpleng pagkakawanggawa o kaya sa simpleng pagngiti natin sa ating kapwa ang nagbibigay kasiyahan sa kanya. Sa pagsunod natin kay Hesus at sa mga halimbawa ni Maria, tayo’y nagdudulot ng kasiyahan at kapayapaan sa mundo. Tayo’y magpakumbaba at naging banal. Sumunod tayo sa Diyos at sumagot ng “oo” sa Kanyang pagtawag. Sa araw-araw na ating pamumuhay, simpleng bagay lamang ang hiling ng ating Mahal na Ina, gawin natin ang lahat ng ating gawain nang may pag-ibig. Maliit man na bagay, ito’y nagbibigay ng malaking kasiyahan sa Diyos at sa Mahal na Ina.

Maligayang Kaarawan Mahal na Ina. Ipanalangin mo kami tuwina.

SANTA TERESA NG KOLKATA | Setyembre 5

Thu, 05 Sep 2024 08:52:06 GMT

Gaya nga ng sinabi ni Mother Teresa: "Kung hindi mo kayang pakainin ang isangdaang katao, magpakain ka ng isa." Ibig sabihin, hindi natin kailangan gumawa ng malalaking bagay o tulungan ang napakaraming tao. Kahit isa lang ay sapat na at kalugod-lugod sa Diyos.

Si Santa Teresa ng Kolkata o mas kilala bilang Mother Teresa ay isinilang noong ika-26 ng Agosto, 1910 sa Skopje, Macedonia. Noong siya ay labing walong taong gulang ay napagpasiyahan niyang maging madre dahil naniniwala siyang ito ang nais ng Diyos para sa kanya. Siya ay ipinadala sa Kolkata, India kung saan laganap ang sakit at kagutuman sa mga tao noong panahong iyon. Upang higit na mapaglingkuran ang mga pinaka mahihirap, itinatag niya ang Missionaries of Charity. Sa kasalukuyan, sila ay mayroong mahigit 4,500 na mga madre mula sa 133 na bansa sa buong mundo. Kinilala si Mother ng maraming tao bilang isang buhay na santo dahil sa taglay nitong kabutihan. Ipinakita niya ang kanyang pagmamahal at malasakit sa mga mahihirap sa pamamagitan ng pagpapakain sa mga taong nagugutom at pag-aalaga sa mga may malubhang karamdaman at malapit nang mamatay. Ginawaran sya ng iba't-ibang parangal gaya ng Nobel Peace Prize noong 1979 at Ramon Magsaysay Peace Prize noong 1962. Si Mother Teresa ay pumanaw sa edad na 87 sa taong 1997, ika-5 ng Setyembre.

Si Mother Teresa ay isang mabuting halimbawa ng pagsasabuhay ng pananampalataya. Minahal niya ang kanyang kapwa gaya ng kanyang pagmamahal kay Hesus. Ang buhay ni Mother Teresa ay isang inspirasyon sa atin at hinahamon tayo ng Simbahan na tularan siya. Ang "corporal works of mercy" ang ating maging gabay sa paggawa ng kabutihan - pakainin ang nagugutom, painumin ang nauuhaw, alagaan ang maysakit, dalawin ang mga nasa bilangguan, at iba pa. Gaya nga ng sinabi ni Mother Teresa: "Kung hindi mo kayang pakainin ang isangdaang katao, magpakain ka ng isa." Ibig sabihin, hindi natin kailangan gumawa ng malalaking bagay o tulungan ang napakaraming tao. Kahit isa lang ay sapat na at kalugod-lugod sa Diyos. Kapag minamahal natin ang ating kapwang nakikita ay naipapamalas ang ating pagmamahal sa Diyos na hindi natin nakikita.

Santa Teresa ng Kolkata, ipanalangin mo kami!

ANG KABANALAN NI PAPA SAN GREGORIO | Setyembre 3

Tue, 03 Sep 2024 03:04:56 GMT

Iwasan natin ang tukso na pumapalibot sa mundong ito at magagawa natin ito kung mas magiging malalim ang ating debosyon sa Diyos tulad ng halimbawa ni San Gregorio.

Ginugunita natin ngayong araw ang santo na si Papa San Gregorio, pantas ng Simbahan. Siya ay ipinanganak sa Roma noong taong 540. Nagkaroon siya ng posisyon sa pamahalaan na kanyang iniwanan. Ito ay sa kadahilanan na mas pinili niya ang magkaroon ng monasteryo at ibigay ang kanyang buhay sa Diyos sa pagiging monghe. Noong Setyembre 3, 590 ay naging Santo Papa si San Gregorio at sa pamamagitan nito, tinulungan niya ang mga mahihirap at ipinalaganap ang pananampalatayang Katoliko. Anu-ano ang matutunan natin sa kanyang buhay?

Napakahalaga para sa ating mga Katoliko na maunawaan na ang pinakamahalaga sa ating buhay ay ang ating relasyon sa Diyos. Tingnan natin si Papa San Gregorio kung paano niya tinahak ang daan ng kabanalan patungo kay Kristo. Kahit na tayo ay nag-aaral o nagtatrabaho, tandaan natin na hindi ito dapat maging dahilan upang tayo ay makagawa ng kasamaan o kasalanan. Bagkus ito dapat ay lalong magpalapit sa atin sa Diyos. Iwasan natin ang tukso na pumapalibot sa mundong ito. Magagawa natin ito kung mas magiging malalim ang ating debosyon sa Diyos tulad ng halimbawa ni San Gregorio. Bukod pa rito, malaking tulong sa Simbahan ang gamitin natin ang talento sa pagsali sa mga organisasyon at kilusan ng Simbahan na nagnanais mapalaganap ang Mabuting Balita ng Diyos. Ngunit, hindi tayo dapat nakatuon lamang sa ginagawa natin sa ating mga grupo kundi ang ating mabubuting gawa ay bunga ng ating pananampalataya kay Hesukristo. Nawa’y ang ating mga salita at gawa ay maging halimbawa ng Ebanghelyo na ating ipinapahayag at sa pamamagitan nito, makita ng mga tao ang Panginoon sa ating buhay.

Papa San Gregorio, ipanalangin mo kami.

“TUNAY NA PAGSUNOD SA DIYOS” | Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon (B)

Sun, 01 Sep 2024 11:25:28 GMT

Kung tatanungin lamang natin Siya at maghahanap tayo ng sagot mula sa Kanya at sa Simbahang Kanyang tanging itinatag.

MABUTING BALITA

Marcos 7, 1-8. 14-15. 21-23

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, may mga Pariseo at ilang eskribang galing sa Jerusalem, na lumapit kay Hesus. Nakita nila na ang ilan sa mga alagad ni Hesus ay kumain nang hindi muna naghugas ng kamay sa paraang naaayon sa turong minana nila.

Ang mga Judio, lalo na ang mga Pariseo, ay hindi kumakain hangga’t hindi nakapaghuhugas ng kamay ayon sa mga turong minana nila sa kanilang mga ninuno. Hindi rin sila kumakain ng anumang galing sa palengke nang hindi muna ito hinuhugasan. At marami pang ibang minanang turo ang kanilang sinusunod, tulad ng tanging paraan ng paghuhugas ng mga inuman, ng mga saro, ng mga sisidlang tanso, at mga higaan.

Kaya’t tinanong si Hesus ng mga Pariseo at mga eskriba, “Bakit hindi sumusunod ang mga alagad mo sa mga turo ng ating mga ninuno? Kumain sila nang hindi man lamang naghugas ng kamay ayon sa paraang iniutos!” Sinagot sila ni Hesus, “Tama ang hula ni Isaias tungkol sa inyo. Mapagpaimbabaw nga kayo, gaya ng kanyang isinulat:

‘Paggalang na handog sa ‘kin ng bayan ko’y paimbabaw lamang, sapagkat sa bibig at hindi sa puso ito bumubukal. Pagpuri’t pagsambang ginagawa nila’y walang kabuluhan, ang utos ng tao ay itinuturong utos ng Maykapal.’

Niwawalang-kabuluhan nga ninyo ang utos ng Diyos, at ang sinusunod ninyo’y ang turo ng tao.”

Muling pinalapit ni Hesus ang mga tao at sinabi sa kanila, “Makinig kayong lahat, at unawain ang aking sasabihin! Hindi ang pumapasok sa bibig ng tao ang nakapagpaparumi sa kanya sa mata ng Diyos kundi ang mga nagmumula sa kanya.

“Sapagkat sa loob – sa puso ng tao – nagmumula ang masasamang isipang nag-uudyok sa kanya na makiapid, magnakaw, pumatay, mangalunya, mag-imbot, at gumawa ng lahat ng kabuktutan, tulad ng pagdaraya, kahalayan, pagkainggit, paninirang-puri, kapalaluan, at kahangalan. Ang lahat ng ito’y nanggagaling sa puso ng tao, at siyang nagpaparumi sa kanya.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon

Pagninilay:

Lumapit ang mga eskriba at Pariseo kay Hesus at Siya’y pinuna nila. Sinabi nila kay Hesus, “Kumain ang mga alagad mo nang hindi naghuhugas ng kamay.” Ang mga eskriba at Pariseo ay mahigpit sa pagsunod sa mga utos at paniniwala. Mula sa 10 Utos, nagbunga ito ng higit sa anim na raan. Ngunit hindi nila nakikita ang tunay na diwa ng pagsunod sa mga kautusang ito. Kaya sinabi ni Hesus, “Hindi ang pumapasok sa bibig ng tao ang nagpaparumi sa kanya, kundi ang lumalabas.”

Ang mga eskriba at Pariseo ay mga dalubhasa pagdating sa kautusan. Sa tingin nila, si Hesus at ang mga alagad ay lumalabag sa kautusan. Hinigpitan at dinagdagan ng mga eskriba at Pariseo ang kautusan na kailangang tuparin ng ibang tao. Sa kanilang paghihigpit sa iba, hindi nila ito naisasagawa sa kanilang sarili. Mahalaga ang pagsunod sa kautusan ng Diyos. Ipinapaalala sa atin ng Ebanghelyo ngayon na huwag maging mapagmataas dahilan sa pagiging dalubhasa sa utos ng Diyos. Huwag din nating husgahan ang ating kapwa, sa halip, dapat tayong maging mapagkumbaba. Ang tunay na pagsunod sa Diyos ay makikita sa ating mga gawa. Ang pagiging mahabagin, maibigin at maunawain sa kapwa ay nagpapakita ng kadalisayan ng ating puso. Ito ang mga kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang tunay na pagsasabuhay sa kautusan ng Diyos. Dapat tayong mamunga at maging banal.

Kahit na tayo ay dalubhasa sa mga kautusan at turo ng Simbahan, kung tayo ay mapanghusga sa ating kapwa ay hindi natin naisasabuhay ito. Hindi ang mga pumapasok sa ating bibig ang nagpaparumi sa atin kundi ang mga nanggagaling sa atin puso. Sa puso nanggagaling ang panghuhusga at ang pagmamataas. Tulad ni Hesus at ng Kanyang mga alagad, alam nila ang tunay na salita na ipinag-uutos ni Hesus. Kaya sila’y mas nagpakababa, mas naging mahabagin at maibigin sa kapwa. Tayo’y lumapit sa Sakramento ng Kumpisal at tayo’y puputi at magiging malinis muli.

Ang Pagpapakasakit ni San Juan, ang Tagapagbinyag | Agosto 29

Thu, 29 Aug 2024 05:17:30 GMT

Si San Juan Bautista ay nanindigan sa katotohanan at matapang itong ipinangaral kahit na ang kanyang sariling buhay ang maging kapalit nito.

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

ANG PAGBABAGO NI SAN AGUSTIN | Agosto 28

Wed, 28 Aug 2024 01:03:20 GMT

Walang imposible sa Panginoon at kaya Niya tayong baguhin kung tayo ay magiging mapagpakumbaba tulad ni San Agustin.

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

“PANANATILI” | Ika-21 Linggo sa Karaniwang Panahon

Sun, 25 Aug 2024 11:44:17 GMT

Kung tatanungin lamang natin Siya at maghahanap tayo ng sagot mula sa Kanya at sa Simbahang Kanyang tanging itinatag.

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

SAN BARTOLOME, APOSTOL | Agosto 24

Sat, 24 Aug 2024 05:24:29 GMT

Sa simpleng pamumuhay ni San Bartolome, nakilala niya si Hesus.

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

SANTA ROSA DE LIMA | Agosto 23

Fri, 23 Aug 2024 11:33:27 GMT

Nais ni Santa Rosa na si Kristo lamang ang ibigin niya at hindi ang mundo. Nais niya ring si Kristo lang ang mapansin ng iba at hindi siya.

Bata pa lamang si Santa Rosa, nais na niyang maging madre. Madalas siyang nag-aayuno at nagdarasal. Araw-araw siyang nangongomunyon at dumadalaw sa Banal na Sakramento. Kilala rin siya sa kanyang labis na pagpepenitensiya. Si Santa Rosa ay napakaganda kaya marami ang naaakit sa kanya. Nais ng kanyang mga magulang na ipakasal siya ngunit hindi siya sang-ayon dito. Kaya pinuputol niya ang kanyang buhok at pinapahiran ang kanyang balat ng paminta at kalamansi upang hindi maging kaakit-akit ang kanyang kagandahan. Namuhay siya bilang Laykong Dominikano. Patuloy siyang namuhay sa pananalangin, pag-aayuno, at pagpepenitensya. Ipinagdiriwang ang kapistahan niya tuwing ika-23 ng Agosto.

Madalas iwaksi ng mga santo ang labis na pagkagumon sa mundo. Palagi silang nagsasakripisyo at nag-aayuno. Tulad ni Santa Rosa, siya’y nagpepenitensya hindi lamang tuwing Kuwaresma kundi sa araw-araw. Ginagawa niya ito upang ipahayag ang malalim na pagmamahal niya kay Hesus. Marami rin ang nahumaling sa kagandahan ni Santa Rosa. Sa ating buhay, mayroon ding mga magagandang bagay sa atin. Ito man ay pisikal, materyal o mga tagumpay na nakamit. Minsan, ito ang nagiging dahilan ng ating pagmamalaki, pagnanais na maging tanyag, o makilala. Sa lahat ng ito, naging iba si Santa Rosa. Itinago niya ang kanyang kagandahan sapagkat hindi ito ang pinakamahalaga sa buhay niya. Ang mga bagay na sa tingin niya’y mag-aalis ng kanyang atensyon kay Hesus ay sinisira niya. Ang maganda niyang buhok ay pinutol niya, at ang balat ay pinahiran ng kalamansi. Nais niyang si Kristo lamang ang ibigin niya at hindi ang mundo. Nais niya ring si Kristo lang ang mapansin ng iba at hindi siya. Tayo rin minsan, nais nating mapansin ng iba. Ipinapakita natin ang ating sarili kaysa ipakita si Hesus sa iba. Tayo’y gumagawa ng maraming paraan upang mapuri ng ibang tao. Ipinakikita natin ang maraming bagay na mayroon tayo. Pinupuno natin ang ating mga mata, tainga, isip at puso ng maraming bagay. Ang mga bagay na ito ay hindi makapaglalapit sa atin kay Hesus upang makilala Siya. Napalalayo na tayo sa Diyos. Tulad ni Santa Rosa, buo niyang inalay ang kanyang oras, pagmamahal, pati ang kanyang kagandahan para sa Diyos. Tularan natin si Santa Rosa at disiplinahin ang ating mga sarili upang maituon ang buong pagmamahal kay Hesus.

Santa Rosa de Lima, ipanalangin mo kami!

ANG MAHAL NA BIRHENG MARIA, ATING INA AT REYNA | Agosto 22

Thu, 22 Aug 2024 01:59:25 GMT

Bilang Reyna ng langit, idinadalangin tayo ni Maria at dinudulog niya sa kanyang Anak ang ating mga dasal at hinaing.

Pitong araw matapos ang Dakilang Kapistahan ng Pag-aakyat sa Langit sa Mahal na Birheng Maria, ginugunita naman natin ang kanyang pagka-reyna. Ito ay upang maalala natin at ipagdiwang ang gantimpala na ibinigay ng Diyos sa kanya noong siya’y kinoronahan upang maging Reyna ng Langit at ng Mundo matapos makapasok si Maria sa kaharian ng langit. Dahil sumusunod nang buong puso ang Mahal na Birheng Maria sa kalooban ng Diyos, tinanggap niya ang misyon na magiging Ina ni Hesus at nating lahat.

Ang biyayang natanggap ni Maria ay hindi lamang para sa kanya kundi ito ay para sa ating lahat. Ang reyna sa kaharian ng Israel ay tagapamagitan sa mga tao at sa hari. Bilang Reyna ng langit, idinadalangin tayo ni Maria at dinudulog niya sa kanyang Anak ang ating mga dasal at hinaing. Ni minsan, hindi tinatanggihan ni Hesus si Maria sapagkat ganito ipinapakita ng ating Panginoon ang pagmamahal sa Kanyang Ina. Kung ninanais natin na mas mapalapit kay Hesukristo, nawa’y palalimin pa natin ang ating debosyon sa ating Mahal na Reyna. Maging taimtim tayo sa pagdarasal natin ng rosaryo at iba pang panalangin kay Maria. Higit sa lahat, sa tulong ng panalangin ng Mahal na Birhen, sikapin natin iwasan ang mga tukso at tayo ay sumunod sa kalooban ng Diyos. Sa pamamagitan nito, makakapasok tayo sa kaharian ng langit dahil alam natin na hindi pababayaan ng ating Reyna at Ina ang kanyang mga anak.

O Maria, aming Reyna at Mahal na Ina, ipanalangin mo kami.

“PAGTANGGAP KAY HESUS” | Ika-20 Linggo sa Karaniwang Panahon

Sun, 18 Aug 2024 14:19:16 GMT

Kailangan nating tanggapin si Hesus sa Banal na Misa upang si Hesus sa Eukaristiya ang magbibigay pag-asa sa atin kapag maraming dapat kalabanin sa buhay.

MABUTING BALITA
Juan 6, 51-58

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa mga tao: “Ako ang pagkaing nagbibigay-buhay na bumaba mula sa langit. Mabubuhay magpakailanman ang sinumang kumain nito. At ang pagkaing ibibigay ko sa ikabubuhay ng sanlibutan ay ang aking laman.”

Dahil dito’y nagtalu-talo ang mga Judio. “Paanong maibibigay sa atin ng taong ito ang kanyang laman upang kanin natin?” tanong nila. Kaya’t sinabi ni Hesus, “Tandaan ninyo: malibang kanin ninyo ang laman ng Anak ng Tao at inumin ang kanyang dugo, hindi kayo magkakaroon ng buhay. Ang kumakain ng aking laman at umiinom ng aking dugo ay may buhay na walang hanggan, at muli ko siyang bubuhayin sa huling araw. Sapagkat ang aking laman ay tunay na pagkain, at ang aking dugo, tunay na inumin. Ang kumakain ng aking laman at umiinom ng aking dugo ay nananahan sa akin, at ako sa kanya. Buhay ang Amang nagsugo sa akin, at ako’y nabubuhay dahil sa kanya. Gayon din naman, ang sinumang kumain sa akin ay mabubuhay dahil sa akin. Ito ang pagkaing bumaba mula sa langit; ang kumakain nito’y mabubuhay magpakailanman. Hindi ito katulad ng kinain ng inyong mga magulang sa ilang; namatay sila bagamat kumain niyon.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ang Banal na Ostiyang ating tinatanggap sa Eukaristiya ay mismong si Hesus. Hindi ito simbolo. Siya iyon mismo. Kaya nga dapat tinatanggap natin iyon nang may malinis na puso at walang mortal na kasalanan. Dapat handa tayong tanggapin ang Banal na Katawan at Dugo ng ating Panginoon sa ating puso at may intensiyong makipagkaisa sa Kanya at isama Siya sa bawat yugto ng ating buhay. Halimbawa, sa mga ordinaryong gawain natin tulad ng paglalaba o paghuhugas ng pinggan, maari nating kausapin si Hesus sa katahimikan ng ating puso. Ngunit sa pagiging abala ng tao, kakaunti ang nakakapansin na Siya’y ating nasa puso.

Kung paanong ang ating unang magulang ay nagkasala sa pamamagitan ng pagkain at naputol ang ating koneksyon sa Diyos, sa ganoong paraan din tayo maililigtas at magkakaroon ng buhay na walang hanggan – sa pagkain ng Pagkaing Nagbibigay-buhay. Iyon ay walang iba kundi si Hesus. Kailangan nating tanggapin si Hesus sa Banal na Misa upang si Hesus sa Eukaristiya ang magbibigay pag-asa sa atin kapag maraming dapat kalabanin sa buhay. Siya rin na nananahan sa loob natin dahil sa Banal na Komunyon ang magiging lakas at pananggalang natin laban sa tukso. Hindi natin ito magagawa nang mag-isa. Kailangan natin si Hesus. Hindi lamang dahil ito’y Kanyang utos kundi dahil alam nating sa pamamagitan ng Eukaristiya, natitikman natin ang Langit dahil sa pagsamba sa Diyos at pakikipagkaisa sa Kanya na mangyayari nang mas ganap kapag tayo’y kasama na Niya roon.

ANG MISYON NI SANTA ELENA | Agosto 18

Sun, 18 Aug 2024 13:58:40 GMT

Binigyan ng Diyos si Santa Elena ng isang gawain. Nagtungo siya sa Banal na Lupain upang alamin ang mahahalagang tagpo sa buhay ni Hesus. Doon ay natagpuan niya ang Banal na Krus.

Si Santa Elena ang ina ni Constantino, ang unang emperador na nagpakilala bilang Kristiyano. Ang matinding pananampalataya ni Santa Elena ang nagtulak sa kanya sa matinding pangangalaga sa mga mahihirap. Si Santa Elena ang nakatagpo sa Banal na Krus nang siya ay magtungo sa Banal na Lupain. Ang kanyang kapistahan ay ipinagdiriwang tuwing ika-18 ng Agosto.

Sa buhay ni Santa Elena, mapagninilayan natin ang kamangha-manghang likha ng Diyos. Ang bawat isa ay binigyan Niya ng kaloob at misyon sa mundo. Mahirap man o madali, kapansin-pansin man o nakatago, ngunit ito’y isang bagay na tayo lamang ang makagagawa. Binigyan ng Diyos si Santa Elena ng isang gawain. Nagtungo siya sa Banal na Lupain upang alamin ang mahahalagang tagpo sa buhay ni Hesus. Doon ay natagpuan niya ang Banal na Krus.

Kung sumuko si Santa Elena, hindi niya kailanman matatagpuan ang Banal na Krus. Kailangan natin ang Diyos sa ating buhay upang magpatuloy. Hindi natin malalaman ang ating misyon kung tayo ay malayo sa Kanya. Natagpuan ni Santa Elena ang Banal na Krus dahil nalaman niya ang kanyang misyon at tanging siya lamang ang makagagawa nito. Ang bawat isa sa atin ay tinatawag maging banal. Mayroon tayong kakayahang baguhin ang mundo sa atin sariling paraan. Ang lahat sa atin ay may kanya-kanyang misyon, tanging tayo lamang ang makagagawa nito.

Santa Elena, ipanalangin mo kami!

SAN ROQUE, PINTAKASI NG MGA MAYSAKIT | Agosto 16

Thu, 15 Aug 2024 13:02:55 GMT

Ngayong araw, alalahanin nawa natin ang lahat ng maysakit at ang lahat ng pumanaw dahil sa COVID-19, ang epidemyang ating nararanasan sa makabagong panahon.

Patron ng Barangay San Roque, Marikina City

Agosto 16

Si San Roque o “Tata Roque” ay patron ng mga maysakit, nagdurusa sa epidemya, manlalakbay at aso. Pinaniniwalaang ipinanganak noong 1295 sa isang mayamang pamilya, ang kanyang ama ang gobernador ng kanilang siyudad. Noong mamatay ang kanyang magulang, ipinamana sa kanya ang lahat ng yaman na iyon ngunit ipinamahagi niya ang lahat sa mga dukha. Namuhay siya bilang isang simpleng mamamayan. Naglakbay siya at naging mangangalaga ng mga naging biktima ng epidemya sa Italya.

Sa pagkakawanggaya niya ibinuhos ang kanyang buhay kaya namatay siya nang mahirap at walang inasahan kundi ang Diyos. Noong siya na lamang mag-isa dahil nahawa na siya sa kanyang mga inalagaan, nagkaroon ng bukal ng malinis na tubig upang kanyang inumin. Nagpadala rin ng aso ang Diyos para siya ay pakainin ng tinapay araw-araw at dilaan ang kanyang mga sugat. Isa itong patunay na kapag tayo ay naglingkod sa Diyos kahit pa iwanan ang lahat, ay bibigyan Niya tayo ng ating kakailanganin kahit na mukhang imposible sa tao.

Ngayong araw, alalahanin nawa natin ang lahat ng maysakit at ang lahat ng pumanaw dahil sa COVID-19, ang epidemyang ating nararanasan sa makabagong panahon. Tulad ni San Roque, nawa’y matuto tayong mahalin ang Diyos higit sa anumang yaman sa mundo nang sa gayon, tuluyan nating maipamahagi ang talento, oras at materyal na bagay na mayroon tayo para sa mas nangangailangan. Ang buhay na simple ang maghahatid sa atin sa Kaharian ng Diyos dahil nililinis nito ang ating puso mula sa sobra-sobrang pagmamahal sa mga bagay na lumilipas lamang. Ang puso natin ay nilikha upang mahalin ang Diyos na walang wakas tulad din ng ating mga kaluluwa.

San Roque, patron ng mga maysakit, ipanalangin mo kami at ihingi mo kami ng kagalingan mula sa Diyos na Makapangyarihan. Amen. +

Isang pagbati ng Maligayang Kapistahan sa buong Barangay San Roque ng Marikina!

Sanggunian: San Roque Biography . (n.d.). https://friendsofsanroque1.tripod.com/id14.html

SAN TARCISIO AT ANG PAGGALANG SA EUKARISTIYA

Wed, 14 Aug 2024 14:16:21 GMT

“Ang Banal na Eukaristiya na ipinagtanggol ng munting martir ay kasama sa kanyang pagkamatay. Naging laman ng kanyang laman, kasama ng kanyang katawan.”

Si San Tarcisio ay isang batang lalaki na naninirahan sa Roma. Siya ay naghahanda na mabinyagan sa pananampalatayang Kristiyano. Pinili siya upang dalhin ang Banal na Komunyon sa mga nakakulong na Kristiyano na hindi makadalo sa Misa. Habang dinadala ang Eukaristiya, nakasalubong niya ang isang grupo ng mga pagano na humiling na ibunyag sa kanila ang kanyang dinadala. Tumanggi si San Tarcisio at brutal siyang binugbog at pinatay.

Sinasabi na ang Banal na Eukaristiya ay hindi natagpuan kay San Tarcisio. Maging sa kanyang mga kamay o damit. Pinaniniwalaan na ang Banal na Eukaristiya na ipinagtanggol ng munting martir ay kasama sa kanyang pagkamatay. Naging laman ng kanyang laman, kasama ng kanyang katawan.

Handang ialay ni San Tarcisio ang kanyang buhay para sa Banal na Eukaristiya. Yakap-yakap niya ito sa kanyang bisig upang ibahagi sa iba. Itinuturo ni San Tarcisio sa atin na magkaroon tayo ng malalim na pagmamahal at pagsamba sa Banal na Eukaristiya. Kahit ang kanyang sariling buhay ay handang ialay. Tayo rin, pagsikapan nating dumalo sa misa sa araw ng Linggo. Tayo rin ay taimtim na manalangin at tumahimik sa Banal na Misa. Kapag ating tatanggapin ang Panginoon sa Banal na Eukaristiya, dapat tayong nasa estado ng grasya at nakapagkumpisal. Ang Banal na Eukaristiya ay isang pinakamahalagang bagay. Ito ang ating Panginoong Hesukristo na nakatago sa anyong tinapay. Dapat nating ibigay ang ating buong paggalang at pagsamba sa Kanya. Siya na nagbibigay ng lakas sa ating pang-araw-araw na paglalakbay.

San Tarcisio, ipanalangin mo kami, tulungan mong matularan namin ang iyong halimbawa.

PAG-AAKYAT SA LANGIT SA MAHAL NA BIRHENG MARIA

Wed, 14 Aug 2024 13:02:26 GMT

“Nawa’y makita natin ang pag-akyat ng Diyos kay Maria bilang ehemplo upang sikapin natin ang makapasok sa kaharian ng langit.”

Bilang tao, makakaranas tayo ng kamatayan at matapos nito ay mabubulok ang ating katawan. Ngunit, hindi ito ang naranasan ng lahat ng tao tulad ng ating Panginoong Hesus at ang ating Inang si Maria. Sa araw na ito, ipinagdiriwang natin ang dogmatikong doktrina ng Simbahang Katolika na hindi nabulok ang katawan ng Mahal na Birhen. Ito ay dulot ng pagiging banal at walang bahid ng kasalanan ni Maria. Sa halip, ang kanyang katawan at kaluluwa ay iniakyat ng Diyos sa kalangitan.

Bilang Katoliko, tayo ay obligado na maniwala sa paniniwalang ito sapagkat ito ay katotohanan na nagmula sa Diyos. Bukod pa rito, ninanais ng ating Panginoong Hesukristo na makilala natin si Maria bilang ating Ina na nasa langit at nagmamahal sa atin sa lahat ng pagkakataon. Ipinapakita sa atin ng Diyos na hanggang sa dulo ng buhay ng Mahal na Birheng Maria, ang kanyang ninanais ay makapasok sa kalangitan at makasama si Hesus sa buhay na walang hanggan. Tayo kaya, ano ang layunin natin sa ating buhay? Nawa’y makita natin ang pag-akyat ng Diyos kay Maria bilang ehemplo upang sikapin natin ang makapasok sa kaharian ng langit. Tandaan din natin na hindi natin kailangan umasa sa ating sariling lakas. Sa halip, nariyan ang ating Mapagmahal na Ina na laging nagdarasal para sa atin upang tulad niya, makasama natin si Hesus at makapiling Siya magpakailanman.

O Maria, aming Mahal na Ina, ipanalangin mo kami.

“BANAL NA EUKARISTIYA” | Ika-19 Linggo sa Karaniwang Panahon

Sun, 11 Aug 2024 09:21:47 GMT

Kung hindi tayo magsisimba at kakain ng Kanyang Banal na Katawan at Dugo, wala tayong buhay na walang hanggan. Si Kristo mismo ang puting ostiya na ating tinatanggap.

MABUTING BALITA
Juan 6, 44-51

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong mga panahong iyon, nagbulung-bulungan ang mga Judio dahil sa sinabi ni Hesus, “Ako ang pagkaing bumaba, mula sa langit.” Sinabi nila, “Hindi ba ito si Hesus na anak ni Jose? Kilala natin ang kanyang ama’t ina. Paano niya ngayong masasabi: ‘Bumaba ako mula sa langit’?” Kaya’t sinabi ni Hesus, “Huwag kayong magbulung-bulungan. Walang makalalapit sa akin malibang dalhin siya ng Amang nagsugo sa akin. At ang lalapit sa akin ay muli kong bubuhayin sa huling araw. Nasusulat sa aklat ng mga propeta, ‘At silang lahat ay tuturuan ng Diyos.’ Ang bawat nakikinig sa Ama at natututo ay lalapit sa akin. Hindi ito nangangahulugang may nakakita na sa Ama; yaong nagmula sa Diyos ang tanging nakakita sa Ama.

“Sinasabi ko sa inyo: ang nananalig sa akin ay may buhay na walang hanggan. Ako ang pagkaing nagbibigay-buhay. Kumain ng manna ang inyong mga ninuno nang sila’y nasa ilang, gayunman’y namatay sila. Ngunit ang sinumang kumain ng pagkaing bumaba mula sa langit ay hindi mamamatay. Ako ang pagkaing nagbibigay-buhay na bumaba mula sa langit. Mabubuhay magpakailanman ang sinumang kumain nito. At ang pagkaing ibibigay ko sa ikabubuhay ng sanlibutan ay ang aking laman.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Tuwing Linggo ay may obligasyon tayong magtungo sa tahanan ng Diyos upang magsimba. Ngunit higit sa pagiging obligasyon, kailangang maunawaan natin kung bakit ito niloob ng Diyos at kung bakit kailangan nating gawin ito. Sinabi ni Hesus sa ebanghelyo ngayon,“Ako ang pagkaing nagbibigay-buhay na bumaba mula sa langit. Mabubuhay magpakailanman ang sinumang kumain nito.”

Kung hindi tayo magsisimba at kakain ng Kanyang Banal na Katawan at Dugo, wala tayong buhay na walang hanggan. Si Kristo mismo ang puting ostiya na ating tinatanggap. Sa Kanya mismo nagmumula ang buhay na walang hanggan. Ibinigay Niya ang Kanyang sarili sa Krus at mula sa Krus, sa Banal na Eukaristiya para ating kanin. Kung paanong nagkasala ang tao sa pamamagitan ng pagkain, sa ganoong pagkain din ng Banal na Ostiya tayo maliligtas.

Dahil dito, maibabalik tayo sa ating pakikipagkaisa sa Diyos kung isinasapuso natin ang taimtim na pagsamba sa Banal na Misa. Matapos ay mamumunga ito ng maganda sa atin lalo sa ating pakikipagkapwa-tao dahil si Hesus ay nananahan at naghahari sa atin. Dahil sa presensiya ni Hesus sa ating puso, kaluluwa at katawan, tumitibay tayo para labanan ang mga tukso, masasamang isip at hangarin natin sa loob. Paano tayo makakalaban nang tayo lang?

Ang tao ay likas na mahina at kailangan natin ng Diyos. Kailangan natin si Hesus. Kailangan natin ang Banal na Eukaristiya o ang pagsisimba. Kapag inamin nating tayo ay maraming kakulangan at kailangan natin ng Diyos, sasaklolo Siya sa atin.

Sa pananahan Niya sa ating puso, katawan at kaluluwa, tuturuan Niya tayo ng maraming bagay para magawa natin lagi ang tama para sa Kanya at para sa kaligtasan ng ating kaluluwa.

PAALALA : Sa araw ng Linggo ay magsimba po tayo. Ito ay ating Banal na Obligasyon. Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Nuestra Señora delos Desamparados.

ANG SAKRIPISYO NI SAN LORENZO PARA KAY HESUS | Agosto 10

Sat, 10 Aug 2024 14:10:15 GMT

Nawa'y tularan natin ang mabuting ehemplo na ipinapakita sa atin ni San Lorenso. Bilang Katoliko, nakakaranas tayo ng iba't ibang pag-uusig dahil sa ating paniniwala na taliwas sa makamundong kultura.

Agosto 10

Maligayang kapistahan ni San Lorenzo, isang diakono at martir. Siya ay naging martir apat na araw matapos parusahan at patayin ang Santo Papa na si Sixtus II at apat nitong kasamahan. Hindi natakot si San Lorenzo sa parusa na nag-aabang sa kanya dahil sa kanyang pagiging Katoliko. Ito'y sa kadahilanan na mahal niya ang ating Panginoon at naniniwala siya sa buhay na walang hanggan para sa mga tao na sumusunod kay Kristo.

Nawa'y tularan natin ang mabuting ehemplo na ipinapakita sa atin ni San Lorenso. Bilang Katoliko, nakakaranas tayo ng iba't ibang pag-uusig dahil sa ating paniniwala na taliwas sa makamundong kultura. Sa kabila ng paghihirap na nararanasan natin, huwag natin kalimutan ang kahalagahan ng pagmamahal sa Diyos at ang buhay na walang hanggan na nag-aabang para sa atin. Higit sa lahat, hindi natin ito magagawa kung aasa tayo sa sarili nating lakas. Humingi tayo ng tulong sa ating Panginoong HesuKristo upang magawa nating buhatin ang ating mga krus na kasama Siya. Kung nais natin Siyang samahan sa ating paghihirap, sasamahan Niya rin tayo sa walang hanggang kaligayahan sa langit.

San Lorenzo, ipanalangin mo kami.

ANG MISYON NI SANTO DOMINGO | Agosto 8

Thu, 08 Aug 2024 13:59:30 GMT

“Tulad ni Santo Domingo, nawa’y maalala natin na may misyon tayo sa Panginoon upang maipalaganap ang Mabuting Balita sa ating salita at mga gawa.”

Si Santo Domingo ay ipinanganak sa Caleruega sa Espanya noong taong 1770. Siya ay nakilala sa pagtatag ng Orden ng Dominikano o Orden ng Mangangaral. Ang grupong ito ay binuo ni Santo Domingo upang ipagtanggol ang pananampalataya nating mga Katoliko laban sa mga maling paniniwala. Bukod pa rito, nakilala rin ang santo sa pagpapalaganap ng debosyon ng rosaryo upang maranasan ng mga tao ang pagbabagong loob para sa Diyos sa tulong ng Birheng Maria.

Tulad ni Santo Domingo, nawa’y maalala natin na may misyon tayo sa Panginoon upang maipalaganap ang Mabuting Balita sa ating salita at mga gawa. Maaari nating pagnilayan kung paano natin maipagtatanggol ang ating pananampalataya ngayon kung kailan napapadalas ang pag-atake sa mga katuruan ng ating Simbahan. Higit sa lahat, hindi sapat ang intelektwal na kakayahan lamang. Mahalaga na tayo rin ay magkaroon ng pagmamahal sa Diyos at debosyon sa ating Mahal na Ina na si Maria. Sa tulong ng ating Ina, malalagpasan natin ang lahat ng pagsubok sa buhay at makakatulong tayo sa kaligtasan ng mga tao dito sa mundo.

Santo Domingo, ipanalangin mo kami.

KAPISTAHAN NG PAGLILIWANAG SA BAGONG ANYO NG PANGINOON | Agosto 6

Tue, 06 Aug 2024 03:32:10 GMT

Matuto nawa tayong makinig at sumunod kay Hesus bilang pagtupad sa utos ng Diyos Ama: “Ito ang minamahal kong Anak. Pakinggan ninyo siya!” (Marcos 9:7)

Tuwing ika-6 ng Agosto ay ipinagdiriwang ng Simbahan ang Kapistahan ng Pagliliwanag sa Bagong Anyo ng Panginoon. Ginugunita sa Kapistahang ito ang nangyari kay Hesus sa Bundok Tabor. Nakita nina Pedro, Santiago, at Juan na nagbagong-anyo si Hesus at nagningning sa kaputian ang kanyang damit habang Siya ay nakikipag-usap kina Moises at Elias.

Ang pagbabagong-anyo ni Hesus ay naganap ilang araw bago ang Kanyang pagpapakasakit sa Herusalem. Dito ay binigyan ni Hesus ng paunang silip ang tatlong Apostol sa Kanyang matatamong kaluwalhatian matapos ang Kanyang pagkamatay at muling pagkabuhay. Pinatatag Niya sila sa kanilang paglalakbay at pagmimisyon. Bilang mga Kristiyano, tayo rin ay haharap sa mga sarili nating problema at paghihirap. Maging paalala nawa ang kaganapang ito na mayroon tayong matatamong kaluwalhatian kung matiyaga nating susuungin ang kahirapan.

Matuto nawa tayong makinig at sumunod kay Hesus bilang pagtupad sa utos ng Diyos Ama: “Ito ang minamahal kong Anak. Pakinggan ninyo siya!” (Marcos 9:7). Si Hesus ang ating lakas at sandigan. Siya ang magbibigay sa atin ng katatagan upang mapagtagumpayan ang hamon ng buhay. Huwag nawa tayong magsawang lumapit at kumapit sa Kanya sa panalangin at pagsisimba.

Mapagpalang kapistahan po sa ating lahat!

PAGKAING NAGBIBIGAY-BUHAY | Ika-18 Linggo sa Karaniwang Panahon

Sun, 04 Aug 2024 15:13:13 GMT

Ganito rin tayo sa Diyos. Sa kaibuturan ng ating mga puso ay ang paghahangad sa Diyos na hindi mapupunuan ng kahit ano o sino.

MABUTING BALITA
Juan 6, 24-35

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon, nang makita ng mga tao na wala na si Hesus, ni ang kanyang mga alagad, sa lugar na kinainan ni Hesus ng tinapay, sila’y sumakay sa mga bangka at pumunta rin sa Capernaum upang hanapin si Hesus.

Nakita nila si Hesus sa ibayo ng lawa, at kanilang tinanong, “Rabi, kailan pa kayo rito?” Sumagot si Hesus, “Sinasabi ko sa inyo: hinahanap ninyo ako, hindi dahil sa mga kababalaghang nakita ninyo, kundi dahil sa nakakain kayo ng tinapay at nabusog. Gumawa kayo, hindi upang magkaroon ng pagkaing nasisira, kundi upang magkaroon ng pagkaing hindi nasisira at nagbibigay ng buhay na walang hanggan. Ibibigay ito sa inyo ng Anak ng Tao, sapagkat siya ang binigyan ng kapangyarihan ng Diyos Ama.” Kaya’t siya’y tinanong nila, “Ano po ang dapat naming gawin upang aming maganap ang kalooban ng Diyos?”

“Ito ang ipinagagawa sa inyo ng Diyos: manalig kayo sa sinugo niya,” tugon ni Hesus. “Ano pong kababalaghan ang maipakikita ninyo upang manalig kami sa inyo? Ano po ang gagawin ninyo?” tanong nila. “Ang aming mga magulang ay kumain ng manna sa ilang, ayon sa nasusulat, ‘Sila’y binigyan niya ng pagkaing mula sa langit,’” dugtong pa nila. Sumagot si Hesus, “Dapat ninyong malamang hindi si Moises ang nagbigay sa inyo ng pagkaing mula sa langit, kundi ang aking Ama. Siya ang nagbibigay sa inyo ng tunay na pagkaing mula sa langit. Sapagkat ang pagkaing bigay ng Diyos ay yaong bumaba mula sa langit at nagbibigay-buhay sa sanlibutan.” “Ginoo,” wika nila, “bigyan po ninyo kaming lagi ng pagkaing iyon.” “Ako ang pagkaing nagbibigay-buhay,” sabi ni Hesus. “Ang lumalapit sa akin ay hindi na magugutom, at ang nananalig sa akin ay hindi na mauuhaw kailanman.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Hinanap ng mga tao si Hesus hindi dahil sa pananalig kundi dahil mayroon silang nakuha mula sa Kaniya – ang pagkain. Minsan ganito rin ang tao, nakakalimutan na ang tunay na relasyon sa Diyos at mas nakatuon kung ano ang makukuha mula sa Diyos. Nakakalungkot naman kung ganito sapagkat maihahalintulad natin ang Diyos sa ating mga magulang. Alin ba ang mas mahalaga para sa anak, ang naibibigay ng magulang na materyal na bagay o ang presensiya, pag-ibig at relasyon natin sa kanila? Malamang ang sasagot ng karamihan ay ang huli. Sa kailaliman ng puso ng bawat anak ay hinahanap-hanap ang kalinga at aruga ng magulang. Ganito rin tayo sa Diyos. Sa kaibuturan ng ating mga puso ay ang paghahangad sa Diyos na hindi mapupunuan ng kahit ano o sino.

Mapunuan man ito ng sinong tao o materyal na bagay nang wala ang Diyos, saglit lang ang itinatagal ng tuwang ito. Ang tunay na makapagpapasaya sa puso ng tao at makapagbibigay ng kabuluhan sa buhay ng tao ay ang Diyos mismo. Nakakalimutan lamang natin o nabubulagan ang iba dahil sa palagiang pagpili sa kasalanan. Kaya naman, ngayong Linggo na ito ay inaanyayahan tayo ng Diyos na magtungo sa Kanyang tahananan upang magsimba at manalangin nang taimtim. Ang pagtanggap sa banal na sakramento ng Eukarisiya nang may pang-unawa ang maglilinis ng ating puso upang makita natin ang kahalagahan ng Diyos at ng ating relasyon sa Kanya sa ating buhay. Ito ay higit pa sa pagtupad Niya lamang ng ating mga kahilingan.

SAN JUAN MARIA VIANNEY, PARI | Agosto 4

Sun, 04 Aug 2024 14:11:17 GMT

Ipanalangin natin ngayong araw na ito ang lahat ng kaparian dahil kailangan nila ito upang magampanan nila nang mabuti ang kanilang mga tungkulin, sa pamamagitan ng awa at grasya ng Diyos.

Ngayong araw ay ating ginugunita ang patron ng mga pari, si San Juan Maria Vianney. Mula sa bansang Pransiya, siya ay naging simple, matapat at mababa ang loob na pari sa kaniyang Parokya. Payak at hayagan niyang tinalakay ang usapin ng kasalanan upang mabago ang kaniyang mga parokyano. Ipanalangin natin ngayong araw na ito ang lahat ng kaparian dahil kailangan nila ito upang magampanan nila nang mabuti ang kanilang mga tungkulin, sa pamamagitan ng awa at grasya ng Diyos.

Bagama’t hindi pari ang karamihan sa atin, matututo tayo sa pagiging simple ni San Juan Maria Vianney bilang daaan sa pagmamahal sa Panginoon. Kung wala tayong sobra sobrang pagmamahal sa sarili at sa mga materyal na bagay tulad niya, mas madali tayong makapagbibigay sa Diyos at sa kapwang nangangailangan.

San Juan Maria Vianney, ipanalangin mo kami. Amen. +

SAINTS OF JULY

Sun, 04 Aug 2024 13:31:09 GMT

Mga tungkol sa santong ipinagdiriwang ng Hulyo

SANTA VERONICA

Hulyo 12

Si Santa Veronica ay kilala bilang ang babae na nag-alay ng birang o telang takip sa ulo kay Hesus upang punasan ang Kanyang mukha habang pasan ang Krus. Nagkaroon ng himala at ang mukha ni Hesus ay nakita sa birang. Ito ay naging isa nang natatanging relikya na hanggang ngayon ay nasa Vatican. Isa itong paalala sa ating maging handa nawa tayong ialay ang sarili at anumang kaya natin kaisa ng paghihirap ni Hesus sa Krus.

Santa Veronica, ipanalangin mo kami. Amen. +

SANTA MARIA MAGDALENA | Kapistahan

Hulyo 22

Si Santa Maria Magdalena ay isa sa mga babaeng disipulo ni Hesus na kalaunan ay tinaguriang ang “Apostol ng mga apostol”. Siya ang naatasang magpahayag sa mga alagad na si Hesus ay muling nabuhay ngunit hindi siya agad na pinaniwalaan. Sa kabila nito, nanatili pa rin siyang totoo sa kanyang nakita at sa kanyang misyon mula kay Hesus.

Bawat isa sa atin ay inatasan ding magpahayag ng ebanghelyo sa iba sa salita man o sa mabubuting gawa sa kapwa. Wala itong pinipiling edad o kasarian. Kailangan lamang ng lakas ng loob at pusong matibay ang pananalig at paninindigan sa Diyos.

Santa Maria Magdalena, ipanalangin mo kami.

New Paragraph

KAPISTAHAN NI APOSTOL SANTIAGO

Hulyo 25

Si Apostol Santiago ay isa sa labindalawang alagad ni Hesus. Siya rin ay ang nakatatandang kapatid ni San Juan Ebanghelista. Sa ating ebanghelyo ngayon, pinagninilayan natin na minsang ninais nilang magkapatid na maging pinakadakila sa lahat. Sinabi naman ni Hesus, "Sa halip, ang sinuman sa inyo na ibig maging dakila ay dapat maging lingkod."

Nakita ito sa buhay ni Apostol Santiago dahil sa pagpapahayag niya ng Mabuting Balita hanggang kamatayan. Sa lahat ng mga apostol, siya ang unang naging martir. Nawa'y sa pamamagitan ng kanyang buhay at halimbawa, magampanan din natin ang ating natatanging tungkulin at misyon sa Diyos. Tulad niya, matuto nawa tayong hindi tingnan kung anong makukuha natin kapalit ng ating paglilingkod, liban sa buhay na walang hanggan.

Apostol Santiago, ipanalangin mo kami. Amen. +

SAN JOAQUIN AT SANTA ANA, MODELO NG MGA MAGULANG

Hulyo 26

Ngayong araw ay ating ginugunita sina San Joaquin at Santa Ana, mga magulang ng Mahal na Birheng Maria. Nakilala natin sila sa pamamagitan ng tradisyon ng Simbahan. Nararapat na magpasalamat tayo sa kanila, hindi lamang sa kanilang mga panalangin sa langit para sa atin, kundi pati na rin dahil sa pag-aalaga sa kanilang anak, ang ating Mahal na Inang Maria. Bilang mga magulang, pinakilala nila ang Diyos sa kanya at tinuruan siya patungkol sa pananampalataya.

Sila ang ginamit na instrumento ng ating Panginoon upang mag-alab ang debosyon ni Maria. Gayundin, lahat tayo ay nakatanggap ng grasya mula sa Diyos upang makilala natin Siya at makasama Siya sa langit. Ngayong araw ay ipanalangin nawa natin ang lahat ng mga magulang na may responsibilidad na tulungan ang kanilang mga anak sa tamang daan patungo kay Hesus.

San Joaquin at Santa Ana, ipanalangin mo kami. Amen. +

Chris Alphonsus J. Terence | OLA Social Communications

MGA BUHAY NA PATOTOO: Santa Marta, Santa Maria, San Lazaro

Hulyo 29

Maliwanag na sina Santa Marta, Santa Maria, at San Lazaro ay mga matalik na kaibigan ng Panginoon. Sa Ebanghelyo ni San Lucas, mababasa nating malugod nilang tinatanggap si Hesus sa kanilang tahanan. Isinalaysay sa Ebanghelyong ito ang kuwento ng dalawang magkapatid. Si Maria ay nakaupo sa paanan ng Panginoon, samantalang si Marta naman ay abala. Sinabi ni Marta: “Panginoon, sabihin Niyo nga po sa aking kapatid na tulungan ako“. Sumagot ang Panginoon sa kanya at sinabi: “Mas mabuti ang pinili ni Maria at hindi ito aalisin sa kanya.”

Madalas, nakikita natin ang ating sarili na abala sa maraming bagay. Pinupuno natin ang ating oras sa trabaho, paglilingkod at marami pang iba. Minsan, nakalilimutan nating maglaan ng kahit isang oras upang umupo sa paanan ng Panginoon. Nakalilimutan nating kausapin Siya, magpahinga at magmunu-muni. Bagama’t may tiyak na oras upang tayo ay magtrabaho at maglingkod. Ang pagbuo ng isang mas malalim na relasyon at pagkakilala sa Kanya ang mas mahalaga. Pagsikapan nating tularan si Maria at mas piliin ang pag-aalay ng isang bahagi o oras ng ating bawat araw sa Panginoon.

Matatagpuan naman sa Ebanghelyo ni San Juan ang isa pang kuwento ng magkakapatid sa pagkamatay ni San Lazaro. Nang magkasakit si Lazaro, humingi sila ng tulong kay Hesus. “Panginoon, ang iyong minamahal ay may sakit”. Tinanggap ni Hesus ang mensahe. Taglay ni Hesus ang buong kaalaman na nangyari ito at ito ay para sa ikaluluwalhati ng Diyos. Si Hesus ay gumugol pa ng ilang araw bago siya bumalik sa Betania upang makasama sila.

Pagdating ni Hesus, nakita Niyang apat na araw nang nasa libingan si Lazaro. Nang malaman ito ni Marta, sinalubong niya si Hesus at sinabi: “Panginoon, kung narito ka, hindi sana namatay ang aking kapatid.” Sumagot si Hesus: Ako ang muling pagkabuhay at ang buhay; ang sumasampalataya sa akin, kahit mamatay, ay mabubuhay.”

Magandang pagnilayan din natin ang mga pagkakataon kung paano tayo tumugon sa Panginoon sa ating mga pagkaligalig at kalungkutan. Tumutugon ba tayo tulad ni Marta? Tayo ba ay nakatutok sa ating mga problema kaysa sa Kanya? Anuman ang ating mga pinagdadaanan, ang paglapit kay Hesus at pag-upo sa Kanyang paanan ang dapat nating gawin. Alam natin na ang pagkamatay ni Lazaro ay para sa ikaluluwalhati ng Diyos. Hinintay lamang ni Hesus upang marami ang makakita ng patotoong ito. Tulad natin, naghihintay lamang ang Panginoon ng tamang panahon upang tupdin ang ating mga dalangin at dasal. Huwag nating ibaling ang ating isip sa mga ilang bagay at problema. Hayaan natin ang Diyos na gumalaw at bumaling kay Hesus. Gawing halimbawa natin si Maria na mas pinili pa ring lumapit at manalangin kay Hesus upang kumapit, magpahinga, at makinig.

Santa Marta, Santa Maria, at San Lazaro, ipanalangin niyo kami!

Jasper Rome | OLA Social Communications

“KAHALAGAHAN NG PAGBIBIGAY” | Ika-17 Linggo sa Karaniwang Panahon

Sun, 28 Jul 2024 14:39:59 GMT

Hindi nais ng Diyos na magbigay tayo ng higit pa sa ating kakayanan. Ang Kaniyang ibig ay makita na ang puso natin ay nagbubukas para sa iba.

MABUTING BALITA
Juan 6, 1-15

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon, tumawid si Hesus sa ibayo ng Lawa ng Galilea, na tinatawag ding Lawa ng Tiberias. Sinundan siya ng napakaraming tao sapagkat nakita nila ang mga kababalaghang ginawa niya sa pagpapagaling sa mga maysakit. Umahon si Hesus sa burol kasama ang kanyang mga alagad at naupo roon. Malapit na noon ang Pista ng Paskuwa ng mga Judio. Tumanaw si Hesus, at nakita niyang dumarating ang napakaraming tao. Tinanong niya si Felipe, “Saan tayo bibili ng tinapay upang makakain ang mga taong ito?” Sinabi niya ito para subukin si Felipe, sapagkat alam ni Hesus ang kanyang gagawin.

Sumagot si Felipe, “Kahit na po halagang dalawandaang denaryong tinapay ang bilhin ay di sasapat para makakain nang tigkakaunti ang mga tao.” Sinabi ng isa sa kanyang mga alagad, si Andres na kapatid ni Simon Pedro, “Mayroon po ritong isang batang lalaki na may dalang limang tinapay na sebada at dalawang isda. Ngunit gaano na ito sa ganyang karaming tao?”

“Paupuin ninyo sila,” wika ni Hesus. Madamo sa lugar na yaon. Umupo ang lahat humigit kumulang sa limanlibo ang mga lalaki. Kinuha ni Hesus ang tinapay at matapos magpasalamat sa Diyos ay ipinamahagi sa mga tao; gayun din ang ginawa niya sa isda. Binigyan ang lahat hangga’t gusto nila. At nang makakain na sila, sinabi niya sa mga alagad, “Tipunin ninyo ang lumabis para hindi masayang.” Gayun nga ang ginawa nila, at nakapuno sila ng labindalawang bakol.

Nang makita ng mga tao ang kababalaghang ginawa ni Hesus, sinabi nila, “Tunay na ito ang Propetang paririto sa sanlibutan!” Nahalata ni Hesus na lalapit ang mga tao at pilit siyang kukunin upang gawing hari, kaya muli siyang umalis na mag-isa patungo sa kaburolan.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ang isang batang lalake ay ang nag-alay ng kaniyang kaya sa Diyos - limang tinapay at dalawang isda. Kung tutuusin, hindi talaga ito posibleng kumasya sa napakaraming taong sumunod kay Hesus na libu-libo ang bilang. Subalit nagkasya ito at may sobra pa. Bakit? Dahil tinanggap ng Diyos ang munting alay at binasbasan Niya kaya ito’y dumami at naging sobra pa. Ganoon din sa pag-aalay natin sa Diyos ng anumang ating kaya. Hindi dapat tayo nahihiyang magbigay dahil minamaliit natin ang sarili natin at kung ano ang mayroon tayo.

Hindi nais ng Diyos na magbigay tayo ng higit pa sa ating kakayanan. Ang Kaniyang ibig ay makita na ang puso natin ay nagbubukas para sa iba. Dahil sa pagmamahal na may kasamang awa, nagbubunga ito ng buhay sa ibang tao. Nabubuhayan sila ng loob at nabubuhay din ang kanilang pisikal na katawan dahil sa pagbibigay ng pagkain, damit at kung ano pang kanilang kailangan.

Sa panahon ngayon, maraming nangangailangan ng tulong. Kung ano lang ang ating kaya, nawa ay ibigay natin ito nang taos-puso sa Diyos sa pamamagitan ng pagbabahagi sa iba. Siya na ang bahala sa ating sariling pangangailangan kahit mabawasan pa ang atin dahil sa pagbibigay. Siya ang magbabasbas ng ating alay upang maging sapat ito para sa karamihan. Ang mahalaga, tayo ay nagmahal at nagbigay gaya ng Diyos na ating Ama sa Langit na hindi nagsasawang tayo ay pagkalooban ng mga biyaya. Amen. +

“PAHINGA KAY HESUS” | Ika-16 Linggo sa Karaniwang Panahon.

Sat, 20 Jul 2024 21:44:27 GMT

Napakaraming taong dumarating at umaalis, anupat hindi na makuhang kumain ni Hesus at ng kanyang mga alagad.

MABUTING BALITA
Marcos 6, 30-34

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, bumalik kay Hesus ang mga apostol at iniulat ang lahat ng kanilang naisagawa at naituro. Napakaraming taong dumarating at umaalis, anupat hindi na makuhang kumain ni Hesus at ng kanyang mga alagad. Kaya’t sinabi niya sa mga ito, “Magtungo kayo sa isang ilang na pook upang malayo sa karamihan at makapagpahinga kayo nang kaunti.” Umalis silang lulan ng bangka, at nagpunta nga sa isang ilang na dako.

Ngunit maraming nakakita sa kanilang pag-alis at nakilala sila. Kaya’t mula sa lahat ng bayan, ang mga tao’y patakbong tumungo sa dakong pupuntahan nina Hesus at nauna pang dumating doon kaysa kanila. Paglunsad ni Hesus, nakita niya ang napakaraming tao; nahabag siya sa kanila sapagkat para silang mga tupang walang pastol. At sila’y tinuruan niya ng maraming bagay.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

MAHAL NA BIRHENG MARIA NG BUNDOK DEL CARMEN | Mensahe ng Eskapularyo

Tue, 16 Jul 2024 08:51:00 GMT

Hinahangad nating mabuhay si Kristo at nagsusumikap tayong ibahagi si Kristo. Ito ang mensahe ng Eskapularyong Kayumanggi.

Hulyo 16, 2024

Ang “Order of Carmelites” ay itinatag upang sundan ang kabanalan ni Elias. Wala silang tiyak na tagapagtatag, ngunit sinusundan nila ang mga ermitanyo noon sa Bundok ng Carmelo. Noong ika-13 siglo, ang kanilang populasyon ay lumiit at wala silang tagapagsuporta. Nakaranas din sila ng matinding pang-aapi at pangmamaliit. Ito ang dahilan kung bakit nawalan ng pag-asa si San Simon, ang priyor ng orden. Siya ay nakatulala sa hardin at nanalangin. Doon, nagpakita sa kanya ang Mahal na Ina sa isang aparisyon. Sinabi sa kanya:

“Tanggapin mo, mahal kong anak, itong eskapularyo ng iyong orden. Ito ang natatanging tanda ng aking pabor. Ang sinumang mamatay na nakasuot ng ganitong abito, ay mapapangalagaan mula sa walang hanggang apoy. Ito ang sanggalang sa oras ng panganib, at isang pangako ng aking kapayapaan at proteksyon.”

Ang kapistahan ngayon ay isang paalala na ating tularan ang Mahal na Ina bilang ating modelo patungo kay Hesus. Tayo ay kanyang sasamahan hanggang sa makasama na natin ang Diyos sa walang hanggan.

Anuman ang mga salitang ginamit niya, si San Simon ay sinagot ng Mahal na Ina. Ang Orden ngayon ng mga Carmelita ay nabago sa loob ng maikling panahon. Ang mga sumasalungat sa kanila ay napatahimik. Marami na ang nagnanais na sumali sa kanilang orden. Hindi nagtagal, nagsimula silang umunlad. Simula noon, ang eskapularyong kayumanggi ay naging popular na debosyon kay Maria. Ang eskapularyo ay isang simpleng maliit na kuwintas na gawa sa dalawang hugis-parihaba na kayumangging habi. Ang dalawang habi ay konektado sa pamamagitan ng kurdon. Ito ay isang kuwintas lamang, ngunit ang tulong ni Maria ay palaging makakamtan ng mga magsusuot nito. Kaya ang Orden ngayon ng Carmelita ay pinagpala ng Diyos.

Ang eskapularyo ay nagtuturo ng isang praktikal na pagtitiwala sa Mahal na Ina. Makukuha ng tagapagsuot ang biyaya ng pagsisikap na masunod ang kalooban ng Diyos. Makukuha din ng tagapagsuot ang isang masaya at payapang kamatayan sa tulong niya.

Ang kondisyon upang makamit natin ang benepisyo ng eskapularyo ay ang pagsisikap na mamuhay na katulad ni Hesus. Kinakailangan din na magmasid tayo sa ating kalinisang puri at patuloy na suotin ang eskapularyo hanggang kamatayan. Itinuturo din ng eskapularyo na ang tulong ni Maria ay palagi nating maasahan. Ang eskapularyo ay isang makapangyarihang sanggalang laban sa purgatoryo at sa impyerno.

Ang pag-asang inaasahan natin mula sa mga benepisyo ng eskapularyo ay sa pamamagitan lamang ni Maria. Siya ay nangako sa atin at tayo ay patuloy niyang tutulungan kung tayo ay magiging tapat sa kanya at sa kanyang Anak.

Ang eskapularyong Kayumanggi ay hindi isang alahas. Ito ay hindi isang mahiwagang alindog. Ang eskapularyong Kayumanggi ay tanda ng ating paglalaan sa binyag ni Hesukristo. Ito ay isang iginagalang na sakramental nating mga Kristiyano. ito ay sumisimbolo sa atin pananalig at kumakatawan sa pinakadakilang adhikain ng ating buhay: tayo ay kay Kristo. Hinahangad nating mabuhay si Kristo at nagsusumikap tayong ibahagi si Kristo. Ito ang mensahe ng eskapularyong Kayumanggi.

“PAGPAPAHAYAG” | Ika-15 Linggo sa Karaniwang Panahon.

Sun, 14 Jul 2024 05:28:25 GMT

Mas maganda kung ang tao ay magbabago dahil siya’y minahal, pinakitaan ng pang-unawa muna at pakikinig. Saka naman itatama ang dapat nang malumanay at nang may buong pagtitiyaga.

MABUTING BALITA
Marcos 6, 7-13

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, tinawag ni Hesus ang Labindalawa, at sinugong dala-dalawa. Binigyan niya sila ng kapangyarihang magpalayas ng masasamang espiritu, at pinagbilinan: “Sa inyong paglalakbay, huwag kayong magdala ng anuman, maliban sa tungkod. Ni pagkain, balutan, salapi sa inyong lukbutan o bihisan, ay huwag kayong magdala. Ngunit magsuot kayo ng panyapak.” Sinabi rin niya sa kanila, “At sa alinmang tahanang inyong tuluyan – manatili kayo roon hanggang sa pag-alis ninyo sa bayang iyon. Kung ayaw kayong tanggapin o pakinggan sa isang dako, umalis kayo roon at ipagpag ninyo ang alikabok ng inyong mga paa, bilang babala sa mga taga-roon.” Kaya’t humayo ang Labindalawa at nangaral sa mga tao na pagsisihan nila at talikdan ang kanilang mga kasalanan. Pinalayas nila ang maraming demonyo sa mga inaalihan nito; pinahiran nila ng langis at pinagaling ang maraming maysakit.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ang pangangaral ni Hesus at ng mga apostol ay hindi para husgahan ang tao at hatulan sila. Ito ay para manumbalik sila sa Diyos. Ang mensahe ng ebanghelyo ay awa, habag at pagbabago. Maaring magbago ang tao nang dahil sa galit dahil natatakot siya subalit hindi ito magtatagal. Mas maganda kung ang tao ay magbabago dahil siya’y minahal, pinakitaan ng pang-unawa muna at pakikinig. Saka naman itatama ang dapat nang malumanay at nang may buong pagtitiyaga.

Kaya nga mahirap ang gawain ng pagpapahayag ng Mabuting Balita sa salita man o sa gawa dahil hindi ito laging matatanggap ng mga tao sa magandang paraan. Naririyan ang pagod, pang-uusig at pangungutya sa pagpapahayag at pagtatanggol sa tama, lalo kung may mga taong matitigas ang puso at ayaw makinig sa kung ano ang tamang gawin mula sa Diyos.

Kaya rin mahalaga para sa mga alagad na hindi sila magdala ng kahit ano, kung hindi ang sapat lang. Sa hindi literal na paraan, ibig sabihin nito’y hindi sila dumepende sa anumang bagay sa mundo para sa ikatutupad ng kanilang misyon, kundi sa kapangyarihan ng Diyos. Kung hindi umaasa ang ating puso sa papuri ng iba, mas magiging totoo tayo sa ating sarili at sa ating misyon mula kay Hesus. Higit sa lahat, hindi na mahalaga kung makita man nating may bunga ang ating gawa. Sapat nang alam natin na tayong lahat ay gumagawa sa ubasan ng Panginoon.

“PAGKILALA SA DIYOS” | Ika-14 Linggo sa Karaniwang Panahon

Mon, 08 Jul 2024 08:36:03 GMT

Hindi pala simpleng anak lamang ng karpintero si Hesus tulad ng sabi nila. Siya’y anak ng Diyos.

Pagninilay :

Madaling maghusga ang tao. Madalas ay galing ito sa pagmamataas lalo’t kung ito’y nakakasakit ng iba. Kaya nga, walang magandang maidudulot ang paghuhusga sa iba dahil hindi naman tayo ang hukom. Iyon ay walang iba kundi ang Diyos. Tayo ay pareparehong mga taga-sunod lamang sa utos ng Diyos. Siya lang ang may karapatang humusga dahil tanging Siya lamang ang nakakaalam sa kalooban ng bawat tao.

Sa ebanghelyo natin ngayon, natunghayan natin na maging si Hesus ay hinusgahan at pinintasan. Minamaliit Siya ng mga tao dahil sa palagay nila, sila ang tama. Subalit sila pala ay mali. Hindi pala simpleng anak lamang ng karpintero si Hesus tulad ng sabi nila. Siya’y anak ng Diyos. Ngunit bakit hindi nila nakita? Bakit hindi sila naniwala? Dahil ang pagmamataas o pride ang bumubulag sa tao. Ito rin ang naging sagabal para makuha nila ang biyaya at mga himalang dapat sana ay ipagkakaloob ng Diyos sa kanila. Idalangin nating buksan ng Diyos ang ating mga espirituwal na mata. Gawin nawa Niya tayong mababa ang loob nang makita natin Siyang kumikilos sa lahat ng bagay.

APOSTOL SANTO TOMAS | Kapistahan

Wed, 03 Jul 2024 08:16:05 GMT

Ngunit dahil sa kanyang pananampalataya rin, nagkaroon ng isang napakagandang panalangin, ang “Panginoon ko at Diyos ko.”

Pagninilay:

Si Santo Tomas na isa sa labindalawang alagad ay naging kilala sa kanyang pagdududa sa Muling Pagkabuhay ni Hesus. Ngunit dahil sa kanyang pananampalataya rin, nagkaroon ng isang napakagandang panalangin, ang “Panginoon ko at Diyos ko.” Lahat man tayo ay magduda sa Diyos, maalala nawa nating maniwala kahit walang ebidensiya dahil Siya ay Diyos at hindi tao. Wala Siyang limitasyon tulad natin. Sambitin natin ang panalanging ito nang may paniniwala at maalala nawa nating Diyos ang bahala sa lahat at ang mga pangako Niya ay totoo.

Binigyan ni Hesus ng kapayapaan ang lahat ng mga alagad kahit na sila ay nawala noong siya ay kailangan. Bukod sa pananalig sa Diyos kahit walang ebidensiya, ang isang matututuhan natin sa ebanghelyo ay pagpapatawad sa kakulangan ng iba sa atin. Hindi lahat ng tao ay makakatugon sa gusto nating gawin. Tayo rin ay may mga pagkukulang sa Diyos.

Nawa’y makita natin kung gaano Siya kamaawain sa ating lahat. Para naman, itong awa na ito ang maibahagi natin sa iba. Kung paanong nagpapasensiya ang Diyos sa ating kawalang tiwala sa Kanya at sa pag-iwan natin kung kailan tayo kailangan ng Diyos, mapatawad din natin ang iba at magsimula ulit sa tulong ng Diyos. Tulad ni Santo Tomas na naging matagumpay na apostol pa rin at naging martir sa pananamapalataya sa huli, nakompleto niya ang kanyang misyon at naging isa sa pundasyon ng Simbahan.

Bagamat siya’y nagduda noon at nagkamali, bumangon din nawa tayo sa pagkakadapa natin sa pananalig sa Diyos sa tulong at grasya na rin Niya. Pumunta tayo sa Kanya sa pananalangin para mawala ang ating pagdududa.

“PAGBANGON” | Ika-13 Linggo sa Karaniwang Panahon

Sat, 29 Jun 2024 14:33:40 GMT

Sa ating ebanghelyo, ang ama ng batang namatay na ang unang kumatok sa puso ni Hesus. Siya’y isang mataas na opisyal. Tinitingala marahil ng napakarami ngunit siya’y nagpakababa sa harapan ni Hesus.

Hunyo 29, 2024.

MABUTING BALITA

Marcos 5, 21-43

o kaya:
Marcos 5, 21-24. 35b-43

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, muling tumawid si Hesus sa ibayo ng Lawa ng Galilea, nakasakay sa bangka. Nasa baybay pa siya ng lawa ay pinagkalimpumpunan na siya ng maraming tao. Dumating ang isang lalaking nagngangalang Jairo, isang tagapamahala ng sinagoga. Pagkakita kay Hesus, siya’y nagpatirapa sa kanyang paanan, at ang samo: “Agaw-buhay po ang anak kong dalagita. Kung maaari, sumama kayo sa akin at ipatong ninyo sa kanya ang inyong kamay upang siya’y gumaling at mabuhay!” Sumama naman si Hesus. At sinundan siya ng napakaraming taong nagsisiksikan, anupa’t halos maipit na siya.

May ilang dumating mula sa bahay ni Jairo. “Patay na po ang anak ninyo,” sabi nila. “Bakit pa ninyo aabalahin ang Guro?” Hindi pinansin ni Hesus ang kanilang sinabi, sa halip ay sinabi sa tagapamahala, “Huwag kang mabagabag, manalig ka.” At wala siyang isinama kundi si Pedro at ang magkapatid na Santiago at Juan. Nang dumating sila sa bahay ng tagapamahala, nakita ni Hesus na gulung-gulo ang mga tao; may mga nananangis pa at nananaghoy.

Pagpasok niya ay kanyang sinabi, “Bakit kayo nagkakagulo at nananangis? Hindi patay ang bata; natutulog lamang!” Ngunit pinagtawanan siya ng mga tao. Pinalabas niya ang lahat, maliban sa ama’t ina ng bata at sa tatlong alagad, at sila’y pumasok sa kinaroroonan ng bata. Hinawakan niya ito sa kamay at sinabi, “Talita kumi,” na ang ibig sabihi’y “Ineng, sinasabi ko sa iyo, magbangon ka!” Pagdaka’y bumangon ang bata at lumakad. Siya’y labindalawang taon na. At namangha ang lahat. Mahigpit na ipinagbilin ni Hesus na huwag ipaalam ito kaninuman; at iniutos niyang bigyan ng pagkain ang bata.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

“Magbangon ka!” Ito ang sambit ni Hesus sa isang batang patay na ngunit nabuhay pa. Sa ganoon ding paraan, anu-ano kaya ang mga bahagi ng ating buhay na tila nanamlay o patay na? Lagi itong kayang buhayin ng Diyos kung ito’y makabubuti sa atin na ayon sa Kanyang kalooban. Hindi mabibilang ang awa ng Diyos at ito’y matatanggap ng sinumang kumakatok sa Kanyang puso.

Sa ating ebanghelyo, ang ama ng batang namatay na ang unang kumatok sa puso ni Hesus. Siya’y isang mataas na opisyal.

Tinitingala marahil ng napakarami ngunit siya’y nagpakababa sa harapan ni Hesus. Ang mga magulang ay mayroong responsibilidad na dalhin ang mga anak sa Diyos at hubugin sila sa pananampalataya. Hindi ito makikita sa simpleng salita lamang kundi lalong lalo na sa gawa. Kailangang makita sa mga magulang na sila’y tunay na nananalig sa Diyos at susunod ang mga bata. Dahil sa ama, nagkaroon ulit ng buhay ang anak.

Ang ikalawang buhay naman na maipagkakaloob ng isang magulang sa anak ngayon ay ang buhay ng walang hanggan kung matututo tayong turuan sila ng lahat ng bagay ukol sa Diyos. Kung nais nating sila’y tunay na proteksyunan sa mundo, turuan natin ang mga bata na mahalin ang Diyos, kilalanin Siya nang lubos at sundin ang Kanyang mga utos. Wala nang ibang mas hihigit pa na dapat ipasa ng mga magulang sa anak kundi ang kayamanan ng pananamapalataya, panalangin at pagkilala sa Diyos. Kapag ito’y naibigay ng isang magulang sa kanyang anak, ang pinamana niya ay higit pa sa lahat ng yaman sa mundo.

SAN PEDRO AT SAN PABLO | Dakilang Kapistahan

Fri, 28 Jun 2024 18:04:48 GMT

Tayo ay magtulungan tulad nina San Pedro at San Pablo, upang ang mabuting layunin ng Diyos ay matupad sa mundo.

Hunyo 29, 2024

Ipinagdiriwang ngayon ng Simbahan ang Dakilang Kapistahan nina San Pedro at San Pablo. Sila ang mga haligi ng Simbahan at mga tagapagpahayag ng Mabuting Balita. Kung iisipin, ang dalawang dakilang santo ay magkaiba sa kanilang tinahak na landas at pag-uugali. Si San Pedro ay ang Santo Papa na nangangasiwa sa buong Simbahan samantalang si San Pablo ay isang misyonerong nagpakalat ng Mabuting Balita sa iba’t ibang lugar. Gayunpaman, pareho silang inaalala bilang mga prinsipe ng Simbahan.

Sina San Pedro at San Pablo ay mga huwaran para sa atin. Sila ay mga dakila ngunit sa kanilang nakaraan, dati rin silang mga ordinaryo at simpleng tao. Sila ay nagmula sa mga hindi inaasahang sitwasyon. Sa kabila ng lahat, ito ang nagdala sa kanila sa paglilingkod sa Diyos sa pamamagitan ng kanilang ministeryo.

Si San Pedro ay isang mangingisda tulad ng kanyang kapatid na si Andres. Ipinakilala siya ni Andres sa Panginoong Hesukristo. Si Pedro ay isang matapang na tagasunod ng Panginoon. Siya rin ang unang nakakilala kay Hesus bilang Mesiyas. Noong dumating ang mga dumakip sa Panginoon, siya ay natakot na mamatay. Sinabi niya sa Panginoon na siya ay mamamatay para sa Kanya, ngunit tinanggihan niya ang Panginoon nang tatlong beses bago ang pasyon. Sa kabila ng kanyang kahinaan, si San Pedro ay pinili pa rin upang magpastol sa kawan ng Diyos.

Si San Pablo ay isang tanyag na taga-usig ng mga Kristiyano. Itinuturing siya noon bilang salot ng pananampalataya. Siya ang sanhi ng kamatayan at pagdurusa ng marami. Marami rin ang napopoot at natatakot sa kanya. Naroon si San Pablo noong si San Esteban ay pinagbabato hanggang mamatay. Ganoon man ang nakaraan ni San Pablo, hindi ito ang buhay na nilayon ng Diyos para sa kanya. Siya ay tinawag at ginawang pinakadakilang kampeon sa plano ng Diyos sa mundo.

Anuman ang kanilang nakaraan, sila ay naging instrumento upang ipahayag ang pananampalatayang Kristiyano. Ang dalawang dakilang santo ay nakatagpo ng isang malalim na pagbabago matapos nilang makilala ang Panginoon. Kapwa sila nagpatuloy sa pagpapalaganap ng Mabuting Balita sa maraming bahagi ng mundo. Nagpatuloy sila sa maraming lungsod, bayan, at nayon.

Sila ay pinag-uusig ng mga Hudyo at ng mga punong saserdote. Maraming beses silang hinuli at pinahirapan. Binigay sila sa mga Romano upang makulong at parusahan nang marami beses. Sa huli, kapwa nagtungo sina San Pedro at San Pablo sa Roma. Doon sila naglingkod sa Diyos at kalaunan ay pinaniniwalaan sa tradisyon na naging martir noong Hunyo 29.

Tulad nina San Pedro at San Pablo, nagtulungan sila upang marami ang maligtas. Magkaiba man sila, pareho silang tinatawag sa iisang bagay. Sila ay tinatawag upang maging tagapagpahayag ng Diyos. Tulad ng Simbahan, ang bawat miyembro nito ay magkakaiba, ngunit ang lahat ay tinatawag sa iisang bagay, at iyon ay ibahagi ang kaligtasan sa iba. Ang bawat isa sa atin ay tinatawag din ng Diyos upang ibahagi ang Mabuting Balita sa ating sariling paraan at kaloob. Basta’t pahihintulutan natin ang Diyos na kumilos sa atin, mayroon tayong malaking maiaambag sa Simbahan. Tayo ay magtulungan tulad nina San Pedro at San Pablo, upang ang mabuting layunin ng Diyos ay matupad sa mundo.

JUAN ANG KANYANG NGALAN | Dakilang Kapistahan ng Pagsilang ni San Juan Bautista.

Tue, 25 Jun 2024 11:41:23 GMT

Una, bagamat malinaw na pinagpala at pinili ng Diyos, namuhay siya ng tahimik at simple. Hindi niya inibig ang anumang kayamanan at karangalan sa mundo.

Hunyo 24, 2024.

Ngayon ay ipinagdiriwang natin ang kapanganakan ng isang dakilang propeta na nagdurugtong sa Luma at Bagong Tipan. Siya ang naunang dumating kay Hesus, anim na buwan bago ipanganak ang Panginoon. Kaya naman, ang pagsilang ni Juan ay isang hudyat na malapit nang matupad ang pangakong pagliligtas ng Panginoon. Ang pangako ng Diyos ay laging natutupad at maasahan natin ito. Si Juan ay isang tanda ng katapatan ng Panginoon sa Kanyang salita. Siya ay isa ring tanda ng pag-ibig ng Diyos para sa sangkatauhan. Ang pangalan niyang “Juan” ay may ibig sabihin na “God is gracious”. Tunay na mapagpala ang Diyos. Ang kaligtasan ay isang regalo para sa atin. Paano ito isinabuhay ni Juan?

Una, bagamat malinaw na pinagpala at pinili ng Diyos, namuhay siya ng tahimik at simple. Hindi niya inibig ang anumang kayamanan at karangalan sa mundo. Kontento na siya sa kanyang buhay sa ilang na nananalangin at nag-aayuno.

Ikalawa, ang mga sakripisyong ito ay ang mga instrumentong naglapit sa kanya sa Diyos at naglayo sa mundo. Maari siyang magkaroon ng posisyon at kapangyarihan sa makamundong paraan kung nanaisin niya subalit pinili niya ang tungkulin sa Diyos sa pagpapakababa, malayo sa kasikatan ng iba. Dahil dito, Diyos na mismo ang nag-angat sa kanya. Kung iniibig na natin ang lahat ng mayroon dito sa lupa, ano pang aasahan natin sa Langit? Ngunit sa pagpipigil ng sarili gaya ni Juan na malimit mag-ayuno ay natuturuan ang puso na mahalin ang mga espirituwal na bagay at mas abangan ang buhay na susunod kung saan makakapiling ang Diyos.

Kung magagawa natin ang dalawang bagay na ito sa ating sariling paraan, sa paraang kaya natin, magiging mas malapit tayo sa mga anghel at ang mga banal na namuhay na iniibig ang Diyos ng buong buhay, puso at kaluluwa. Ang taong marunong magmahal, magbigay at magsakripisyo ng sarili ay ang tunay na pinagpapala ng Diyos dahil ang pagpapala ay hindi lamang materyal. Higit pa rito ay ang espirituwal na biyaya tulad ng kayapaan ng puso na ating matatanggap at madadala hanggang Langit, kahit pa ang kailangan ay sakripisyo at palagiang pananalangin.

Maligayang Dakilang Kapistahan po ng Pagsilang ni San Juan Bautista!

“ALON NG BUHAY” | Ika-12 Linggo sa Karaniwang Panahon

Mon, 24 Jun 2024 00:50:22 GMT

Ang mga alagad ay sinubok din. Hinayaan ng Diyos na magkaroon ng malalaking alon na tila makapagpapalubog sa bangka ngunit hindi ito nangyari.

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

“PAGLAGO SA DIYOS” | Ika-11 Linggo sa Karaniwang Panahon

Sun, 16 Jun 2024 02:56:58 GMT

Kung saan may pagsubok, doon tayo matututo sa paraang hindi natin magagawa kung ang lahat ay nasa ayos lang.

MABUTING BALITA
Marcos 4, 26-34

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa mga tao, “Ang paghahari ng Diyos ay maitutulad sa isang naghahasik ng binhi sa kanyang bukid. Pagkatapos niyon, magpapatuloy siya sa kanyang pang-araw-araw na gawain; tutubo at lalago ang binhi nang hindi niya nalalaman kung paano. Ang lupa’y siyang nagpapasibol at nagpapabunga sa mga pananim: usbong muna, saka uhay na pagkatapos ay mahihitik sa mga butil. Pagkahinog ng mga butil, agad itong ipagagapas sapagkat dapat nang anihin.

“Sa ano natin ihahambing ang paghahari ng Diyos?” sabi pa ni Hesus. “Anong talinghaga ang gagamitin natin upang ilarawan ito? Tulad ito ng butil ng mustasa na siyang pinakamaliit sa lahat ng binhi. Kapag natanim na at lumago, ito’y nagiging pinakamalaki sa lahat ng puno ng gulay; nagkakasanga ito nang malalabay, anupat ang mga ibon ay nakapamumugad sa mga sanga nito.”

Ang Salita’y ipinangaral ni Hesus sa kanila sa pamamagitan ng maraming talinghagang tulad nito, ayon sa makakaya ng kanilang pang-unawa. Hindi siya nangaral sa kanila nang hindi gumagamit ng talinghaga; ngunit ipinaliwanag niya nang sarilinan sa kanyang mga alagad ang lahat ng bagay.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay :

Hindi madaling makita ang gawa ng Diyos gamit ang ating mga mata. Kailangang gamit natin ang mata ng pananalig. Madalas naihahambing ang paghahari ng Diyos sa butil ng mustasa na itinatanim sa dilim tapos biglang lalago. Sa gayunding paraan, tayo rin ay lalago sa mga madidilim na bahagi ng ating buhay. Kung saan may pagsubok, doon tayo matututo sa paraang hindi natin magagawa kung ang lahat ay nasa ayos lang. Kung saan may kaguluhan, doon masusubok ang pagiging anak ng Diyos dahil ang tunay na Kristiyano’y laging naghahatid ng kapayapaan sa iba, hindi ng mas marami pang hidwaan.

Ang butil ay tumutubo at lumalago lamang kung ito’y nakatanim sa dilim at tinatanggap ang tubig, hangin at ang mga bitaminang kailangan nito para lumago. Para sa atin, ito ang mga sakramento gaya ng kumpisal, Banal na Misa, pananalangin, pakikinig at paggawa ng Salita ng Diyos. Ang dilim ay maaring maging lugar upang magkaroon tayo ng mas matibay na pundasyon sa Diyos sa pamamagitan ng mga ito. Magiging sayang kung maghihirap tayo sa buhay nang mag-isa at nawawala ang mga sandata na ito. Ang Diyos ay kumikilos sa mga paraang hindi natin nakikita agad. Ang pananalangin ang makakapagpatibay ng ating pananalig sa Kanya kapag kailangan natin ng masasandalan at kasiguraduhan sa buhay kung saan laging may nagbabago. Matapos ay bigla na lamang natin matutunghayan ang gawa ng Diyos na ating inasahan at pinaniwalaan kahit pa tayo’y nasa dilim. Iyon ang tunay na pananampalataya sa Kanya.

SAN ANTONIO DE PADUA, ANG INSTRUMENTO NG PANGINOON

Thu, 13 Jun 2024 10:50:40 GMT

Si San Antonio ay ang tumawag sa mga tao pabalik sa pananampalataya. Nagkamit siya ng pamagat na “Martilyo ng mga Erehe”.

Si San Antonio ng Padua ay ipinanganak noong taong 1195 sa Lisbon, Portugal, labintatlong taon pagkatapos ipanganak si San Francisco ng Assisi. Ang kanyang mga magulang ay sina Martin at Maria Bulhom. Siya ay bininyagan sa pangalang Fernando Martins de Bulhom at siya ay lumaki sa marangya at maringal na pamilya.

Maraming mga tao ang lumalapit kay San Antonio bilang tagahanap ng nawawalang bagay. Ayon sa kuwento, ang kanyang paboritong aklat na naglalaman ng mga personal na tala at komento ay ninakaw ng isang baguhan. Makatutulong ang laman ng aklat para sa orden ng Pransiskano. Nanalangin si San Antonio at hindi nagtagal, ibinalik ng baguhan sa orden ang aklat.

Si San Antonio ay ang tumawag sa mga tao pabalik sa pananampalataya. Nagkamit siya ng pamagat na “Martilyo ng mga Erehe”. Sa kanyang kanonisasyon noong 1231, binanggit siya ni Papa Gregorio IX bilang “Repositoryo ng Banal na Kasulatan”. Noong 1946, idineklara si San Antonio bilang Pantas ng Simbahan.

Bagama’t nabuhay lamang si San Antonio sa loob ng tatlumpu’t anim na taon, ginamit siya ng Diyos sa makapangyarihang paraan. Ang isang makabuluhan at kalidad na buhay ay makakamtan lamang sa pamamagitan ng biyaya ng Diyos. Natanggap ni San Antonio ang isang buhay na puno ng grasya at biyaya dahil sa kanyang buong pusong pag-aalay sa Diyos. Kadalasan, hinahangad natin ang isang buhay na mahaba kaysa sa buhay na banal. Gayunpaman, maraming dakilang santo, kabilang na si San Antonio ang nabuhay lamang ng maikli. Tandaan natin na nais ng Diyos na gugulin natin ang ating buhay para sa paglago sa kabanalan at pagsunod sa Kanya. Ang paggawa nito ang siyang nagbibigay sa atin ng isang kalidad at mas higit pa sa isang mahabang buhay.

Sa pag-ibig ni San Antonio sa Salita ng Diyos at sa kanyang pagsisikap na maunawaan ito, lalo natin siyang tularan. Habang binabanggit ang panalangin sa kanyang kapistahan, nais ng Simbahan na matuto tayo sa kanya. Maging banal, mapagpakumbaba, at walang ibang ginagawa kundi ang kalooban ng Diyos para sa ikabubuti ng lahat.

Ipinagdiriwang ng ating mga kapatid sa Brgy. Kalumpang ang Kapistahan ni San Antonio ng Padua. Viva! Maligayang Kapistahan po ni Tata Tonio!

TUNAY NA KATURUAN | Ika-10 Linggo sa Karaniwang Panahon

Sun, 09 Jun 2024 04:35:10 GMT

May iisang turo ang Diyos na totoo tungkol sa diborsiyo, aborsyon, same-sex relationships, euthanasia, death penalty at marami pang mga bagay ukol sa moralidad. Nawa’y malaman at paniwalaan natin ang iisang katotohanang ito mula sa Diyos.

Hunyo 9, 2024

MABUTING BALITA
Marcos 3, 20-35

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, pag-uwi ni Hesus, muling nagkatipon ang napakaraming tao, anupat hindi man lamang makuhang kumain ni Hesus at ng kanyang mga alagad. Nang mabalitaan ito ng kanyang mga kasambahay, sila’y pumaroon upang kunin siya, sapagkat ang sabi ng mga tao, “Nasisiraan siya ng bait!”

Sinabi naman ng mga eskribang dumating mula sa Jerusalem, “Inaalihan siya ni Beelzebul, ang prinsipe ng mga demonyo. Ito ang nagbigay sa kanya ng kapangyarihang magpalayas ng mga demonyo!” Kaya’t pinapalapit ni Hesus ang mga tao at sinabi sa kanila ang ilang talinghaga: “Paano mangyayaring palayasin ni Satanas si Satanas?” Kapag naglaban-laban ang nasasakupan ng isang kaharian, hindi mananatili ang kahariang iyon. At kapag naglaban-laban ang magkakasambahay, hindi mananatili ang sambahayang iyon. Gayun din naman, kapag naghimagsik si Satanas laban sa kanyang sarili at naglaban-laban ang kanyang nasasakupan, hindi magtatagal at darating ang kanyang wakas.

“Walang makapapasok sa bahay ng isang taong malakas at makaaagaw ng kanyang ari-arian, malibang gapusin muna niya ang taong iyon. Saka pa lamang niya malolooban ang bahay na iyon.

“Tandaan ninyo ito: maaaring ipatawad sa mga tao ang lahat ng kasalanan at panlalait nila sa Diyos, ngunit ang sinumang lumait sa Espiritu Santo ay hindi mapatatawad. Ang kanyang kasalanan ay hindi mapapawi kailanman.” Sinabi ito ni Hesus sapagkat ang sabi ng ilan, “Inaalihan siya ng masamang espiritu.”

Dumating ang ina at mga kapatid ni Hesus. Sila’y nasa labas ng bahay at ipinatawag siya. Noon nama’y maraming taong nakaupo sa palibot ni Hesus, at may nagsabi sa kanya, “Nariyan po sa labas ang inyong ina at mga kapatid; ipinatatawag kayo.” “Sino ang aking ina at mga kapatid?” ani Hesus. Tumingin siya sa mga nakaupo sa palibot niya at nagwika: “Ito ang aking ina at mga kapatid! Sapagkat ang sinumang tumatalima sa kalooban ng Diyos; ay siya kong ina at mga kapatid.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Noong nabubuhay pa ang Panginoon dito sa mundo bilang Tao, puro mabubuti ang Kanyang ginawa. Sa kabila nito, inakusahan pa rin Siya na inaalihan ng diablo at mula raw sa Masama ang Kanyang kapangyarihan. Ganito nga ang mangyayari kung hindi na marunong manalangin ang tao sa Diyos at magsuri sa katahimikan ng sarili kung ano ang tama o mali.

Nakakatakot kung dumating sa punto na mapagkamalan nating masama ang iyon palang tama at banal at ituring naman na tama ang iyon palang sa diablo. Sa dami ng usapan ngayon at hidwaan sa pagitan ng mga Katoliko, may panahon ba ang bawat isa upang magsuri at magsaliksik kung ano talaga ang totoo base sa katuruan ng Diyos? Tandaan, ang nakasalaysay dito ay ang buhay na dapat ay walang hanggan. Sa mga taong pumapanig sa mali at masama, walang ganoon dahil sila mismo ang tumanggi sa Diyos at nagtapon sa magandang relasyong iniaalay Niya para sa lahat.

Magsaliksik tayo nang mabuti. Alamin natin ang katuruan ng Diyos na nasa iisang Simbahang Kanyang itinatag. Huwag tayong makontento sa mga naririnig at nababasa ng mga tila eksperto. May iisang turo ang Diyos na totoo tungkol sa diborsiyo, aborsyon, same-sex relationships, euthanasia, death penalty at marami pang mga bagay ukol sa moralidad. Nawa’y malaman at paniwalaan natin ang iisang katotohanang ito mula sa Diyos. Kapag Diyos ang ating hinahanapan ng sagot at sinamahan natin ng tiwala sa Kanya at kababaang-loob, tiyak mahahanap natin ang katotohanan at magkakaroon ng kaligtasan para sa ating mga kaluluwa.

TUNAY NA DEBOSYON KAY MARIA: Mahalagang Salik sa Kristiyanong Pananampalataya

Sat, 08 Jun 2024 14:22:04 GMT

Sa Katolikong pananampalataya, malaki ang papel na ginagampanan ng pagdedebosyon sa Mahal na Birheng Maria, hindi lamang bilang Ina ng Diyos kundi bilang isa ring Ina ng Sangkatauhan.

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

ANG PAG-IBIG SA PUSO NI MARIA

Sat, 08 Jun 2024 05:02:49 GMT

Ngayon ay inaalala natin ang pag-ibig na nagmumula sa Kalinis-linisang Puso ng ating Inang Maria. Ito ay ang puso na sumusunod sa Diyos sa kanyang buong buhay.

Hunyo 08, 2024

Maligayang Paggunita sa Kalinis-linisang Puso ng Birheng Maria! Ito ay unang ipinagdiwang noong 1648 ni San Juan Eudes at itinatag ito ng Kagalang-galang na Papa Pio XII sa buong Simbahan noong 1945. Ginugunita natin ngayon ang Kalinis-linisang Puso ni Maria isang araw matapos ang Dakilang Kapistahan ng Kamahal-mahalang Puso ni Hesus. Ito ay dahil sa koneksyon sa puso ng ating Panginoong Hesus at Inang si Maria kung saan ang Birheng Maria ang instrumento para matanggap natin ang pag-ibig ng Diyos.

Ngayon ay inaalala natin ang pag-ibig na nagmumula sa Kalinis-linisang Puso ng ating Inang Maria. Ito ay ang puso na sumusunod sa Diyos sa kanyang buong buhay. Ito ay ang puso na pinagninilayan ang lahat ng kaganapan sa kanyang buhay ng naaayon sa kalooban ng ating Panginoon. Sa kabila ng mga misteryo na maaaring hindi naunawaan ng ating Ina, hindi nagbago ang kanyang pananampalataya sa Diyos.

Ang kanyang puso ay simbolismo ng perpekto at purong pag-ibig sa Diyos. Ang perpektong pag-ibig ay walang takot. Walang takot din tayong dapat na sumunod sa Diyos. Ito ay ang modelo natin kung paano natin mamahalin ang Panginoon sa ating buong buhay. Ngunit, kung ikukumpara natin ang ating puso sa puso ng ating Inang Maria, makikita natin na malaki ang pagkakaiba nito. Madali sa atin ang magkasala at unahin ang sarili kaysa ang pagsunod sa Diyos. Imposible para sa atin ang gawin ang tama at kalugod-lugod sa Kanya kung aasa tayo sa sarili nating lakas. Sa halip na pagnilayan ang misteryo ng ating pananampalataya at kung ano ang plano ng Diyos sa ating buhay, ang ating puso ay maaring mas madalas na napupuno ng mga makamundong bagay at pangarap. Dahil dito, kailangan natin ng tulong at panalangin ng Mahal na Ina upang maging tulad ng kanya ang ating pusong makasalanan.

Sa kabila nito, huwag tayo mawalan ng pag-asa. Ito ay dahil mayroon tayong Ina sa langit na nagmamahal sa atin at nagnanais na mapalapit tayo sa kanyang Anak. Ang pag-ibig sa puso ni Maria ay higit pa sa pag-ibig ng lahat ng ina na nabuhay sa kasaysayan. Ang kailangan lamang nating gawin ay magkaroon ng debosyon sa Birheng Maria at sa kanyang puso. Dasalin natin ang pagtatalaga sa Kalinis-linisang Puso ni Maria at isabuhay natin ang pag-aalay ng ating buhay sa kanya. Maging masigasig tayo sa ating debosyon sa kanya lalo na sa pamamagitan ng pagdarasal ng rosaryo. Higit sa lahat, tayo ay humingi ng tulong sa kanya sa lahat ng pagsubok at tukso upang tulad niya, maibigay natin ang ating "Oo" sa kalooban ng Diyos. Nawa'y bigyan tayo ng Diyos ng puso tulad sa Kalinis-linisang Puso ni Maria!

Mga Sanggunian:

St. John Eudes: EWTN . EWTN Global Catholic Television Network. (n.d.). https://www.ewtn.com/catholicism/saints/john-eudes-636

Devotion to the hearts of jesus and mary its origin and history: EWTN . EWTN Global Catholic Television Network. (n.d.-a). https://www.ewtn.com/catholicism/library/devotion-to-the-hearts-of-jesus-and-mary-its-origin-and-history-13690

PUSONG SUGATAN, PUSONG NAGMAMAHAL

Fri, 07 Jun 2024 05:34:02 GMT

Bagaman para sa iba, ang krus ay simbolo ng kahihiyan at pagkatalo, ito naman ay simbolo ng kagalakan at tagumpay para sa ating mga mga Katoliko. Inialay ni Hesus ang Kanyang buhay sa Krus tanda ng Kanyang wagas na pag-ibig.

Hunyo 7, 2024.

Ipinagdiriwang natin ngayon ang Dakilang Kapistahan ng Kamahal-mahalang Puso ni Hesus. Nagsimula ang debosyong ito nang magpakita si Hesus sa isang madre mula sa Pransiya na si Santa Margarita Maria Alacoque noong 1673. Sa aparisyong ito ay ipinakita ni Hesus ang Kanyang puso na may tinik, sugatan, at nagdurugo dahil sa pagkakasala ng sangkatauhan. Ngunit ito ay nag-aalab tanda ng wagas at ‘di nagmamaliw na pag-ibig ni Hesus para sa lahat ng tao.

Pag-ibig ang tema ng ating selebrasyon at mga pagbasa sa araw na ito.

Kapag pinag-uusapan ang pag-ibig, ang simbolo na unang pumapasok sa ating isip ay puso. Kaya nga tuwing ika-14 ng Pebrero, o Valentine’s Day, hitik na hitik sa mga pulang puso ang paligid. Sa mga kainan, mall, o mga lugar-pasyalan, imposibleng hindi ka makakita ng mga palamuting gaya nito.

Ngunit ang ebanghelyo ay nagbibigay ng bagong simbolo para sa pag-ibig. Ito ay ang Krus. Binabalikan natin ang sa ebanghelyo ngayon ang unang Biyernes Santo – ang paghihirap at kamatayan ni Hesus sa Krus. Bagaman para sa iba, ang krus ay simbolo ng kahihiyan at pagkatalo, ito naman ay simbolo ng kagalakan at tagumpay para sa ating mga mga Katoliko. Inialay ni Hesus ang Kanyang buhay sa Krus tanda ng Kanyang wagas na pag-ibig. Nang Siya ay namatay, ang Kanyang tagiliran ay inulos ng sibat ng isang sundalo at mula rito ay umagos ang dugo at tubig. Ang Kanyang sugatang puso ang bukal ng awa at pag-ibig ng Diyos. Ibinuhos ni Hesus ang lahat lahat sa Kanya upang ipakita kung gaano Niya tayo minamahal kahit na tayo ay nagkasala.

Sa pagdiriwang natin ng Dakilang Kapistahan na ito, inaanyayahan tayong lumapit sa puso ni Hesus at gayahin Siya. Ang pag-ibig Niya ay lalong lumalalim kung saan may paghihirap ang minamahal. Sana ganoon din tayo sa ating kapwa. Ang Diyos ay puno ng pag-ibig para sa atin sa anumang sitwasyon o nagawa natin sa buhay. Huwag tayong matakot lumapit sapagkat Siya rin ay puspos ng habag at awa para sa ating makasalanan. Papawiin ni Hesus ang ating mga takot, sakit, at suliranin kung ipagkakatiwala natin ang ating puso sa Kanyang Kamahal-mahalang Puso. Mabigatan o masugatan man tayo sa pagpasan ng ating mga pansariling krus, makakaasa tayo na may Diyos na palaging nariyan para sa atin. Kailanman ay hindi Niya tayo iiwan o pababayaan sapagkat mahal na mahal Niya tayo.

Maligayang dakilang kapistahan po sa ating lahat!

Kamahal-mahalang Puso ni Hesus, kaawaan Mo kami!

CORPUS CHRISTI | Hunyo 2, 2024

Sun, 02 Jun 2024 13:53:58 GMT

Naririto Siya sa anyo ng puting ostiya. Naririto ang Kanyang Kabanal-banalang Dugo at Katawan na ating tinatanggap sa Banal na Misa.

Dakilang Kapistahan ng Kabanal-banalang Katawan at Dugo ng Panginoon

Mabuting Balita at Pagninilay

MABUTING BALITA
Marcos 14, 12-16. 22-26

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Unang araw ng Pista ng Tinapay na Walang Lebadura, araw ng pagpatay ng kordero para sa Paskuwa. Tinanong si Hesus ng kanyang mga alagad, “Saan po ninyo ibig na ipaghanda namin kayo ng Hapunang Pampaskuwa?” Inutusan niya ang dalawa sa kanyang mga alagad, “Pumunta kayo sa bayan. May masasalubong kayong isang lalaki na may dalang isang bangang tubig. Sundan ninyo siya sa bahay na kanyang papasukan at sabihin ninyo sa may-ari, ‘Ipinatatanong po ng Guro kung saang silid siya maaaring kumain ng Hapunang Pampaskuwa, kasalo ng kanyang mga alagad.’ At ituturo niya sa inyo ang isang malaking silid sa itaas na mayroon nang kagamitan. Doon kayo maghanda para sa atin.” Nagtungo sa bayan ang mga alagad at natagpuan nga nila roon ang lahat, gaya ng sinabi niya sa kanila.

At inihanda nila ang Hapunang Pampaskuwa.

Samantalang sila’y kumakain, dumampot ng tinapay si Hesus, at matapos magpasalamat sa Diyos ay kanyang pinaghati-hati at ibinigay sa mga alagad. “Kunin ninyo; ito ang aking katawan,” wika niya. Hinawakan niya ang kalis, at matapos magpasalamat ay ibinigay sa kanila; at uminom silang lahat. Sinabi niya, “Ito ang aking dugo ng tipan, ang dugong mabubuhos dahil sa marami. Sinasabi ko sa inyo, hindi na ako iinom ng alak na mula sa ubas hanggang sa araw na inumin ko ang bagong alak sa kaharian ng Diyos.” Umawit sila ng isang imno, at pagkatapos nagtungo sa Bundok ng mga Olibo.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ang kalimitang tawag po sa Linggo na ito ay “Corpus Christi”. Ang ibig sabihin ng Corpus ay “katawan” at ang “Christi” naman ay tumutukoy kay Hesus. Napakahalagang ipagdiwang ito ng Simbahan sapagkat ang mundo ngayon na puno ng kaguluhan. Kailangang kailangan ng tao ng Diyos. Sa gitna ng mga samu’t saring problema, may iisang kailangang maalala – na kasama natin si Hesus hanggang ngayon sa Banal na Eukaristiya. Ang Kanyang presensiya ay hindi lamang espirituwal. Naririto Siya sa anyo ng puting ostiya. Naririto ang Kanyang Kabanal-banalang Dugo at Katawan na ating tinatanggap sa Banal na Misa.

Dahil dito, sa gitna ng kaguluhan ng paligid at ating isipan, dapat nating alalahaning mayroon pa rin tayong matatakbuhan. Isang kayamanan na higit pa sa kahit anong matatagpuan sa mundo ang maniwalang ang Diyos ay matatagpuan sa bawat Simbahang Katolika. Doon, Siya’y buhay na buhay na naghihintay sa atin. Isang bukal ng konsolasyon na maisip na si Hesus mismo ay matatanggap natin sa Banal na Komunyon hindi lang tuwing Linggo kundi araw-araw nating gustuhin kung kailangan natin Siya at ng lakas upang harapin ang kahit ano sa buhay.

Minsan, hindi na kailangan ng mahabang paliwanag pa. Ang mga bagay na naririyan sa ating pang araw-araw na buhay ang pinakamadaling malimutan ang halaga. Ngunit sa lahat ng iyon, huwag naman sana si Hesus. Walang sinuman sa mundo ang makapapantay sa pag-ibig sa atin ng Diyos na binigay ang buong sarili Niya sa atin bilang alay. Tayo kaya, mahal ba natin Siya higit sa ating buhay? Sana “oo” ang sagot at kung hindi, hilingin nating maging “oo” ang ating sagot. Itong buong pag-ibig lamang na ito na may pagbibigay ng sarili ang daan natin tungong Langit.

AWIT NI MARIA | Kapistahan ng Pagdalaw ang Mahal na Birheng Maria

Fri, 31 May 2024 11:35:41 GMT

“Ang Mahal na Birheng Maria ang magtuturo sa atin upang higit na makilala ang Diyos na nananahan sa ating puso.”

Mayo 31

Ang Kapistahan ng Pagdalaw ng Mahal na Birheng Maria o Feast of the Visitation of Mary ay unang itinatag ng Santo Papa na si Papa Urbano VI noong taong 1389. Ito ay sa kadahilanan na noong 1378, may isa pang tao ang nagpapakilala bilang Santo Papa at siya ay si Clemente VII. Dahil dito, nagkakaroon ng dibisyon sa Simbahang Katolika. Dahil ang ninanais lamang ni Papa Urbano VI ay ang kaayusan at kapayapaan sa Simbahan, itinatag niya ang kapistahan ng pagdalaw ni Maria. Ito ay paraan upang ipagdasal ng mga Katoliko na magkaroon ng tunay na pagkakaisa at kapayapaan sa tulong ng panalangin ng ating Inang si Maria.

Ang pagkakahati-hati ay hindi lamang makikita sa kasaysayan ng Simbahan kundi pati sa ating mga buhay. Marahil ay napapansin natin ito sa ating sariling pamilya at mga kaibigan kung saan sa iba’t ibang kadahilanan ay nagkakaroon ng pag-aaway at kaguluhan. Sa oras ng pagsubok, ano ba ang ginagawa natin? Isa sa naiisip ng iba ay hayaan na lamang ito sapagkat sa tingin nila ay wala na silang magagawa. Ngunit, bilang mga anak ng mapagmahal na Ina na si Maria, naniniwala tayo na makakatulong ang ating mga panalangin sa kanya. Tulad ng kung paanong ang debosyon ng mga tao ay instrumento para sa kaayusan ng Simbahan, tayo rin ay magiging instrumento ng Mahal na Birheng Maria upang maayos ang mga problemang ating kinakaharap. Higit natin itong mauunawaan sa pagninilay natin sa pagdalaw ni Maria sa kanyang pinsan na si San Elisabet na ipinagdiriwang ng pistang ito.

Matapos magpakita si San Gabriel sa ating Ina ay nagmamadaling pumunta si Maria kay Elisabet na nabalitaan niya na nagbubuntis. Isa sa kadahilanan kung bakit agad-agad siyang pumunta sa kabila ng malayong distansya ay dahil sa alam ng Bahal na Birheng Maria na ito ang kalooban ng Diyos. Nais niyang dalhin ang Mabuting Balita kay Elisabet at nagawa niya ito sa pamamagitan din ng isang awit, ang "Magnificat" kung saan sinabi nasusulat,

“Ang puso ko’y nagpupuri sa Panginoon,

at nagagalak ang aking espiritu dahil sa Diyos na aking Tagapagligtas.

Sapagkat nilingap niya ang kanyang abang alipin!"

Matapos na marinig ni Santa Elisabet ang pagbati ni Maria ay gumalaw sa galak si San Juan Bautista habang siya naman ay napuspos ng Banal na Espiritu Santo. Tulad ni Santa Elisabet, tayo rin ay mabibiyayan ng kapayapaan at kaligayahan na nagmumula sa Diyos kung tatanggapin natin si Maria sa ating buhay. Ang Mahal na Birheng Maria ang magtuturo sa atin upang higit na makilala ang Diyos na nananahan sa ating puso. Kailangan lamang natin ituon ang ating atensyon sa Diyos at hindi sa mga makamundong bagay na hindi makakapagbigay ng tunay na kasiyahan.

Sa kapistahang ito, tandaan natin ang kahalagahan ng ating debosyon kay Maria. Ito ay upang mahalin natin ang Diyos na nagpupuno ng ating puso ng Kanyang pagmamahal. Hindi natin magagawa na magbago at mapalapit sa Panginoon kung aasa lamang tayo sa ating sariling kakayahan. Ngunit walang imposible kung tayo ay kakapit sa kamay ng ating Ina. Siya naman ang aakay sa atin tungo sa Diyos. Sa pamamagitan nito. tayo rin ay magiging instrumento ng Diyos para maraming tao ang magbalik-loob sa Kanya. Lahat ng problema at pagsubok ay makakayanan natin kung matututo tayo na tanggapin ang pagbisita ni Hesukristo at Maria sa ating buhay. Amen. +

Sanggunian:

Vatican News (2022) Feast of the Visitation of the Blessed Virgin Mary, Vatican News. Available at: https://www.vaticannews.va/.../feast-of-the-visitation-of... (Accessed: 29 May 2024).

ANG MISTERYO NG DIYOS | Dakilang Kapistahan ng Tatlong Persona Iisang Diyos (Most Holy Trinity)

Sat, 25 May 2024 14:05:49 GMT

Ang pag-ibig na namamayani sa ating iisang Diyos at Tatlong Persona ay iniaalay at binibigay sa atin ng walang kondisyon kahit pa tayo ay mga makasalanan.

Mayo 26

MABUTING BALITA
Mateo 28, 16-20

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Noong panahong iyon, ang labing-isang alagad ay nagpunta sa Galilea, sa bundok na itinuro sa kanila ni Hesus. Nang makita nila si Hesus, siya’y sinamba nila, bagamat may ilang nag-alinlangan. Lumapit si Hesus at sinabi sa kanila, “Ibinigay na sa akin ang lahat ng kapangyarihan sa langit at sa lupa. Kaya, humayo kayo at gawin ninyong alagad ko ang lahat ng bansa. Binyagan ninyo sila sa ngalan ng Ama at ng Anak at ng Espiritu Santo, at turuang sumunod sa lahat ng ipinag-utos ko sa inyo. Tandaan ninyo: ako’y laging kasama ninyo hanggang sa katapusan ng sanlibutan.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ang doktrina ng Santisima Trinidad (sa wikang Espanyol) ay nagpapahayag na iisa ang ating Diyos, subalit may tatlong Persona. Ama, Anak at Espiritu Santo. Hindi ang Ama ang Anak. Subalit sila, kasama ng Espiritu Santo, ay iisa. Sa pagtatangkang maipaliwanag ang pinakadakila at pinakamahalagang misteryo na ito ng ating pananampalataya, napakarami nang analohiya ang mga nagamit subalit sa lahat ng iyan, nananatili pa rin itong mahirap maunawaan. Dahil dito, dalawang bagay lang mahalaga. Una, na matanggap natin na ito ay hindi lubusang maabot ng ating isipan. Ikalawa, dahil hindi ito lubusang mauunawan ng sinuman gaano man sila katalino, kailangan nito ng pananalig at iyon ang mas mahalaga, na tayo ay maniwala.

Ano nga ba ang mahalagang maunawaan sa napakagandang katotohanang ito? Sila ay isa ring komunidad na puno ng pagmamahal. Magkakaiba ngunit iisa. Ganoon din tayo kung tayo ay nagmamahalan. Nagiging isa ang mga nagkakasundo. Maari tayong maging salamin ng Banal na Santatlo. Gayundin ang bawat pamilya kaya hindi ito dapat sirain sa pamamagitan ng diborsiyo na gagawing “dissoluble” o madaling mawasak ang lahat ng kontrata ng lahat ng mag-asawa. Hindi na magiging pakikipagtipan ito o “covenant” ngunit isang ordinaryong kontratang maaring bawiin ng tao kailanman niya gustuhin. Isang bagay na taliwas sa disenyo at utos ng Diyos para protektahan ang mag-asawa na pundasyon ng bawat pamilya, kung saan ang bawat pamilya ay sumasalamin naman sa Santisima Trinidad.

Ang pag-ibig na namamayani sa ating iisang Diyos at Tatlong Persona ay iniaalay at binibigay sa atin ng walang kondisyon kahit pa tayo ay mga makasalanan. Sa gayunding paraan, maari rin tayong magmahal ng kapwa sa kabila ng kanilang kahinaan gaya ng ginagawa ng Santisima Trinidad sa atin. Ang Banal na Santatlo ay naroroon kung saan may pagkakaunawaan sa kabila ng kahinaan, pagpapatawad sa kabila ng sakitan at pagbibigay sa gitna ng kahirapan. Ang tunay na dapat nating maunawaan ay hindi kung paanong ang Diyos ay naging Diyos sapagkat hindi ito kayang unawain ng isipan ng tao. Sapat nang malaman natin kung paano Siya magmahal at gawin din ito upang tayo’y maging tulad Niya at ng Siya ay manahan sa atin, ang Ama, Anak at ng Espiritu Santo. Amen. +

KAPISTAHAN NI HESUKRISTO, WALANG HANGGANG AT DAKILANG PARI

Thu, 23 May 2024 15:33:57 GMT

Ang alay na ginawa Niya ay para sa lahat at iisang beses lamang ginawa. Ang isinasagawa tuwing Banal na Misa ay paggunita sa Kanyang pagpapakasakit, pagkamatay at muling pagkabuhay subalit hindi ibig sabihin na nangyayari ito ulit doon.

Mayo 23, 2024.

Si Kristo ang Dakilang Pari, ang tanging Tagapamagitan natin sa Diyos Ama. Ang lahat ng pari ay nakikibahagi lamang sa pagkapari ni Hesus, ngunit iisa ang Walang Hanggang at Dakilang Pari, ang ating Panginoon. Siya ang Pari, Siya rin ang alay. Bilang alay na walang sala, Siya ang nag-alis ng mga kasalanan ng mundo. Hindi ito magagawa ng sinumang makasalanan at lahat tayong mula kay Adan at Eba ay mayroon nang bahid nito. Tanging si Hesus lamang na inosente at napakalinis ang karapatdapat na alay para ikapagpapatawad ng kasalanan at ginawa Niya ito.

Ang alay na ginawa Niya ay para sa lahat at iisang beses lamang ginawa. Ang isinasagawa tuwing Banal na Misa ay paggunita sa Kanyang pagpapakasakit, pagkamatay at muling pagkabuhay subalit hindi ibig sabihin na nangyayari ito ulit doon. Ito’y paggunita o pagsasariwa gaya ng utos Niya subalit ang kinakain ay totoong Kanyang katawan at ang iniinom ay totoong Kanyang dugo.

Ang paghihirap at pagkamatay ni Hesus ng isang beses ay higit pa sa sapat para sa kaligtasan ng sangkatauhan. Hanggang ngayon na Siya’y umakyat sa Langit at naririto sa anyo ng puting ostiya sa Banal na Sakramento sa altar, walang tigil ang Kanyang pananalangin para sa atin. Bilang pagbibigay ng debosyon sa Kanya bilang ating Dakilang Pari, maari nating mas dalasan ang pagpunta sa simbahan. Magtungo tayo roon sa altar, sa Tabernakulo kung saan may pulang ilaw. Naroroon si Hesus, ang Dakilang Pari na bilanggo ng pag-ibig. Niloob Niyang laging maghintay sa atin doon kaysa tayo ang maghintay sa Kanya.

Para sa ating kapakanan, lagi Siyang namamagitan para sa atin sa Ama. Siya rin ang nagsabing anumang hilingin natin sa Kanyang Ngalan mula sa Ama ay ipagkakaloob Niya. Tanggapin natin ang Kanyang alay, ang Kanyang sarili – dugo at katawan sa Banal na Komunyon nang may pusong malinis. Magagawa natin ito sa pagtungo nang mas madalas sa sakramento ng kumpisal. Tayo rin ay nakikibahagi sa pagkapari ni Kristo sa pamamagitan ng pag-aalay ng lahat ng sakripisyo natin sa buhay at sa pagdarasal, hindi lang para sa atin kundi para sa ibang tao at sa buong mundo.

SI MARIA, ANG INA NG SAMBAYANAN | Paggunita

Mon, 20 May 2024 13:12:15 GMT

Tuwing Lunes pagkatapos ng Linggo ng Pentekostes, sa kapasyahan ni Papa Francisco ay ginugunita si Maria, ang Ina ng Sambayanan.

Mayo 20, 2024

Bilang mga Kristiyanong Katoliko, hindi lang natin basta kinikilala si Maria bilang Ina ng Diyos na naging daan upang maganap ang kasaysayan ng kaligtasan sa sangkatauhan. Bukod sa pagiging Ina ng Panginoong Hesukristo, marubdob ang pagkilala natin kay Maria dahil sa kan’yang pagiging modelo sa bawat isa. Bukod pa rito, si Maria ang Ina ng Sambayanan; Ina ng Diyos at Ina ng Simbahan.

Tuwing Lunes pagkatapos ng Linggo ng Pentekostes, sa kapasyahan ni Papa Francisco ay ginugunita si Maria, ang Ina ng Sambayanan. Ang kaganapang ito ay hindi lamang basta pagkilala ngunit isang parangal kay Maria bilang Ina ni Hesus na ulo ng Simbahang Kristiyano. Hindi magtatagumpay ang kapasyahan ng Diyos na tubusin ang sangkatauhan kung hindi dahil sa pagtalima ni Maria na maging Ina ng Manunubos na si Hesus. Magmula sa pagdadalantao hanggang kamatayan sa krus, niyakap ni Maria ang kan’yang tungkuling maging Ina ng ating Panginoon.

Naging basehan dito ito ng mabuting halimbawa ni Maria sa bawat isa na maging masunurin at mababa ang loob sa anumang kaganapan sa buhay. Dahil dito, masasabi natin na si Maria ay isang huwaran; angkop sa pagiging Ina ng Diyos at Ina ng Sambayanang Kristiyano.

Magpahanggang ngayon, malaki pa rin ang ginagampanang papel ni Maria pagdating sa pananampalataya. Ang masidhing debosyon at pagpipitagan sa kan’ya ng Simbahan ang isa sa indikasyon ng malaking gampanin niya sa mga Kristiyano. Dahil sa pagdedebosyon sa kan’ya, mas napapalapit ang bawat isa kay Hesus. Dahil sa pagpipitagan sa kan’ya, mas nagkakaroon ng malalim na kahulugan ang ugnayan ng Diyos at tao.

Si Maria ay mahalagang salik sa bawat mananampalataya. Ang parangal sa kan’ya ay hindi lamang basta sa kan’ya ngunit para sa ikararangal ng Panginoon na ating Tagapagligtas. Alalahanin natin na tulad ni Maria, tayo rin ay may gampanin sa ating Simbahan at kapwa. Ang gampanin ding ito ay ialay natin hindi para sa ating sarili kundi para sa ikaluluwalhati ng Diyos na ating Manlilikha.

LINGGO NG PENTEKOSTES | Mayo 19

Sat, 18 May 2024 13:01:07 GMT

Mula ito sa salitang Griyego na ang ang ibig sabihin ay “ikalimampu”. Nawa’y maalala natin ngayong araw na ito na ang bawat Kristiyano ay templo ng Espiritu Santo. Siya ay nanahanan sa atin kaya ang katawan natin ay sagrado.

Mayo 1,9, 2024.

MABUTING BALITA
Juan 20, 19-23

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Sinabi na naman ni Hesus, “Sumainyo ang kapayapaan! Kung paanong sinugo ako ng Ama, gayon din naman, sinusugo ko kayo.” Pagkatapos, sila’y hiningahan niya at sinabi, “Tanggapin ninyo ang Espiritu Santo. Ang patawarin ninyo sa kanilang mga kasalanan ay pinatawag na nga; ang hindi ninyo patawarin ay hindi nga pinatawad.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ngayong Linggo ng Pentekostes, ipinagdiriwang natin ang pagbaba ng Espiritu Santo at ang kaarawan ng Simbahang Katolika. Natupad na ang pangako ni Hesus na ipadadala Niya ang Patnubay siyam na araw matapos Niyang umakyat sa Langit. Ito naman ay 50 araw matapos ng Kanyang Muling Pagkabuhay, kaya ito tinawag na “Pentekostes”. Mula ito sa salitang Griyego na ang ang ibig sabihin ay “ikalimampu”. Nawa’y maalala natin ngayong araw na ito na ang bawat Kristiyano ay templo ng Espiritu Santo. Siya ay nanahanan sa atin kaya ang katawan natin ay sagrado. Tayo rin ang Simbahan habang ang “simbahan” naman na may maliit na “s” sa umpisa ng salita ay tumutukoy sa gusali.

Nagtagumpay na si Hesus sa Kanyang planong pagliligtas sa atin. Siya’y nagpakasakit, namatay, muling nabuhay at matapos ay umakyat sa Langit. Doon Siya’y naluluklok sa kanan ng Ama. Ito ang nasasaad sa “Apostle’s Creed” na ating dinarasal tuwing pagkatapos ng homiliya ng pari tuwing Linggo at kapag may dakilang kapistahan. Sa wakas ng panahon, babalik ang Panginoon upang maghusga. Ito ang pangalawang paghuhusga na ating mararanasan dahil ang isa ay sa pagkamatay. Kaya naman, sa panahong ito ng Espiritu Santo kung saan, kasakasama pa rin natin ang Diyos dahil nasa atin ang Kanyang Espiritu, paano ba dapat tayo mamuhay? Sa pamamagitan ng Espiritu, nagiging kaisa tayo ng Diyos. Ang Espiritu rin na ito ang bumaba sa Banal na Misa upang gawing tunay na Katawan at Dugo ni Hesus ang mga alay, at ito ang ating kinakain upang magkaroon ng buhay na walang hanggan.

Tandaan natin ang ating natatanging misyon mula kay Hesus na bilin Niya bago Siya umakyat. Kailangan nating magpahayag ng Mabuting Balita. Para iyon sa lahat ng mga binyagan hindi lamang sa iilan. Ang pagpapahayag na ito ay sa pangunguna ng Espiritu Santo. Siya ang magtuturo sa atin paano mamuhay ayon sa Kanyang Salita at sa mga utos Niya sa pamamagitan ng Simbahan. Ang Espiritu Santo ang nagpapabanal sa atin mula sa isip, salita at gawa. Hindi natin ito makakaya mag-isa kaya mula ngayon ay magdebosyon tayo sa Espiritu Santo. Ang pagpapahayag ng Salita ng Diyos ay makikita sa pakikitungo natin sa iba at sa pagbibigay lalo sa mga kapus-palad nang walang kapalit. Hindi natin kailangang maging magaling sa pagsasalita o sa pagsusulat, kailangan lamang natin maging mabuti sa lahat ng tao. Kahit pa mayroon tayong nasa sa pagkakasala, at ang Espiritu ng Diyos ang tutulong at magtuturo sa atin. Amen. +

SAN MATIAS, ANG BAGONG IKALABINDALAWANG APOSTOL | Kapistahan

Tue, 14 May 2024 07:33:36 GMT

San Matias, isang dakilang Apostol na nagbigay ng matatag na pundasyon para sa pananampalatayang Kristiyano.

Mayo 14, 2024

Si San Matias ay isang malapit na alagad ni Hesus. Siya’y naroon mula sa panahon ng pagbibinyag at Pag-akyat sa Langit ni Hesus. Siya ang disipulong pinili upang palitan si Hudas Iscariote bilang ikalabindalawang apostol. Ipinagdiriwang ang kanyang kapistahan tuwing ika-14 ng Mayo.

Dahil sa pagkitil ni Hudas ng kanyang sariling buhay, nakita ng mga Apostol na kulang sila ng ikalabindalawang miyembro. Ang bilang na labindalawa ay mahalaga sa aklat ng mga Hebreo at sa mga kasulatan. Tinawag ni Hesus ang labindalawang Apostol dahil sa mga hudyo, labindalawa ang bilang ng pagiging buo. Kinakatawan ng labindalawa ang mga tribo sa Israel.

Mahalaga para sa mga alagad na makahanap sila ng isang papalit kay Hudas. Inihayag sa mga Gawa ng mga Apostol na sinamahan ni Matias si Hesus sa pagbibinyag sa Kanya hanggang sa Pag-akyat sa Langit. Nang panahon na upang palitan si Hudas, ang mga apostol ay nagpalabunutan kung sinong alagad ang papalit sa kanya. Si Matias ba o si San Jose na tinatawag ding Barsabas? Si San Geronimo at ang mga sinaunang Kristiyanong manunulat na sina San Clemente at San Eusebio ay nagpatunay na si Matias ay kabilang sa 72 disipulong ipinares at ipinadala ni Hesus. Nanalangin ang mga alagad at ang napili nila ay si Matias. Hindi nagtagal pagkatapos ng kanyang pagkahirang, natanggap ni Matias ang Banal na Espiritu. Naroroon din siya nang bumaba ang Espiritu Santo sa mga alagad nang panahon ng Pentek

ostes (Mga Gawa 2:1-4). Hindi na siya muling binanggit sa Bagong Tipan.

Kakaunti lamang ang ating nalalaman patungkol sa buhay ni San Matias. Ayon sa tradisyon, nangaral siya sa Jerusalem. Kinalaunan siya ay pinagbabato at pinugutan ng ulo. Madalas siyang ilarawan na may hawak na palakol, ang instrumento ng kanyang kamatayan. Sinasabi rin na sa pangangaral niya ng Ebanghelyo sa mga barbaro at kanibal sa Ethiopia, ipinako siya roon sa Krus.

Anuman ang detalye ng kanyang pagkamartir, nakatitiyak tayong si San Matias ay isang tapat na lingkod ng Diyos at ng Simbahan. Isang dakilang Apostol na nagbigay ng matatag na pundasyon para sa pananampalatayang Kristiyano. Si San Matias ang patron ng mga karpintero, sastre, mga may bulutong, at para sa mga nananalangin nang may tiyaga at pag-asa.

Kaya't maging inspirasyon tayong lahat sa pananampalataya tulad ng naging halimbawa ng Banal na Apostol, si San Matias. Tularan natin siya sa pagtitiwala Diyos. Tularan natin siya sa pagsunod sa mga utos. Tularan natin siya sa buong pusong pag-aalay ng kanyang buhay sa Diyos. Tularan natin siya at ang lahat ng mga banal sa bawat sandali ng ating buhay.

ANG MARILAG AT MAPAG-AMPONG INA NG MARIKINA

Tue, 14 May 2024 07:11:10 GMT

Ang Birhen ng Marikina, Nuestra Señora de Los Desamparados, na kilala rin sa taguring na “Mama OLA” o “Nanay OLA” ay isa sa maituturing na may pinakadakilang kasaysayan pagdating sa debosyon.

Natatangi ang Pilipinas pagdating sa iba’t ibang paraan ng pagpapakita ng marubdob na pananampalataya na nag-uugnay sa Diyos at mga tao. Isa sa mga ito ang pagkakaroon ng malalim na debosyon sa isang banal, partikular na sa Mahal na Birheng Maria. Isa ang Pilipinas sa mga tanyag na bansang may malalim na debosyon at pamimintuho sa Ina ng Diyos, dahilan upang maturingan ang Pilipinas bilang “Bayang Sumisinta kay Maria”. Sa Lungsod ng Marikina, isang natatanging debosyon ang ipinagdiriwang tuwing ikalawang Linggo ng Mayo kasabay ang Araw ng mga Ina; ang Nuestra Señora de Los Desamparados de Marikina.

Ang Birhen ng Marikina, Nuestra Señora de Los Desamparados, na kilala rin sa taguring na “Mama OLA” o “Nanay OLA” ay isa sa maituturing na may pinakadakilang kasaysayan pagdating sa debosyon. Ika nga, hindi lehitimong taga-Marikina kung hindi kilala ang Birhen ng Marikina. Malaki ang ginagampanan ng Mahal na Ina sa Lungsod ng Marikina lalo na sa pananampalataya magmula noon at magpahanggang ngayon. Samu’t saring kwento ng himala at panalanging dininig ng Mahal na Ina ang maidurugtong sa kan’yang titulo na wari ba’y isang inang umaagapay at gumagabay sa kan’yang mga anak.

Nagsimula ang Marikeñong debosyon sa Nuestra Señora de Los Desamparados nang dumating ang unang imahen noong 1717 sa pamamagitan ng isang Pransiskanong pari. Ayon sa kasaysayang naitala, walang tiyak na paliwanag kung paanong nakarating ang imahen sa Lungsod. Dahil sa digmaang namagitan sa mga Pilipino at Amerikano, natupok ng apoy ang naturang imahen at noong 1902, sa pamamagitan ng isang kapatirang nakabase sa Parokya, Hermanos de La Mesa del Santisimo Rosario, ipinagawa ang isang imaheng natatangi na magpahanggang ngayon ay natatampok sa Dambana at Parokya. Taong 2005 nang makatanggap ang imahen ng Koronasyong Pontipikal na tanging Santo Papa lamang ang nakapagbibigay bilang pagkilala, hindi lamang sa mga himalang maiuugnay sa Mahal na Birheng Maria ngunit pati na rin sa mayabong na debosyong inihahandog ng sambayanan, partikular na ng mga Marikeño.

Magpahanggang ngayon, patuloy na namamayagpag ang malalim na debosyong iniaalay na bawat mananampalataya sa Birhen ng Marikina. Tuwing kapistahan, isang sayaw ang iniaalay sa kan’ya bilang pagpapakita ng pasasalamat at pamimintuho; ang Lerion. Taunan din ang isinasagawang nobena para sa kan’yang kapistahan, kasabay ng iba pang mga aktibidades na handog sa kan’yang karangalan.

Lumipas man ang panahon, anuman ang dagok na dumaan sa Lungsod, sakuna man o isyung panlipunan na humahamon sa lahat, nanatiling matatag ang sambayanang Marikeño, kaisa at kasama ang Mahal na Birheng Maria, ang Marilag at Mapag-ampong Ina ng Marikina na patuloy na umaantabay at gumagabay sa kan’yang anak na bayan.

PAGNINILAY SA MABUTING BALITA | Dakilang Kapistahan ng Pag-akyat

Sat, 11 May 2024 14:19:46 GMT

Pagdiriwang din ng Kapistahan ng Nuestra Señora delos Desamparados | Sa huli, tulad ni Hesus, hindi man tayo literal na aakyat sa Langit gaya Niya o tulad ni Maria na iniakyat ng Diyos sa Langit dahil sa Kanyang pagkawalang sala, pupunta rin tayo doon.

Mayo 12, 2024.

MABUTING BALITA
Marcos 16, 15-20
Ang wakas ng Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon: Napakita si Hesus sa Labing-isang alagad at sinabi sa kanila, “Humayo kayo sa buong sanlibutan at ipangaral ninyo sa lahat ang Mabuting Balita. Ang sumampalataya at mabinyagan ay maliligtas, ngunit ang hindi sumampalataya ay parurusahan. Ang mga sumasampalataya ay magtataglay ng ganitong tanda ng kapangyarihan: sa pangalan ko’y magpapalayas sila ng mga demonyo at magsasalita ng ibang wika; sila’y hindi maaano dumampot man ng ahas o uminom ng lason; at gagaling ang mga maysakit na mapatungan ng kanilang kamay.”

Pagkatapos magsalita sa kanila, ang Panginoong Hesus ay iniakyat sa langit, at lumuklok sa kanan ng Diyos. Humayo nga ang mga alagad at nangaral sa lahat ng dako. Tinulungan sila ng Panginoon sa gawaing ito. Pinatotohanan niya ang Salitang kanilang ipinangangaral sa pamamagitan ng kapangyarihang gumawa ng himala, na ipinagkaloob niya sa kanila.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Sa ating ebanghelyo ngayon, umakyat na sa Langit ang Panginoon. Hudyat na ito na paparating na ang Espiritu Santo, ang Patnubay. Ang pagbaba ng Espiritu ng Diyos ay tinatawag din na Pentekostes dahil 50 araw ito matapos ang Muling Pagkabuhay ng Panginoon. Ito rin ang kaarawan ng Simbahan na ipagdiriwang sa susunod na Linggo, sa ika-19 ng Mayo. Ngayon din ay tinaguriang World Communication’s Day. Ipanalangin po natin na ang bawat isang Kristiyano at ang lahat ng mga nagsisilbi lalo sa Simbahan ay maging instrumentong tapaghatid ng Mabuting Balita sa pamamagitan ng kanilang gawa at sariling buhay.

Ano ba ang kinalaman ng pag-akyat ni Hesus sa Langit sa ating buhay? Isa itong paalaala na sa Langit din ang ating huling destinasyon. Marami ang nagsasabi at mismong si Hesus din ay sinabi ito na nasusulat sa Bibliya, na lahat tayo ay may kanya-kanyang krus sa buhay. Dapat natin itong pasanin. Sa pagpasan natin ng mga suliranin sa buhay at sa pag-aalay ng mga ito sa Diyos, nakikiisa tayo sa Kanyang pagpapakasakit at pagkamatay sa Krus. Kapag napagdaanan natin ito, ito naman ay ang karanasan na maihahalintulad sa Muling Pagkabuhay.

Kapag tayo’y patuloy na nagdarasal at nagtitiwala sa Diyos, lumalabas tayo mula sa pagsubok nang mas may karunungan, mas matatag, mas mababa ang loob at mas maingat na huwag nang magkasala o magkamali pa sa hinaharap. Ang ating paghihirap ay maaring maging daan upang tayo’y maging banal at mas mapagmahal.

Sa huli, tulad ni Hesus, hindi man tayo literal na aakyat sa Langit gaya Niya o tulad ni Maria na iniakyat ng Diyos sa Langit dahil sa Kanyang pagkawalang sala, pupunta rin tayo doon. Dahil ang huling destinasyon pala natin ay Langit, ang buhay naman natin dito sa mundo ay isang paghahanda lamang para doon.
Ang paghahandang ito ay tulad din ng ginawa ni Hesus - ang tumulong sa kapwa, mangaral ng Mabuting Balita sa salita at sa gawa, magpatawad, at palaging magmahal.

Kung naniniwala tayo at tatandaan natin na hindi dito ang ating permanenteng tahanan, tulad ni Hesus, mas magiging madali sa ating iwananan ang anumang nakakabalakid sa ating tunay na debosyon, pagsunod at pagtugon sa gusto ng Diyos na gawin natin sapagkat wala na tayong kinatatakutang maiwan. Ang ating mga mata ay nakatuon sa pupuntahang Langit at kung ano ang ating kailangan upang makarating doon. Misyon nating maging tulad ni Hesus, maging mukha ni Hesus sa iba na nagmamahal, nagpapatawad at tumulong nang hindi nanghihingi ng kapalit. Ito ang pagiging tunay na anak ng Diyos na karapatdapat na makamana ng Kaharian ng Diyos sa Langit.

PAALALA : Sa araw ng Linggo ay magsimba po tayo. Ito ay ating Banal na Obligasyon. Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Nuestra Señora delos Desamparados.

PAGNINILAY SA MABUTING BALITA | Ikaanim na Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay

Sat, 04 May 2024 16:31:40 GMT

Pinipili nating umibig. Sa katunayan nga, kaya rin nating ibigin ang ating kaaway at mga taong ayaw sa atin.

Mayo 5, 2024.

MABUTING BALITA
Juan 15, 9-17

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon: Sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Kung paanong iniibig ako ng Ama, gayon din naman, iniibig ko kayo; manatili kayo sa aking pag-ibig. Kung tinutupad ninyo ang aking mga utos, mananatili kayo sa aking pag-ibig; tulad ko, tinutupad ko ang mga utos ng aking Ama at ako’y nananatili sa kanyang pag-ibig.

“Sinabi ko sa inyo ang mga bagay na ito upang makahati kayo sa kagalakan ko at malubos ang inyong kagalakan. Ito ang aking utos: mag-ibigan kayo gaya ng pag-ibig ko sa inyo. Walang pag-ibig na hihigit pa sa pag-ibig ng isang taong nag-aalay ng kanyang buhay para sa kanyang mga kaibigan. Kayo’y mga kaibigan ko kung tinutupad ninyo ang mga utos ko. Hindi ko na kayo inaaring alipin, sapagkat hindi alam ng alipin ang ginagawa ng kanyang panginoon.

Sa halip, inaari ko kayong mga kaibigan, sapagkat sinabi ko sa inyo ang lahat ng narinig ko sa aking Ama. Hindi kayo ang pumili sa akin; ako ang pumili at humirang sa inyo upang kayo’y humayo at mamunga, at manatili ang inyong bunga. Sa gayon, ang anumang hingin ninyo sa Ama sa aking pangalan ay ipagkakaloob sa inyo. Ito ang inuutos ko sa inyo: mag-ibigan kayo.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay :

Sa ating ebanghelyo ngayon ay inutos ni Hesus na tayo ay magmahalan. Kung ang pag-ibig ay isa lamang pakiramdam, bakit pa ito kailangang iutos? Ito ay dahil hindi naman isang pakiramdam lang ang pag-ibig. Ito ay isang desisyon.

Pinipili nating umibig. Sa katunayan nga, kaya rin nating ibigin ang ating kaaway at mga taong ayaw sa atin. Ganito nga ang ginawa ng Diyos sa atin na bagamat tayo ay mga taong nakasakit sa Kanya dahil sa ating pagkakasala, patuloy pa rin Niya tayong pinatatawad. Gusto pa rin ng Diyos ang pinakamabuti at pinakamainam para sa atin kahit hindi tayo karapatdapat dito. Sa ganoon ding paraan, maari tayong magmahal ng kapwa kahit hindi maganda ang ating pakiramdam sa kanila. Ang pagmamahal na ito ay makikita sa pagpapatawad natin sa iba at sa ating pananalangin dahil hangarin natin na mapabuti sila. Ito ay pag-ibig na. Hindi dapat tayo alipin ng ating galit, pangamba o takot. Diyos ang tutulong sa atin para magawa ito dahil hindi ito posible kung sariling lakas lamang ang gagamitin natin.

Madaling magmahal kung pawang maganda at matiwasay lang ang relasyon natin sa tao. Masusubok ang ating pag-ibig kahit mahirap nang mahalin ang tao subalit ganito pa rin ang utos ng Diyos. Pinili Niya tayo at hinarang upang magmahal. Kaya minsan, kahit masakit ang magmahal dahil kailangan ng sakripisyo, dito pa rin natin nararamdaman na tayo ay buhay. Ang taong takot magmahal na ayaw magbigay ng sarili dahil sa takot na ito ay nananatiling patay. Ang Diyos na Siyang Pag-ibig ang bumubuhay sa atin. Ang Pag-ibig din na ito na nasa atin at binibigay sa iba ang ating magiging daan sa Langit, hindi ang galit, pagmamataas o anumang materyal na bagay.

PAALALA : Sa araw ng Linggo ay magsimba po tayo. Ito ay ating Banal na Obligasyon. Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Nuestra Señora delos Desamparados.

SAN FELIPE AT SANTIAGO MENOR | Kapistahan

Sat, 04 May 2024 16:26:06 GMT

Ipinagdiriwang ng Simbahan ang kapistahan nina Apostol San Felipe at Santiago Menor tuwing ika-3 ng Mayo. Sa ebanghelyo ngayon, natunghayan nating hiniling ni Felipe kay Hesus na ipakita sa kanila ang Ama upang sila raw ay masiyahan. Sinabi naman ni Hesus na dahil dito ay hindi pa rin niya Siya kilala.

Ang Ama ay na kay Hesus at si Hesus ay nasa Ama. Sila ay iisa. Ang makakakita kay Hesus ay nakakakita na rin sa Ama.

May mga kahinaan ang mga alagad gaya ni San Felipe. Ganito rin ang nangyari noong bago maghimala si Hesus. Inakala niyang kailangan pa ng napakaraming pera para mapakain ang libu-libo ngunit kapangyarihan lang lang pala ng Diyos at pananalig sa Kanya lang pala ang kailangan pati ang munting alay ng batang lalaki.

Marahil isang ibig sabihin nito, hindi dapat makaharang sa ating misyon at bokasyon ang anumang kahinaan at pagkukulang natin sa Diyos. Bilang mga taga-sunod ni Hesus at tagapagpatuloy ng misyon ng mga apostol, tanggapin natin ang awa ng Diyos upang magbagong muli at magawa ulit ang tama sa susunod.

Naging matagumpay sina San Felipe at Santiago Menor sa iniatas sa kanila ni Hesus. Ang huli ay pinaniniwalaang nagsulat ng epistol sa Bagong Tipan na may titulo rin ng parehong pangalan. Namatay sina San Felipe at Santiago bilang mga martir dahil sa pagpapahayag ng Mabuting Balita tulad ng lahat ng mga apostol liban kay Juan. Ano naman kaya ang maibibigay natin sa Diyos para matupad ang misyong inihanda Niya sa ating buhay?

Pagnilayan po natin ito.

SI SANTA ELENA AT ANG TUNAY NA KRUS | Mayo 3

Fri, 03 May 2024 06:08:56 GMT

Natagpuan ni Santa Elena ang tunay na Krus kung saan ipinako ang ating Panginoong Hesukristo. May tatlong aral tayong matutunan sa pagdiskubre ni San Elena sa Krus ni Hesus.

Mayo 3, 2024

Ngayong araw ay ating ginugunita at pinararangalan ang pagkakatagpo ng Krus ni Santa Elena. Isa sa mga barangay na kinasasakupan at kinabibilangan ng ating Parokya ay nagdiriwang ng kapistahan ngayon, ang Barangay Santa Elena. Si Santa Elena ay kilala bilang ina ng Emperador na si Dakilang Constantino. Ano nga ba ang alam natin sa kanyang buhay? Bago siya maging may kaya ay namuhay si San Elena bilang isang katulong. Sa kabila ng kanyang buhay ay pinakasalan niya ang isang opisyales ng Imperyong Romano na si Constantius Chlorus.

Matapos ang dalawang dekada ay tumataas na ang ranggo ni Constantius Chlorus at hiniwalayan na niya si Santa Elena. Matapos ang kamatayan ni Constantius Chlorus ay naging Emperador si Constantino at nagkaroon din ng titulo ang kanyang ina. Dahil sa impluwensya ng kanyang anak ay niyakap ni Santa Elena ang Kristiyanismo at nagsimula na rin siyang maghanap ng iba’t ibang reliko ng mga banal sa kasaysayan ng Simbahan. Dito ay natagpuan ni Santa Elena ang tunay na Krus kung saan ipinako ang ating Panginoong Hesukristo. May tatlong aral tayong matutunan sa pagdiskubre ni San Elena sa Krus ni Hesus.

1. Pagsasamba sa Tunay na Diyos

Ayon sa kasaysayan, noong taong 130, may itinayong templo ang Emperador na si Hadrian sa Herusalem kung saan namatay si Hesus. Ang templo na ito ay para kay “Venus”, isa sa mga diyos-diyosan ng mga Paganong Romano noon. Nang makita ito ni San Elena ay ipinasira niya ang templong ito at dito siya nakakita ng tatlong krus. Pinapakita ni San Elena na simula ng kanyang pagbabagong buhay, hindi na siya sumasamba sa mga diyos-diyosan kundi sa tunay na Diyos na nagkatawang tao para sa kaligtasan natin.

Kung tayo ay tunay na naniniwala sa ating Panginoong Hesus, gagawin natin ang lahat upang sumunod sa Kanya at paglingkuran Siya. Maipapakita natin ang pagmamahal natin sa Diyos kung tayo ay sumusunod sa Kanyang kautusan at kalooban. Maaaring wala tayong nakikitang rebulto ng mga diyos-diyosan tulad dati ngunit sa ating mga buhay, maari tayong matukso na sambahin ang kayamanan at iba pang makamundong bagay. Sa katotohanan, inaanyayahan tayo ng Diyos na talikuran ang ating mga kasalanan at mga temptasyon na magagawa natin kung tayo ay nakatuon sa pag-ibig at sakripisyo ni Hesus para sa atin.

2. Ang Krus ni Hesus ay Nagbibigay Kagalingan

Hindi alam ni San Elena kung ano sa tatlo ang tunay na Krus kung saan ipinako ang ating Panginoon. Gayunpaman, may naganap na himala na naging dahilan para malaman niya kung ano ang totoo sa tatlong ito. Mayroong babaeng maysakit ang dinala niya sa mga krus. Nahawakan ng babaeng maysakit ang dalawang krus at hindi siya gumaling. Ngunit, noong nahawakan niya ang ikatlong Krus, doon ay tuluyang nawala ang kanyang karamdaman. Alam natin na ang Krus ay nagpapaalala sa atin ng pagdurusa ni Hesus.

Gayunpaman, ang Kanyang sakripisyo sa Krus ay nagpapakita rin na sinasamahan Niya tayo sa ating mga paghihirap at binibigyan Niya tayo ng lakas at kagalingan sa mga nararanasan natin. Nawa ay sa mga panahon na tayo ay nahihirapan at maysakit, huwag nating kalimutan na lumapit kay Hesukristo at humingi ng kagalingan at lakas para harapin lahat ng pagsubok, Ang pagpapagaling ni Hesus ay hindi lamang sa pisikal na karamdaman. Kahit sa mga espirituwal na sakit natin na dulot ng ating kasalanan ay mahihilom ni Hesus kung tayo ay magpapakumbaba na lalapit sa Kanya at magdarasal.

3. Pagpapakita ng Pag-ibig sa Kapwa

Si Santa Elena ay naging mayaman ngunit hindi niya ito ginamit sa kanyang pansariling kapakanan. Sa halip, nakilala siya dahil marami siyang natulungang mga komunidad. Lumapit din siya sa mga mahihirap at walang-wala. Noong nadiskubre ni San Elena ang tunay na Krus, hindi natapos dito ang kanyang gawa. Sa halip, nagpatuloy siya sa pagpapakita ng kabutihan sa maraming tao. Ito rin ang sinisimbulo ng Krus ni Hesus. Hindi lamang ito naging instrumento ng Kanyang kamatayan kundi naging instrumento rin ito ng Kanyang pag-ibig para sa atin.

Kung tayo ay nakatanggap ng pagmamahal at biyaya sa ating Diyos, nawa’y maalala natin ang ating kapwa sapagkat sa pamamagitan nito, nagiging instrumento tayo ng Kanyang walang hanggang Awa. Ang pag-ibig ay napapakita, hindi lamang sa salita, kundi pati sa gawa. Pagnilayan natin sa tulong ng Diyos kung paano tayo makakatulong sa mga mahihirap at mga walang-wala at ipapakita sa atin ng Diyos ang paraan para magawa ito.

Dahil kay Santa Elena ay lumaganap ang Kristiyanismo sa iba’t ibang panig ng mundo. Bilang taga-sunod ni Hesus, maging modelo tayo sa maraming tao upang higit na dumami ang nagbibigay-puri sa Diyos. Pagnilayan natin ang pag-ibig ng ating Panginoong Hesukristo sa Krus at ang magandang halimbawa ni Santa Elena para sa ating lahat. Sa pamamagitan ng panalangin ni Santa Elena, magiging kaisa natin ang Diyos hindi lamang sa ating pagdurusa kundi sa buhay na walang hanggan. Amen. +

Santa Elena, ipanalangin mo kami at tulungang yakapin ang aming mga krus sa buhay. Amen. +

SAN JOSE MANGGAGAWA | Ulirang Ama

Wed, 01 May 2024 13:18:11 GMT

Sa lahat ng mga santo liban kay Maria, si San Jose ang pinakabanal at importante sa lahat ng mga lalaki.

Mayo 1

Ngayong araw ay ginugunita natin si San Jose Manggagawa. Dalawang araw sa kalendaryo ng Simbahan ipinagdiriwang San Jose. Tuwing ika-19 ng Marso ay ang Dakilang Kapistahan ni San Jose bilang asawa ni Maria. Ang paggunita naman ngayon ay para kay San Jose bilang Manggagawa. Dahil sa pagiging karpintero, binuhay at pinakain niya sina Hesus at Maria. Sa kanyang pagiging ama ni Hesus dito sa mundo, nagkaroon ng katuparan ang planong pagliligtas ng Diyos. Siya ang anino ng Ama dito sa lupa. Isa siyang modelo ng lahat ng mga ama at kalalakihan.

Sa lahat ng mga santo liban kay Maria, si San Jose ang pinakabanal at importante sa lahat ng mga lalaki. Ang ginawa lang niya ay maging isang mabuting asawa, ama at manggagawa para sa pamilya at lipunan. Kung iisipin natin, ganito pala kahalaga ang mga papel na ito na marahil ay karaniwan sa atin. Dahil sa pagiging ordinaryo nito, malamang nahihirapang isipin ng iba na posibleng maging santo sa ganitong buhay ngunit maari pala. Ang katauhan ni San Jose ang patunay nito. Paano nga ba niya nagawa iyon?

Unang unang kahanga-hangang katangian ni San Jose ay ang kanyang katahimikan. Ang katahimikan ay hindi lang sa panlabas na hindi ka nagsasalita. Ito rin ay katahimikan ng puso. Ang pusong ganito ay minamahal lamang ang Diyos higit sa lahat at hindi ang kung anu-anong bagay aa mundo. Kailanman ay hindi napapanatag ang pusong inilalagay ang kasiyahan niya sa materyal na bagay. Lagi iyong nawawala at hindi maasahan. Si San Jose ay isang taong umaasa lang sa Diyos sa lahat ng bagay. Sa Diyos siya laging may kasiguraduhan anuman ang mangyari sa kanyang buhay at sa lahat ng pagsubok na pinagdaraanan ng Banal na Pamilya.

Gumagawa siya nang tahimik bilang pagsunod sa Diyos. Kontento siya sa kanyang buhay na pagiging ama, asawa at manggagawa. Ang kanyang pananalig sa Diyos, pagkalinga sa pamilya at trabaho ang mga bagay na mahahalaga sa kanya, pinaglalaanan niya ng oras at nagpapaligaya sa kanya. Wala na siyang mahihiling pa kundi ang matupad ang mga gawain at tungkuling ito bilang responsibilidad at pananagutan sa Diyos. Ang kanyang pananalig sa Diyos, pamilya at trabaho ang ligaya ni San Jose.

Kung ganito rin sana ang lahat ng tao sa mundo, mas magiging payapa tayo, kontento at makararating nang matiwasay sa Ama sa Langit. Nagdurusa ang karamihan dahil sa pagmamataas, pagtakas sa responsibilidad, pandaraya at kasakiman ng iba. Gawin lang natin ang ating misyon sa buhay na mula sa Diyos. Gawin natin ito nang buong kababaang-loob at galak nang walang hinahangad para sa sarili at tayo’y magiging mga banal.

Ngayong araw, ipanalangin natin ang lahat ng ama, asawa at manggagawa. Nawa ay maging banal ang lahat ng trabaho at ialay ito sa Diyos para sa Kanyang kaluwalhatian.

San Jose Manggagawa, ipanalangin mo kami. Amen. +

BUWAN NG MAYO PARA KAY MARIA

Wed, 01 May 2024 11:58:28 GMT

Pamana ito ng ating mga ninuno na bukod sa taguring na Flores de Mayo ay kilala rin sa tawag na Flores de Maria. Isang buong buwan ito na itinatagala bilang pagpaparangal kay Maria.

Sa ating bansa, maraming pagdiriwang ang sumasalamin sa iba’t ibang aspeto ng ating pagkakakilanlan sa aspeto ng pananampalataya, kultura, tradisyon, at kasaysayan. Bilang mga Pilipino, ipinagdiriwang natin ang mga mahahalagang bagay na may katuturan at nakagisnan bilang bahagi ng ating mayamang pinagmulan. Isa rito ang pamana pa sa atin ng nakaraan na magpahanggang ngayon ay patuloy nating pinanghahawakan; ang Mayo bilang Buwan para kay Maria.

Lingid sa kaalaman ng lahat ang pinagmulan ng makulay na pagdiriwang at kaganapan tuwing sasapit ang buwan ng Mayo. Bagama’t mayroong mga pista tulad ng Pista ni San Isidro Labrador at Pista ni Santa Elena, natatangi ang pagdiriwang ng Flores de Mayo.

Ang Flores de Mayo ay inihahandog bilang isang kapistahan na idinaraos sa ating bansa bilang bahagi ng ating matimyas na pamimintuho sa Mahal na Birheng Maria bilang mga Pilipino. Pamana ito ng ating mga ninuno na bukod sa taguring na Flores de Mayo ay kilala rin sa tawag na Flores de Maria. Isang buong buwan ito na itinatagala bilang pagpaparangal kay Maria. Sinasabing taong 1867 umiral ang Flores de Mayo na nagpayabong sa kultura at pananampalataya.

Sa tradisyong ito, ipinakikita ng mga mananampalataya ang marubdob na pagmamahal at pamimintuho kay Maria bilang ina at reyna sa pamamagitan ng pag-aalay ng bulaklak sa kan’yang imahen. Sa ating bansa, iba’t iba ang pamamaraan na isinasagawa tuwing sasapit ang buwan ng Mayo. Sa mga probinsya, tuwing hapon sa buong buwan ng Mayo, isinasagawa ang pagdarasal ng Santo Rosaryo na susundan ng pag-aalay ng bulaklak sa imahen ng Mahal na Birheng Maria.

Sa iba naman, partikular na sa mga lungsod, ginaganap ang Sagala na kinalalahukan ng mga dalagang kababaihan na sinusundan din ng pag-aalay ng bulaklak sa imahen ng Mahal na Ina. Makikita natin na iba’t iba man ang pamamaraan ay iisa pa rin ang dahilan kung bakit ito nagsimula at patuloy na ipinagdiriwang; upang magparangal at mamintuho kay Maria na Ina at Reyna ng sambayanan.

Marahil ang buwan ng Mayo ay isa sa mahahalagang buwan dahil bukod sa mga pista, ito rin ay ang buwan upang gunitain ang mga ina. Hindi nalalayo sa dahilan kung bakit nabuo ang Flores de Mayo o kilala rin sa tawag na Flores de Maria. Iisa lang naman ang dahilan at ito ang dakila nating pagmamahal at pagyakap kay Maria bilang ating ina at reyna.

PAGNINILAY SA MABUTING BALITA | Ikalimang Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay

Sat, 27 Apr 2024 12:27:58 GMT

“Ako ang puno ng ubas, kayo ang mga sanga. Ang nananatili sa akin, at ako sa kanya, ang siyang namumunga nang sagana; sapagkat wala kayong magagawa kung kayo’y hiwalay sa akin.”

Abril 28, 2024.

MABUTING BALITA
Juan 15, 1-8
Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon: Sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Ako ang tunay na puno ng ubas, at ang aking Ama ang tagapag-alaga. Pinuputol niya ang bawat sangang hindi namumunga; at kanya namang pinuputulan at nililinis ang bawat sangang namumunga upang lalong dumami ang bunga. Nalinis na kayo sa pamamagitan ng salitang sinabi ko sa inyo. Manatili kayo sa akin at mananatili ako sa inyo. Hindi makapamumunga ang sangang hindi nananatiling nakakabit sa puno. Gayun din naman, hindi kayo makapamumunga kung hindi kayo mananatili sa akin.

“Ako ang puno ng ubas, kayo ang mga sanga. Ang nananatili sa akin, at ako sa kanya, ang siyang namumunga nang sagana; sapagkat wala kayong magagawa kung kayo’y hiwalay sa akin. Ang hindi nananatili sa akin ay itatapon at matutuyo, gaya ng sanga. Ang gayong mga sanga ay titipunin at susunugin. Kung nananatili kayo sa akin at nananatili sa inyo ang salita ko, hingin ninyo ang inyong maibigan, at ipagkaloob sa inyo. Napararangalan ang Ama kung kayo’y namumunga nang sagana at sa gayo’y napatutunayang mga alagad ko kayo.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay :

Wala tayong magagawa kung wala ang Diyos. Marahil hindi natin ito madalas maalala sapagkat nakakahinga tayo nang hindi ito iniisip subalit maging ang ating paghinga ay kalooban ng Diyos. Kalooban din Niya kung ito’y titigil na. Ang lahat ng ating kinakain na bunga ng lupa at mga hayop ay pawang mga likha Niya. Binili man ito, niluto at nilagyan ng rekado, ito pa rin ay mula sa Diyos.

Kaya nga, mga kapatid, pagdating sa mga malalaking bagay sa buhay, bakit kaya madalas maisip ng tao na kaya niyang mag-isa?
Mas natural sa tao na isiping nakadepende sa kanyang kakayanan ang anumang gawain kaysa isiping ang lahat ay nagagawa at magagawa sa tulong ng Diyos. Subalit ang Panginoon na ang nagsabi, “Ako ang puno ng ubas, kayo ang mga sanga. Ang nananatili sa akin, at ako sa kanya, ang siyang namumunga nang sagana; sapagkat wala kayong magagawa kung kayo’y hiwalay sa akin.”

Tayo ay bahagi ng Diyos. Tayo ang Kanyang mukha, kamay at paa dito sa lupa. Tungkulin nating gawin ang Kanyang kalooban at laging manalangin tuwing bago kumain at sa bawat gawain. Hanapin man natin sa mundo ang makakapagsaya sa atin, hindi natin ito matatagpuan kundi sa pagtupad ng natatanging misyong inihanda ng Diyos para sa bawat isa. Panandaliang aliw lamang ang alay ng mundo subalit hindi tayo nilikha para sa mga lumilipas na bagay. Sa kaibuturan ng ating tunay na puso ay ang hangarin makasama at makaisa ang Diyos dito hanggang sa Langit. Siya ang tanging makakapuno ng anumang puwang sa ating puso.

Kung ano man ang misyon natin mula sa Diyos, iyon ay epesyal sa bawat isa, walang makagagawa noon kundi ang tao lang na iyon. Hilingin nating matagpuan natin kung para saan tayo nilikha ng Diyos na Kanya ring kalooban na mabuti, kalugud-lugod at ganap.

PAALALA : Sa araw ng Lin g go ay magsimba po tayo. Ito ay ating Banal na Obligasyon. Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Nuestra Señora delos Desamparados.

THE LIFE OF ST. MARK THE EVANGELIST | Feast

Thu, 25 Apr 2024 03:39:24 GMT

Much of what we know about St. Mark is that he is the author of the Second Gospel, which comes from the New Testament and early Christian tradition.

St. Mark the Evangelist was born in North Africa during the early first century. He is recognized as the first bishop and founder of the Alexandrian Church to be declared a saint. St. Mark is the patron of lions, lawyers, interpreters, and prisoners.

Much of what we know about St. Mark is that he is the author of the Second Gospel, which comes from the New Testament and early Christian tradition. Mark the Evangelist is believed to be the "John Mark" that is mentioned in the Acts of the Apostles. The history of the early church is found in the Canon of the New Testament, which he wrote. The canon contains four gospels: Matthew, Mark, Luke, and John.

He was the son of Mary of Jerusalem (Acts 12:12), whose home became a meeting place for the apostles. He was also a cousin of Saint Barnabas (Colossians 4:10), a Levite, and a Cypriot. Mark went with St. Paul and St. Barnabas on their first missionary journey to Antioch in 44 A.D. (Acts 13:5). When the group reaches Cyprus, according to Christian tradition, Mark leaves them and returns to Jerusalem; possibly, it was because he was missing from his home (Acts 13:13). This incident caused Paul to doubt whether Mark could be a reliable missionary. This created a separation and rift between Paul and Barnabas and led Paul to refuse to accompany Mark on their second trip to the churches of Cicilia and other parts of Asia Minor (Acts 15:39).

However, it can be assumed that the trouble between Paul and Mark did not last long. When Paul was first imprisoned, Mark was also in Rome at the time and planned to visit Asia Minor. He visited Paul as one of his trustworthy companions (Col. 4:10).

Mark's desire to travel to Asia Minor was probably fulfilled. During Paul's second imprisonment and just before he was beheaded in Rome, Paul wrote to Timothy at Ephesus, advising him to "take Mark and bring him with you to Rome, for he is profitable to me in ministry" (2 Timothy 4:11). If Mark returned to Rome at this time, he was probably there when Paul was martyred.

According to Christian tradition, Mark had a strong relationship with Saint Peter, who mentioned Mark as "his son" in a letter to some churches in Asia Minor (1 Peter 5:13). According to Clement of Alexandria, Irenaeus, and Papias, Mark served as Peter's interpreter. Papias says that Mark did not personally hear the Lord, and like Luke, Mark was not one of the twelve apostles. Some believe that when Mark describes Jesus' arrest in the Gospel at Gethsemani, he was most likely referring to himself. "Now a young man followed him wearing nothing but a linen cloth around his body. They grabbed him, but he left the cloth and ran naked" (Mark 14:51–52).

St. Mark spent many years in Alexandria and died as a martyr. On Easter Day, 68 CE, while celebrating mass, he was caught and imprisoned. He was sentenced to death and dragged through the city streets with a rope tied around his neck. The Gospel of Mark was probably written between 60 and 70 A.D. and is based on Saint Peter's teachings. It is believed that Mark gave both Luke and Matthew the primary sources for their gospels. He was probably the first bishop and founder of Alexandria and Egypt, although he is not mentioned in connection with the city by Clement of Alexandria or by Origen.

He is often depicted as writing or holding his Gospel. Sometimes he is shown as a bishop on a throne or as a man helping Venetian sailors. St. Mark is the patron saint of Venice. His feast day is celebrated every April 25.

This feast of St. Mark is the time to reflect on the Scriptures and the life of Jesus, as Mary did. Therefore, I recommend spending an hour or more reading through the entire gospel. If you do not have much time, reading and reflecting on one chapter or even a single story from the gospel could be really fruitful.

Dear Saint Mark the Evangelist, please pray for us!

Basilica. (2021, October 7). The life and gospel of Saint Mark the Evangelist. National Shrine of the Immaculate Conception. https://www.nationalshrine.org/blog/the-life-and-gospel-of-saint-mark-the-evangelist/

“HESUS, ANG MABUTING PASTOL” | Ikaapat na Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay.

Sat, 20 Apr 2024 12:58:10 GMT

Dahil dito, maakay natin ang iba sa Diyos hindi man sa salita kundi sa gawa at kilos na nagpapatotoo sa ating totoo at malalim na pananalig sa Diyos.

MABUTING BALITA

Juan 10, 11-18

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon: Sinabi ni Hesus: “Ako ang mabuting pastol. Iniaalay ng mabuting pastol ang kanyang buhay para sa mga tupa. Ang upahan ay tumatakas, kapag nakikitang dumarating ang asong-gubat. Iniiwan niya ang mga tupa, palibhasa’y hindi siya pastol at hindi kanya ang mga tupa. Kaya’t sinisila ng asong-gubat ang mga ito, at pinangangalat. Tumatakas siya palibhasa’y upahan lamang at walang malasakit sa mga tupa. Ako ang mabuting pastol. Kung paanong nakikilala ako ng Ama at siya’y nakikilala ko, gayon din naman, nakikilala ko ang aking mga tupa at ako nama’y nakikilala nila. At iniaalay ko ang aking buhay para sa mga tupa.

Mayroon akong ibang tupa na wala sa kulungang ito. Kinakailangang sila’y alagaan ko rin; pakikinggan nila ang aking tinig. Sa gayo’y magiging isa ang kawan at isa ang pastol.

“Dahil dito’y minamahal ako ng Ama, sapagkat iniaalay ko ang aking buhay, upang ito’y kunin kong muli. Walang makakukuha nito sa akin; kusa ko itong ibinibigay. Mayroon akong kapangyarihang ibigay ito at kunin uli. Ito ang utos na tinanggap ko sa aking Ama.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ang Linggo na ito ay kilala rin bilang “Good Shepherd Sunday”. Sa ebanghelyo, ipinakilala ni Hesus ang sarili bilang ang Mabuting Pastol. Kasunod nito ay ang pagpapaliwanag na ang pagiging Mabuting Pastol ni Hesus ay dahil sa pag-aalay ng Kanyang buhay para sa atin na Kanyang mga tupa.

Hanggang ngayon, hindi Niya tayo iniwanan at ang Santo Papa, mga obispo at pari ay mga pastol sa ating Simbahan sa utos at katayuan ni Kristo dito sa mundo. Kaya mahalagang ngayong araw din ay maipagdasal natin sila at sana’y dumami pa ang tumugon sa bokasyon ng pagsisilbi sa Diyos at sa Kanyang Simbahan.

Tayo rin sa kanya-kanyang buhay at pamayanan natin ay may pagkakataong maging pastol sa iba. Sa pagiging lider, pagsisilbi, pag-aaral, paghahanap-buhay at kung ano pa, lagi tayong mayroong tungkulin na alagaan ang bawat isa at siguraduhing sa pamamagitan ng ating kilos, mga gawa, pakikitungo sa iba at salita ay napapapurihan ang Diyos at hindi ang masama. Dahil dito, maakay natin ang iba sa Diyos hindi man sa salita kundi sa gawa at kilos na nagpapatotoo sa ating totoo at malalim na pananalig sa Diyos.

Isa itong pagkakataon na suriin ang ating sarili dahil marahil minsan ay hindi natin namamalayan na ang maliit na papel na ating ginagampanan ay malaki ang epekto sa iba at pangkalahatan. Inaaanyayahan tayong tularan ang Mabuting Pastol na ang pagiging dakila ay hindi nakasalalay sa pagkamakasarili at sa pag-aangat ng sarili, kundi sa buong pagbibigay at pag-aalay ng buhay. Kung tunay nating maibababa ang ating sarili para ang iba ay lumago, dahil na rin sa ating purong pagmamahal, magiging daan ito upang tayo’y maging dakila sa Langit. Amen. +

PAALALA : Sa araw ng Linggo ay magsimba po tayo. Ito ay ating Banal na Obligasyon. Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Nuestra Señora delos Desamparados.

“KAPAYAPAAN SA PUSO” | Ikatlong Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay

Sun, 14 Apr 2024 07:13:52 GMT

Ipinaliwanag ni Hesus sa Kanyang mga alagad na kailangang magdusa at mamatay ang Mesiyas dahil iyon ang makapagliligtas at makapagbabayad ng ating mga kasalanan.

MABUTING BALITA
Lucas 24, 35-48

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Noong panahong iyon: Samantalang pinag-uusapan ng mga alagad ni Hesus kung paanong nakilala si Hesus sa paghahati-hati ng tinapay, si Hesus ay tumayo sa gitna nila. “Sumainyo ang kapayapaan!” sabi niya sa kanila. Ngunit nagulat sila at natakot sapagkat akala nila’y multo ang nasa harapan nila. Kaya’t sinabi ni Hesus sa kanila, “Ano’t kayo’y nagugulumihanan? Bakit nag-aalinlangan pa kayo? Tingnan ninyo ang aking kamay at paa, ako nga ito. Hipuin ninyo ako at pagmasdan. Ang multo’y walang laman at buto, ngunit ako’y mayroon, tulad ng nakikita ninyo.” At pagkasabi nito, ipinakita niya sa kanila ang kanyang mga kamay at mga paa. Nang hindi pa rin sila makapaniwala dahil sa malaking galak at pagkamangha, tinanong sila ni Hesus “May makakain ba riyan?” Siya’y binigyan nila ng kaputol na isdang inihaw; kinuha niya ito at kinain sa harapan nila.

Pagkatapos sinabi sa mga alagad, “Ito ang tinutukoy ko nang sabihin ko sa inyo noong kasama-sama pa ninyo ako: dapat matupad ang lahat ng nasusulat tungkol sa akin sa Kautusan ni Moises, sa mga aklat ng mga propeta at sa aklat ng mga Awit.” At binuksan niya ang kanilang pag-iisip upang maunawaan nila ang mga Kasulatan. Sinabi niya sa kanila, “Ganito ang nasusulat: kinakailangang magbata ng hirap at mamatay ang Mesiyas at muling mabuhay sa ikatlong araw. Sa kanyang pangalan, ang pagsisisi at kapatawaran ng mga kasalanan ay dapat ipangaral sa lahat ng bansa, magmula sa Jerusalem. Kayo ang mga saksi sa mga bagay na ito.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Sa gitna ng pagpupulong ng mga alagad, lumitaw si Hesus at binigyan sila ng kapayapaan. Iba na ang anyo ni Hesus matapos ng Kanyang muling pagkabuhay. Hindi na kailangang buksan pa ang pinto. Siya mismo ay nakakapunta kung saan Niya naisin. Muling pinatunayan ni Hesus na Siya’y buhay at may mga buto at laman. Hindi Siya isang guni-guni o kathang-isip lamang. Totoong nabuhay si Hesus. Sa ating buhay, malamang ay maraming pasakit ang tila wala nang kahihinatnang maganda sa ating pag-aakala. Subalit sa ating patuloy na pananalig kay Hesus, ang Kanyang muling pagkabuhay pa rin ang isang patunay na kung mananatili tayo sa pananalangin sa Diyos, magkakaroon din ng mabuting bunga ang anumang paghihirap natin.

Ipinaliwanag ni Hesus sa Kanyang mga alagad na kailangang magdusa at mamatay ang Mesiyas dahil iyon ang makapagliligtas at makapagbabayad ng ating mga kasalanan. Sa ganoon ding paraan, hindi tayo naparito sa mundo upang magpakasaya lamang. Mayroon tayong natatanging misyon bilang mga Kristiyano o taga-sunod ni Kristo at ito ay ang pagpapahayag ng Mabuting Balita sa salita man o sa gawa. Ang mga gawain at misyong ito ay upang ipaalaala sa atin na hindi dito ang ating permanenteng tahanan. Misyon nating makabalik sa Ama sa Langit sa pamamagitan ni Hesus at maakay din ang ating mga kapatid pabalik sa Diyos – lahat tayo’y magkakapatid kay Kristo hindi lang dahil sa dugo. Ang paraan para makapag-ipon ng kayamanan sa Langit ay ang pagsasakripisyo at mabubuting gawa para sa kapwa dito sa lupa.

Kung tatanggapin at paniniwalaan natin ito bilang realidad ng ating buhay, tayo’y magkakaroon ng kapayapaan at kapanatagan ng loob sa gitna ng bawat pagsubok. Ito rin ay dahil naniniwala tayong lahat ng paghihirap dito ay matatapos din. Ang ating tuwang hindi matatapos sa Langit ay makakamtan natin kapag nanatili tayong mabuti dito sa lupa hanggang huli, kahit pa masama ang mundo at ang ibang tao. Kung nagkamali man, mahalagang laging humingi ng tawad sa Diyos sa pagkukumpisal at magsimula muli gaya ng mga alagad ni Hesus na may mga kahinaan at kasalanan din sa Kanya noong una. Walang hanggan ang awa ng Diyos kung gusto nating magbago.

“WALANG HANGGANG AWA NG DIYOS” | Linggo ng Dakilang Awa ng Diyos o Banal na Awa.

Sun, 07 Apr 2024 11:35:54 GMT

Magkumpisal tayo at mararanasan nating Diyos pa ang aaliw sa ating pusong nasugatan ng kasalanan.

Ikalawang Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay.

Abril 7, 2024.

MABUTING BALITA
Juan 20, 19-31

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Kinagabihan ng Linggo ding iyon, ang mga alagad ay nagkakatipon. Nakapinid ang mga pinto ng bahay na kanilang pinagtitipunan dahil sa takot nila sa mga Judio. Dumating si Hesus at tumayo sa gitna nila. “Sumainyo ang kapayapaan!” sabi niya. Pagkasabi nito, ipinakita niya ang kanyang mga kamay at ang kanyang tagiliran. Tuwang-tuwa ang mga alagad nang makita ang Panginoon. Sinabi na naman ni Hesus, “Sumainyo ang kapayapaan! Kung paanong sinugo ako ng Ama, gayon din naman, sinusugo ko kayo.” Pagkatapos, sila’y hiningahan niya at sinabi, “Tanggapin ninyo ang Espiritu Santo. Ang patawarin ninyo sa kanilang mga kasalanan ay pinatawad na nga; ang hindi ninyo patawarin ay hindi nga pinatawad.”

Ngunit si Tomas na tinaguriang Kambal, isa sa Labindalawa, ay wala roon nang dumating si Hesus. Kaya’t sinabi sa kanya ng ibang alagad, “Nakita namin ang Panginoon!” Sumagot si Tomas, “Hindi ako maniniwala hangga’t di ko nakikita ang butas ng mga pako sa kanyang mga kamay, at naisusuot dito ang aking daliri, at hangga’t hindi ko naipapasok ang aking kamay sa kanyang tagiliran.”

Makalipas ang walong araw, muling nagkatipon sa loob ng bahay ang mga alagad; kasama nila si Tomas. Nakapinid ang mga pinto, ngunit pumasok si Hesus at tumayo sa gitna nila. Sinabi niya, “Sumainyo ang kapayapaan!” Saka sinabi kay Tomas, “Tingnan mo ang aking mga kamay at ilapit dito ang iyong daliri. Ipasok mo ang iyong kamay sa aking tagiliran. Huwag ka nang mag-alinlangan, maniwala ka na.” Sumagot si Tomas, “Panginoon ko at Diyos ko!” Sinabi sa kanya ni Hesus, “Naniniwala ka na ba sapagkat nakita mo ako? Mapapalad ang mga naniniwala kahit hindi nila ako nakita.”

Marami pang kababalaghang ginawa si Hesus na nasaksihan ng mga alagad, ngunit hindi natatala sa aklat na ito. Ang mga natala rito’y sinulat upang sumampalataya kayong si Hesus ang Mesiyas, ang Anak ng Diyos, at sa gayo’y magkaroon kayo ng buhay sa pamamagitan niya.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ang araw po na ito ay tinaguriang “Divine Mercy Sunday”. Maari po nating mabasa ang mahahalagang gawain ngayong araw sa artikulo https://www.olamarikina.com.ph/how-to-receive-plenary... .
na ito.

Tuwing ikalawang linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay, ang ebanghelyo natin ay tungkol kay Santo Tomas Apostol na nagdududa. Hindi siya makapaniwalang muling nabuhay ang Panginoon dahil siya’y wala roon noong unang nagpakita si Hesus. Subalit, marami sa atin ang ganito, hindi lamang si Santo Tomas. Madalas tayong nag-iisa at ginagamit ang sariling kakayanan upang umunawa sa plano ng Diyos subalit nahihirapan tayong gawin ito. Para maunawaan ang plano ng Diyos at matanggap ang Kanyang karunungan at mensahe sa atin, kailangan natin ng kapayapaan ng puso at tulong Niya. Ang pusong nababagabag ay hindi makakapakinig sa Diyos. Abala ito sa kung anu-anong bagay at nakakaramdam ito ng maraming emosyong negatibo. Lahat ng ito ay pumipigil sa ating makarinig at mag-isip ng tama sa espirituwal na paraan.

Bagamat ang mga alagad liban kay Juan ay nagsitakas at iniwan si Hesus sa pinakamadilim na yugto ng Kanyang buhay - ang pagkamatay sa Krus, si Hesus pa rin ang patuloy na lumalapit sa kanila at nagbibigay ng kapayapaan sa kanilang mga puso.

Sa ganitong paraan, kung sa tingin natin ay nasaktan natin ang Diyos, bakit hindi tayo lumapit sa Kanya at tayo’y makakatagpo ng kapaypaan? Magkumpisal tayo at mararanasan nating Diyos pa ang aaliw sa ating pusong nasugatan ng kasalanan. Mahirap marahil paniwalaan ito para sa taong bihira makatanggap ng awa mula sa ibang tao subalit ang Diyos ay ibang iba sa tao. Siya ay Pag-ibig at Awa ngayon at sa walang hanggan. Ngayon na ang panahon upang maging mga bagong tao muli tayo kay Kristo. Lakasan natin ang loob nating talikdan ang masasamang gawain, ugali at kasalanan sa ating buhay sapagkat papalitan ito ng Diyos ng higit pa sa anumang ating binitawan para sa Kanya.

PAALALA : Sa araw ng Linggo ay magsimba po tayo. Ito ay ating Banal na Obligasyon. Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Nuestra Señora delos Desamparados.

HOW TO RECEIVE PLENARY INDULGENCE ON DIVINE MERCY SUNDAY

Sat, 06 Apr 2024 13:51:20 GMT

On Divine Mercy Sunday, we can obtain plenary indulgence and be completely cleansed, similar to our baptism.

An indulgence is a remission of our temporal punishment because of a sin whose guilt has already been forgiven. When we go to the Sacrament of Reconciliation and ask forgiveness, temporal punishment still remains. Temporal punishment is the consequence of sin that sends us to Purgatory; that is why we need indulgences to become free of punishments. The faithful can gain indulgences with the help of the church.

Visiting the Blessed Sacrament, praying the Rosary, going to Mass and doings acts of that are listed on the enchiridion of indulgences could help us remit our temporal punishment. On Divine Mercy Sunday, we can also gain plenary indulgence; plenary means "complete" or "full." This means we can obtain full forgiveness and repentance for the consequences of our sins. If all conditions are not met, then the indulgence will be partial. In a passage from the diary of St. Faustina, Jesus tells her:

“I desire that the Feast of Mercy be a refuge and shelter for all souls, especially for poor sinners. On that day, the very depths of my tender mercy are open. I pour out a whole ocean of graces upon those souls who approach the Fountain of My Mercy. The soul that will go to Confession and receive Holy Communion shall obtain complete forgiveness of sins and punishment. On that day, all the divine floodgates through which grace flows are opened. Let no soul fear to draw near to Me, even though its sins be as scarlet (699).”

Jesus promises the soul that has been to Confession and receives Communion will have plenary indulgence or be completely wiped away of stains on our soul as long as other conditions below are followed. Those stains are sins and the punishment due to sins. The special grace promised by our Lord for Divine Mercy Sunday is nothing less than the equivalent of a complete renewal of baptismal grace in the soul. We can obtain plenary indulgence on Divine Mercy Sunday on several conditions:

Celebrate the feast and attend Holy Mass.
Be in a state of grace (free from all venial and mortal sin).
Go to confession (20 days before, after, or during the Sunday).
Receive Holy Communion.
Place our complete trust in the mercy of Jesus.
Be merciful to your neighbor, Jesus tells St. Faustina: "I demand from you deeds of mercy, which are to arise out of love for Me. You are to show mercy to your neighbors always and everywhere. You must not shrink from this or try to excuse or absolve yourself from it (742)."

We can be completely cleansed with the same grace as our Baptism if we have the intention to amend our lives. The punishment is not remitted if one does not have a true act of contrition. This Divine Mercy Sunday, the Mercy of the Lord is overflowing over us, and He promised to cleanse us. If we have a sincere heart, we will obtain His forgiveness and have a way to start over in our spiritual life.

SI HESUS AY NAGTAGUMPAY | Araw ng Pasko ng Muling Pagkabuhay

Sun, 31 Mar 2024 09:26:40 GMT

Kailangang tumimo sa ating mga puso na si Kristo ay tunay na bumangon mula sa mga patay at Siya ay nagtagumpay sa planong pagliligtas ng Diyos dahil dito.

Marso 31, 2024.

MABUTING BALITA
Juan 20, 1-9

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Madilim-dilim pa nang araw ng Linggo, naparoon na si Maria Magdalena sa libingan. Naratnan niyang naalis na ang batong panakip sa pinto ng libingan. Dahil dito, patakbo siyang pumunta kay Simon Pedro at sa alagad na mahal ni Hesus, at sinabi sa kanila, “Kinuha sa libingan ang Panginoon at hindi namin alam kung saan dinala!” Kaya’t si Pedro at ang nasabing alagad ay nagpunta sa libingan. Kapwa sila tumakbo ngunit si Pedro’y naunahan ng kasamang alagad. Yumuko ito at sumilip sa loob. Nakita niyang nakalagay ang mga kayong lino, ngunit hindi siya pumasok. Kasunod niyang dumating si Simon Pedro at tuloy-tuloy itong pumasok sa libingan. Nakita niya ang mga kayong lino, at ang panyong ibinalot sa ulo. Hindi ito kasama ng mga kayong lino, kundi hiwalay na nakatiklop sa isang tabi. Pumasok din ang alagad na naunang dumating; nakita niya ito at siya’y naniwala. Hindi pa nila nauunawaan ang nasasaad sa Kasulatan, na kailangang muling mabuhay si Hesus.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

o kaya:

Sa pagmimisa sa hapon, maipapahayag ito.

Lucas 24, 13-35

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Nang Linggo ding iyon, ang dalawa sa mga alagad ay patungo sa isang nayong tinatawag na Emaus, may labing-isang kilometro ang layo sa Jerusalem. Pinag-uusapan nila ang mga pangyayari. Samantalang nag-uusap sila at nagtatanungan, lumapit si Hesus at nakisabay sa kanila. Siya’y nakita nila, ngunit hindi nakilala agad. Tinanong sila ni Hesus, “Ano ba ang pinag-uusapan ninyo?” At tumigil silang nalulumbay. Sinabi ng isa na ang ngala’y Cleopas, “Kayo lamang po yata ang dayuhan sa Jerusalem na hindi nakaaalam sa mga bagay na katatapos pa lamang nangyari roon.” “Anong mga bagay?” tanong niya.

At sumagot sila, “Tungkol kay Hesus na taga-Nazaret, isang propetang makapangyarihan sa gawa at salita, maging sa harapan ng Diyos at ng mga tao. Isinakdal siya ng aming mga punong saserdote at mga pinuno upang mahatulang mamatay, at siya ay ipinako sa krus. Siya pa naman ang inaasahan naming magpapalaya sa Israel. Hindi lamang iyan. Ikatlong araw na ngayon mula nang mangyari ito; nabigla kami sa ibinalita ng ilan sa mga babaing kasamahan namin. Maagang-maaga raw silang nagpunta sa libingan, at di nila natagpuan ang kanyang bangkay. Nagbalik sila at ang sabi’y nakakita raw sila ng isang pangitain – mga anghel na nagsabing buhay si Hesus. Pumunta rin sa libingan ang ilan sa mga kasama namin at gayon nga ang natagpuan nila, ngunit hindi nila nakita si Hesus.”

Sinabi sa kanila ni Hesus, “Kay hahangal ninyo! Ano’t hindi ninyo mapaniwalaan ang lahat ng sinabi ng mga propeta? Hindi ba’t ang Mesiyas ay kailangang magbata ng lahat ng ito bago niya kamtan ang kanyang marangal na katayuan?” At ipinaliwanag sa kanila ni Hesus ang lahat ng nasasaad sa Kasulatan tungkol sa kanyang sarili, simula sa mga aklat ni Moises hanggang sa sinulat ng mga propeta.

Malapit na sila sa nayong kanilang patutunguhan, at si Hesus ay waring magpapatuloy pa ng lakad. Ngunit siya’y pinakapigil-pigil nila. “Tumuloy na po kayo rito sa amin,” anila, “sapagkat palubog na ang araw at dumidilim na.” Kaya’t sumama nga siya sa kanila. Nang siya’y kasalo na nila sa hapag, dumampot siya ng tinapay at nagpasalamat sa Diyos, saka pinaghati-hati at ibinigay sa kanila. Nabuksan ang kanilang paningin at nakilala nila si Hesus, subalit ito’y biglang nawala. At nawika nila, “Kaya pala gayon ang pakiramdam natin habang tayo’y kinakausap sa daan at ipinapaliwanag sa atin ang mga Kasulatan!”

Noon di’y tumindig sila at nagbalik sa Jerusalem. Naratnan nilang nagkakatipon ang Labing-isa at ang ibang mga kasama nila na nag-uusap-usap, “Muli ngang nabuhay ang Panginoon! Napakita kay Simon!” At isinalaysay naman ng dalawa ang nangyari sa daan, at kung paano nila siyang nakilala nang paghati-hatiin niya ang tinapay.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay :

Si Kristo ay muling nabuhay. Aleluya! Aleluya! Mawawalan ng saysay ang pagkamatay ni Hesus sa Krus kung Siya’y hindi muling nabuhay. Ngunit dahil nabuhay muli ang Panginoon, wala nang kapangyarihan ang kamatayan sa Kanya. Sa mga panalangin kapag may patay, lagi tayong pinapaalalahan nito – na ang pagkamatay din ng mga mananampalataya ay hindi na pagkamatay na natatapos lamang doon, kundi daan na ito sa buhay na walang hanggan. Bukas na ang Langit na dati’y sarado dahil sa unang pagkakasala ng tao. Purihin si Hesus na nagpakasakit, namatay at nabuhay na mag-uli!

Kaya nga ang araw na ito na tinaguriang “Easter Sunday” o Araw ng Pasko ng Muling Pagkabuhay. Ito ay unang araw lamang ng 50 araw na pagdiriwang na tinatawag na “Easter Season” o ang Pasko ng Pagkabuhay. Hindi pa ngayong araw nagtatapos ang lahat. May limampung araw pa tayo para ipagdiwang ang muling pagkabuhay ni Hesus. Bukod dito, mula ngayon hanggang sa susunod na Linggo, Divine Mercy Sunday, ay tinatawag na “Easter Octave”. Ito ay walaong araw na parang Linggo na mga pinakamatataas na pagdiriwang upang mapalalim ang pagninilay ng Simbahan ukol sa Muling Pagkabuhay ni Hesus. Kailangang tumimo sa ating mga puso na si Kristo ay tunay na bumangon mula sa mga patay at Siya ay nagtagumpay sa planong pagliligtas ng Diyos dahil dito.

“Hindi pa nila nauunawaan ang nasasaad sa Kasulatan, na kailangang muling mabuhay si Hesus.” Iyan ang nasasaad sa huling bahagi ng ebanghelyo natin ngayon.

Hindi kasi lahat ay nagkakaroon ng pag-asa tuwing may dagok na pinagdaraanan sa buhay. Marami sa atin ang nakapako pa rin sa krus at pinanghahawakan ang mga sakit na iyon. Ang Muling Pagkabuhay ni Hesus ang nagtuturo sa atin na kung tayo ay dumudulog sa Diyos, sumusunod sa Kanya at gumagawa naman ng mabuti, magkakaroon din ng kasagutan sa mga problema at lunas sa mga sakit na kinakaharap sa buhay. Lagi tayong mayroong aasahan sa Diyos. Ang paghihintay natin ay hindi mababalewala kung lagi rin nating titingnan ang Muling Pagkabuhay ni Hesus.

Tularan natin si Maria na ating Ina, ang Inang Mapag-ampon, na nanatili kay Hesus sa paanan ng Krus. Ito na nga marahil ang pinakamadilim na bahagi ng kanyang buhay kung saan ang pinakamamahal niyang Anak at Diyos ay walang awang pinaslang at inalipusta ng mga taong pinag-alayan Niya ng buhay. Nakita niyang masakit na masakit na tahasang tanggihan ang buong pag-ibig na iniaalay ng Kanyang Anak sa mundo. Pinamakasakit ito para sa isang magulang na lubos na umiibig sa kanyang anak.

Sa kabila nito’y nanatiling nagtitiwala ang Birheng Maria sa Diyos. Nanatili siyang naghihintay sa plano ng Diyos hanggang sa matupad. Umasa siya sa pangako at salita ni Hesus na siya’y mabubuhay muli. Tayo rin sana na naghihintay sa Diyos ay maunawaan na mayroon tayong laging aasahan sa Kanya. Kung nagawa Niyang magapi ang kamatayan at mailigtas tayo, makakaya rin Niyang gawin ang kahit ano para sa atin. Ang hinihintay Niya’y maniwala tayo sa Kanya at huwag manatili sa dilim ng pagdududa. Simula pa lamang ito ng malakihang pagdiriwang para mapagnilayan at maunawaan natin ang tagumpay ng Diyos na magiging tagumpay din ng lahat ng taong tunay na nananampalataya at sumusunod sa Kanyang Salita. Amen. +

REJOICING IN THE RESURRECTION: A GUIDE TO EASTER VIGIL AND EASTER MASS

Sat, 30 Mar 2024 16:52:40 GMT

God calls us to the path of holiness. In understanding the Easter Vigil and Easter Sunday Mass, may we glorify God even more, and may we seek to open our hearts to receive more graces so that we may be united with Jesus, both in our sufferings and glorious resurrection.

March 30, 2024

On this day, Holy Saturday, we are all called by God to prepare for the glorious celebration of the Resurrection of the Lord. Easter inspires our hearts to be filled with joy, fulfillment, and happiness. The Lenten season helped us to look forward to participating in the Mass in honor of the glorious Resurrection of our Jesus Christ. To fulfill our holy day of obligation, Catholics can choose to attend the Easter Vigil or the Easter Sunday Mass. Some Catholics may not be aware of the differences between these two liturgies. The Easter Vigil and Easter Sunday Mass are both significant celebrations in the Catholic Church. Although there are similarities between the two, there are also differences between them.

1. Time

The Easter Vigil Mass takes place on the evening of Holy Saturday. This liturgical service begins at night lasting for several hours and culminates in the celebration of the Resurrection of Jesus Christ. This represents how Jesus is the Light of the World who conquered darkness by His Passion, Death, and Resurrection.

Meanwhile, Easter Sunday Mass is usually celebrated on Sunday in honor of Christ’s Resurrection. Various places hold onto the tradition of celebrating the Easter Sunday Mass at dawn. This helps the congregation to unite themselves with the apostles who went to the tomb of Christ in the early hours of the morning.

Also, the Easter Vigil provides a longer duration of time for the Catholic faithful compared to Easter Sunday Mass. It is because the Vigil comprises four parts, the Service of Light, Liturgy of the Word, Liturgy of Baptism, and Liturgy of the Eucharist.

2. Beginning of Mass

Similar to other Masses, the Easter Sunday Mass begins with the Introductory Rites. On the other hand, the solemn beginning of the Easter Vigil is the Service of Light or Lucernarium. The fire is lit outside the Church, and the Easter candle is lit from it as the Church is covered with darkness. The candle represents our Lord Jesus who is the light of the world and the flames represent the “pillar of fire” that protected Israelites as they escaped their bondage to slavery. Jesus Christ is our Light who liberates us from slavery to sin. As the deacon or priest reached the sanctuary, the Church was filled with many candles held by the faithful that were lit from the Easter candle. Then, the deacon or the priest chants the “Easter Proclamation” or the “Exultet”, an ancient hymn describing the many mysteries of this night about the Passion, Death, and Resurrection of our Lord.

3. Scriptural Readings

For the Easter Sunday Mass, the first reading is from the Acts of the Apostles followed by the responsorial psalm. The second reading is taken either from the letter to Corinthians or the first letter to Colossians. Lastly, the gospel reading is taken from the Gospel according to St. John narrating how St. Mary Magdalene, St. John the Beloved, and St. Peter went to the empty tomb. For the Easter Vigil, there are seven Old Testament readings and one letter of St. Paul to the Romans followed by a responsorial psalm in each reading. The gospel reading for this year is taken from the Gospel according to St. Mark which speaks of St. Mary Magdalene and other women going to the tomb of Christ where they discovered, according to the message of an angel, that Jesus rose from the dead. Listening to the Word of God is an opportunity for us to reflect on the salvation history up to the story of redemption by our Savior Jesus Christ.

4. Baptism and Confirmation

The Easter Vigil is the traditional time for adult catechumens and converts to receive the sacraments of Baptism and Confirmation in preparation for their full communion with the Catholic Church. Although Easter Sunday Mass may include baptisms and confirmations, it’s not as common compared to the Easter Vigil. Instead of reciting the Creed, in both cases in Easter Vigil and Easter Sunday Mass, all of the Catholic faithful renew their baptismal vows. The baptismal vows renew our commitment to Christ because it’s through baptism that we become part of the Mystical Body of our Lord, and it is here where we renounce the lies of the devil.

5. Liturgy of the Eucharist

The disciples were filled with joy when they met the Risen Lord. In the same way, the highest point of the Easter Vigil and the Easter Sunday Mass is our encounter with Jesus Christ in the Most Holy Eucharist. As Catholics, we believe that the Blessed Sacrament is the Most Precious Body, Blood, Soul, and Divinity of our Resurrected Lord. By partaking in the Blessed Sacrament, we become united with Christ, and we have the hope of being raised with Him. In the Easter Vigil, it is appropriate for the priest to address the newly baptized about the importance of the Holy Communion. It is also desirable for the newly baptized to receive the Holy Eucharist in the form of both bread and wine.

Let’s remember that the Holy Week is not merely a vacation week. It’s a week of preparation for the celebration of Easter. For us to enter the kingdom of heaven, it’s necessary to begin our long journey of sacrifice. May we remember that the Risen Lord is the true source of happiness, not the worldly pleasures and enjoyments. God calls us to the path of holiness. In understanding the Easter Vigil and Easter Sunday Mass, may we glorify God even more, and may we seek to open our hearts to receive more graces so that we may be united with Jesus, both in our sufferings and glorious resurrection.

PAGPAPARANGAL SA KRUS NG KABANALAN | Biyernes Santo

Fri, 29 Mar 2024 09:32:34 GMT

Ginugunita natin ang pagpaparangal sa krusipiko upang alalahanin ang Kan’yang pagpapakasakit bilang tanda ng marubdob niyang pagmamahal sa atin.

Ilang libo na ang nakararaan nang maganap ang kasaysayan ng pagliligtas ng Diyos sa sangkatauhan sa pamamagitan ng pagpapakasakit at pagkamatay ni Hesus sa Krus. Dahil dito, nagkaroon ng kabuluhan ang ating buhay at pananampalatayang Kristiyano. Bilang pagdiriwang tuwing Biyernes Santo, nakagawian na ng Simbahan at mananampalatayang Katoliko na gunitain at parangalan ang krusipiko sa Simbahan bilang tanda ng maalab na pananalig ng bawat isa kay Hesus na ating Tagapagligtas.

Sa ating mga Katoliko, mahalaga sa atin ang muling pag-alala sa bawat kaganapan sa buhay ng ating Panginoon. Isa rito ang Kan’yang pagpapakasakit at pagkamatay sa Krus na dahilan ng ating pagkakaligtas mula sa kasalanan. Marahil ay marami pa rin sa atin ang hindi nakauunawa nang lubos sa gawaing panliturhiya at pagdiriwang na ito. Hindi taon-taong namamatay si Hesus.

Ginugunita natin ito upang alalahanin ang Kan’yang pagpapakasakit bilang tanda ng marubdob niyang pagmamahal sa atin. Hindi Siya nag-alay ng Kan’yang buhay para Kan’yang sariling kabutihan at katanyagan bagkus, inihandog niya ito para sa awa at pag-ibig na klarong dahilan upang muli itong alalahanin at gunitain bilang matimyas na pagpaparangal sa Kan’yang sakripisyo. Ang pagpaparangal sa Krus na Banal ay ginaganap tuwing ika-3 ng hapon tuwing Biyernes Santo. Ito ang sinasabing oras ng kamatayan ni Hesus nang mga panahong niyakap niya ang kalbaryo.

Sa gawaing panliturhiya na ito pinahahalikan sa bawat mananampalataya ang Banal na Krus bilang sagisag ng pagpaparangal sa kabanalan at kabutihang inialay ni Hesus sa bawat isang sumasampalataya sa Kan’ya. Sa ganitong paraan, bilang mananampalataya ay pinagpipitagan natin ang Panginoong Diyos.

Ang nagmamahal ay nagpapakasakit dahil bunga ito ng marubdob na pag-ibig. Tulad ni Hesus, atin nawang makita ang halaga ng pagsasakripisyo, pagbibigay, at pagpapaubaya bilang pagpaparangal sa Kan’ya. Tinatawag tayo ng Diyos sa pagmamahal at pagbibigayan. Tinatawag niya tayo para sa kabutihan at para sa mga nangangailangan. Ang araw na ito ay hindi gunugunita dahil sa pagkamatay ni Hesus sa halip, ginugunita ito upang Siya ay parangalan, yakapin, at ipakita sa atin ang tunay na pag-ibig at pagpapakumbaba.

GAWING KAPAKIPAKINABANG ANG PAGDALO SA BANAL NA MISA (Siyam na Paraan)

Thu, 28 Mar 2024 06:03:18 GMT

Ang Banal na Misa ang pinakamataas na uri ng pagdarasal. Dito ay sinasamba natin si Hesus. Ginugunita sa Misa ang pinakadakilang himala kung saan ang alak at tinapay ay nagiging tunay na Katawan at Dugo ni Hesus. Kaya naman mahalaga na ihanda natin ang ating mga sarili at buong pagkatao sa pagdalo sa Banal na Misa.

Marso 28, 2024.

Kaya naman mahalaga na ihanda natin ang ating mga sarili at buong pagkatao sa pagdalo sa Banal na Misa. Lalo ngayong mga mahal na araw at papasok na tayo sa Banal na Triduo mula ngayong Huwebes hanggang sa Sabado sa Easter Vigil o ang Magdamagang Pagdiriwang sa Pasko ng Muling Pagkabuhay. Ito ang pinakabanal at pinakamahahalagang tatlong araw ng ating pananampalataya dahil sa ating espesyal na paggunita sa pagpapakasakit, pagkamatay at Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesukristo sa mga natatanging liturhiya na ngayon lang gaganapin sa buong taon.

Narito ang mga ilang bagay na dapat nating gawin upang mas maging kapakipakinabang ang ating pagdalo sa Banal na Misa.

1. DUMATING NANG MAAGA

Dapat nasa simbahan na tayo bago magsimula ang Banal na Misa. Ihanda natin ang ating sarili sa pagdarasal. Sa pamamagitan nito, mas magiging bukas ang ating puso sa grasya ng Diyos na Kanyang ibibigay sa ating pagdalo sa selebrasyon.

2. MAGDAMIT NG WASTONG KASUOTAN

Ang Misa ang pinakamataas na uri ng pagsamba sa Diyos, at ang simbahan ang banal na tahanan ng Diyos. Sa pamamagitan ng pagsusuot ng tamang kasuotan at pagpapanatili nito, tayo'y nagbibigay ng paggalang kay Kristo na may-ari ng tahanan.

3. HUWAG MAKIPAG-USAP SA KATABI

Ang pagpapanatili ng katahimikan sa loob ng simbahan ay pagpapakita ng paggalang at paglalagay ng ating sarili para kay Kristo lamang. Habang nasa Banal na Misa o nasa loob ng simbahan, iwasang makipag-usap kung ito ay hindi naman sobrang kailangan dahil maaari rin tayong maka-istorbo ng ating katabi.

4. MAG-GENUFLECT TUWING DADAAN SA HARAPAN NG TABERNAKULO

Sa Tabernakulo nananahan si Kristo dahil naririto ang Kanyang Banal na Katawan at Dugo sa anyong tinapay. Sa pamamagitan ng pag-genuflect o pagluhod gamit man lamang ang isang tuhod, tayo'y nagbibigay ng paggalang sa Diyos at naniniwalang tunay Siyang nananahan sa tabernakulo. Ang pag-genuflect ay ang pagluhod ng kanang tuhod na sayad sa lupa. Kapag tayo'y haharap sa Banal na Sakramento at nakikita ang puting ostiya na si Hesus mismo, ay dalawang tuhod ang dapat nakasayad sa lupa bilang paggalang sa ating Diyos at Hari. Sa tuwing tayo'y nag-genuflect, nagpapakita ito na kilala natin kung sino ang ating nasa harapan, at iyon ay si Kristo.

Sanggunian: When to bow, when to genuflect - St. Benedict the African (There’s a Sweet Sweet Spirit in this Place). (n.d.). https://benedicttheafrican.org/.../when-to-bow-genuflect... .

5. IWASAN ANG PAG-TETEXT O PAGGAMIT NG SELPON SA LOOB NG SIMBAHAN

Ang paggamit ng selpon habang nagdiriwang ng Banal na Misa ay dapat iwasan. Bukod sa nakaka-distract ito sa ating mga katabi, inilalayo natin ang ating sarili sa presensiya ni Kristo sa Misa at binibigyang tuon ang ibang bagay. Kapag tayo naman ay naghihintay, bakit hindi natin kausapin si Hesus? Minsan lang natin Siya makasama sa Kanyang tunay na presensiya sa altar kung saan naroroon ang Kanyang Banal na Katawan at Dugo. Naghihintay si Hesus doon at buhay na buhay, wala iyon sa ating bahay. Kaya marapat lang na bigyan natin Siya ng atensyong nararapat para sa Kanya.

6. MAGDASAL BAGO MAGSIMULA AT MATAPOS ANG MISA

Ang pagdarasal bago magsimula ang Misa ay makatutulong upang tayo ay maging handa sa selebrasyon. Nakatutulong din ito para magkaroon tayo ng pokus at makilahok nang buo. May mga ilang panalangin na maaari nating dasalin upang ihanda ang ating sarili sa pagtanggap ng Banal na Komunyon, upang tanggapin natin Siya nang may kahandaan sa pamamagitan ng panalangin.

Ang pagdarasal naman pagkatapos ng Misa ay makatutulong din upang pasalamatan ang Diyos sa biyaya at grasyang ibinigay Niya sa atin. Makatutulong din ito upang ilayo tayo sa masama at sa kasalanan paglabas ng simbahan.

Sanggunian: Knights of the Holy Eucharist. (2019, December 11). Prayer before Mass and Prayer after Mass | Knights of The Holy Eucharist.

https://www.knightsoftheholyeucharist.com/prayers-before.../

7. MAG-AYUNO NG ISANG ORAS BAGO TUMANGGAP NG KOMUNYON (EUCHARISTIC FAST)

Dapat ang taong tatanggap ng Banal na Komunyon ay mayroong pag-aayuno na hindi bababa sa isang oras. Ayon nga sa code of Canon Law 919 §1. "A person who is to receive the Most Holy Eucharist is to abstain for at least one hour before holy communion from any food and drink, except for only water and medicine."

Sanggunian: Code of Canon Law - Book IV - Function of the Church Liber (Cann. 879-958). (n.d.). https://www.vatican.va/.../cic_lib4-cann879-958_en.html

8. HUWAG UMALIS PAGKATAPOS TUMANGGAP NG BANAL NA KOMUNYON.

Iwasan natin ang umalis pagkatapos tumanggap ng Banal na Komunyon. Sa halip na umalis, dapat ay magkaroon tayo ng tahimik na sandali upang pasalamatan ang Diyos. Dapat din tayong manatili hanggang sa huling pagpapala na may huling pag-antanda ng Krus upang sa ating pag-alis ay madala natin ang grasyang nakamtan natin sa ating mga kapatid. Tapusin natin ang Banal na Misa.

9. MAGKUMPISAL

Mahalaga ang pangungumpisal lalo na't kung tayo ay tatanggap ng Banal na Katawan ni Kristo sapagkat nililinis tayo nito sa ating mortal na kasalanan at inihahanda ang ating sarili sa pagtanggap ng komunyon. Ayon nga sa CCC o Catechism of the Catholic Church 1457. "A person conscious of having committed a mortal sin must confess it before he or she receives Holy Communion."

Magkakaroon ng isa pang mortal na kasalanan ang isang taong tatanggap ng Banal na Komunyon nang hindi pa nakikipag-kasundo sa Diyos. Putol na ang ugnayan sa Diyos sa pamamagitan ng lubhang pagkasala, at kailangan muna itong ibalik sa pamamagitan ng tunay na pagsisisi at pagbabagong buhay bago maging tuluyang kaisa ng Diyos sa buhay at sa Banal na Komunyon. Kung hindi pa ito nagagawa, maaring dumalo sa Banal na Misa pero huwag munang tatanggap ng komunyon hanggang sa makapagkumpisal na ulit.

Sanggunian: Catechism of the Catholic Church - Paragraph # 1457. (n.d.). http://www.scborromeo.org/ccc/para/1457.htm

HUWEBES SANTO, ANG BAGONG UTOS | Gabay sa Pagbibihilya at Visita Iglesia

Wed, 27 Mar 2024 14:43:51 GMT

Tuwing Huwebes Santo ay hindi iginagawad ang huling pagbabasbas. Hinuhubaran ng pari ang altar at inaalis ang Eukaristiya sa Tabernakulo upang ilipat sa Altar ng Repositoryo. Magkakaroon din ng Bihilya pagkatapos nito.

Marso 28, 2024.

Ipinagdiriwang ngayon ng Simbahan ang Huwebes Santo. Ang Huwebes Santo o “Maundy Thursday” ay hango sa wikang latin na “mandato” ibig sabihin ay utos. Sa araw na ito, inaalala natin ang Huling Hapunan ng Panginoon at ang Pagtatatag Niya sa Banal na Eukaristiya. Sa pagkain nila sa hapag, hinugasan ng Panginoon ang kanilang mga paa at binigyan sila ng utos:

“Isang bagong utos ang ibinibigay ko sa inyo ngayon: magmahalan kayo! Kung paano ko kayo minahal, gayundin naman, magmahalan kayo. Kung kayo'y may pagmamahal sa isa't isa, makikilala ng lahat na kayo'y mga alagad ko.” (Juan 13:34-35)

Sa Huling Hapunan ay nagsama-sama ang alagad kasama ang Panginoon. Doon ay pinagpira-piraso ni Hesus ang tinapay at iniabot sa kanila ang alak. Kasama nito ay ang mga salitang sinabi Niya: “Gawin ninyo ito, sa pag-alala sa akin”. Habang inaanyayahan ni Hesus ang mga alagad sa Banal na Hapunan, tayo rin ay inaanyayahan na tanggapin Siya sa Eukaristiya. Sa sama-samang Paghahapunan ng Panginoon at ng mga alagad, pinapaalala nito na tayo ay mag-ibigan at magpatawad. Tayo rin ay magpakumbaba tulad ng halimbawa ni Hesus sa paghugas Niya sa paa ng mga alagad.

Kasama ng pagtatatag ni Hesus ng Banal na Eukaristiya ay ang pagtatatag din ng Banal na Orden o ang pagpapari. Kaya sa umaga, ipinagdiriwang ang Misa ng Krisma o Chrism Mass sa mga katedral. Dito ay sinarariwa ng mga pari ang pangako nila sa Diyos. Ipanalangin po natin sila. Sa Misang ito rin binabasbasan ang mga langis na ginagamit sa Sakramento ng Pagpapahahid ng Langis sa Maysakit.

MGA GAWAIN AT GABAY SA HUWEBES SANTO

Tuwing Huwebes Santo ay hindi iginagawad ang huling pagbabasbas. Hinuhubaran ng pari ang altar at inaalis ang Eukaristiya sa Tabernakulo upang ilipat sa Altar ng Repositoryo. Magkakaroon din ng Bihilya pagkatapos nito. Tandaan po natin na tuwing daraan tayo sa harapan ng Altar ng Repositoryo ay kailangan nating lumuhod gamit isang tuhod man lamang para magbigay galang sa Kabanal-banalang Katawan at Dugo ni Hesus. Ang hindi makaluluhod ay maaring yumuko nang may buong paggalang.

Sinisimulan din ng mga mananampalataya ang Visita Iglesia. Sa espesyal na tradisyong ito, ang mga peregrino ay dumadalaw at bumibisita kay Hesus sa pitong Altar ng Repositoryo. Ang bawat pagbisita ay pagninilay sa pitong huling lugar na pinuntahan ni Hesus. Simula sa Kanyang pagkakadakip hanggang sa Kanyang kamatayan sa Krus.

Hindi rin muna ipinapayo na dasalin ang Istasyon ng Krus sa araw na ito. Dapat natin ituon ang ating pansin na bisitahin ang Panginoon sa Altar ng Repositoryo. Doon ay nakatago Siya sa tabernakulo sa anyo ng puting tinapay. Makakausap natin Siya roon. Maglaan tayo ng isang oras upang Siya ay sambahin at kausapin sa Altar, alinsunod sa sinabi Niya:

“Talaga bang hindi kayo makapagpuyat na kasama ko kahit isang oras man lamang? Magbantay kayo at manalangin upang huwag kayong madaig ng tukso. Ang espiritu'y nakahanda ngunit ang laman ay mahina.” (Mateo 26:40-41).

Ngayong Huwebes Santo, ating sinasariwa ang huling gabi ng Panginoon. Isang gabi bago Niya tuluyang ialay ang Kanyang buhay sa Krus. Sa pagninilay natin ngayon, ipinakita ni Hesus sa mga alagad ang pagsasabuhay ng utos.

Una, tayo ay magpakumbaba at maglingkod. Ipinakita ito ni Hesus nang hugasan Niya ang paa ng mga alagad. Pangalawa tayo ay mag-ibigan at mag-alay sa kapwa. Ito ay binigyan Niya ng kahulugan sa Huling Hapunan.

Tulad ni Hesus, tayo rin ay magpaka-aba upang maitampok natin ang iba. Tularan natin Siya sa Kanyang paglilingkod at pag-aalay. Sa ating mga sakripisyo, hindi man natin maunawaan ang kahulugan nito. Pangako ng Diyos na ang lahat ay magiging makabuluhan kapag natupad na ang Kanyang plano para sa lahat.

PRUSISYON: Pananampalataya at Tradisyong Pilipino

Wed, 27 Mar 2024 05:49:53 GMT

Ang tradisyong ito ay ginagawa hindi lamang ng mga piling tao ngunit ng pami-pamilya na may kani-kanilang kasaysayan sa taunang pagsali sa prusisyon tuwing mga Mahal na Araw.

Simula’t sapul, parte na ng pananampalatayang Kristiyano sa ating bansa ang pagdiriwang ng liturhiya at pagdedebosyon. Lalong nangingibabaw ang mga ito kung sasapit ang mga Mahal na Araw kung saan hindi lamang pagdarasal, pagninilay, at pag-aayuno ang ginagawa. Naipakikita rin ng bawat isa ang malalim na pananampalataya sa pamamagitan ng prusisyon. Ang tradisyong ito ay ginagawa hindi lamang ng mga piling tao ngunit ng pami-pamilya na may kani-kanilang kasaysayan sa taunang pagsali sa prusisyon tuwing mga Mahal na Araw.

Ang prusisyon sa Pilipinas ay nagsimula sa pagdating ng mga Kastila. Ganito rin sa ating lungsod na Marikina. Dala nila ang pamanang ito na nagdulot sa atin ng dahilan upang hindi lamang basta magdiwang o gunitain ang pagpapakasakit ng ating Panginoon. Ito rin ay naging tiyak na paraan upang ituro ang aral ng Simbahan kaugnay sa buhay ng ating Panginoong Hesukristo bilang ating Manunubos. Sa madaling salita, ito ay isang katekesis na nakikita ng tao upang mapagbulay-bulayan ang naging buhay ng Panginoon na naging masunurin sa kalooban ng Diyos Amang nasa langit. Ito rin ang naging daan upang ang mga ninuno natin noong panahon ng pananakop ay magkaroon ng kaalaman sa liturhiya na isa sa mahahalagang pangunahing bahagi ng ating pananampalatayang Kristiyano.

Ang Lungsod ng Marikina ay may natatanging tradisyong magmula noon na tila hindi nawawaglit at patuloy pang naipapasa sa bawat henerasyon. Ito ay ang prusisyon tuwing Miyerkules Santo upang ipakita sa tao ang kabanalan at kahalagahan ng mga imahen na nagpapahayag ng ebanghelyo. Bahagi ito ng pagdiriwang sa pagpapakasakit at tagumpay na tinamo ng ating Panginoong Hesukristo sa Krus. Sinasalihan ito ng mahigit kumulang 80 hanggang 90 karosa.

Ang prusisyon ay binubuo ng iba’t ibang mahahalagang tao na bahagi ng pagpapakasakit ng Panginoon. Kasama rin dito ang mga tagpong naganap habang nagpapatuloy ang pagmimisyon ni Hesukristo patungo sa kalbaryo. Pagkatapos nito, Biyernes Santo naman ang susunod na prusisyon sa bayan. Halos kapareho lamang ito ng mga imaheng inilalabas tuwing prusisyon ng Miyerkules Santo ngunit ang kaibahan ay kasama rito ang prusisyon ng “Banal na Libing” o Santo Entierro. Ito ang imahen ng bangkay ng ating Panginoon. Pagkatapos nito, gaganapin naman ang prusisyon sa Linggo ng Muling Pagkabuhay. Ito ay isinasagawa bago ang Salubong o ang Pagpapakita ni Hesukristong Nabuhay sa Mahal na Birheng Maria. Mahalaga ang bahaging ito ng mga Mahal na Araw dahil ipinakikita nito na sa kamatayan ng Panginoon ay muling sumilay ang pag-asa dahil sa Kan’yang pagkabuhay. Ang Salubong ay susundan ng Banal na Misa na susundan naman ng Prusisyon ng Muling Pagkabuhay, kasama ang mga imahen ng santo at santang may kinalaman sa yugtong ito ng buhay ni Kristo.

Ang pananampalataya at tradisyon ay maitutugma bilang isang mahalagang bahagi ng buhay Kristiyano na nagpapaalab sa bawat isa. Ang kaganapang ito ay pagtawag sa sinuman upang matuto at malaman ang mahahalagang bagay na nararapat na isaisip at isapuso ng bawat isang mananampalatayang Katoliko - ang ebanghelyo. Kaya nga ang prusisyon ay nararapat lamang na gunitain at patuloy na tangkilikin dahil hindi lamang nito basta ipinapakita sa tao ang ganda ng bawat imahen. Ang tunay na layunin ng mga ito ay ang hikayatin ang pagninilay at pananalangin bilang parte ng paggunita sa pagpapakasakit, pagkamatay, at muling pagkabuhay ng ating Panginoong butihin.

PAGNINILAY SA LINGGO NG PALASPAS

Sun, 24 Mar 2024 07:39:48 GMT

Narito na ang gagapi sa kamatayan at magbubukas ng Langit para sa ating lahat ngunit bakit ang Hari ang kailangang magdusa? Bakit Siya ang dapat na magpakababa, ihalintulad sa mga kriminal at parang isa sa pinakakasuklam-suklam, gayong Siya ang Diyos?

MABUTING BALITA
Marcos 14, 1 – 15, 47

o kaya: Maikling Pagbasa
Marcos 15, 1-39

Ang Pagpapakasakit ng ating Panginoong Hesukristo ayon kay San Marcos

Kinaumagahan, nagpulong agad ang mga punong saserdote, ang matatanda ng bayan, ang mga eskriba, at ang iba pang bumubuo ng Sanedrin. Ipinagapos nila si Hesus, at dinala kay Pilato. “Ikaw ba ang Hari ng mga Judio?” tanong sa kanya ni Pilato. “Kayo na ang nagsasabi,” tugon naman ni Hesus. Nagharap ng maraming sumbong ang mga punong saserdote laban kay Hesus, kaya’t siya’y muling tinanong ni Pilato, “Wala ka bang isasagot? Narinig mo ang dami ng kanilang sumbong laban sa iyo.” Ngunit hindi na tumugon pa si Hesus, kaya’t nagtaka si Pilato.

Tuwing Pista ng Paskuwa ay nagpapalaya si Pilato ng isang bilanggo – sinuman ang hilingin sa kanya ng taong-bayan. Nakabilanggo noon ang isang lalaking nagngangalang Barrabas, kasama ng ibang naghimagsik at nakapatay nang nagdaang himagsikan. Lumapit ang mga tao at hiniling kay Pilato na isagawa na ang kanyang kinaugaliang pagpapalaya ng isang bilanggo. “Ibig ba ninyong palayain ko ang Hari ng mga Judio?” tanong niya sa kanila. Alam ni Pilato na inggit ang nag-udyok sa mga punong saserdote na dalhin sa kanya si Hesus. Ngunit ang mga tao’y sinulsulan ng mga punong saserdote na si Barrabas ang hilinging palayain. “Kung gayon, ano ang gagawin ko sa taong ito na tinatawag ninyong Hari ng mga Judio?” tanong uli ni Pilato. “Ipako sa krus!” sigaw ng mga tao. “Bakit, ano ba ang kasalanan niya?” ani Pilato. Ngunit lalo pang sumigaw ang mga tao, “Ipako siya sa krus!” Sa paghahangad ni Pilato na pagbigyan ang mga tao, pinalaya niya si Barrabas. Si Hesus ay kanyang ipinahagupit at ibinigay sa kanila upang ipako sa krus.

Dinala ng mga kawal si Hesus sa pretoryo, ang tirahan ng gobernador, at kanilang tinipon ang buong batalyon. Sinuutan nila si Hesus ng isang balabal na purpura. Kumuha sila ng halamang matinik, ginawang korona at ipinutong sa kanya. At sila’y patuyang nagpugay at bumati sa kanya: “Mabuhay ang Hari ng mga Judio!” Siya’y pinaghahampas nila ng tambo sa ulo, pinaglulurhan, at palibak na niluhud-luhuran. At matapos kutyain, siya’y inalisan nila ng balabal, sinuutan ng sariling damit, at inilabas upang ipako sa krus.

Nasalubong nila ang isang lalaking galing sa bukid, si Simon na taga-Cirene, ama nina Alejandro at Rufo. Pilit nilang ipinapasan sa kanya ang krus ni Hesus. At kanilang dinala si Hesus sa lugar na kung tawagi’y Golgota – ibig sabihi’y “Pook ng Bungo.” Binigyan nila siya ng alak na may kahalong mira, ngunit hindi niya ininom. Ipinako siya sa krus, at nagsapalaran sila upang malaman kung alin sa kanyang mga damit ang mapupunta sa bawat isa. Ikasiyam ng umaga nang ipako nila sa krus si Hesus. Sa itaas ng krus isinulat ang sakdal laban sa kanya, “Ang Hari ng mga Judio.” Dalawang tulisan ang kasabay niyang ipinako sa krus – isa sa kanan niya at isa sa kaliwa. Sa gayo’y natupad ang nasasaad sa Kasulatan: “Ibinilang siya sa mga salarin.”

Nilibak siya ng mga nagdaraan, na tatangu-tangong nagsabi, “Di ba ikaw ang gigiba ng templo at muling magtatayo nito sa loob ng tatlong araw? Iligtas mo ngayon ang iyong sarili! Bumaba ka sa krus!” Kinutya rin siya ng mga punong saserdote at ng mga eskriba, at ang sabi sa isa’t isa: “Iniligtas niya ang iba, ngunit di mailigtas ang sarili! Makita lang nating bumaba sa krus ang Mesiyas na iyan na Hari ng Israel – maniniwala tayo sa kanya.” Inalipusta din siya ng mga nakapakong kasama niya.

At nagdilim sa buong lupain mula sa tanghaling tapat hanggang sa ikatlo ng hapon. Nang mag-iikatlo ng hapon, si Hesus ay sumigaw, “Eloi, Eloi, lema sabachthani?” na ang ibig sabihi’y “Diyos ko! Diyos ko! Bakit mo ako pinabayaan?” Narinig ito ng ilan sa mga nakatayo roon, at kanilang sinabi, “Pakinggan ninyo, tinatawag niya si Elias!” May tumakbo at kumuha ng espongha; ito’y binasa ng maasim na alak, at pagkatapos ay inilagay sa dulo ng isang tambo at ipinasipsip kay Hesus. Sabi niya, “Tingnan nga natin kung darating si Elias upang ibaba siya.” Sumigaw nang malakas si Hesus at nalagutan ng hininga.

Dito luluhod ang tanan at sandaling mananahimik.

Biglang nawasak sa gitna ang tabing ng templo, mula sa itaas hanggang sa ibaba. Nakatayo sa harap ng krus ang isang kapitan ng mga kawal at kanyang nakita kung paano namatay si Hesus kaya’t sinabi niya, “Tunay ngang Anak ng Diyos ang taong ito!”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ang tawag sa Linggong ito ay “Palm Sunday” o “Passion Sunday” sapagkat ngayong araw sa ating liturhiya ay natunghayan natin ang pagpapakasakit ng Panginoong Hesukristo. Ang “Palm Sunday” naman ay dahil sa palaspas. Si Hesus ay pumasok sa Herusalem sakay ng isang asno. Isa itong pagpapakilala na si Hesus ay hari. Ang pagsalubong o pagbati naman sa isang hari ay ang pagwawagayway ng palaspas. Si Hesus nga ay totoong ating Hari, subalit alam natin kung saan hahantong ang lahat ng ito – sa kamatayan ni Hesus.

Siya nga ang ipinangakong Mesiyas na Anak ni Haring David. Noon pa ma’y ipinangako na ito ng Diyos sa haring ito na minamahal Niya. “Magiging matatag ang iyong sambahayan, ang iyong kaharia'y hindi mawawaglit sa aking paningin at mananatili ang iyong trono magpakailanman” (2 Samuel 7:16). Sinabi rin ng Diyos kay Haring David, “Isa sa anak mo ang gagawing hari upang mamahala, matapos na ika'y pumanaw sa lupa" (Mga Awit 132:11).

Matapos magkasala sina Adan at Eba, ipinahayag ng Diyos na mayroong darating na Tagapagligtas. Sa mga propesiya, nasasaad na ang Mesiyas ay ipapanganak ng isang birhen. Siya ang aapak sa ulo ng ahas na walang iba kundi ang diablo. Si Hesus ang katuparan ng planong pagliligtas ng Diyos. Ang trono ni Hesus ay hindi makamundo at hindi tulad ng mga kapangyarihan ng nasa sanlibutan na gumagamit ng dahas at makasarili. Layunin ng Diyos na pagharian ang ating mga puso at buhay sa pamamagitan ng pag-ibig at pagbibigay ng sarili.

Kapag pinagninilayan natin si Hesus na namatay sa Krus para sa iyo at sa akin, hindi ba’t nararamdaman nating mas lalo natin Siyang gustong mahalin, sundan at pagsilbihan? Narito na ang gagapi sa kamatayan at magbubukas ng Langit para sa ating lahat ngunit bakit ang Hari ang kailangang magdusa? Bakit Siya ang dapat na magpakababa, ihalintulad sa mga kriminal at parang isa sa pinakakasuklam-suklam, gayong Siya ang Diyos? Bakit kailangang mamatay ng Hari at Tagapagligtas?

Ang sagot ay mula rin sa pag-ibig: dahil ninais ng Diyos na kunin at akuin ang lahat ng kasamaan, kadiliman, at lahat ng kasalanan lalo ang pinakamabibigat para tayo’y mapatawad. Lahat naman ng tatalima at maniniwala sa Kanya, magdusa man sa buhay na ito, ay may aasahang buhay na walang hanggan sa Langit. Doon ay wala nang hapis habang buhay sa piling ng Diyos kung saan tayo dapat talaga naroroon.

Sarado na ang langit para sa atin noon. Walang sinuman na ipapanganak na tao sa mundo ang may kakayanang iligtas tayo dahil lahat tayo matapos ni Adan at Eba ay mga lubhang makasalanan sa sinapupunan pa lamang. Subalit si Hesus ay walang kasalanan dahil Siya ay Diyos na naging Tao. Siya ang tanging makakapagligtas sa atin kaya sabi sa Ikalawang Pagbasa, bagamat Siya’y Diyos, itinuring Niya ang sarili na pinakamababa para mailigtas tayo.

Dahil sa pagpapakababang ito, maibabalik Niya ang lahat sa Ama. Hindi lamang ang mayayamang tinitingala ng mundo kundi pati ang mga walang wala. Hindi lang ang mga magagaling at malalakas sa mata ng mundo kundi pati ang mahihina. Lahat ay pantay-pantay sa Kanya. Kaya nga dapat din nating tanggapin at akayin pupunta sa Diyos ang pinakaaba at pinakamasasama maging ang mga nakasakit sa atin. Ganito ang ginawa ng Diyos sa atin at ganito ang gusto Niyang gawin natin.

Ngayong mga Mahal na Araw, alalahanin natin ang pagkakasala at pagkukulang natin sa Diyos. Magkumpisal tayo, magpatawad at magsimba na tayo hindi lang ngayon kundi tuwing Linggo bilang pagtupad sa Banal na Araw ng Obligasyon. Gawin natin itong lahat ng nauunawaan natin kung bakit tayo nagsisimba. Makinig at magnilay tayo sa Salita ng Diyos. Higit sa lahat, sundin natin ito para tayo rin ay makapasok sa Langit na inihanda ni Hesus para sa atin.

PAALALA : Sa araw ng Linggo ay magsimba po tayo. Narito po ang oras ng mga Banal na Misa sa ating Parokya: 5:00 AM, 6:30 AM, 8:00 AM, 9:30 AM, 11:30 AM, 4:00 PM, 5:15 PM, at 6:30. Ito ay ating Banal na Obligasyon. Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Nuestra Señora delos Desamparados.

SULYAP SA SEMANA SANTA | Gabay sa mga Mahal na Araw 2024

Sat, 23 Mar 2024 12:39:40 GMT

Sa limampu’t dalawang linggo ng buong taon, may isang linggo na namumukod tangi. Ito ay ang Semana Santa o ang mga Mahal na Araw. Binabalikan natin taun-taon sa linggong ito ang pagpapakasakit at kamatayan ni Hesus sa Krus, gayundin ang Kanyang muling pagkabuhay na naging daan upang ang sangkatauhan ay matubos sa kasalanan. Dinanas ito ni Hesus upang ipakita ang Kanyang wagas na pag-ibig sa lahat.

ANO ANG SEMANA SANTA?

Gabay sa mga Mahal na Araw 2024

Linggo ng Palaspas

Lunes at Martes Santo

Linggo ng Muling Pagkabuhay

Halina’t sulyapan natin ang bawat araw ng Semana Santa upang higit tayong makapagbigay ng pagpapahalaga ang mga banal na araw na ito.

LINGGO NG PALASPAS

Nagsisimula ang mga Mahal na Araw sa Linggo ng Palaspas. Dito ay inaalala natin ang matagumpay na pagpasok ni Hesus sa Herusalem habang ang mga tao ay nagbubunyi at nagwawagayway ng mga sanga ng puno. Sumisigaw sila ng “Hosana!” bilang tanda ng kanilang pagdakila sa Panginoon.

Bilang mga Katoliko, tayo rin ay nagdadala ng palaspas sa simbahan. Ang mga ito ay iniuuwi at inilalagay sa altar. Hindi ito anting-anting kundi isang paalala na si Hesus ay sinasalubong at tinatanggap natin sa ating pamilya at tahanan.

Tinatawag din ang araw na ito bilang Linggo ng Pasyon sapagkat sa Banal na Misa ay ipahahayag ang pasyon o pagpapakasakit ng ating Panginoon.

LUNES SANTO AT MARTES SANTO

Sa mga araw na ito ay patuloy ang pangangaral ni Hesus tungkol sa Kanyang napipintong kamatayan. Sa Lunes Santo ay maririnig natin ang ebanghelyo tungkol kay Maria ng Betania na nagpahid ng pabango sa paa ni Hesus. Sa Martes Santo ay maririnig nating sinasabi ni Hesus na isa sa Kanyang mga alagad ang magkakanulo sa Kanya.

MIYERKULES SANTO

Kilala rin ang araw na ito bilang “Spy Wednesday” sapagkat ang ebanghelyong maririnig natin ay tungkol sa pakikipag-usap ni Hudas Iscariote sa mga punong saserdote. Siya ay nakipagkasundo sa kanila upang madakip si Hesus. Bilang pabuya, si Hudas ay tumanggap ng tatlumpung salaping pilak.

HUWEBES SANTO

Tinatawag din ang araw na ito sa Ingles bilang “Maundy Thursday.” Ito ay nagmula sa salitang Latin na “mandatum” na ang ibig sabihin ay utos sapagkat sa araw na ito, inaalala natin ang pagbibigay ni Hesus ng isang bagong utos o Kanyang huling habilin – ang magmahalan tayo.

Dalawang liturhiya ang ipinagdiriwang sa araw na ito.

Sa umaga ay nagaganap sa mga katedral ng bawat diyosesis ang Misa na may Pagtatalaga ng Banal na Krisma at Pagbabasbas ng Langis para sa mga maysakit at mga inihahanda sa pagbibinyag. Sa Misa na ito ay sinasariwa ng kaparian ang kanilang pangako ng katapatan sa Obispo at sa paglilingkod.

Sa hapon ay isinasagawa ang Misa sa Paghahapunan ng Panginoon . Dito ay inaalala natin ang Huling Hapunan ni Hesus kung saan ay ibinigay Niya ang Kanyang katawan at dugo sa anyo ng tinapay at alak. Pagkatapos ng homilya ay hinuhugasan ng pari ang paa ng mga piling miyembro ng sambayanan. Ito ay bilang pagtulad sa ginawang paglilingkod ni Hesus sa Kanyang mga apostoles. Hindi nagkakaroon ng huling pagbabasbas sa Misang ito, bagkus ay mayroong prusisyon ng Banal na Sakramento patungo sa Altar ng Repositoryo. Ilalagak dito ang mga natirang ostiya at magkakaroon ng pagtatanod o bihilya hanggang hatinggabi.

Nakaugalian na ng mga Pilipino na mag-Visita Iglesia sa gabi ng Huwebes Santo. Ito ay ang pagdalaw sa pitong simbahan upang sumamba kay Hesus na nasa Altar ng Repositoryo.

BIYERNES SANTO

Inaalala natin tuwing Biyernes Santo ang pagpapakasakit at kamatayan ni Hesus sa Krus. Tanda ng ating pakikiisa sa paghihirap Niya, tayo ay nag-aayuno at nangingilin sa araw na ito. Tuwing ika-12 ng tanghali, sa pinaniniwalaang oras ng pagpako ni Hesus sa Krus, nagkakaroon ng Siete Palabras. Ito ay pitong pagninilay sa pitong huling salita ni Hesus sa Krus.

Pagsapit ng ikatlo ng hapon, nagkakaroon ng pagpaparangal sa krus. Bagamat para sa iba ay kasangkapan ito ng pagkamatay at pagkatalo, para sa ating mga Kristiyano, ito ay simbolo ng tagumpay at kaligtasan. Hindi ito ang Banal na Misa dahil wala pong Misa sa araw na ito. Sa isang buong taon, ito lang ang natatanging araw na walang Misa subalit nagkakaroon ng Banal na Komunyon mula sa mga natirang ostiya noong Huwebes Santo.

Sa gabi ay isinasagawa ang Prusisyon ng Paglilibing. Ang ating Parokya ang may pinakamahabang prusisyon sa buong Metro Manila na bumibilang ng 91 karosa.

SABADO DE GLORIA

Pagkatapos ng napakaraming gawain, sa araw na ito ay tahimik na nagninilay ang Simbahan sa pagkamatay ng Panginoon. Hindi ginaganap ang pagmimisa hanggang sumapit ang masayang pagdiriwang ng Pasko ng Muling Pagkabuhay.

Sa gabi ay isinasagawa ang Magdamagang Pagdiriwang ng Pasko ng Muling Pagkabuhay. Mayroong apat na bahagi ang bihiliyang ito. Ang unang bahagi ay ang Pagpaparangal sa Ilaw. Dito ay inihahanda at binabasbasan ang bagong siga. Mula rito ay sisindihan ang Kandilang Pampaskwa. Pagkatapos, ang lahat ay magpuprusisyon papasok ng simbahan. Pagdating sa dambana, ang exultet ay aawtin. Ito ang maringal na pagpapahayag na si Hesus ay muling nabuhay.

Ang ikalawang bahagi ay ang Liturhiya ng Salita ng Diyos. Ipinapahayag sa atin ang kasaysayan ng kaligtasan. Pitong pagbasa ang mula sa Lumang Tipan, at dalawa mula sa Bagong Tipan. Maaaring bawasan ang mga pagbasa kung kinakailangan.

Pagkatapos ay isinasagawa ang Liturhiya ng Binyag. Dito ay tinatanggap ang mga bagong miyembro ng Simbahan. Tayo naman ay nagsasariwa ng mga Pangako sa Binyag bilang pakikiisa sa kamatayan at muling pagkabuhay ni Hesus.

Ang huling bahagi ay ang Liturhiya ng Eukaristiya. Tinatanggap natin si Hesus na Tinapay ng Buhay. Siya ang maamong tupa na inihain para sa katubusan ng ating mga kasalanan.

LINGGO NG PAGKABUHAY

Ang araw na ito ay araw ng pagbubunyi. Nagsasaya tayo sapagkat si Hesus ay nagtagumpay sa kasalanan at kamatayan sa pamamagitan ng Kanyang muling pagkabuhay.

Sa madaling araw ng Linggo ng Pagkabuhay ay ginaganap ang tradisyunal na Salubong. Pinagtatagpo ang imahen ni Hesus na muling nabuhay at ng Mahal na Birheng Nagagalak (Alegria) at pinatutunog ang mga kampana tanda ng ating lubos na kagalakan. Ang lahat ay umaawit ng Papuri sa Diyos bilang pasasalamat sa bagong buhay na handog ni Kristo.

IPAGDIWANG NATIN ANG MGA BANAL NA ARAW NA ITO

Sa patuloy nating pagtuklas sa yaman ng linggong ito, tayo nawa ay higit na makiisa sa paghihirap at kamatayan ni Hesus upang makasama rin tayo sa Kanyang muling pagkabuhay. Tayo nawa ay dumalo sa mga gawain ng simbahan sa panahong ito.

PUMUNTA TAYO KAY SAN JOSE, KABIYAK NG PUSO NI MARIA

Tue, 19 Mar 2024 09:39:11 GMT

Para kay San Jose, pinakamahalaga ang pagsunod sa kalooban ng Diyos. Hindi kinuwestiyon ni San Jose kung ano ang sinabi sa kanya ng Diyos. Isinagawa niya ang mga pahiwatig sa kanya nang walang pag-aalinlangan. Agad niyang ginagawa ang gawain sa paraang nais ng Diyos.

Marso 19, 2024

Ipinagdiriwang ang Dakilang Kapistahan ni San Jose bilang Kabiyak ng Puso ng Mahal na Birhen tuwing Marso 19. Siya ang patron ng Simbahan, mga ama, manggagawa, at karpintero. Siya rin ay pinagdarasalan para sa isang banal at mabuting kamatayan.

Ang buhay ni San Jose ay tulad ng isang ordinaryong manggagawa. Siya ay banal dahil sa kakayahan niyang makinig at sumunod sa Diyos. Ang mga ebanghelyo ay hindi nagtala ng anumang salita ni San Jose, ngunit ang kanyang katahimikan ang naging daan upang makilala natin siya. Siya ay isang matuwid, dalisay, mapagpakumbaba, tahimik at isang mabuting asawa. Siya ang tagapagtanggol at tagapag-alaga sa ating Tagapagligtas at Mahal na Birhen. Bukod kay Maria, siya ang isa sa mga unang naniwala na ang Diyos ay nagkatawang-Tao na at ang magiging ngalan Niya ay Hesus.

Para kay San Jose, pinakamahalaga ang pagsunod sa kalooban ng Diyos. Hindi kinuwestiyon ni San Jose kung ano ang sinabi sa kanya ng Diyos. Isinagawa niya ang mga pahiwatig sa kanya nang walang pag-aalinlangan. Agad niyang ginagawa ang gawain sa paraang nais ng Diyos.

Nang tiniyak ng anghel na ang Mesiyas ang dinadala ni Maria, ito'y itinuring niyang kanya. Tuluyang niyang pinakasalan si Maria gaya ng utos sa kanya at tumayong ama ni Hesus. Nang matanggap ni San Jose ang babala ng anghel, hindi siya nag-aksaya ng panahon. Agad siyang bumangon at dinala ang Banal na Pamilya sa Ehipto. Ito ay upang takasan ang nakamamatay na galit ni Herodes. Matapos ang pagkamatay ni Herodes, muling inutusan ng anghel si San Jose. Sinabi ng anghel na oras na upang bumalik sa Israel. Nais sana ni San Jose na bumalik sa Betlehem sa Judea, ngunit mas pinili niyang pumunta sa Nasaret. Binalaan siya ng anghel na ang anak ni Herodes ang namumuno sa Judea bilang kahalili niya. Anuman ang sabihin ng Diyos kay San Jose, agad siyang bumabangon at sumusunod. Ginagawa niya ang lahat nang may pagtitiwala at walang pag-aalinlangan. Tayo kaya ay makakasunod gaya ni San Jose? Isa itong pagsunod nang tahimik at walang pagrereklamo. Basta’t sigurado siyang ito ang kalooban ng Diyos, ito’y kanyang gagawin.

Naranasan ni San Jose ang paghihirap na naranasan din ng lahat, ngunit naging huwaran siya. Si San Jose ay isang taong nagtataglay ng lubos na pagtitiwala sa Diyos. Ang Diyos ang laging higit at una sa kanyang buhay. Sa madaling salita, si San Jose ay isang taong matuwid at namumukod-tangi ang kanyang birtud. Siya ay nagsisilbing halimbawa sa lahat lalo na sa mga ama at asawang tila nawawala at naliligaw ng landas sa panahon ngayon. Pumunta tayo sa kanya kung paanong dumepende sina Hesus at Maria sa kanya para sa kanilang pangangailangan dito sa lupa. Dadalhin tayo ni San Jose sa mas malalim na relasyon at pagkilala sa Diyos Ama natin sa Langit sa pamamagitan ni Hesus.

Si San Jose ay ama ng pagkilos. Para sa kanya, tungkulin niya ang pagsunod sa kalooban ng Diyos sa araw-araw. Ganoon din ang ituturo niya sa atin. Pinangingilin niya ang “Sabbath” at siya'y pumupunta sa templo para sa Paskuwa. Ugaliin nating magsimba tuwing Linggo dahil ito’y ating obligasyon bilang Katoliko. Matapat niyang minamahal at pinoprotektahan ang Batang Hesus at ang Birheng Maria. Ginawa niya ang mga ordinaryong bagay sa araw-araw nang may pagmamahal.

Sa ating pagsunod sa halimbawa ni San Jose, tayo ay makakatagpo ng kapayapaan. Tayo rin sana ay maging tapat sa Diyos na gawin ang mga ordinaryong bagay. Ang maliliit na bagay na nais ng Diyos na gawin natin ay ating tupdin nang may pagmamahal. Mula ngayo, alalahanin nating hingian ng panalangin si San Jose na walang palyang dadalahin ang ating kahilingan sa kanyang inalagaang Anak, ang Anak ng Diyos at Panginoon nating si Hesus.

“PAGTANGGAP NG KRUS” | Ikalimang Linggo ng Apatnapung Araw na Paghahanda

Sun, 17 Mar 2024 15:59:01 GMT

Si Hesus na mismo ang nagsabi, “Sapagkat ito ang dahilan kung bakit ako naparito — upang danasin ang kahirapang ito.”

Pagninilay:

Isang linggo na lamang at tayo’y papasok na sa mga Mahal na Araw. Dahil dito, ipinahihiwatig na ni Hesus ang Kanyang nalalapit na kamatayan sa ating ebanghelyo ngayong Linggo.

Alam natin na ang kamatayang ito ay hindi para sa nakasasama ngunit para sa kaligtasan ng mundo. Sa gayunding paraan, dahil sa pagkamatay ni Hesus sa Krus at sa Kanyang Muling Pagkabuhay, ang lahat ng paghihirap natin ay maaring maging banal. Gaano man ito kasaklap, maari itong may kahinatnang mabuti kung iaalay natin ang lahat sa Diyos. Madalas kaysa hindi, kapag may pagsubok tayong kinakaharap ay mas madaling masadlak sa labis na pag-aalala kaysa sa pagtitiwala. Natural sa ating mga tao na ayaw magdusa. Mas madali para sa taong piliin ang masasaya, ang nakakatuwa o nakakatawa. Mas gusto natin iyon subalit hindi iyon ang laging makabubuti sa atin.

Si Hesus na mismo ang nagsabi, “Sapagkat ito ang dahilan kung bakit ako naparito — upang danasin ang kahirapang ito.” Naparito ang Panginoon hindi upang magsaya sa lupa. Siya’y naparito upang maglingkod, magturo at tuluyang mag-alay ng buhay hanggang kamatayan upang mabayaran ang utang ng ating pagkakasala. Tayo rin ay tinatawag na tanggapin ang anumang krus na mayroon tayo sa buhay. Darating at darating ang araw na tutulungan tayo ng Diyos at iaahon saan mang kadiliman tayo nasadlak.

Ang Muling Pagkabuhay ni Hesus ang patunay na mayroong liwanag sa dulo ng paghihirap kaya dahil sa pag-asang ito, nawa’y mas maging matibay ang ating mga puso sa anumang hinaharap sa buhay. Ang paglilingkod sa Diyos ay may kaakibat na sakripisyo. May kailangan tayong bitiwan upang makaganap sa ating tungkulin. Ano ito? Saan tayo tinawag ng Diyos at ano ang sakripisyong gusto Niyang gawin natin?

Humingi tayo ng karunungan na malaman ang kalooban Niya at ng lakas ng loob na magampanan ito. Ito’y upang sa gayon, mapako man tayo sa krus at unti-unting mamatay sa sarili, tayo ay parang mga buto na itinatanim ng Diyos sa ilalim ng lupa kung saan madilim, subalit darating ang panahong tayo’y uusbong din para magbigay ng buhay sa iba sa pamamagitan ni Hesus. Amen.

“DIYOS AY PAG-IBIG” | Ikaapat na Linggo ng Apatnapung Araw na Paghahanda

Sat, 09 Mar 2024 15:38:21 GMT

Mas mainam na dahilan na mahal natin ang Diyos, gusto natin Siyang samahan sa apatnapung araw na ito. Gusto nating alalahanin ang Kanyang pagpapakasakit at pagkamatay sa Krus na ginawa rin Niya dahil sa pag-ibig.

MABUTING BALITA

Juan 3, 14-21

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong mga araw na iyon: sinabi ni Hesus kay Nicodemo, “Kung paanong itinaas ni Moises ang ahas doon sa ilang, gayun din naman, kailangang itaas ang Anak ng Tao, upang ang sinumang sumasampalataya sa kanya ay magkaroon ng buhay na walang hanggan. Gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sanlibutan, kaya ibinigay niya ang kanyang bugtong na Anak, upang ang sumampalataya sa kanya ay hindi mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan.

Sapagkat sinugo ng Diyos ang kanyang Anak, hindi upang hatulang maparusahan ang sanlibutan, kundi upang iligtas ito sa pamamagitan niya. Hindi hinahatulang maparusahan ang nananampalataya sa bugtong na Anak ng Diyos; ngunit hinatulan nang parusahan ang hindi nananampalataya sa kanya. Hinatulan sila sapagkat naparito sa sanlibutan ang ilaw, ngunit inibig pa ng mga tao ang dilim kaysa liwanag, sapagkat masama ang kanilang mga gawa. Ang gumagawa ng masama ay ayaw sa ilaw, at hindi lumalapit dito upang hindi mahayag ang kanyang mga gawa. Ngunit ang namumuhay sa katotohanan ay lumalapit sa ilaw; sa gayun, nahahayag na ang kanyang mga ginagawa’y pagsunod sa Diyos.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ngayong Linggo ay tinaguriang “Laetare Sunday”. Ang ibig sabihin ng “Laetare” ay “Rejoice” sa wikang Latin. Magalak tayo sapagkat malapit na ang pinaghahandaang Muling Pagkabuhay ng Panginoon. Habang nasa kalagitnaan ng kabi’t kabilang mga debosyon at pagsasakripisyo, binibigyan tayo ng Diyos ng isang Linggo upang magdiwang. Nakapaganda ng ating ebanghelyo ngayong araw dahil ito’y tungkol sa pag-ibig ng Diyos. Hindi naparito ang Diyos upang humatol kundi upang ang lahat ay maligtas.

Hindi natin ginagawa ang lahat ng mga debosyong ito dahil takot tayo na mapunta sa apoy ng impiyerno. Mas mainam na dahilan na mahal natin ang Diyos, gusto natin Siyang samahan sa apatnapung araw na ito. Gusto nating alalahanin ang Kanyang pagpapakasakit at pagkamatay sa Krus na ginawa rin Niya dahil sa pag-ibig.

Ang tunay na pag-ibig ay ganito: masusukat ito sa sakripisyo at pag-aalay ng sarili. Bagamat wala naman talaga itong sukat ngunit iyon ang batayan. Kaya nga ang isang ina, sa panganganak pa lang ay mas pinipiling ibuwis ang buhay para isilang ang anak. Ito’y sakripisyo na. Ang isang magulang ay maaring umalis ng bansa at mawalay sa mga anak para sa kanilang kinabukasan. Ito’y isa ring sakripisyo.

Paano natin masasabing nagmamahal tayo kung wala tayong ginagawa? Kaya ang pinakadakilang pag-ibig ay kay Hesus dahil ginawa at binigay Niya ang lahat-lahat para sa atin. Wala Siyang itinira pati ang buong sarili – ang Kanyang Banal na Katawan at Dugo ay ibinigay at ibinibigay pa hanggang ngayon sa mga Banal na Misa sa buong mundo. Tayo kaya, ano ang tunay na maibibigay natin sa Diyos para masabi nating mahal natin Siya?

Maganda unang una ang dumalo sa Banal na Misa dahil ito’y ating obligasyon. Mahalaga rin ang magkumpisal tayo at manalangin araw-araw upang mapalalim ang relasyon sa Diyos. Bukod sa mga ito, tumulong tayo sa kapwang nangangailangan. Tratuhin natin ang iba nang mabuti kahit ang mga kaaway natin. Ganito ang pag-ibig sa atin ng Diyos na bagamat dahil sa ating mga makasalanan kaya Siya’y napako sa Krus, minamahal pa rin Niya tayo at pinatatawad, tinatanggap nang buong buo. Kapag tayo’y nagkumpisal, burado na ang ating mga kasalanan. Kaya rin kaya nating burahin ang kasalanan ng iba sa atin at magpatawad? Ang Ngalan ng Diyos ay parehong Pag-ibig at Awa. Tayo rin dapat na mga anak Niya kung tayo’y tunay.

PAALALA: Sa araw ng Linggo ay magsimba po tayo. Narito po ang oras ng mga Banal na Misa sa ating Parokya: 5:00 AM, 6:30 AM, 8:00 AM, 9:30 AM, 11:30 AM, 4:00 PM, 5:15 PM, at 6:30. Ito ay ating Banal na Obligasyon. Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Nuestra Señora delos Desamparados.

“PAGLILINIS NG TEMPLO” | Ikatlong Linggo ng Apatnapung Araw na Paghahanda

Sun, 03 Mar 2024 06:00:23 GMT

Kaya naman tayo, mga kapatid, nasa kalagitnaan ng panahon ng Kuwaresma ay dapat na patuloy na mag-ingat at magsiyasat ng ating mga puso.

Marso 3, 2024.

MABUTING BALITA
Juan 2, 13-25

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Malapit na ang Paskuwa ng mga Judio, kaya’t pumunta si Hesus sa Jerusalem. Nakita niya sa templo ang mga nagbibili ng mga baka, mga tupa, at mga kalapati, at ang namamalit ng salapi. Gumawa siya ng isang panghagupit na lubid at ipinagtabuyang palabas ang mangangalakal, pati mga baka at tupa. Isinabog niya ang salapi ng mga namamalit at pinagtataob ang kanilang mga hapag. Sinabi niya sa mga nagbibili ng kalapati, “Alisin ninyo rito ang mga iyan! Huwag ninyong gawing palengke ang bahay ng aking Ama!” Naalaala ng kanyang mga alagad na sinasabi sa Kasulatan, “Ang aking malasakit sa iyong bahay ay parang apoy na nag-aalab sa puso ko.”

Dahil dito’y tinanong siya ng mga Judio, “Anong tanda ang maibibigay mo upang patunayang may karapatan kang gawin ito?” Tumugon si Hesus, “Gibain ninyo ang templong ito at muli kong itatayo sa loob ng tatlong araw.” Sinabi ng mga Judio, “Apat-napu’t anim na taon na ginawa ang templong ito, at itatayo mo sa loob lamang ng tatlong araw?”

Ngunit ang templong tinutukoy ni Hesus ay ang kanyang katawan. Kaya’t nang siya’y muling mabuhay, naalaala ng kanyang mga alagad na sinabi niya ito; at naniwala sila sa Kasulatan at sa mga sinabi ni Hesus.

Nang pista ng Paskuwa, nasa Jerusalem si Hesus. Marami ang sumampalataya sa kanya nang makita nila ang mga kababalaghang ginawa niya. Subalit hindi nagtiwala sa kanila si Hesus, sapagkat kilala niya silang lahat. Hindi na kailangang may magsalita pa sa kanya tungkol sa kaninuman, sapagkat talastas niya ang kalooban ng lahat ng tao.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ang paglilinis ni Hesus ng templo ay nagiging dahilan ng iba kung ikatwirang si Hesus ay nagagalit din daw. Ito’y para pagbigyan din marahil ang galit ng iba. Subalit iba ang galit ni Hesus. Ito’y nasa tama. Wala itong halong paghuhusga na walang hustisya o masama at tunay na para sa nakabubuti. Samakatuwid, ito’y ang galit na walang sala. Maari tayong magalit ng walang pagkakasala kung hindi ito dahil sa pagmamataas na natutuwa tayong tayo ang tama at mali ang iba. Maari ring kapag hindi tayo naghuhusga na base lamang sa sarili nating isip na kahit gaano pa katalino ay maaring magkamali. Maari ring kapag gusto natin na ang gusto natin ang masunod agad-agad nang wala nang puwang para sa awa ng iba. Hindi ganito si Hesus sapagkat ang paghuhusga Niya ay nasa tuwid.

Kaya naman tayo, mga kapatid, nasa kalagitnaan ng panahon ng Kuwaresma ay dapat na patuloy na mag-ingat at magsiyasat ng ating mga puso. Bago natin gawin ang mga bagay at sabihin ang mga salita, ugaliin nating manalangin. Hindi lamang ito para sa mga pari o relihiyoso kundi para sa ating lahat. Ilang beses bang tayo’y nagkakasala dahil sa galit dahil hindi tayo nag-iisip kung tama o mali ang ating paghuhusga? Ilang beses bang tayo’y nagkakasala sa pag-aakalang tayo ang tama, iyon pala ang isipan natin ang hindi nakakaunawa sa malawak na karunungan ng Diyos na may awa?

Ngunit kung sigurado tayong wala tayong sala sa pagkagalit natin, ito’y para sa ikabubuti ng marami at hindi rin tayo nagkakasala sa proseso. Ito’y magpapadalisay sa atin at sa Simbahan ng Diyos, pati na rin sa ibang taong nangangailangang marinig ang kanilang pagkakamali upang sila ay mabago ng Diyos.

PAALALA: Sa araw ng Linggo ay magsimba po tayo. Narito po ang oras ng mga Banal na Misa sa ating Parokya: 5:00 AM, 6:30 AM, 8:00 AM, 9:30 AM, 11:30 AM, 4:00 PM, 5:15 PM, at 6:30. Ito ay ating Banal na Obligasyon. Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Nuestra Señora delos Desamparados.

MISA DE GRACIA, ISINAGAWA SA ANTIPOLO CATHEDRAL

Fri, 01 Mar 2024 13:08:32 GMT

Isang buwan matapos ang makasaysayang pagdedeklara sa Antipolo Cathedral bilang Pandaigdigang Dambana ng Mahal na Birhen ng Kapayapaan at Mabuting Paglalakbay ay isininagawa nitong Lunes, Pebrero 26, ang isang Misa de Gracia o Misa Pasasalamat. Pinamunuan ito ni Lubhang Kagalang-galang Salvatore "Rino" Fisichella, D.D., ang Pro-Prefect ng Section for Fundamental Questions regarding Evangelization in the World sa ilalim ng Dicastery for Evangelization. Nakiisa rin sa pagdiriwang ang Papal Nuncio na si Archbishop Charles John Brown, D.D., kasama ang mga obispo mula sa iba't ibang diyosesis.

Lalong naging espesyal ang Misa de Gracia sapagkat ipinagkaloob ni Papa Francisco sa Birhen ng Antipolo ang isang Rosa d' Oro o Gintong Rosas. Ito ang pinakamataas na pagpaparangal o regalo ng Santo Papa sa isang simbahan. Ang Pandaigdigang Dambana ng Mahal na Birhen ng Kapayapaan at Mabuting Paglalakbay ay ang unang Marian Shrine sa Asya na nakatanggap ng Rosa d' Oro.

Upang ihanda ang mga mananampalataya sa Misa de Gracia ay nagkaroon muna ng Triduum Masses. Ang unang araw ng triduo ay dinaluhan ng mga kabataang kasapi ng Ministry for Youth Affairs, Vocation Ministry, Altar Servers Minsitry, mga mag-aaral mula sa Catholic Schools ng diyosesis, at mga kasapi ng Social Communications and Mass Media. Nakiisa sa nasabing pagdiriwang ang mga miyembro ng Social Communications Ministry ng OLA.

Sa mensahe ng pasasalamat ni Bishop Ruperto C. Santos, D.D., Obispo ng Antipolo, hinikayat niya ang mga mananampalataya at deboto ng Mahal na Birhen na mamukadkad ang Gintong Rosas at maging kilos ng pag-ibig at awa sa mga taong nangangailangan.

“LIWANAG NI HESUS” | Ikalawang Linggo ng Apatnapung Araw na Paghahanda

Sat, 24 Feb 2024 13:14:30 GMT

Kung sasabihin nating tayo’y nasa liwanag ng Diyos, ang lahat dapat sa atin - ang mga iniisip, sinasabi at ginagawa natin ay payapa, tama at mabuti.

Pebrero 25, 2024.

MABUTING BALITA
Marcos 9, 2-10

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon: Umakyat si Hesus sa isang mataas na bundok. Wala siyang isinama kundi sina Pedro, Santiago at Juan. Samantalang sila’y naroon, nakita nilang nagbagong-anyo si Hesus, nagningning ang kanyang kasuutan na naging puting-puti, anupa’t walang sinumang makapagpapaputi nang gayun. At nakita ng tatlong alagad si Moises at si Elias, na nakikipag-usap kay Hesus. Sinabi ni Pedro kay Hesus, “Guro, mabuti pa’y dumito na tayo. Gagawa po kami ng tatlong kubol: isa sa inyo, isa kay Moises at isa kay Elias.” Hindi nalalaman ni Pedro ang kanyang sinasabi sapagkat masyado ang takot niya at ng kanyang mga kasama. At nililiman sila ng isang alapaap at mula rito’y may tinig na nagsabi, “Ito ang minamahal kong Anak. Pakinggan ninyo siya!” Pagdaka, tumingin ang mga alagad sa paligid nila at nakitang wala na silang kasama roon kundi si Hesus.

Habang bumababa sila sa bundok ay mahigpit na itinagubilin sa kanila ni Hesus: “Huwag ninyong sasabihin kaninuman ang inyong nakita hangga’t hindi muling nabubuhay ang Anak ng Tao.” Sinunod nila ang tagubiling ito, ngunit sila-sila’y nagtanungan kung ano ang kahulugan ng sinabi niyang muling pagkabuhay.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Nasaksihan natin sa ebanghelyo ang Pagliliwanag sa Bagong Anyo ng Panginoon. Sa Ingles, ang tawag po rito ay “Transfiguration of the Lord” at ang pista nito ay ipinagdiriwang tuwing ika-6 ng Agosto. Bakit natin ito pagninilayan ngayong Ikalawang Linggo ng Kuwaresma? Ang mga tagpong ito ay nangyari bago ang pagpapakasakit at pagkamatay ni Hesus. Nais ng Panginoon na bigyan ng lakas ng loob ang mga alagad para sa darating na sasapitin ni Hesus na pagkamatay sa Krus.

Kaya naman ang pagbabagong-anyo ni Hesus ay kasama rin sa Misteryo ng Liwanag sa Santo Rosaryo. Dito ipinapakita at pinatutunayan mismo ng Diyos na si Hesus ay Kanyang Anak at dapat tayong makinig sa Kanya. Ang sinumang makinig sa Salita ng Diyos at magsabuhay nito ang siyang magkakaroon ng liwanag sa kanyang kalooban at buhay. Ano ba ang liwanag? Kapag mayroon tayong pinagdaraanang problema, tila ito ang dilim. Ang pamumuhay sa kasalanan ay karanasan din ng dilim. Walang gustong mahayag na siya’y nagkakasala. Ito’y ginagawa ng patago – pagsisinungaling, pagnanakaw, paninirang puri at pakikiapid. Lahat ng ito at iba pang kasalanan ay sa kadiliman.

Subalit kung sasabihin nating tayo’y nasa liwanag ng Diyos, ang lahat dapat sa atin - ang mga iniisip, sinasabi at ginagawa natin ay payapa, tama at mabuti. Wala tayong dapat na itinatago sa ating konsensiya o kinukubli sa Diyos o anumang atraso sa kapwang pinagpapatuloy at pinababayaan lamang natin. Kahit may Krus pa na kaakibat ang paggawa at pagtatanggol sa mabuti, may kapanatagan naman ng loob na sa Diyos lamang makukuha. Mararanasan lamang natin ito kung tunay tayong magpapakababa sa harapan ng Diyos upang magsuri ng ating mga sarili at tingnan kung saan tayo nagkulang sa Kanya at sa kapwa.

Ito na ang panahon ng ating pagbabago. Inaanyayahan tayo ng Diyos na mamuhay sa liwanag ng ebanghelyo. Gamitin natin ang ating isip at lakas ng kalooban upang humingi ng gabay ng Espiritu Santo na malaman ang lahat ng ating kahinaan at kasalanan. Hilingin nating baguhin tayo ng Diyos at tunay na maging mabunga ang Panahon ng Kuwaresma para sa atin. Maari tayong gumamit ng gabay sa kumpisal at taos pusong gawin ito. Magsimba na tayo tuwing Linggo at hindi lang tuwing may okasyon. Ito’y banal na araw ng obligasyon.

Tandaan natin na ang lahat ng pagpapala at pamumuhay ng tuwid ay magsisimula sa ating pagsisimba - sa pagtanggap ng Banal na Katawan at Dugo ni Hesus na inialay para sa ating lahat. Si Hesus mismo sa Banal na Eukaristiya ang ating Liwanag. Siya ang ating pananggalang laban sa tukso upang gumawa ng mabuti at makabangon muli mula sa ating mga pagkukulang at pagkakasala.

KAPISTAHAN NG LUKLUKAN NI SAN PEDRO | Pebrero 22

Thu, 22 Feb 2024 02:56:00 GMT

Bagaman isa siyang taong may kahinaan, pabigla-bigla, at madaling matangay ng emosyon, mayroon siyang natatanging pananamapalataya kay Hesus.

Bakit ipinagdiriwang ngayon ang Kapistahan ng “Upuan” ni San Pedro? Sa wikang Ingles ay ang tawag po sa pista ngayon ay “Feast of the Chair of St. Peter”. Hindi naman literal na upuan ang ipinagdiriwang ngayon kundi ang kapangyarihan o awtoridad ni San Pedro na ibinigay sa kanya ni Hesus. Si San Pedro ang kauna-unahang Santo Papa ng Simbahang Katolika. Mayroong hindi napuputol na linya ng pagsusunud-sunod ng mga Santo Papa mula kay San Pedro hanggang sa kasalukuyang kinatawan ni Kristo (Vicar of Christ) na si Papa Francisco.

Sa ebanghelyo natin ngayon, natunghayan nating nagtanong si Hesus kay Pedro kung sino Siya. Si Pedro ang sumagot at ang sabi niya, “Kayo po ang Kristo, ang Anak ng Diyos na Buhay.” Kilala ni San Pedro si Hesus. Bagaman isa siyang taong may kahinaan, pabigla-bigla, at madaling matangay ng emosyon, mayroon siyang natatanging pananamapalataya kay Hesus. Kaya nga nung siya’y nagkasala at itinanggi niya si Hesus ay nagbalik-loob siya at natanggap pa rin ang pangako ng Panginoon. Hanggang sa dulo ng kanyang buhay, pinatunayan niyang siya’y naging matapat na alipin ng Diyos sa pagpako sa kanya sa baligtad na Krus.

Si Pedro ang batong pundasyon ng Simbahan. Niloob ng Diyos na magkaroon ng sariling pamahalaan ang Simbahan at maayos ito. Ang mga pari natin ay inoordinahan ng mga obispong ang pagsusunud-sunod ay mula pa sa hanay ng labindalawang apostol ni Hesus. Ang Simbahang Katolika ang tunay na Simbahan. Hindi man perpekto, dahil tao ring may kahinaan ang ating mga pastol, ang mahalaga ay pinili sila ng Diyos upang mamuno at gumabay sa atin.

Bilang mga taga-sunod at miyembro ng Simbahan, tungkulin naman nating alagaan sila sa pananalangin. Hindi nila kailangan ng matitinding kritisismong hindi pinag-isipan at hindi pinagdasalan kung ito ay tama o mali, kung mabuti o hindi at kung galing sa Diyos o hindi. Ang mahalagang unang gawin ay ang mahalin sila at ipanalangin. Lahat ng ating aksiyon, kahit ang pagtatama man kung talagang kailangan, ay dapat nagmumula sa banayad, payapa at nagmamahal na puso. Hindi sa galit o istorbong pusong madaling bulungan ng demonyo kung anong sasabihin dahil ito’y hitik sa emosyon.

Ipanalangin natin ang ating Santo Papa na si Francisco, mga obispo at ang tanang kaparian hindi lang ngayong araw na ito kundi sa araw-araw ng ating buhay. Tayo’y nakakatanggap ng malalaking pagpapala at panalangin mula sa kanila, tayo rin ay dapat magbigay.

“TUNAY NA PAGSISISI” | Unang Linggo ng Apatnapung Araw na Paghahanda

Sat, 17 Feb 2024 12:49:10 GMT

“Pagsisihan at talikdan ang mga kasalanan”. Ito ang buod ng Kuwaresma. Ito rin ang dapat nating ginagawa bilang paghahanda sa darating na Semana Santa.

Pebrero 18, 2024.

MABUTING BALITA
Marcos 1, 12-15

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, si Hesus ay agad pinapunta ng Espiritu sa ilang. Nanatili siya roon ng apatnapung araw, na tinutukso ni Satanas. Maiilap na hayop ang naroon ngunit si Hesus ay pinaglilingkuran ng mga anghel.

Pagkatapos dakpin si Juan, si Hesus ay nagtungo sa Galilea at ipinangaral ang Mabuting Balitang mula sa Diyos: “Dumating na ang takdang panahon, at malapit na ang paghahari ng Diyos! Pagsisihan ninyo’t talikdan ang inyong mga kasalanan at maniwala kayo sa Mabuting Balita ito.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ano ba ang tunay na nakalulugod sa Diyos? Hindi Siya tulad ng tao na natutuwa sa saglit na katanyagan. Ang totoo’y halos lahat tayo ay makakalimutan pagtapos mamatay sa pagdaan ng mga henerasyon. Hindi Siya tulad nating mga nilalang sa lupa na namamangha sa edukasyon, talento, abilidad at ganda ng mukha o pangangatawan. Iisa lang ang tinitingnan ng Diyos – ang kalooban ng tao.

Ang mahalaga sa Diyos ay ang pusong nagsisisi at mapagkumbaba dahil ito lang ang pusong mayroong puwang para sa Kanya. Tayo ay nilikha ng Diyos para sa Diyos. May plano Siya para sa atin. Kaya nagiging miserable ang tao dahil puro plano niya ang gustong matupad sa kanyang buhay. Dapat tayong magtanong kung sino tayo sa mata ng Diyos at kung ano ang Kanyang plano para sa atin. Dito tayo magiging panatag, buo at payapa.

Hindi natin ito madidiskubre kung hindi tayo babalik sa Diyos. Malalaman lang natin ang kalooban Niya kung tayo’y mananalangin at magsisisi sa ating mga kasalanan at pagkukulang. Magkumpisal tayo at magsimba. Sikapin nating gawin ang resolusyon upang huwag magkasala sa tulong ng Diyos, gaano man ito kahirap at madapa man tayo nang paulit-ulit.

Ang pusong malinis ang pinakikinggan ng Diyos. Magkaroon man siya ng pagsubok ay madali siyang makatatayo. Ang pusong nagsisisi at mababa ang loob ay malapit sa Diyos, hindi ang isang taong nagmamalaking siya ang magaling sa kanyang buhay. Ito ang panahon upang tayo’y manalangin at magsisi habang tayo ay may oras pa.

PANALANGIN, PAG-AAYUNO AT PAGBIBIGAY NG LIMOS

Wed, 14 Feb 2024 13:25:14 GMT

Mga Gawain Para sa Kuwaresma | Ang Kuwaresma ay panahon sa Simbahan kung saan hinahanda natin ang ating puso at kaluluwa sa paggunita sa pagdurusa at kamatayan patungo sa muling pagkabuhay ng ating Panginoong Hesukristo.

Pebrero 15, 2024.

Matapos ang pagdiriwang ng Pasko at Bagong taon, tila hindi na natin namamalayan ang pagdaan ng mga araw at ngayon ay Miyerkules ng Abo na, ang simula ng Kuwaresma. Nakapaghanda na ba tayo para sa bagong panahon na ito? Alam na ba natin ang ating gagawin? Ang Kuwaresma ay panahon sa Simbahan kung saan hinahanda natin ang ating puso at kaluluwa sa paggunita sa pagdurusa at kamatayan patungo sa muling pagkabuhay ng ating Panginoong Hesukristo.

Pinili ng ating Panginoong Hesus na tanggapin ang Krus dahil sa Kanyang pagmamahal sa atin. Sa pamamagitan ng Kanyang sakripisyo, natanggap natin ang kapatawaran ng ating mga kasalanan at nagkaroon tayo ng pag-asa para makamit ang buhay na walang hanggan. Ito ang layunin ng Kuwaresma: ang magsisi tayo sa ating mga kasalanan, lumago sa ating pananampalataya at lalong mapalapit sa ating Diyos. Dahil dito, mahalaga na pagnilayan natin kung paano tayo makapaghanda sa tatlong aspeto na ating ilalahad sa artikulong ito.

1. Panalangin

Upang maihanda natin ang ating puso para sa Kuwaresma, napakahalaga na mayroon tayong oras na binibigay sa Diyos upang magdasal. Noong si Kristo ay nasa Getsemani, hinanda Niya ang Kanyang Sarili sa mararanasan Niyang pagdurusa sa pamamagitan ng panalangin. Napakahalaga para sa ating mga Katoliko ang magdasal araw-araw sapagkat ito ay ang oras kung kailan nakikipag-usap tayo sa Diyos.

Para sa Kuwaresma, makakatulong ang "Daan ng Krus." Sa debosyon na ito, tayo ay nagdarasal at nagninilay sa labing-apat (14) na istasyon at nakikibahahagi tayo sa sa pagdurusa at kamatayan ni Hesus. Makakatulong din kung tayo ay magdadasal ng rosaryo araw-araw, lalo na ang mga “Misteryo ng Hapis.” Bukod pa rito, makakatulong ang pagninilay sa ating mga nagawang kasalanan bilang paghahanda para sa sakramento ng kumpisal. Dito ay maipapakita natin ang pagsisisi at pagtalikod sa ating mga pagkakasala at pagkukulang sa Panginoon.

2. Pag-aayuno

Makikiisa tayo sa sakripisyo ni Hesus kung tayo mismo ay handang magsakripisyo, lalo na sa pamamagitan ng pag-aayuno. Ang mga Katoliko na walang malubhang sakit na makakabalakid mula sa edad na 18 hanggang 59 ay obligado mag-ayuno sa Miyerkules ng Abo at Biyernes Santo. Isang buong pagkain (one full meal) lamang at dalawa pang maliit na pagkain (two smaller meals) na hindi tutumbas sa isang pagkain ang dapat nating gawin. Ang mga Katoliko na may edad 14 pataas, tayong lahat ay obligado na umiwas sa pagkain ng karne tulad ng baboy, manok at iba pang tulad nito habang maaari tayong kumain ng isda at mga lamang dagat. Maisasagawa natin ito sa ganitong araw at lahat ng Biyernes ng Kuwaresma

Maaari rin tayong mag-alay sa Diyos ng iba’t iba pang mga sakripisyo. Halimbawa, kung may isang tao na gumagamit ng kanyang cellphone at social media sa loob ng maraming oras, maaari niya itong bawasan sa panahon ng Kuwaresma. Maaari ring iwasan ang pagkain ng ilang pagkaing matatamis. Ang kahalagahan ng pag-aayuno at mga sakripisyo ay upang higit mapalapit tayo sa ating Panginoon at magkaroon ng lakas na harapin ang iba’t ibang tukso, bukod pa sa maiaalay natin ang mga ito para sa kaligtasan ng mga tao.

3. Pagbibigay ng Limos o Tulong

Ngayong Kuwaresma, inaasahan din sa atin ang makatulong sa mga nangangailangan. Tayo ay makakapagbahagi ng pera, pagkain at kagamitan sa mga nakikita natin na mahirap. Isa rin sa maaari nating gawin ay makiisa sa mga grupo sa Simbahan sa pamamagitan ng donasyon at pagboboluntaryo upang mapalaganap natin ang pag-ibig ng Diyos sa kanila. Ang pagbibigay natin sa ating kapwa ay hindi lamang limitado sa ating pera, pagkain at gamit. Maipapakita rin natin ito sa pagbabahagi ng ating talento, oras at serbisyo.

Konektado rin ang mga sakripisyo na ginagawa natin sa ating pagbibigay sa kapwa. Ang mga pera na hindi natin ginastos ay maibibigay natin sa iba. Ang mga pagkaing hindi natin kinain o binili ay maaari nating ibahagi sa mga nagugutom. Ang sakripisyo para bawasan ang oras na gumala para sa pansarili ay magagamit para ibigay ang oras sa pagsali sa iba’t ibang aktibidad sa Simbahan. Ang ating pananampalataya ay dapat may kaakibat na gawa.

Ang matagumpay na Kuwaresma ay hindi nasusukat sa mga gawa lamang kundi kung paano tayo lumalago sa ating pagmamahal sa Diyos. Hindi madali ang mga sakripisyo na ating gagawin sa panahong ito, ngunit kung tayo ay nagtitiwala kay Hesus, matatanggap natin ang lakas na nagmumula sa Kanya. Magagawa nating harapin lahat ng pagsubok at problema sapagkat kasama natin ang Panginoon na inalay ang Kanyang buhay sa Krus dahil sa Kanyang walang hanggang pag-ibig. Sa pamamagitan nito, tayo ay makakaranas ng pagbabago sa ating buhay dahil kasama natin si Hesukristo, hindi lamang sa Kanyang kamatayan kundi pati na rin sa Kanyang muling pagkabuhay.

PAGHAHANDANG KAILANGAN | Miyerkules ng Abo

Wed, 14 Feb 2024 10:30:36 GMT

Laging sinasabi ng mundo na masanay dapat tayong sundin ang sarili nating kagustuhan - kung ano ang gustong kainin at gustong gawin. Ang pagpigil nito ay isang sakripisyo na maituturing para sa Diyos kung ginagawa nang may pagmamahal.

MABUTING BALITA
Mateo 6, 1-6. 16-18

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Pag-ingatan ninyo na huwag maging pakitang-tao lamang ang paggawa ninyo ng mabuti. Kapag ganyan ang ginawa ninyo, wala kayong matatamong gantimpala buhat sa inyong Amang nasa langit.

“Kaya nga, kapag naglilimos ka, huwag mo nang ipagmakaingay ito, katulad ng ginagawa ng mga mapagpaimbabaw doon sa sinagoga at sa mga lansangan. Ginagawa nila ito upang purihin sila ng mga tao. Sinasabi ko sa inyo: tinanggap na nila ang kanilang gantimpala. Ngunit kung naglilimos ka, huwag mo nang ipaalam ito kahit sa iyong pinakamatalik na kaibigan upang malihim ang iyong paglilimos. At gagantihin ka ng iyong Amang nakakikita ng kabutihang ginagawa mo nang lihim.

“At kapag nananalangin kayo, huwag kayong tumulad sa mga mapagpaimbabaw. Mahilig silang manalangin nang patayo sa mga sinagoga at sa mga panulukang-daan, upang makita ng mga tao. Sinasabi ko sa inyo: tinanggap na nila ang kanilang gantimpala. Ngunit kapag mananalangin ka, pumasok ka sa iyong silid at isara mo ang pinto. Saka ka manalangin sa iyong Amang hindi mo nakikita, at gagantihin ka ng iyong Amang nakakikita ng kabutihang ginagawa mo nang lihim.

“Kapag nag-aayuno kayo, huwag kayong magmukhang malungkot, tulad ng mga mapagpaimbabaw. Hindi sila nag-aayos upang malaman ng mga tao na sila’y nag-aayuno. Sinasabi ko sa inyo: tinanggap na nila ang kanilang gantimpala. Kapag ikaw ay nag-aayuno, mag-ayos ka ng buhok at maghilamos upang huwag mapansin ng mga tao na nag-aayuno ka. Ang iyong Amang hindi mo nakikita ang siya lamang nakaaalam nito. Siya, na nakakikita ng kabutihang ginagawa mo ng lihim, ang gaganti sa iyo.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay :

Ngayon na ang simula ng Kuwaresma o “Lenten Season”. 40 araw (hindi kasama ang araw ng Linggo sa bilang) para sa pananalangin, pag-aayuno at pagbibigay ng limos. Ito ang panahon upang mas ituon ang ating oras at atensyon sa Diyos. Sa dami ng oras na ginugugol sa maraming bagay sa mundo, binibigyan tayo ng Simbahan ng 40 araw hanggang Miyerkules Santo upang suriin ang sarili, pagsisihan at talikdan ang ating mga kasalanan. Ito ay panahon ng paglilinis. Kapag tayo’y nag-aayuno at umiiwas sa pagkain ng karne, nagiging mas malakas tayo sa espirituwal na paraan. Sa disiplinang ito, nagiging kontrolado natin ang pita ng laman, mas makakalaban tayo sa tukso o pagnanais na gumawa o magsalita ng masama. Laging sinasabi ng mundo na masanay dapat tayong sundin ang sarili nating kagustuhan - kung ano ang gustong kainin at gustong gawin. Ang pagpigil nito ay isang sakripisyo na maituturing para sa Diyos kung ginagawa nang may pagmamahal.

Ang pagtitimpi at pagpapasensiya sa kahinaan ng iba ay maari ring maging pag-aayuno. Bukod sa pag-aayuno sa pagkain, magpigil tayo ng mga masasamang gawain natin. Kung mahilig tayong mamintas at maghusga ng kapwa, gawin natin itong sakripisyo sa Diyos at sikaping pigilin ang sarili sa tulong Niya. Tiyak malilinis tayo sa ating mga kasalanan lalo kung sasamahan natin ito ng tama at sinserong pagkukumpisal. Papatawarin tayo ng Diyos sa ating mga nagawa sa Kanya at sa kapwa at lalong pagpapalain sa ating buhay.

Ang pagpapatawad ay isa ring magandang gawain ngayong Kuwaresma. Gusto nating mapatawad tayo ng Diyos, magpatawad din po tayo. Kailangang makita natin kung gaano tayo kahina at kamakasalanan. Makakatulong ito upang tayo ay makapagpatawad sa mga nagawa sa atin ng iba. Mas magiging mababa ang ating loob at malapit sa katotohanang lahat ng mabuti sa atin ay mula sa Diyos. Ito ang pusong kalugud-lugod sa Kanya.

Magkawanggawa tayo mula sa mga natipid natin sa sariling pagkain dahil sa pag-aayuno. Magbigay tayo sa mga nagugutom at sa sinumang nanghihingi sa atin. Huwag nating husgahan ang mahihirap. Tiyak patatawarin din tayo ng Diyos at magiging kalugud-lugod sa Kanya lalo’t kung ginagawa natin ito nang walang nakakakita at hindi pinapalakpakan ni pinasasalamatan.

Sa huli, hindi natin magagawa ang alinman sa mga ito ng walang panalangin. Pananalangin, pag-aayuno at pagbibigay ng limos ang tatlong haligi ng panahon ng Kuwaresma na dapat nating gawin sa loob ng apatnapung araw na ito. Bakit hindi natin bawasan ang sobra-sobrang panahon sa social media at panonood ng mga katatawanan upang magbasa at magnilay sa Bibliya? Bakit hindi natin bawasan ang iba pang aktibidad sa buhay na hindi naman kailangan upang mas magbigay ng panahon na makipag-usap sa Diyos, puso sa puso?

Maiksi lamang ang buhay at nawa’y makasigurado tayong naghahanda tayo sa dapat paghandaan sa kabila ng maraming iniintindi sa buhay. Ang dapat pinaghahandaan ay ang permanenteng buhay natin sa Langit. Bukod sa pagkaing para sa katawan, huwag na huwag nating kalilimutang pakainin ang ating kaluluwa sa Banal na Eukaristiya at Salita ng Diyos. Tandaan nating dapat nating pagandahin at papaliguan ang ating kaluluwa sa sakramento ng Kumpisal. Huwag sanang puro panlabas ang atupagin natin dahil Diyos ang nakakakita kung gaano kalinis o karumi ang ating kaluluwa. Siya ang maghuhusga sa atin pagdating ng araw.

Ngayong Miyerkules ng Abo, bilang mga Katoliko ay obligado tayong huwag kumain ng karne at mag-ayuno. Isang pagkain lamang at dalawa pang maliliit na pagkain na hindi tutumbas sa isang pagkain (full meal) ang dapat. Ang karne tulad ng baboy, manok, baka at iba pang tulad nito ay bawal subalit maaring kumain ng isda at mga lamang dagat. Ang liban lang sa pag-aayuno ay edad 60 pataas subalit lahat ay hindi dapat kumain ng karne mula edad 14 pataas. Ialay natin ang sakripisyong ito para sa Diyos at para sa kaligtasan ng ating mga kaluluwa. Walang imposibleng gawin kapag tayo’y tunay na umiibig sa Diyos. Kung umiibig tayo sa Kanya, nanaisin natin Siyang samahan sa pag-alaala sa Kanyang pagpapakasakit sa loob ng mga banal na araw na ito.

FEBRUARY 14 IS VALENTINE'S DAY: A DAY OF LOVE AND SACRIFICE

Tue, 13 Feb 2024 13:40:57 GMT

Ang ating pag-aayuno at pag-iwas ng pagkain ng karne bukas ay isang sakripisyo at pakikibahagi sa pagpapakasakit ng Diyos. Inihahanda nito ang ating sarili upang mas makapagbigay ng oras sa pananalangin, pagsasakripisyo at pagkakawanggawa na dapat ay gawain natin hanggang sa makarating sa Semana Santa.

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

KUWARESMA NA! Dalhin Natin ang mga Bata sa Simbahan

Tue, 13 Feb 2024 13:10:29 GMT

Paalaala Para Maging Kapakipakinabang ang 40 Araw ng Kuwaresma

Pebrero 13, 2024

Bukas sa Miyerkules ng Abo ay simula na ng tinatawag nating "Lenten Season" o Kuwaresma. Ang pananampalatayang totoo ay nagsisimula sa pagka-musmos pa lamang. Isang malaking pagkakamali kung ipagkakait ng mga magulang sa anak ang pagkakatong maturuan sila ng pananalig sa Diyos at tamang pagsamba sa Kanya kung hahayaan natin silang magcellphone at maging abala sa gadget sa loob ng simbahan. Tiyak kung tuturuan sila ng tungkol sa Diyos, kung sino Siya at ano ang dapat gawin sa loob ng tahanan Niya ay susunod sila kahit hindi pa man nila lubos na maintindihan. Paglaon ay lalaki rin sila at magkakaroon ng pang-unawang mula sa Diyos. Ang mahalaga ay sinanay sila ng mga magulang hindi sa mali kundi sa tama. Tutulungan tayo ng Diyos na makilala Siya ng mga bata sa kanilang paglaki.

Dalhin natin ang mga bata sa simbahan. Magsimba tayo kasama ng ating mga anak at ipaliwanag sa kanila na si Hesus ay naroroon mismo sa Banal na Sakramento, dugo at katawan.

Turuan natin sila ng mga bagay na tungkol sa Diyos at Banal na Eukaristiya. Hindi lang sekular na edukasyon kundi tunay na pagkilala sa Diyos at pagtanggap ng mga sakramento sa simbahan ang pinakamahalagang pamana ng mga magulang sa anak. Turuan natin silang magdasal at ng tamang pag-aasal ayon sa kanilang edad lalo kung sila'y nakakaintindi na ng mga simpleng panuntunan. Ito ang pagsunod at pagtanggap sa Diyos na magliligtas ng kanilang kaluluwa pagdating ng panahong kailangang kailangan nila.

ANO ANG MIYERKULES NG ABO?

Tue, 13 Feb 2024 07:41:58 GMT

Ang paglalagay ng abo sa ating mga noo ay kadalasang sinasamahan ng mga salitang "Alalahanin mo na ikaw ay alabok, at sa alabok ka babalik".

Pebrero 12, 2024

Ngayong taon, ang Miyerkules ng Abo ay natapat sa ika-14 ng Pebrero, Araw ng mga Puso. Ang Miyerkules ng Abo ay isang Banal na araw ng pananalangin, pag-aayuno, at pagsisisi. Minarkahan ito bilang simula ng Kuwaresma, ito ay isang panahon kung saan sa loob ng apatnapung araw, tayo ay nagsasakripisyo. Humahantong ito sa Pasko ng Muling Pagkabuhay.

Ang Miyerkules ng Abo o "Ash Wednesday" ay ang paglalagay ng abo sa noo ng mga mananampalataya na hugis Krus. Ang Krus ay tanda ng ating kaligtasan at ang dakilang pagmamahal ng Diyos sa atin. Ang mga abo ay karaniwang nakukuha sa pamamagitan ng pagsusunog ng palaspas na binasbasan noong nakaraang taon. Binasbasan ito sa araw ng Linggo ng Palaspas.

Ang paglalagay ng abo sa ating mga noo ay kadalasang sinasamahan ng mga salitang "Alalahanin mo na ikaw ay alabok, at sa alabok ka babalik". Nagpapaalala ito sa atin na tayo ay makasalanan at babalik din sa alabok balang-araw (Gen. 3:19). Maraming mga Kristiyano ang nag-aayuno at itinatakwil ang kanilang mga sarili sa panahon ng Kuwaresma. Isa itong paraan ng pagbabalik-loob at paghingi ng tawad sa Diyos.

Kapag tayo'y lumalapit upang tumanggap ng abo sa ating mga noo, sinasabi natin na tayo ay nagsisisi sa ating mga kasalanan at nais nating gamitin ang panahon ng Kuwaresma upang itama ang ating mga pagkakamali. Sinasabi rin natin na nais nating talikuran ang ating mga kasalanan at kontrolin ang ating mga pagnanasa sa mundo ngayong Kuwaresma.

Ano ang dapat gawin sa araw ng Miyerkules ng Abo?

Ang Miyerkules ng Abo ay isang araw ng obligasyon para sa pag-aayuno at pangingilin (Fasting and Abstinence). Ginagawa ang pag-aayuno ng mga mananampalatayang nasa gulang na 18-59. Ang pag-aayuno ay pagkain lamang ng isang buong pagkain (one full meal) o dalawang mas maliit na pagkain (two smaller meals). Maliban kung ikaw ay may sakit, buntis at may mabigat na trabaho subalit ang lahat ay dapat hindi kakain ng karne: baboy, baka, manok at iba pang tulad nito. Ang isda at lamang dagat ay hindi kasali sa mga bawal.

Ginagawa ang pangingilin ng mga nasa gulang 14 pataas. Ang pangingilin o abstinence ay hindi lamang patungkol sa pagkain. Maraming mga Kristiyano ang umiiwas sa mga materyal na bagay at iba pang mga nakasanayang gawin para mas magbigay ng oras sa pananalangin.

Kasama rin sa gawain sa araw na ito ang pagbabahagi natin sa mga nangangailangan (almsgiving) at ang pananalangin (prayer). Ang Miyerkules ng Abo at ang Biyernes Santo ay isang pandaigdigang araw ng pag-aayuno at pangingilin. Tuwing Biyernes naman sa loob Kuwaresma, tayo ay dapat na magsakripisyo at hindi kumain ng karne. Kung hindi natin ito magagawa ay maari tayong gumawa ng kapalit na kawang-gawa. Sa Biyernes Santo lamang hindi maaring palitan ng kahit ano ang hindi pagkain ng karne.

Tandaan, gawin natin ang lahat ng ito nang lihim at mula sa puso. Sa paggawa natin ng kabutihan, pag-ingatan nating hindi ito pakitang-tao (Mateo 6:1-7).

Sa ating pagpasok sa panahon ng Kuwaresma, tayo ay inaanyayahang magbalik-loob sa Diyos. Sa pagtutok natin sa apatnapung araw ng panalangin, pag-aayuno, at pagbibigay ng limos, inihahanda natin ang ating mga sarili sa Pasko ng Pagkabuhay. Ating sundan ang yapak ng ating Panginoon upang tayo ay maging karapat-dapat na makasama Niya sa Langit.

KATEKESIS SA PAGSUSUNOG NG LUMANG PALASPAS (SILAB-SALA)

Mon, 12 Feb 2024 05:28:42 GMT

Habang sinusunog ang mga palaspas at unti-unti itong nagiging abo, tandaan natin na sa abo rin tayo babalik.

Pebrero 12, 2024

May mga ibang Parokya na gumagawa nito kapag Linggo o Lunes ngunit mas madalas pa rin itong ginagawa tuwing Martes, ang huling araw sa Karaniwang Panahon bago mag-Kuwaresma o Lenten Season. 40 araw ang itinatagal ng panahon ng Kuwaresma para sa pananalangin, pagbibigay ng limos at pag-aayuno. Bilang tayo ang Simbahan na katawan ni Kristo, tungkulin nating samahan ang Panginoon hindi lamang sa panahong puro kasiyahan (Panahon ng Kapaskuhan), kundi lalo sa panahong kailangan nating magsakripisyo at manalangin para sa ikaliligtas ng ating kaluluwa at ng iba. Kaisa natin si Kristo sa Kanyang pagpapakasakit at ito’y maiaalay natin hindi lamang para sa atin, kundi para sa ating mga mahal sa buhay at sa buong mundo.

Habang sinusunog ang mga palaspas at unti-unti itong nagiging abo, tandaan natin na sa abo rin tayo babalik. Ang buhay natin sa mundo ay saglit lamang at dapat nating suriin ang sarili at tanungin, “Anu-ano ang mga bagay na nakakabalakid sa aking relasyon sa Diyos?” Ang buod ng buhay ay ang makipagkaisa sa Diyos sa ating puso, pamumuhay at kaluluwa upang maging handa tayong makapasok sa Langit kapag dumating ang araw. Tandaang ang bawat isa ay mayroong paghuhusgang daraanan.

Sa huli ay tatanungin ng Diyos kung ano ang mga mabubuting ginawa natin sa buhay lalo na sa ating mga kapatid na nangangailangan. Hindi Niya tatanungin kung ilang diploma ang mayroon tayo at kung ilan ang ating mamahaling sasakyan. Ang mga ito’y sa mata lamang ng tao mahalaga ngunit iba tumingin ang Diyos. Kalugud-lugod para sa Diyos ang pusong nagsisisi at inaamin ang kanyang mga kahinaan at kasalanan sa Kanya. Kaya naman sa ating pagsusuri ng sarili, dapat nating malaman sa pamamagitan ng Espiritu Santo, ang mga kasalanan natin na mahirap mang iwanan ay gusto ng Diyos na ating talikdan, mga ugaling nakasanayan ngunit mali o may ikabubuti pa, mga hinanakit, sama ng loob at poot na dapat ay mawala at mahilom ng Diyos. Lahat ito ay kayang linisin at ayusin ng Diyos. Ang Kuwaresma ang pinakatamang panahon upang ipabago natin sa Diyos ang ating puso at buhay. Gawin natin ang tatlong haligi ng panahon ng Kuwaresma – ang pananalangin, pag-aayuno at pagbibigay ng limos.

Gawin natin ito nang taimtim at sa abot ng ating makakaya. Dumalo tayo sa Banal na Misa, magkumpisal at humingi ng grasya ng Diyos upang maging mabunga ang panahong ito para sa atin hanggang Semana Santa. Ang abo ay tanda ng pagsisisi sa ating mga kasalanan. Sa ating pagtanggap ng abo sa darating ng Ash Wednesday, nawa ay magkaroon tayo ng tunay na hangarin na panibaguhin tayong muli ni Hesus. Simulan natin ang ating Kuwaresma ng may tamang disposisyon at pusong nagsisisi. Kakaawaan tayo ng Diyos at bibigyan ng Kanyang nag-uumapaw na grasya.

WALANG HANGGANG PASASALAMAT, POONG HESUS NAZARENO!

Sun, 11 Feb 2024 09:33:41 GMT

Sa imahen ng Nuestra Señora delos Desamparados ay may hawak na Krus ang Sanggol na si Hesus. Ngayon naman ay pinagnilayan natin nang mataimtim ang Hesus na buhat buhat ang Krus.

Pebrero 11, 2024

Matapos ng tatlong araw na pamamalagi ng imahen ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ng Quiapo sa ating Dambana at Parokya ay babalik na ito sa kanyang tahanan. Tiyak, mananatili sa ating mga puso ang alaala ng awa, pagpapala at grasya na ating natanggap mula sa Diyos habang nagninilay sa mga pasakit na pinagdaanan ni Hesus sa Daan ng Krus. Malapit na malapit ang imahen ng Poong Nazareno sa mga taga-Marikina sapagkat sa lahat ng mga sakuna, dagok at pagsubok sa buhay, ang debosyon natin sa Mahal na Inang Mapag-ampon ang naglalapit sa atin tungo sa kanyang Anak na si Hesus.

Sa imahen ng Nuestra Señora delos Desamparados ay may hawak na Krus ang Sanggol na si Hesus. Ngayon naman ay pinagnilayan natin nang mataimtim ang Hesus na buhat buhat ang Krus. Ang imaheng dumalaw mula sa Quiapo ay simbolo na hindi lang tayong mga taga-Marikina ang deboto nito. Bagkus, kasakasama natin ang mga kapatid mula sa iba't ibang panig ng bansa na namimintuho, nag-aalay at pinagkakaisa ang sariling dinaranas na hirap sa mga pasakit ng Poong Hesus Nazareno.

Bumalik mang muli ang Kanyang imahen sa dating lugar, alalahanin nating pinakamakakapiling at makakapagkaisa natin si Hesus sa bawat Banal na Misa. Doon ay matatanggap natin Siya sa Banal na Komunyon, dugo at katawan at ang regalong iyon ay hindi mawawala sa atin.

Viva Poong Hesus Nazareno!

“KAGALINGAN NG SAKIT” | Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon

Sat, 10 Feb 2024 15:01:09 GMT

Maraming grupo sa Simbahan ang tumutulong sa maysakit, bakit hindi natin subukang sumali? Ito ay magiging daan natin papuntang Langit dahil ito ang utos at ibig ng Diyos na gawin natin.

Pebrero 11, 2024.

MABUTING BALITA
Marcos 1, 40-45

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, may isang ketonging lumapit kay Hesus, nanikluhod at nagmakaawa: “Kung ibig po ninyo’y mapagagaling ninyo ako.” Nahabag si Hesus at hinipo siya, sabay ang wika, “Ibig ko. Gumaling ka!” Noon di’y nawala ang ketong at gumaling ang tao. Pinaalis siya agad ni Hesus matapos ang ganitong mahigpit na bilin: “Huwag mong sasabihin ito kaninuman. Sa halip ay pasuri ka sa saserdote. Pagkatapos, maghandog ka ayon sa iniutos ni Moises, upang patunayan sa mga tao na ikaw ay magaling na.” Ngunit umalis siya at bagkus ipinamalita ang nangyari, anupat hindi na hayagang makapasok ng bayan si Hesus. Naroon na lamang siya sa labas, sa mga ilang na pook, at doon pinagsasadya ng mga tao buhat sa iba’t ibang dako.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Tuwing ika-11 ng Pebrero ang paggunita sa Mahal na Birheng Maria ng Lourdes subalit ngayong taon ay natapat ito ng Linggo kaya ang liturhiya po ngayon ay para sa Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon. Kahit ganito, talagang maraming pagpapagaling ang ginawa ni Hesus kaya nga ang ebanghelyo natin ngayon ay tungkol sa paghihilom niya sa isang ketongin. Isang ketongin na pinandidirihan ng lahat ang lumapit sa Panginoon at humiling sa Kanya. Bawal na bawal ang makihalubilo sa kanila at lalo ang hawakan sila dahil sila raw ay mga marurumi para sa mga Hudyo, subalit ganoon nga ang ginawa ni Hesus.

Hinawakan Niya ang ketongin upang ito ay pagalingin. Para sa Diyos, hindi nakakadiri ang sakit natin. Ganito rin dapat tayo sa mga kapatid nating may karamdaman. Habag, awa at panalangin at kailangan nila. Tulad ni Hesus, ang misyon natin ay para rin sa maysakit, hindi man upang pagalingin sila sa pamamagitan ng himala ngunit ang paglingkuran sila, bisitahin sila upang pagaanin ang kalooban at ilapit sa Diyos. Hindi laging kailangang maglabas ng pera upang tumulong. Maraming grupo sa Simbahan ang tumutulong sa maysakit, bakit hindi natin subukang sumali? Ito ay magiging daan natin papuntang Langit dahil ito ang utos at ibig ng Diyos na gawin natin.

Nakakahanga na naipagpasa-Diyos ng ketongin ang desisyon kung siya ay pagagalingin o hindi. Wika niya kay Hesus, “Kung ibig po ninyo’y mapagagaling ninyo ako.” Ilan kaya sa atin ang totoong kayang bitiwan ang mga hinihiling natin at hayaan ang Diyos magpasiya? Kung gagawin natin ito’y tiyak higit pa sa ating kahilingan ang ibibigay ng Diyos sa atin, hindi man natin ito agad makita.

Maglingkod tayo sa Kanya at tayo ay bibigyan Niya ng kapayapaang walang katulad sa mundo. Ito ay nananatili sa gitna ng mga pagsubok at sakit bilang patunay ng Kanyang presensiya sa taong sumusunod sa Kanya hindi lang sa salita kundi sa gawa.

“PAGIGING KRISTIYANO SA GAWA” | Ikalimang Linggo sa Karaniwang Panahon

Sat, 03 Feb 2024 13:46:13 GMT

Nagpagaling si Hesus at nagpalayas ng demonyo. Nangaral Siya at napaghayag ng Mabuting Balita sa Kanyang pampublikonng ministro at ito rin ang sinasabi Niyang gawin natin. Tumulong tayo sa mga gawaing Simbahan.

MABUTING BALITA
Marcos 1, 29-39

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, mula sa sinagoga, si Hesus ay nagtuloy sa bahay nina Andres at Simon. Kasama niya sina Santiago at Juan. Nararatay noon ang biyenan ni Simon Pedro, dahil sa matinding lagnat, at ito’y agad nilang sinabi kay Hesus. Nilapitan ni Hesus ang babae, hinawakan sa kamay at ibinangon. Noon di’y inibsan ito ng lagnat at naglingkod sa kanila.

Pagkalubog ng araw, dinala kay Hesus ang lahat ng maysakit at ang mga inaalihan ng demonyo, at nagkatipon ang buong bayan sa may pintuan ng bahay. Pinagaling niya ang maraming maysakit, anuman ang kanilang karamdaman at nagpalayas siya ng mga demonyo. Hindi niya hinayaang magsalita ang mga ito, sapagkat alam nila kung sino siya.

Madaling-araw pa’y bumangon na si Hesus at nagtungo sa ilang na pook at nanalangin. Hinanap siya ni Simon at kanyang mga kasama. Nang siya’y matagpuan, sinabi nila, “Hinanap po kayo ng lahat.” Ngunit sinabi ni Hesus, “Kailangang pumunta rin naman tayo sa mga kalapit-bayan upang makaparangal ako roon – ito ang dahilan ng pag-alis ko sa Capernaum.” At nilibot niya ang buong Galilea, na nangangaral sa mga sinagoga at nagpapalayas ng mga demonyo.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Sa panahon natin, tila isang simpleng sakit na lamang ang lagnat at madali na itong gamutin ngayon. Para sa Panginoon, maliit man na bagay ituring sa atin ito, ito’y mahalaga sa Kanya. Ang lahat ng bagay tungkol sa atin at sa ating buhay ay mula sa Diyos. Mayroon Siyang plano noong nilikha Niya tayo at ang plano na ito ay naririto pa rin ngayon. Nadidiskubre kaya natin ito? Naitatanong natin kaya sa Diyos kung ano ba ang plano Niya sa ating buhay? Alam na nating sa Diyos nanggagaling ang lahat ng kagalingan at kabutihan. Subalit madalas nakakalimutan nating Siya ang Lider ng ating buhay na dapat masunod para maging maayos ang lahat sa buhay natin.

Nagpagaling si Hesus at nagpalayas ng demonyo. Nangaral Siya at napaghayag ng Mabuting Balita sa Kanyang pampublikonng ministro at ito rin ang sinasabi Niyang gawin natin. Tumulong tayo sa mga gawaing Simbahan. Hindi man tayo makapagpagaling, dumalaw tayo sa maysakit. May mga grupong gumagawa na nito at nagpapakomunyon sa mga maysakit. Malaking bagay ang presensiya natin sa kanila na magiging presensiya ni Hesus para sa kanilang kagalingan, kahit ng kanilang kalooban man lamang. Hindi man tayo mga paring “exorcists” na may awtoridad magpalayas ng demonyo ay sa pamamagitan ng ating panalangin, palagiang pagkukumpisal, pagdalo sa Banal na Misa, at pagtalikod sa kasalanan ay mapapalayas natin ang impluwensiya ng demonyo sa ating buhay. Sa pag-akay natin sa iba sa parehong gawain ay matutulungan din natin silang mapalayas ang kontrol ng diablo sa kanilang buhay.

May magagawa tayo kung gugustuhin natin at marami ito. Nasa atin ang kapangyarihan, grasya at awa ng Diyos kung gusto nating maglingkod sa Kanya tulad ng ginawa Niya noong Siya ay nabubuhay pa rito sa mundo. Ganito rin dapat tayo upang matawag na mga totoong Kristiyano, hindi lamang sa pangalan kundi sa gawa.

KAPISTAHAN NG PAGDADALA KAY HESUS NA PANGINOON SA TEMPLO

Fri, 02 Feb 2024 06:44:25 GMT

Tuwing tayo’y may problema, ang pupuntahan natin dapat ay si Hesus. Tuwing tayo’y nalulungkot, mayroon tayong makakausap. Siya’y nag-aabang sa Tabernakulo ng ating mga simbahan.

Tuklasin at Magnilay

Ang Kapistahan po ngayong araw ay tinatawag na “Feast of the Presentation of the Lord” sa wikang Ingles. Kinailangang pumunta at mag-alay nila Maria at Jose sa Templo dahil ito ang nasasaad sa utos ni Moses. 40 araw matapos manganak, kailangan ng pagdadalisay sa babaeng nanganak dahil para sa mga Hudyo, ang dugo ay marumi. Hindi ito kailangang gawin ni Maria dahil siya ay walang bahid ng dumi o kasalanan subalit siya ay mababa ang loob at masunurin. Hindi niya iniaangat ang sarili sa iba.

Ang alay naman ay para sa bata. Noong nasa Ehipto pa ang mga Israelita, matatandaang iniligtas ng Diyos ang lahat ng panganay na batang lalaki mula sa salot, at ginawa Niyang Kanya ang lahat ng mga panganay na lalaking nagbukas ng sinapupunan ng ina. Bilang pagtubos, kapag pinili ng mga magulang na alagaan ang bata at hindi pagserbisyuhin sa Templo, kailangan nilang mag-alay ayon sa kanilang kakayanan.

Sa Templo rin nakilala ni Simeon ang sanggol na si Hesus. Isa siyang propeta at taong matapat sa Diyos. Kinalong niya ang sanggol at kinilala niya Siya bilang ang Mesiyas. Ayon sa kanya, si Hesus ang Liwanag, kaya nga tuwing Kapistahang ito, naging tradisyon na rin ang magpababasbas ng mga kandila. Habang nagpapabasbas tayo ng mga kandila, alalahanin nating si Hesus ang tunay na Liwanag ng ating buhay.

Marami sa atin ang kung saan-saan o kung kani-kanino nagpupunta para maibsan ang lungkot at anumang pagsubok na dinaranas. Bagamat hindi masama ang maging masaya dahil sa mga bagay sa mundo gaya ng masarap ng pagkain, panonood ng sine at iba pang nakatutuwa, masama ito kung sumusobra na at kung dito at sa ibang tao natin inilalagay ang ating kasiyahan.

Tuwing tayo’y may problema, ang pupuntahan natin dapat ay si Hesus. Tuwing tayo’y nalulungkot, mayroon tayong makakausap. Siya’y nag-aabang sa Tabernakulo ng ating mga simbahan. Hindi nating kailangang gumastos pa. Kung sa mall tayo pupunta, magkakaroon tayo ng panandaliang aliw subalit kailangan ng malaking pera.

Maaring makalimutan ang problema sumandali subalit haharapin ulit natin ito. Mas masama pa, may mga taong sa bisyo kumakapit o sa mga maling tao upang malunasan anumang kulang o puwang sa kanilang puso at buhay. Ang iba naman ay sa mga artista ito nahahanap, sa mga “idolo” na nakakulong sa kung anumang perspektibo ng taga-hangang hinding hindi kailanman makikilala nang tunay at buo ang kanilang hinahangaan.

Mga kapatid, kahit maghanap tayo nang maghanap sa pandandaliang ningning o kislap ng ibang tao o bagay, hinding hindi nito mapupunan ang puso nating may puwang na ang makapupuno lamang ay Diyos. Kung madidiskubre natin ang Liwanag ng Diyos sa pagtitiyaga sa pananalangin at pagtanggap sa Kanya sa Banal na Sakramento ng Eukaristiya, tiyak hindi man ito kasingsaya ng paggagala kung saan-saan o kasing kapanapanabik ng mga tagpo, pelikula o palabas ng mga idolo, madidiskubre naman natin ang natatanging regalo ng pagkilala sa Diyos.

Ito’y hindi maibibigay ng kahit ano at kahit sino sa mundo. Nawa’y ang lahat ay madiskubre at makilala si Hesus sa pamamagitan ng pananalangin at pagninilay sa Kanyang Salita. Makakabuo tayo ng tunay na relasyon sa Kanya bilang ating Diyos at kasa-kasama sa buhay na hindi nawawala. Sa Kanya tayo galing at sa Kanya rin tayo babalik. Kapag tunay nating nakilala ang Diyos, wala na tayong hahanapin pa na kahit alinman sa mundo. Padalisayin nawa ng Panginoon ang ating mga puso. Amen.

KATEDRAL NG ANTIPOLO, PANDAIGDIGANG DAMBANA NA!

Sun, 28 Jan 2024 12:31:18 GMT

Enero 28, 2024.

Makasaysayang araw ang ika-26 ng Enero, 2024 para sa mga Pilipino sapagkat ito ang araw kung saan pormal na idineklara ang Katedral ng Antipolo bilang isang Pandaigdigang Dambana. Ito ang tahanan ng mapaghimalang imahen ng Nuestra Señora de la Paz y Buen Viaje, o mas kilala bilang Birhen ng Antipolo. Ang imaheng ito ay nagmula pa sa Acapulco, Mexico at dinala sa bansa noong 1626. Sa loob ng halos 400-taon ay patuloy na pinupukaw ng Birhen ng Antipolo ang puso ng milyon milyong Pilipino. Kaya naman siya rin ay tinaguriang "Reyna ng Lahing Kayumanggi."

Bahagi ng paghahanda sa deklarasyon ng Katedral ng Antipolo bilang isang Pandaigdigang Dambana ang pagkakaroon n g nobena mula Enero 17 hanggang Enero 25 na pinamumunuan ng iba't ibang bikaryato ng Diyosesis ng Antipolo. Para sa ikawalong gabi ng nobena noong ika-24 ng Enero, ang namuno ay ang Bikaryato ng OLA. Nagsimula ito sa pagrorosaryo at pagdarasal ng nobena. Pagkatapos ay sinundan ng pagdiriwang ang Banal na Misa sa karangalan ng Birhen ng Antipolo. Ang misa ay pinamunuan ni Reb. Padre Vicentico Flores, ang kura paroko ng Diocesan Shrine and Parish of St. Paul of the Cross at Vicar Forane ng Bikaryato ng OLA. Naroon din ang mga mananampalataya mula sa iba't ibang parokya ng bikaryato kasama ang kani-kanilang kura paroko. Ang delegasyon mula sa OLA Marikina ay pinamunuan ni Reb. Padre Lamberto Ramos, Rektor ng dambana at ni Kuya Gimar Lopez, PPC President. Naroon din sa Banal na Misa ang punong lungsod ng Marikina, Mayor Marcy Teodoro at ang Lubhang Kagalang-galang Ruperto C. Santos, D.D., Obispo ng Antipolo.

Pagkatapos ng Misa ay isinagawa ang maringal na prusisyon. Tampok dito ang imahen ng Birhen ng Marikina, ang Nuestra Señora de los Desamparados, pati na ang imahen ng patron ng bawat parokya sa Bikaryato ng OLA. Sa dulo ng prusisyon ay naroon ang pinipintakasing imahen ng Birhen ng Antipolo, na sinusundan ng mga debotong nagdarasal ng santo rosaryo at sumasambit ng panalangin ng pasasalamat at paghiling.

Sa kanyang homiliya, sinabi ni Reb. Padre Cristopher Gonzales, Kura Paroko ng Nativity of Our Lady Parish, na ang pagiging dambana ay may kaakibat na malaking responsibilidad. Sa mga dambanang ito, ang mga tayo ay naghahangad na makatagpo ang Diyos. Nais nila ang paglago ng kanilang pananampalataya sa pamamagitan ng panalangin at pagdalo sa Banal na Misa.

“Tapat sa Diyos” | Ikaapat na Linggo sa Karaniwang Panahon

Sat, 27 Jan 2024 13:20:05 GMT

Maari ring impluwensiya ng demonyo ang kasalanan. Kapag hindi tayo nagsisimba at nagkukumpisal, humihina ang ating depensa laban sa mga tukso.

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

ANG PAGBABAGONG-BUHAY NI SAN PABLO APOSTOL | Kapistahan

Thu, 25 Jan 2024 05:03:19 GMT

Ang isang taong maraming pinahirapan at pinatay na Kristiyano ay naging isa sa dalawang prinsipe ng Simbahan. Ito ay isang napakalaking biyaya na Diyos. Siya ang tumawag kay San Pablo upang magbagong-buhay at makilala Siyang tunay.

Pagninilay:

Maligayang Kapistahan ng Pagbabagong-Buhay ni Apostol San Pablo! Bakit nga niya kinailangang magbagong-buhay?

Matatandaang inuusig niya ang mga Kristiyano at pinarurusahan. Isa siyang Pariseo at iniisip niyang tama ang kanyang ginagawa dahil para sa kanilang mga Hudyo, mali si Hesus at ang lahat ng Kanyang ginawa. Ngunit marahil dahil malinis ang kanyang hangarin at akala’y ginagawa niya ang tama para sa Diyos, binigyan siya ng espesyal na grasya para sa mabilis na pagbabagong-buhay. Ito ay magagawa lamang ng Diyos. Hindi si San Pablo ang may gawa nito kundi ang Diyos.

Ang isang taong maraming pinahirapan at pinatay na Kristiyano ay naging isa sa dalawang prinsipe ng Simbahan. Ito ay isang napakalaking biyaya na Diyos. Siya ang tumawag kay San Pablo upang magbagong-buhay at makilala Siyang tunay. Halos kalahati ng Bagong Tipan ay isinulat ni San Pablo at dahil sa kanya, lumago ang Simbahan sa pagtatayo ng mga komunidad sa iba’t ibang lugar. Si San Pedro ay ang bato na pundasyon ng Simbahan at si San Pablo naman ay ang mahalagang instrumento ng Diyos para sa mga misyon gaya ng labindalawang apostol.

Lahat tayo ay mga nanakit din sa Diyos subalit ang lahat ay may buhay na walang hanggan pa ring aasahan kung gagawin lamang sana natin ang tama. Ang tamang gawin ay magsuri tayo ng sarili araw-araw bago matulog. Humingi tayo ng tulong sa Espiritu Santo upang ipakita sa atin ang lahat ng Kanyang grasya at lahat ng ating maling ginawa at sinabi o mga mabubuting bagay na dapat nating ginawa ngunit hindi natin ginawa.

Walang sinuman ang makapagsasabi siya ay malinis at banal na at wala nang kailangan pang gawin sa sarili. Habang tayo’y nabubuhay dito sa mundo, kailangan nating labanan ang tukso at ang masama. Walang sinumang may bahid ng dumi ang makapapasok sa Langit. Aminin natin ang mga kahinaan at kasalanan natin sa Diyos at humingi ng tawad sa Kanya. Dumalo tayo sa Banal na Misa at magkumpisal.

Hindi man lahat ay makatanggap ng mabilisang pagbabago sa buhay gaya ng kay San Pablo, maari naman tayong magbagong-buhay sa araw-araw na ginawa ng Diyos, sa mga maliliit na bagay. Dito ngayon sa mga ordinaryong bahagi ng buhay ay maari tayong mapalapit sa Diyos at maging banal. Hindi na kailangang maghintay pa ng malaking himala. Gawin na natin ang tama, mabuti at makakaya ngayon pa lamang.

Nawa’y paniwalaan at patuloy nating pagnilayan natin ito. Amen. +

Pagiging Mapagkumbaba, Binigyang Diin sa Pagdiriwang ng Kapistahan ng Sto.Niño Ngayong Taon

Wed, 24 Jan 2024 12:40:00 GMT

Sinabi rin ng Rektor na ang pagmamahal ng Panginoon ay nakatutok sa mga bata tulad ng nabanggit sa ebanghelyo noong araw na iyon.

Idinaos ang pagdiriwang ng Kapistahan ng Señor Sto. Niño de Marikina noong Enero 21, 2024 sa pamamagitan ng isang Banal na Misa. Ito ay pinangunahan ni Rb.Pd Lamberto Ramos, Rektor ng Dambana ng Ina ng mga Walang Mag-ampon at isang prusisyon ng iba’t ibang imahen ng Batang Hesus noong ika-5 ng hapon.

Sa homiliya ni Padre Ramos, kaniyang binigyang diin ang kahalagahan ng pagiging mapagkumbaba. Ito ay pagkakaroon ng mababang loob tulad ng isang bata na isang aral na itinuturo ng mga bata sa mga matatanda.

“Ang tingin ko, iyong humility na tinuturo sa atin ng mga bata is how we should connect with other people. Tayo sa kapwa-tao ay magiging mababang loob. The way we depend on Him in relation to being a child,” wika niya.

Sinabi rin ng Rektor na ang pagmamahal ng Panginoon ay nakatutok sa mga bata tulad ng nabanggit sa ebanghelyo noong araw na iyon. Ang mga bata ay may kababaang loob at hindi naghahangad na pagkilala. Binanggit din niya ang mga katangian ng bata tulad ng pagsunod sa nakatatanda o may awtoridad, pagkakaroon ng tiwala, pagiging ‘dependent’, at pagkakaroon ng ‘short-term memory’, dahilan kung bakit hindi sila nagtatanim ng sama ng loob.

Walang naitalang dokumento ang nagsasabi kung saan nagmula ang imahen at paano nagsimula ang debosyon sa Señor Sto.Niño ngunit mayroong isang ‘pastoral report’ na isinulat noong taong 1905 na nakatabi. Ang “Parroquia de Marikina” ngayon ay ang Dambana ng Ina ng mga Walang Mag-ampon. Nabanggit dito ang mga kapilya o “Visitas tulad ng Nuestra Señora de Inmaculada Concepción, Sto. Niño, San Roque, at San Antonio de Padua.

Sanggunian:

The Meek Santo Niño de Marikina . (2019, January 18). Pintakasi. https://pintakasi1521.blogspot.com/2019/01/the-meek-santo-nino-de-marikina.html

"TULARAN ANG UGALI NG MGA BATA" | Pagninilay para sa Kapistahan ng Panginoong Hesus, Ang Banal na Sanggol

Sun, 21 Jan 2024 11:41:31 GMT

Sa ating ebanghelyo ngayon, pinapaalalahanan tayo na tularan ang ugali ng mga bata. Ano ba ang katangian ng isang bata?

Enero 21, 2024

Pagninilay:

Masaya nating ipinagdiriwang ngayon ang Kapistahan ng Banal na Sanggol o Santo Niño!

Nagsimula ang debosyon sa Santo Niño noon pang 1521 nang iniregalo ni Ferdinand Magellan ang imaheng ito kay Reyna Juana matapos siyang magpabinyag. Sa loob ng limang daang taon, patuloy na yumabong ang pagmamahal ng mga Pilipino sa Santo Niño. Sa katunayan, ang imahen ng Banal na Sanggol ay matatagpuan mo sa halos lahat ng Katolikong tahanan lalo na sa Tondo, Pandacan, at Cebu. Maging sa mga paaralan, opisina, ospital, o kahit sa mga jeep ay matatagpuan mo rin ang imahen Niya. Dahil dito ay pinahintulutan ng Roma na ipagdiwang ang Kanyang kapistahan sa Pilipinas tuwing ikatlong Linggo ng Enero.

Sa Marikina, mayroon din tayong natatanging debosyon sa Banal na Sanggol. Matatagpuan ang Kanyang kapilya sa Barangay Santo Niño. Bagaman walang malinaw na detalye ukol sa pinagmulan ng imahen, matatagpuan naman sa ulat pastoral ng parokya noong 1905 ang ulat tungkol sa presensiya ng Kanyang imahen at visita sa naturang baranggay.

Sa ating ebanghelyo ngayon, pinapaalalahanan tayo na tularan ang ugali ng mga bata. Ano ba ang katangian ng isang bata?

Una, ang bata ay mapagtiwala. Kung mapapansin ninyo, karamihan sa mga bata ay hindi nangangamba sa kung ano ang kanilang kakainin sa kinabukasan. Ito ay sapagkat alam nilang ibibigay ng kanilang magulang ang kanilang pangangailangan. Maging mapagtiwala rin nawa tayo sa ating Diyos. Sa imahen ng Santo Niño, makikita na ang mundo ay nasa Kanyang palad. Ibig sabihin, tayong lahat ay nasa Kanyang pangangalaga kaya huwag tayong mangamba. Lagi tayong magtiwala sa Kanyang grasya at pag-ibig sapagkat hindi tayo pababayaan ng Diyos.

Pangalawa, tularan natin ang mga bata sa kanilang pagiging mapagpatawad. Kapag naglalaro ang mga bata, may pagkakataon na mag-aaway sila ng kanilang kalaro pero tingnan mo maya-maya bati na ulit yan at naglalaro na ulit. Kapatid, baka may galit ka sa isang tao na ilang taon nang nandyan sa iyong puso. Nais ni Hesus na magpatawad ka na.

Ikatlo, hindi mapagmataas ang mga bata. Sila ay mayroong kababaang-loob. Tayo kaya? Sana sa kabila ng ating mga galing, kakayanan at tagumpay, matuto pa rin tayong humingi ng tulong sa Diyos. Sa kabila ng ating mga yaman, makita sana natin na ang tunay na kayamanan ay sa Diyos natin matatagpuan. Wala tayong maipagmamalaki sa Diyos sapagkat ang lahat lahat na mayroon tayo ay nagmula sa Kanya. Maging magpasalamat sa lahat ng mayroon tayo. Ito ay simbolo ng kababaang-loob.

Matuto sana tayo sa halimbawa ng mga paslit. Katulad nila, mamuhay nawa tayo sa pagtitiwala, pagpapatawad at pagpapakumbaba. Maging banal nawa tayo gaya ng Banal na Sanggol. Señor Santo Niño de Marikina, kaawaan Mo kami. Viva Pit Señor!

“PUSO NG ISANG BATA” | Kapistahan ng Panginoong Hesus, Ang Banal na Sanggol

Sat, 20 Jan 2024 13:34:47 GMT

Mababa ang loob ng mga bata at hindi sila nag-iisip na sila ay mas angat kaysa sa iba. Hilingin natin mula sa Diyos na magkaroon tayo ng ganitong puso.

Enero 21, 2024

MABUTING BALITA

Marcos 10, 13-16

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, may nagdala ng mga bata kay Hesus upang hilinging ipatong niya sa mga ito ang kanyang kamay; ngunit pinagwikaan sila ng mga alagad. Nagalit si Hesus nang makita ito, at sinabi sa kanila, “Pabayaan ninyong lumapit sa akin ang mga bata, huwag ninyo silang sawayin, sapagkat sa mga katulad nila naghahari ng Diyos. Ito ang tandaan ninyo: ang sinumang hindi tumatanggap sa paghahari ng Diyos tulad ng isang maliit na bata ay hindi mapapabilang sa mga pinaghaharian niya.” At kinalong ni Hesus ang mga bata, ipinatong ang kanyang mga kamay sa kanila at pinagpala sila.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Maligayang Kapistahan po ng Panginoong Hesus, ang Banal na Sanggol! Paano nga tumanggap ang mga bata? Wala na silang maraming duda at alinlangan pa kapag ang magulang ang nagsasabi sa kanila. Madalas, buong buo ang kanilang tiwala. Hindi nila naiisip na sila ay mas magaling kaysa sa kanilang tatay at nanay. Tayo kaya, ganito rin ba tayo sa Diyos? Tayo ay naturingang mga anak Niya sa bisa ng ating binyag subalit tunay na bilang ama nga ba ang turing natin sa Diyos?

Kung totoo ang sinasabi sa atin ni Hesus, dapat kapag may turo ang Diyos sa salita at sa pamamagitan ng Simbahan ay inaalam at iniintindi natin nang buo. Nangyayaring kahit mga tagapaglingkod ng Diyos ay marahil hindi nalalaman na pinipilit na pala ang sariling kagustuhan kaysa sa tunay na pagsunod sa nararapat. Mahilig ang mga Pilipino sa pagsuway o mga “shortcut” para hindi mahirapan. Simpleng pagtapon ng kalat ay hindi natin magawa ngunit ang isang taong may puso na gaya ng isang bata ay sumusunod nang wala nang alinlangan, reklamo o tanong pa.

Mababa ang kanilang loob at hindi nag-iisip na sila ay mas angat kaysa sa iba. Hilingin natin mula sa Diyos na magkaroon tayo ng ganitong puso. Magsuri tayo ng sarili gamit ang sampung utos at magkumpisal. Maging mapagtiwala tayo sa Diyos lalo kapag tayo naman ay nananalangin. Huwag na tayong matakot pa. Magtiwala na tayo dahil mayroon tayong Ama sa Langit na handang ibigay ang lahat sa mga taong tunay na nagmamahal at naniniwala sa Kanya sa gitna ng mga pagsubok sa buhay.

“MAKITULOY KAY HESUS” | Ikalawang Linggo sa Karaniwang Panahon

Sun, 14 Jan 2024 05:54:22 GMT

Hindi lang ipinanganak si Hesus higit dalawang libong taon na ang nakararaan, Siya rin ay nabubuhay magpasahanggang ngayon sa ating mga Tabernakulo sa altar.

Enero 14, 2023

MABUTING BALITA

Juan 1, 35-42

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon, nakatayo si Juan at ang dalawa sa kanyang mga alagad. Nakita niya si Hesus na nagdaraan, at kanyang sinabi, “Ito ang Kordero ng Diyos!” Narinig ng dalawang alagad ang sinabi niya, at sumunod sila kay Hesus. Lumingon si Hesus at nang makitang sumusunod sila ay kanyang tinanong, “Ano ang hinahanap ninyo?” Sumagot sila, “Saan po kayo nakatira, Rabi?” Ang kahulugan ng salitang ito’y Guro. “Halikayo at tingnan ninyo,” ani Hesus. Sumama sila at nakita nila ang kanyang tinitirhan; at tumuloy sila roon nang araw na yaon. Noo’y mag-iikaapat na ng hapon.

Ang isa sa dalawang nakarinig kay Juan at sumunod kay Hesus ay si Andres na kapatid ni Simon Pedro. Una niyang hinanap ang kapatid niyang ito, at kanyang sinabi sa kanya, “Natagpuan namin ang Mesiyas!” Ang kahulugan ng salitang ito’y Kristo. At siya’y isinama ni Andres kay Hesus. Tiningnan ni Hesus si Simon at sinabi sa kanya, “Ikaw si Simon na anak ni Juan. Ang ipangangalan ko sa iyo’y Cefas.” Ang katumbas ng ngalang ito’y Pedro.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

“Halikayo at tingnan ninyo,” ito ang paanyaya ni Hesus hindi lamang sa Kanyang mga alagad ngunit sa ating lahat. Kailangan nating magtungo kung nasaan si Hesus upang makilala natin Siya. Saan nga ba natin Siya makikita? Tapos na ang panahon ng Kapaskuhan at mga kasiyahan. Tapos na ang kabi-kabilang mga handaan at bigayan ng regalo, alam pa ba natin kung saan matatagpuan si Hesus? Baka nasanay na tayong makita Siya at madama tuwing panahon lamang ng saya ngunit ang totoo’y Siya ay kapiling natin araw-araw.

Hindi lang Siya ipinanganak higit dalawang libong taon na ang nakararaan, Siya rin ay nabubuhay magpasahanggang ngayon sa ating mga Tabernakulo sa altar. Bumaba si Hesus dito sa lupa at Siya’y umakyat nang matapos ang Kanyang misyon subalit ang Kanyang tunay na presensiya ay nananatili – dugo at katawan. Ito rin ang parehong Banal na Katawan at Dugo sa anyo ng puting ostiya na ating tinatanggap sa Eukaristiya.

Kung gusto nating magtungo kung nasaan ang Panginoon, makilala Siya at matuto mula sa Kanya, tayo ay magtungo roon at manalangin nang taimtim. Ang panalanging mula sa puso ay masusukat sa katahimikan at sa lalim ng ating binabahagi sa Kanya tungkol sa ating buhay. Ituring natin ang Panginoon bilang ating pinakamatalik na kaibigan sa walang hanggan na maaring sabihan ng mga saloobing Siya lamang ang tanging makakaintindi at makagagawa ng paraan. Bukod dito, matatagpuan din natin si Hesus sa pagninilay sa Kanyang Salita. Ang pagtanggap ng mga Banal na Sakramento at pagninilay sa Salita ng Diyos ay pakikisama at pakikilakbay sa Kanya.

Simula noong unang unang Pasko, hindi na natin maaring sabihing tayo’y mga ulila at iniwan. Simula noon at hanggang ngayon, tayo’y namumuhay na kasama ng Diyos at patuloy pa ring inaanyayahang makituloy sa Kanya, sa Kanyang puso hanggang ngayon sa pamamagitan ng pananalangin. Doon magmumula ang ating pang-unawa sa kung ano ang tunay na misyon sa buhay na magagawa rin natin sa gabay at grasya ng Diyos.

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

VIVA, POONG JESUS NAZARENO! Kapistahan ng Nuestro Padre Jesus Nazareno | Alamin at Tuklasin

Tue, 09 Jan 2024 03:02:04 GMT

Ang Hesus na may pasang Krus ay tanda ng dinanas na pagpapakasakit ni Hesus bilang ating Tagapagligtas. Isa rin itong tanda ng paghihirap ng karamihan.

Enero 9, 2024.

Tuwing darating ang kapistahan ng Poon ay napakaraming mga protestante ang tumutuligsa sa mga Katoliko dahil daw sa pagsamba sa imahen. Bilang mga binyagan, trabaho nating alamin at ipagtanggol ang ating pananampalataya. Hindi pagsamba ang ginagawa natin kundi isa lamang pagpapahayag ng debosyon. Ang imahen ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ay tumutulong sa atin na pagnilayan ang Kanyang paghihirap at pagpapakasakit sa Krus.

Isang napakagandang paalala ito na matapos ang panahon ng Kapaskuhan at kasiyahan ay kailangan naman nating ihanda ang ating sarili para sa darating na Kuwaresma at mga mahal na araw. Matapos ng lahat ng mga saya ay mayroon ding panahon upang magsakripisyo at magtrabaho para sa ikabubuti ng marami.

Ang Hesus na may pasang Krus ay tanda ng dinanas na pagpapakasakit ni Hesus bilang ating Tagapagligtas. Isa rin itong tanda ng paghihirap ng karamihan. Ang mga mahihirap ngayon ay patuloy na nagdurusa at nagbubuhat ng kani-kanilang krus dahil sa panlalamig ng mga may kaya na tila nakakalimot nang tumulong sa iba. Sila at ang mga deboto ay salamin ng naghihirap na Hesus na tila nagbubuhat ng krus nang mag-isa.

Ang walang salang Tagapagligtas na nagbubuhat ng Krus ay nagdadala ng kapahingahan at kaluwagan sa mga taong parehong nagdurusa rin at Diyos lamang ang nagiging sandigan.

Hindi ito pagsamba. Iisa lang ang pagsamba ng mga Katoliko - ito ay ang Banal na Misa. Iyon ang pinakamataas na pagpapahayag ng debosyon kay Hesus sapagkat minamahal at tinatanggap natin mismo Siya sa Banal na Misa. Si Hesus mismo iyon sa anyo ng puting tinapay. Siya mismo sa Banal na Misa ang sinasamba natin na hindi matatagpuan saan mang simbahang itinatag ng tao kundi sa nag-iisang Simbahang Katolikang itinatag mismo ni Hesus.

Sama-sama nating ipahayag ang ating pananampalataya at tanggapin si Hesus sa Banal na Eukaristiya!

Viva Señor Nazareno!!!

Viva Poong Jesus Nazareno!!!

Marga de Jesus | OLA Social Communications

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

BAPTISM OF THE LORD | Feast

Mon, 08 Jan 2024 12:23:04 GMT

All of us, by virtue of our own baptism, are also marked as God's beloved children. Our identity and mission are the same as Christ's.

Sunday after Epiphany

Or, if Epiphany is celebrated on January 7 or 8, the following Monday
Liturgical Color: White/Gold

January 8, 2023

Today we celebrate the Feast of the Baptism of the Lord Jesus Christ. Contrary to popular belief that Christmas ends on December 25 or on the Solemnity of the Epiphany, this feast marks the end of the Christmas season. We saw in the Gospel that Jesus was baptized by Saint John the Baptist in the River Jordan. On these occasions, Jesus entered into His ministry of service and gained His first disciples and apostles. Saint John declared that Christ is the Lamb of God and that the way of the Lamb was prepared by him. Christ's nature as God was also revealed.

In the Baptism of the Lord Jesus Christ, the Person of the Trinity is clearly shown here at the same time: the Son who was baptized, the Holy Spirit who descended to the Son, and the Father who spoke from heaven. In these events, the Father and the Holy Spirit confirm the divinity of Christ, and Jesus submits to the will of His Father.

We Catholics believe that Jesus is God and therefore is sinless, but why did John baptize Him?

When the Lord Jesus Christ approached John, John hesitated to baptize Him. For John, baptism is for people who repent and want to turn away from their sins, and Jesus has nothing to repent of. Why does Jesus insist on being baptized? By choosing to be baptized, Jesus fulfilled all glory, preparing himself to be the perfect sacrifice for us.

During this feast, we have many things to reflect on, one of which is the time when we were baptized when we were just babies. As we think about the Baptism of our Lord Jesus Christ, let's also think about the day we were baptized. On that day we became in communion with Christ in His death and resurrection. Through Him, we also become the children of God, and if we live according to His will, God will also be pleased with us. As Pope Benedict XVI said of the Feast of the Baptism of Our Lord:

"Baptism is communion with the One who conquered death and holds in his hand the one who holds the key of life. To belong to this circle, to the family of God, means that we are united with Christ, that He lives and gives eternal life."

All of us, by virtue of our own baptism, are also marked as God's beloved children. Our identity and mission are the same as Christ's. The way in which missions are carried out in our modern world will be very different from the way Christ carried them out. More than two thousand years ago, the mission of Christ for all of us did not change. We are all called, like Jesus, to carry out the kingdom of God. May Christ, in His Divinity and humility shown in His baptism, bring about justice, love, healing, liberation, and peace in any way possible. Amen. +

Jasper Rome | OLA Social Communications

References:

opusdei.org. (2024, January 7). Meditations: Baptism of the Lord. Opus Dei. https://opusdei.org/.../meditations-baptism-of-the-lord/

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

“TALA NI HESUS” | Dakilang Kapistahan ng Pagpapakita ng Panginoon

Sat, 06 Jan 2024 17:21:11 GMT

Magaganda nga ang mga dekorasyon at masasarap ang mga handa ngunit patuloy kayang pinakikinggan ang Diyos sa buhay?

Enero 6, 2023

MABUTING BALITA

Mateo 2, 1-12

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Si Hesus ay ipinanganak sa Betlehem ng Judea noong kapanahunan ni haring Herodes. Dumating naman sa Jerusalem ang ilang Pantas mula sa Silangan at nagtanung-tanong doon: “Nasaan ang ipinanganak na Hari ng mga Judio? Nakita namin sa Silangan ang kanyang tala at naparito kami upang sambahin siya.”

Nang mabalitaan ito ni haring Herodes, siya’y naligalig, gayun din ang buong Jerusalem. Kaya’t tinipon niya ang lahat ng punong saserdote at mga eskriba sa Israel at itinanong sa kanila kung saan ipinanganak ang Mesiyas. “Sa Betlehem po ng Judea,” tugon nila. “Ganito ang sinulat ng propeta:

‘At ikaw, Betlehem, sa lupain ng Juda,

ay hindi nga huli sa mga pangunahing bayan ng Juda.

Sapagkat sa iyo lilitaw ang isang pinuno

na mamamahala sa aking bayang Israel.’”

Nang mabatid ito, lihim na ipinatawag ni Herodes ang mga Pantas at itinanong kung kailan lumitaw ang mga tala. At pinalakad niya sila patungong Betlehem matapos pabilinan ng ganito: “Humayo kayo at inyong hanaping mabuti ang sanggol. Kapag inyong natagpuan, ibalita agad ninyo sa akin upang ako may makasamba sa kanya.” At lumakad na nga ang mga Pantas. Muli silang pinangunahan ng talang nakita nila sa silangan hanggang sa sumapit ito sa tapat ng kinaroroonan ng bata gayun na lamang ang galak ng mga Pantas nang makita ang tala! Pagpasok sa bahay, nakita nila ang bata sa piling ng kanyang inang si Maria. Lumapit sila at nagpatirapa at sinamba ang bata.

Binuksan nila ang kanilang mga sisidlan at inihandog sa kanya ang dala nilang ginto, kamanyang at mira.

Nang sila’y pabalik na, sinabi sa kanila ng Diyos sa pamamagitan ng panaginip na huwag na silang babalik kay Herodes. Kaya, nag-iba na sila ng daan pauwi.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ang pagpapakita ng Panginoon ay hindi lang sa tatlong pantas kunda buong mundo. Ang tala ang nagturo sa kinaroroonan ni Hesus subalit iisa lang ang tunay na Liwanag – si Kristo mismo. Ngayong panahon ng Kapaskuhan, napakaraming mga ilaw at naggagandahang mga dekorasyon. Ang lahat ay tila ba masama ngunit mahalagang isipin, ang lahat kaya ng ito ay patungo at nagtuturo sa Mesiyas? Magaganda nga ang mga dekorasyon at masasarap ang mga handa ngunit patuloy kayang pinakikinggan ang Diyos sa buhay? Balewala ang lahat ng ito kung tayo’y namumuhay sa sariling kagustuhan – hindi sa kagustuhan ng Diyos. Malalaman nating namumuhay tayo sa kagustuhan Niya kung umaayon ang buhay sa mga katuruan ng Simbahan at sinasabi sa Bibliya. Hindi dapat tayo namumuhay sa kasalanan.

Ang Pasko at pagpapakita ng Panginoon ay tunay na madarama ng taong malinis ang konsensiya, iyong taong tunay na nagsisisi at tumatalikod sa kasalanan. Iyong ang buhay ay may regular na pagtanggap sa sakramento ng kumpisal at Banal na Misa. Doon sa mga daluyan ng grasyang iyon ay tunay nating pinatutuloy si Kristo sa ating puso. Doon sa pusong nagsisisi at mapagkumbaba tayo nakagagawa ng sabsaban sa ating mga puso para kay Hesus na ating Tagapagligtas.

Marga de Jesus | OLA Social Communications

PAALALA: Sa araw ng Linggo ay magsimba po tayo. Narito po ang oras ng mga Banal na Misa sa ating Parokya: 5:00 AM, 6:30 AM, 8:00 AM, 9:30 AM, 11:30 AM, 4:00 PM, 5:15 PM, at 6:30. Ito ay ating Banal na Obligasyon. Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon.

PAGNINILAY SA DAKILANG KAPISTAHAN NI MARIA, INA NG DIYOS | “Ano ang Dala Mo?”

Mon, 01 Jan 2024 12:39:17 GMT

Ngayong ika-1 ng Enero ay ating ipinagdiriwang ang Dakilang Kapistahan ni Maria, Ina ng Diyos. Si Maria ang Theotokos o Tagapagdala ng Diyos.

Mga kapatid, ngayong ika-1 ng Enero ay ating ipinagdiriwang ang Dakilang Kapistahan ni Maria, Ina ng Diyos. Si Maria ang Theotokos o ang nagdala sa Diyos. Bilang Ina ng Diyos, dinala ni Maria si Hesus sa kanyang sinapupunan sa loob ng siyam na buwan. Ibinahagi niya ang kapayapaan at kagalakang dulot ng Manunubos.

Kung ikaw ang tatanungin, anong dala mo ngayong bagong taon?

Kahapon, bago matapos ang taon marami ang nag-post sa facebook ng kanilang iiwanan sa nagdaang taon at mga dadalhin sa bagong taon. Halimbawa: Iiwanan ko na ang aking mga "emotional baggage" at dadalhin ang "peace of mind" ngayong bagong taon. Iiwanan ko na ang pagiging masungit at dadalhin ang kahinahunan. Iiwanan ko na ang galit sa aking puso at dadalhin ang pagpapatawad. Iiwanan ko na ang lahat ng sakit at problema na idinulot ng nagdaang taon at dadalhin ang mga aral na natutuhan ngayong bagong taon.

Tayo rin, mga kapatid, ay inaanyayahang maging "theotokos" o tagapagdala ng Diyos at hindi ng poot. Dalhin natin ang Diyos sa ating mga buhay upang mapuno ito ng pagpapala. Si Maria ang "bukod na pinagpala sa babaeng lahat" sapagkat siya ang pinili ng Diyos upang maging ina ni Hesus. Sa kanyang awit o “Magnificat” sinabi niyang siya'y tatawaging mapalad ng lahat ng salinlahi. Totoo naman ito sapagkat isang grasya ang maging kalugod-lugod sa paningin ng Diyos. Nawa sa bawat kilos at gawa natin ay masalamin sana ang Emmanuel - na ang Diyos ay sumasaatin, kasama natin. Sa bawat pagbuka ng ating bibig, ang lumabas nawa rito ay pawang pagpapala at kabutihan tulad ni Maria. Sa pagkilos ng ating mga kamay, nawa ito ay puro pagtulong at kawanggawa. Sa paglakad ng ating mga paa, nawa ito ay maghatid sa atin sa buhay na walang hanggan.

Sa pagsisimula natin ngayon ng isang bagong taon, nawa ay isama rin natin ang Diyos. Huwag natin kalilimutang tumawag sa Kanya sa bawat sandali ng ating buhay. Magbigay tayo ng oras sa pananalangin bawat araw. Ito ang magbibigay sa atin ng tunay at pang matagalang galak at kapayapaan sa ating mga puso, sa ating pamilya, sa ating bayan.

Ipinagdiriwang din natin ngayon ang Pandaigdigang Araw ng Pananalangin para sa Kapayapaan. Ipagdasal natin na maghari si Hesus, ang Prinsipe ng Kapayapaan sa ating mga puso. Dalhin natin Siya sa mga taong nangangailangan ng kapayapaan. Ipanalangin natin kay Hesus na magkaroon din ng kapayapaan sa mga lugar na nagkakaroon ng giyera sa mga panahong ito gaya ng Israel at Palestina, ng Russia at Ukraine, at sa iba't ibang panig ng Pilipinas.

Mapagpalang Bagong Taon po sa inyong lahat!

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

“BANAL NA PAMILYA” | Kapistahan ng Banal na Mag-anak Hesus, Maria at Jose

Sun, 31 Dec 2023 05:21:14 GMT

Si Hesus ay naging masunurin sa Kanyang mga magulang. Si Jose at Maria naman ay ginawang sentro ng buhay si Hesus at ang pagsunod sa Diyos.

Disyembre 30, 2023

MABUTING BALITA
Lucas 2, 22-40

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Noong dumating ang araw ng paglilinis sa kanila, ayon sa kautusan ni Moises, dinala si Hesus ng kanyang mga magulang sa Jerusalem upang iharap sa Panginoon, sapagkat ayon sa Kautusan, “Ang bawat panganay na lalaki ay nakatalaga sa Panginoon.” At naghandog sila, ayon sa hinihingi ng Kautusan ng Panginoon: “Mag-asawang batu-bato o dalawang inakay na kalapati.”

“Kunin mo na, Panginoon, ang iyong abang alipin,
ayon sa iyong pangako,
yamang nakita na ng aking mga mata ang iyong pagliligtas,
na inihanda mo para sa lahat ng bansa:
Liwanag itong tatanglaw sa mga Hentil,
at magbibigay-karangalan sa iyong bayang Israel.”

Namangha ang ama’t ina ng sanggol dahil sa sinabi ni Simeon tungkol sa kanya. Binasbasan sila ni Simeon, at sinabi kay Maria, “Tandaan mo, ang batang ito’y nakatalaga sa ikapapahamak o ikaliligtas ng marami sa Israel, isang tanda mula Diyos ngunit hahamakin ng marami kaya’t mahahayag ang kanilang iniisip. Dahil diyan, ang puso mo’y para na ring tinarakan ng isang balaraw.”

Nang maisagawa nila ang lahat ng bagay ayon sa Kautusan, bumalik na sila sa kanilang bayan, sa Nasaret, Galilea. Ang bata’y lumaking malakas, marunong at kalugod-lugod sa paningin ng Diyos.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon

Pagninilay:

Maligayang Kapistahan po ng Banal na Mag-anak Hesus, Maria at Jose! Maging si Hesus ay kailangang ipanganak at lumaki sa isang pamilya. Isa itong patunay kung gaano kahalaga ang pamilya sa buhay Kristiyano. Ito ay likha at disenyo ng Diyos kaya walang sinumang tao ang makakasira nito. Ang mga nakakasira rito unang una ay ang diborsiyo na gawa ng tao. May paghihiwalay naman na may pahintulot kung talagang mapatunayang hindi ito dapat nangyari mula noong umpisa pa lamang ngunit hindi gaya ng diborsiyo na mas madali at kung anong rason na lamang. Kaya nga sa Estados Unidos, nagiging talamak ito na kahit ang mga dating kalaguyo ay maari nang maging lehitimong asawa. Lahat ng ito’y paninira sa sakramento ng kasal na unang pundasyon ng kahit anong pamilya. Dapat po nating ipanalangin araw-araw ang lahat ng pamilya sa buong mundo.

Si Hesus ay naging masunurin sa Kanyang mga magulang. Si Jose at Maria naman ay ginawang sentro ng buhay si Hesus at ang pagsunod sa Diyos. Kung lahat sana ng pamilya ay magiging sentro ang Diyos at ang pakay ay gawin ang Kanyang kalooban sa lahat ng bagay, magiging payapa at mas masaya ang bawat pamilya. Walang kahit anong sakuna o pagsubok ang makakagiba sa kanila. Hindi rin dedepende sa yaman o anumang materyal na bagay ang kanilang pagkakaisa. Humingi tayo ng panalangin kay Maria at Jose na naging tagumpay ang misyon bilang mga magulang ng ating Tagapagligtas. Dahil sa kanila, naging matagumpay din ang misyon ni Hesus dahil Siya’y iningatan at tinuruan nila mula pagkabata. Nawa’y lahat ng magulang ay gawing inspirasyon si Maria at Jose at ang lahat ng anak ay maging tulad ni Hesus na bagamat Diyos ay sumunod sa Kanyang mga magulang. Amen. +

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

THE HOLY FAMILY AS MODEL OF ALL CHRISTIAN FAMILIES | Feast

Sat, 30 Dec 2023 10:21:51 GMT

The love of God is the foundation of the Holy Family. Their love for the Father and their desire to be faithful to God strengthened their love for each other.

December 31, 2023

The Feast of the Holy Family is celebrated on Sunday after the Solemnity of the Nativity of our Lord. This feast was formed at the beginning of the 19th century in Canada and then spread throughout the Church in 1920. This feast day honors Jesus, Mary, and Joseph as the Holy Family. Therefore, they are the perfect model of all Christian families because they put God at the center of their lives and families. They love each other and sacrifice for each other in their family. They also show love for others as the redemptive mission of the Incarnate Word. Because Joseph and Mary were obedient to God, the Messiah was able to offer His sacrifice for the salvation of the world. The Holy Family, Jesus, Mary and Joseph are fully committed to God. They accept His calling in their lives, and they faithfully follow their vocation given by God.

If there is one virtue that we need to emulate in the Holy Family, it is their trust in God. The catechism tells us that the sin of Adam and Eve, the first family, happened because they allowed their trust in God to die in their hearts (CCC 397). In simpler words, they chose to trust in their own wisdom and not in God's. The result is that they did what they think is right because they were told by the serpent that it was right. The Holy Family shows us the complete opposite by their obedience to God and not Satan.

Mary was invited by the angel to be the Mother of the Messiah, despite her being betrothed to Joseph. Carrying someone else's child when she was about to marry Joseph was considered adultery and would be punished by stoning. Despite the fact that no other instructions were given by the angel, she agreed to God's invitation even though she knew that she could be stoned to death. She gave God all her trust and abandoned her life to God's will.

Joseph was invited by the angel to be the father of this family. The angel also asked him to name Mary's child "Jesus." In the Jewish tradition of the time, a child was given a name at the time of circumcision. The man who gives the name is “adding” the child’s name to his ancestors’ names. So when Joseph, an ancestor of King David, gave Jesus his name, Jesus also became the "Son of David." Despite Joseph's doubts about what was happening in the future, he accepted this work, and he trusted God.

Jesus also, when he got lost in the Temple, it was clear to Him that he should be in His Father's house—He was referring to God. Yet, "He went down with them and came to Nazareth, and was obedient to them; and His mother kept all these things in her heart" (Luke 2:51). Think that Jesus, our Lord, obeys His parents despite being God and King of the universe, who must also be obeyed. His human nature trusted His parents, and His divine nature trusted the Father.

The virtues of obedience and acceptance comes from love. They accepted God's unique and individual plan for each of their lives and became obedient to his call. Mary accepted God's plan to be the Mother of Jesus. Joseph accepted taking Mary into his home and became obedient to being the guardian of the Son of God. Jesus accepted His Father's will, which is often a difficult road to walk, but He obeyed. If every member of the family has obedience and trust in God, we can follow the example of the Holy Family to be a good father, mother, and son.

The love of God is the foundation of the Holy Family. Their love for the Father and their desire to be faithful to God strengthened their love for each other.

Looking at the Holy Family shows us what a family means. A family should consist of people who sacrifice and strive to love each other and both grow in holiness. Parents should be selfless in showering love to their children. This kind of love motivates children to respect their parents. Children are supposed to please, respect, and reciprocate the love of their parents. Love, when healthy and holy, is meant to point to the love of the Heavenly Father. It aims to offer their lives for each other completely and mutually, which illustrates the love of Christ and His Church.

#OLAMarikina #BirhenNgMarikina

—----------------

References:

Holy Family | EWTN. (n.d.). EWTN Global Catholic Television Network. https://www.ewtn.com/catholicism/seasons-and-feast-days/holy-family-20564

Vatican News. (2023, June 21). Feast of the Holy Family of Jesus, Mary and Joseph. Vatican News. https://www.vaticannews.va/en/liturgical-holidays/feast-of-the-holy-family-of-jesus--mary-and-joseph-.html

Kindlings. (n.d.). The Holy Family. The Catholic Talks. https://thecatholictalks.com/articles_post.asp?id=32

ANG TITULONG NUESTRA SEÑORA DE LOS DESAMPARADOS | Alamin at Tuklasin

Fri, 29 Dec 2023 12:41:34 GMT

Ang titulong Nuestra Senora de los Desamparados ay ginamit upang tukuyin si Maria bilang isang mapagmalasakit na Ina ng mga inabandonang anak. Lumaganap ang debosyon dahil sa maraming himala at sagot na mga panalangin.

Bakit nga ba tinawag na Nuestra Señora de los Desamparados ang ating patron?

Ano ang pinagmulan ng titulong ito?

Paano nalikha at sino-sino ang umukit sa imahe ng ating Ina?

Alamin natin yan at tuklasin!

Ang Nuestra Señora de los Desamparados ay ang titulong nagmula sa wikang Espanyol na ang salin sa Ingles ay Our Lady of the Forsaken. Ang debosyon sa Nuestra Señora de los Desamparados ay nagsimula noong taong 1409 sa Valencia, Espanya. Isang araw, si Padre Juan Gilberto-Jofre na isang paring Mercedarian ay patungo sa Katedral ng Valencia upang magmisa. Sa kanyang paglalakad, nakarinig siya ng kaguluhan sa kalye. Nakita niya ang isang lalaki sa lupa na tinatakpan ang kanyang ulo gamit ang kanyang mga braso habang ang mga grupo ng mga kabataan ay tinutuya siya at pinaghahampas.

Nagmadaling sumaklolo si Padre Jofre sa lalaki at hiniling na itigil na nila ang kanilang pananakit sa isa sa mga anak ng Diyos. Iniligtas ni Padre Jofre ang lalaki at napag-alaman niyang may sakit ito sa pag-iisip. Dinala niya ang lalaki sa Mercedarian monastery kung saan doon ay ginamot niya ang kanyang mga sugat at binigyan ito ng kanlungan.

Nang sumunod na Linggo sa Misa, ipinangaral ni Padre Jofre sa kanyang unang homilya ang tungkol sa mga taong may sakit sa pag-iisip. Ipinakiusap niya sa mga tao ang pangangailangan na maitayo ang isang lugar upang pangalagaan at makahanap ng masisilungan ang mga taong may sakit sa isip. Maraming tao ang ang naantig ang puso at bukas palad na nagbigay. Ang pera ay naging sapat at kinalaunan ay naipatayo ang isang tahanan at ospital na nakatuon sa Mahal na Ina sa ilalim ng titulong "Our Lady of Innocents".

Noong Agosyo 29, taon 1414, itinatag ang isang kapatiran na nakatuon sa pangangalaga sa mga may sakit sa pag-iisip. Tinawag itong "Brotherhood of Our Lady of the Insane and the Forsaken Innocents”.

Bumangon ang isang sitwasyon kung saan dumanas ng problema ang lupain na nagresulta sa pagpapalit ng pangalan ng kapatiran. Isang taggutom ang tumama sa lupain at marami ang mga batang naulila sa magulang. Kaya naman, mabilis na pinalawak ng kapatirang ito ang pangangalaga hindi lamang sa mga taong may sakit sa pag-iisip kundi sa maraming batang naulila at gumagala sa mga lansangan ng Valencia. Kaya isinaayos nila ang titulo, at ang bagong dedikasyon nila ay ang titulong "Our Lady of the Forsaken".

Napag-alaman ni Padre Jofre at ng kanyang mga kapatid na prayle na ang ospital na kanilang itinayo ay kulang sa silid-panalanginan. Kaya nagtayo sila ng isang oratoryo at nang ito ay matapos, alam nila na may kulang pa ito, kulang ito ng isang estatwa ng kanilang patronesa. Dahil wala silang mahanap na uukit ng imahe, sila ay pumasok sa silid-panalanginan para sa tulong na makahanap sila ng gagawa ng imahe.

Ayon sa alamat, hindi nagtagal ay may tatlong guwapong binata ang kumatok sa pintuan ng ospital at naghahanap sila ng kanlungan. Nag-alok sila na ukit ng rebulto ang kinakailangang bayad nila para sa kanilang pananatili sa ospital. Hiniling lamang nila na iwanan silang mag-isa para sa kanilang pagtatrabaho na hindi bababa sa tatlong araw.

Sa paglipas ng tatlong araw, nanatiling nakakulong ang tatlong binata sa loob ng silid. Nakikinig ang mga prayle sa may pintuan, ngunit wala silang narinig na kahit anong tunog. Sa pagtatapos ng ikatlong araw, muli silang kumatok sa pintuan, ngunit walang sumasagot. Sa wakas, pinilit nilang buksan ang pinto nang makita nila na wala na ang tatlong lalaki.

Sino kaya ang tatlong lalaki na iyon? Ang kanilang pagkakakilanlan ay kailanman hindi natuklasan ngunit karamihan sa mga tao ay mabilis na naniwala na ang mga anghel na ipinadala ng Diyos ang mga iyon. Kaya nagsimula ang alamat na tinatawag na "Elferen els angels" o Ginawa ng mga Anghel.

Ang nakita ng mga prayle sa gitna ng silid ay isang kahanga-hangang estatwa na nilikha ng mga lalaki. Nagsimulang mangyari ang mga himala, simula sa isang miyembro ng kapatiran hanggang sa mga paralisado at mga bulag.

Ang kapistahan ng “Our Lady of the Forsaken” o Nuestra Señora de los Desamparados ay ipinagdiriwang tuwing ikalawang Linggo ng Mayo sa Valencia sa bansang Espanya, katulad din ng mga simbahang may titulo nito sa buong mundo.

Ang Ina na Mag-ampon ay imahe ng isang ina na tumutugon sa mga panalangin ng kanyang mga anak na humihingi ng tulong. Siya ay ina na nagmamalasakit at umaampon sa lahat lalo na ang mga aba, pinakahuli at naliligaw sa lipunan. Siya ang inang namamagitan para sa atin at hinihikayat tayo palapit kay Hesus. Ang kanyang makapangyarihang panalangin ay nagdala ng hindi mabilang na sagot sa maraming tao na humihingi ng tulong sa kanya. Huwag tayong mag-atubiling lumapit sa kanya dahil hinding hindi tayo pababayaan ng ating Inang Mapag-ampon.

Nuestra Señora de los Desamparados, ipanalangin mo kami.

Jasper Rome | OLA Social Communications

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

-------

Mga Sanggunian:

Kathleensenior, & Kathleensenior. (2020, December 14). Was this statue of Our Lady made by angels? Aleteia — Catholic Spirituality, Lifestyle, World News, and Culture. https://aleteia.org/.../was-this-statue-of-our-lady-made.../

Our Lady of the Forsaken Festival. (2017, September 18). Visit Valencia. https://www.visitvalencia.com/.../our-lady-of-the...

De Oliveira, P. C. (n.d.). Our Lady of the Abandoned Ones, patron of May 12. https://www.traditioninaction.org/.../j126sdVirgenAbandon...

WHO ARE THE HOLY INNOCENTS? | Feast

Wed, 27 Dec 2023 12:34:21 GMT

If there is only one greatest treasure that God has placed on earth, that is a human person, destined for eternity as it was offered salvation by the death and resurrection of Jesus.

On December 28, we celebrate the Feast of Holy Innocents. We experience the joyous celebration of Christ's birth and adore His image as a baby lying peacefully in a manger. After this, we immediately face the terrible and evil action of King Herod—the killing of babies two years old and under, the Holy Innocents. We don't know how many children were killed during that time, but the fact remains, they were killed for the sake of Jesus Christ.

Our Lord Jesus Christ was born during the rule of King Herod. When Herod found out that the Messiah had been born in Bethlehem, he ordered the killing of boys under the age of two. He did this because he thought that the Child Jesus was a threat to his reign. He was protective of his worldly power and he thought that the Messiah would be king in the worldly sense like him. We know that this is not true. He then planned to kill the babies in Bethlehem, hoping that Baby Jesus will be one of them. He failed because unbeknownst to him, Mary and Joseph went to Egypt with the Holy Infant to escape.

The Holy Innocents gave their lives for Jesus. Their mothers saw their innocent lives cut short, and they didn't know why. There seems to be no explanation for these events. It exposes the futility and unjust suffering of children who are ignorant and innocent.

The significance of the Holy Innocents of Bethlehem lies not only in their innocence but also in their victimhood. An unspeakable injustice was done to them. In modern times, the Holy Innocents are considered the prototypes of millions of unborn children. They are the most innocent among us, killed by the same evil and brutal act of abortion around the world. There were so many lives lost, deaths, and innocent victims.

The grief that filled Jerusalem must have been unbearable, with parents who could only weep and who could do nothing but watch their innocent children being killed. "A voice was heard in Ramah, great weeping and wailing: Rachel was weeping because of her children, and she did not want to be comforted because they were gone." (Matthew 2:17–18).

In the case of abortion, who is crying for these innocent lives? We can pray to the Holy Innocents to intercede for unborn babies despite the threats. We can share our own loss and pain and cry for the voiceless, innocent babies taken before they were born.

Senseless violence is so sad that nowadays it is more common. However, dwelling on sad realities can rob us of our joy this Christmas. This world remains a valley of tears until the return of our Lord Jesus Christ in glory. Despite this, His victory over the devil, sin, and death gives us hope. May the Holy Mother of God help us find our happiness in her Son. Let us fight for good against those who try to destroy all that is good.

If there is only one greatest treasure that God has placed on earth, that is a human person, destined for eternity as it was offered salvation by the death and resurrection of Jesus.

____________________________________

References:

De Oliveira, P. C. (2022, December 22). Why the Holy Innocents Are Martyrs Due to God’s Goodness. The American TFP. https://www.tfp.org/why-the-holy-innocents-are-martyrs.../

Stravinskas, P. M. (2021, December 28). The Holy Innocents and the Church’s pro-life witness. https://www.catholicworldreport.com/2021/12/28/119839/

The Editors of Encyclopaedia Britannica. (1998, July 20). Feast of the Holy Innocents | Description, observances, & History. Encyclopedia Britannica. https://www.britannica.com/topic/Feast-of-the-Holy-Innocents

APOSTOL SAN JUAN, ANG ALAGAD NA MAHAL NI HESUS

Wed, 27 Dec 2023 04:49:03 GMT

Ipinagkatiwala ni Hesus ang kanyang ina kay San Juan doon din sa Krus. Tanda ito ng paghahabilin ni Hesus sa Simbahan at sa lahat ng Kristiyanong simbolo ni San Juan na si Maria ay atin ding ina, hindi na lang ina ni Hesus.

Si Apostol San Juan na Manunulat ng Mabuting Balita (hindi si San Juan Bautista na pinsan ng Panginoon), ang itinuturing na matalik na kaibigan o “best friend” ni Hesus. Bakit siya? Ibig bang sabihin nito ay may itinatangi ang Panginoon? Hindi po. Totoong pantay-pantay ang pag-ibig ng Diyos para sa atin. Saan nagkakaiba? Sa pagtanggap ng tao. Tinanggap at pinahalagahan ni San Juan ang pagkakaibigan nila ni Hesus kaya ito lumalim. Kung ganito rin tayo sa Diyos, tiyak mapupuno ang ating puso ng Kanyang pag-ibig dahil mas lalalim ang ating samahan at pagkilala sa Kanya. Ang matibay na pag-ibig na ito naman ang magiging baon natin habang may hinaharap na suliranin. Bago mangyari ito, kailangan muna tayong matuto na ilagay ang Diyos unang una sa lahat sa ating buhay sa tuwa man o sa dusa. Hindi natin Siya dapat ipagpalit kahit kanino o kahit saan man halimbawa na lang sa simpleng pagtupad ng ating obligasyong dumalo sa Banal na Misa tuwing Linggo.

Si San Juan ang nag-iisang apostol na nanatili sa Krus kasama ni Maria na ina ni Hesus. Isa itong tanda na para sa kanya, ang kanyang pakikipagkaibigan at pananalig sa Diyos ay karapatdapat panindigan hanggang kamatayan. Sa kanyang pananatili roon ay binuwis niya ang kanyang buhay dahil doon din ay maari na siyang dakpin at ipapatay kung gugustuhin ng mga kaaway ng Panginoon. Ito rin marahil ang dahilan kung bakit sa lahat ng mga apostol, siya ang nag-iisang hindi namatay bilang isang martir. Siya ay nauna nang naging espirituwal na martir gaya ni Maria. Bagamat hindi napako ang kanilang pisikal na katawan sa Krus, napako naman ang puso, isip at kaluluwa roon kaisa ng paghihirap ni Hesus.

Bilang patron ng pagkakaibigan, marami tayong matututuhan sa kanya. Una, ang pagiging isang kaibigan ay nakasentro dapat kay Hesus. Mula sa Kanya, magkakaroon ng tunay na kapayapaan, pagbibigayan at pagpapatawad na kinakailangan ng anumang ugnayan sa pagkakaibigan man, pamilya, sa iba’t ibang grupo at marami pang iba. Hindi dapat tsismis o pagkamakasarili ang namamayani sa mga komunidad na ito kundi ang Mabuting Balita at pagsunod doon.

Ikalawa, ang tunay na pagkakaibigan ay bunga ng sakripisyo para sa isa’t isa. Kailangang magdamayan kapag ang isa ay nasa karanasan ng Krus. Ang tanda ng pag-ibig ay sakripisyo para sa minamahal na kapag naghihirap ang isa, dadamayan siya at makikiisa sa paghihirap na iyon gaya ng ginawa ni San Juan kay Hesus. Panghuli, kailangan din ng tiwala. “Nang makita ni Jesus ang kanyang ina at ang minamahal niyang alagad na nasa tabi nito, sinabi niya, ‘Ginang, narito ang iyong anak!’ At sinabi niya sa alagad, ‘Narito ang iyong ina!’ Mula noon, pinatira ng alagad na ito sa kanyang bahay ang ina ni Jesus” (Juan 19:26-27).

Ipinagkatiwala ni Hesus ang kanyang ina kay San Juan doon din sa Krus. Tanda ito ng paghahabilin ni Hesus sa Simbahan at sa lahat ng Kristiyanong simbolo ni San Juan na si Maria ay atin ding ina, hindi na lang ina ni Hesus.

Nagtiwala si Hesus at nagtitiwala rin si San Juan sa kanya. Kung tayo’y tunay na nagdarasal at nananalig, ipagkakatiwala rin natin ang buong buhay natin sa Diyos at susunod sa Kanyang mga utos at katuruan kahit pa ang maging epekto ay pangungutya ng iba o kamatayan ng sariling hangarin. Ang gantimpala nama’y walang hanggang pakikipagkaibigan sa Diyos hanggang sa Langit. Amen.

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

SAN ESTEBAN, ANG UNANG MARTIR

Tue, 26 Dec 2023 12:43:10 GMT

Nakita ni San Esteban ang kalangitan na nagbigay ng pag-asa sa kanya sa kabila ng kanyang pagdurusa. Ang buhay ay hindi natatapos sa kamatayan.

Disyembre 26, 2023.

Ngayon ay ipinagdiriwang natin ang Kapistahan ni San Esteban, ang unang Kristyanong martir. Siya ay isa sa pitong tao na puspos ng Banal na Espiritu Santo at may karunungan. Siya ay binigyan ng tungkuling mangasiwa sa pamamahagi ng ikabubuhay ng mga Kristiyano. Samakatwid, siya ay isang diyakono.

Si San Esteban ay nagpahayag din ng Mabuting Balita at siya ay naging instrumento ng mga himala mula sa Diyos. Sa kadahilanang ito, maraming mga Hudyo ang nakipagdebate sa kanya. Gayunpaman, hindi sila naging matagumpay.

Mga Gawa 6:10

Ngunit wala silang magawa sa karunungan ni Esteban na kaloob ng Espiritu.

Hindi umasa si San Esteban sa kanyang sariling karunungan. Siya ay sa Diyos, patunay ng kanyang matibay na pananampalataya sa Kanya. Si San Esteban rin ay tapat sa Mabuting Balita na ipinapalaganap ng mga apostol. Gayundin naman, napakahalaga sa atin ang sumunod sa katuruan ng ating Simbahan. Dapat din ay matibay ang ating espirituwal na pamumuhay at debosyon. Ito ang magbibigay proteksyon sa kabila ng maling ideolohiya na maari nating malaman.

Nagalit ang mga Hudyo kay San Esteban at dinala siya sa Sanhedrin. Maraming kasinungalingan ang binato sa kanya upang siya ay mabigyan ng parusang kamatayan. Mahirap ang mailagay sa ganitong sitwasyon. Kung ang isang Kristiyano ay nagdurusa sa kamay ng kanyang kaaway, maaari siyang matukso na bitawan ang kanyang pananampalataya. Ngunit, nanatiling matibay ang kanyang pananalig kay Hesus.

Mga Gawa 6:56

“Bukas ang kalangitan,” sabi niya, “at nakikita ko ang Anak ng Tao na nasa kanan ng Diyos.”

Nakita ni San Esteban ang kalangitan na nagbigay ng pag-asa sa kanya sa kabila ng kanyang pagdurusa. Ang buhay ay hindi natatapos sa kamatayan. Totoo na mahirap ang ating pinagdaraanang problema. Huwag tayong sumuko sa kabila nito. Dahil sa pagmamahal ng Diyos, binuksan Niya ang langit para sa mga taong nagsisilbi sa Kanya hanggang huli. Doon ay wala ng pagdurusa. Ang mayroon lamang ay walang hanggang kasiyahan habang kapiling natin ang Panginoong Diyos. Makikita rin natin ang kahalagahan ng dasal para kay San Esteban.

Mga Gawa 7:59

At pinagbabato nila si Esteban, na nananalangin naman ng ganito: “Panginoong Hesus, tanggapin Mo ang aking espiritu.”

Nawa'y pagnilyan natin ngayon na makakaya natin ang lahat ng pagsubok at pagdurusa kung tayo ay nagdarasal. Humingi tayo ng lakas sa Diyos upang magawa natin ang Kanyang kalooban. Kung may mga taong nananakit sa atin, patawarin natin sila at ipagdasal ang kanilang pagbabago. Sa tulong ng panalangin ni San Esteban, magagawa nating buhatin ang ating mga krus sapagkat alam natin na hindi tayo pinapabayaan ni Hesus. Amen. +

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

"MAGMAHALAN TAYO NGAYONG PASKO" | Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon

Mon, 25 Dec 2023 13:07:50 GMT

May Pasko dahil mayroong Diyos na nagmamahal sa atin! Higit sa lahat, minahal Niya tayo kahit na tayo ay makasalanan. Sa wagas na pagmamahal sa atin ng Ama ay ibinigay Niya sa atin ang pinakadakilang regalo na maibibigay Niya – si Hesus.

Disyembre 25, 2023

Pagninilay:

Lingid sa kaalaman ng lahat, ngayong araw pa lamang ang simula ng pagdiriwang sa Pasko ng Pagsilang. Magtatagal ang panahon ng Pasko hanggang sa Kapistahan ng Pagbibinyag ng Panginoon sa ika-7 ng Enero. Maari pa nating batiin ang isa’t isa ng “Maligayang Pasko” hanggang sa araw na iyon. Minsan, may isang pamilya ang nagdiwang ng Pasko sa Baguio. Nang hatinggabi bago ang Pasko, nagyaya ang nanay ng pamilya upang magsimba. Ngunit ang tatay ay hindi sumama. Ito ay dahil nahihirapan siyang tanggapin ang diwa ng Pasko – na ang Diyos na makapangyarihan ay nagkatawang-Tao at namuhay sa gitna natin. Dahil dito, naiwan siyang mag-isa sa kanilang tinutuluyan.

Habang nagsisimba ang kanyang mag-iina ay biglang bumuhos ang napakalakas na ulan. Napansin ng tatay na may munting ibon na sumisilong sa kanilang bintana. Biglang nakaramdam ng awa ang tatay at umisip siya ng paraan upang mapapasok ang ibon. Naglagay siya ng kapirasong tinapay na maaaring sundan ng ibon hanggang makapasok ng bahay. Ngunit sa tuwing gagawin niya ito, ang ibon ay lumilipad palayo. Naisip ng tatay na kung sana ay maging ibon din siya kahit limang minuto lamang upang maipaunawa sa ibon na ang tanging hangad lamang niya ay para sa kaligtasan nito.

Dahil sa pangyayaring ito, napagtanto ng tatay na para bang ganito rin ang ginawa ng Diyos Ama noong unang Pasko. Mula sa langit ay ipinadala Niya ang Kanyang bugtong na Anak sa mundo upang higit na maunawaan ng mga tao ang Kanyang wagas na pag-ibig para sa atin.

Ito ang tunay na diwa ng Pasko – ang pagmamahalan. May Pasko dahil mayroong Diyos na nagmamahal sa atin! Higit sa lahat, minahal Niya tayo kahit na tayo ay makasalanan. Sa wagas na pagmamahal sa atin ng Ama ay ibinigay Niya sa atin ang pinakadakilang regalo na maibibigay Niya – si Hesus. Nabuhay bilang tao si Hesus, naging tulad natin sa lahat ng bagay maliban sa kasalanan, upang matanggap natin ang pinakadakilang regalo ng Ama – isang bahagi sa banal na buhay ng Diyos, hindi lamang ngayon kundi para sa walang hanggan. Ibinigay Niya sa atin ang ang kaligtasan.

Nawa sa pagdiriwang natin ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon, sana ay matuto rin tayong magmahal. Kung minsan ay may mga tao tayong hirap mahalin dahil nasaktan nila tayo o may mga bagay silang ginagawa na hindi natin gusto. Pero hindi ba ganito rin tayo sa Diyos? Palagi tayong nakagagawa ng kasalanan at mga bagay na nagpapalungkot sa Diyos. Ngunit sa kabila ng lahat ng ito ay patuloy pa rin tayong minamahal at pinatatawad ng Diyos.

Sana ay ganito rin tayo. Ipakita natin ang pagmamahal hindi lang sa ating pamilya at mga kaibigan, kundi pati na rin sa mga taong hindi natin kasundo. Kung gagawin natin ito, tunay ngang isinilang si Hesus sa ating mga puso ngayong Pasko!

Maligayang Pasko po sa inyong lahat! Magmahalan tayo ngayong Pasko!

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

IKASIYAM NA ARAW NG SIMBANG GABI 2023 | “Ako'y Alipin ng Panginoon”

Sun, 24 Dec 2023 16:17:46 GMT

Fr. Lambert: "'Masunod po ang gusto Mo, Panginoon. Kung ano po ang gusto N'yo, iyan po ang masusunod - Thy will be done.' Kung wala niyan, lahat na lang ng darating sa atin na pasang krus natin, hindi natin kakayanin."

Ika-23 ng Disyembre

MABUTING BALITA
Lucas 1, 26-38

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Noong panahong iyon: ang anghel Gabriel ay sinugo ng Diyos sa Nazaret, Galilea, sa isang dalaga na ang pangala’y Maria. Siya’y nakatakdang ikasal kay Jose, isang lalaki buhat sa lipi ni Haring David. Paglapit ng anghel sa kinaroroonan ng dalaga, binati niya ito. “Matuwa ka! Ikaw ay kalugod-lugod sa Diyos,” wika niya. “Sumasaiyo ang Panginoon!” Nagulumihanan si Maria sa gayong pangungusap, at inisip niyang mabuti kung ano ang kahulugan niyon. Kaya’t sinabi sa kanya ng anghel, “Huwag kang matakot, Maria, sapagkat kinalulugdan ka ng Diyos. Makinig ka! Ikaw ay maglilihi at manganganak ng isang lalaki, at siya’y tatawagin mong Hesus. Magiging dakila siya, at tatawaging Anak ng Kataas-taasan. Ibibigay sa kanya ng Panginoong Diyos ang trono ng kanyang amang si David. Maghahari siya sa angkan ni Jacob magpakailanman, at ang kanyang paghahari ay walang hanggan.”

“Paanong mangyayari ito, gayong ako’y dalaga?” tanong ni Maria. Sumagot ang anghel, “Bababa sa iyo ang Espiritu Santo, at lililiman ka ng kapangyarihan ng Kataas-taasan. Kaya’t banal ang ipanganganak mo at tatawaging Anak ng Diyos. Natatandaan mo ang iyong kamag-anak na si Elisabet? Alam ng lahat na siya’y baog, ngunit naglihi siya sa kabila ng kanyang katandaan. At ngayo’y ikaanim na buwan na ng kanyang pagdadalantao – sapagkat walang hindi mapangyayari ang Diyos.”

Sumagot si Maria, “Ako’y alipin ng Panginoon. Mangyari sa akin ang iyong sinabi.” At nilisan siya ng anghel.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Homily Highlights ni Rev. Fr. Lambert Ramos

Sa ikasiyam na Simbang Gabi, narinig natin ang ebanghelyo tungkol sa pagpapahayag ni Anghel Gabriel kay Maria.

Sa kanyang homilya, ibinahagi ni Fr. Lamberto Ramos ang kahalagahan ng "oo" ni Maria. Sinabi niya: "Mangyari sa akin ang iyong sinabi. That beautiful word - which in latin says 'fiat' - sundin ang kalooban mo, Panginoon. That completely changed the entire world from that time up to now. If it were not for Mary, we would not have had a baby born Jesus who would then suffer, and then die on the cross, resurrect, and save us. That is the most lovely, or the loveliest thing that Mother Mary has done for us."

Pinaalala rin ni Fr. Ramos na lahat tayo, bata man o matanda, ay laging nahaharap sa iba't ibang temptasyon at mga pagsubok sa buhay. Hinikayat niya tayo na tularan ang pag "oo" ni Maria. "Kung wala tayong matigas na pananampalataya at 'yong ating sasabihin sa Panginoon 'Masunod po ang gusto Mo, Panginoon. Kung ano po ang gusto N'yo, iyan po ang masusunod - Thy will be done." Kung wala niyan, lahat na lang ng darating sa atin na pasang krus natin, hindi natin kakayanin."

Sa pagtatapos, pinaalalahan niya tayong maging matiyaga sa pagsunod sa kalooban ng Panginoon tulad ng ginawa ng Mahal na Birheng Maria. "Each one of us will always have joys and sorrows... Merong gabi, pero merong araw. Merong ulan, merong tag-araw. Meron tayong kaligayahan, meron tayong kapighatian. Laging magkasama 'yan. There is an inextricable link between joy and sorrow, crown and cross - magkasama 'yan. And what is most important is that ang attitude natin ay hindi complain nang complain. We do all these things out of love...

Every complaint adds weight to your cross. Which means habang puro ka reklamo, pabigat nang pabigat nang pabigat ang iyong dadalhin. Let us learn from Mary. 'I am Your handmaid, Lord. Ako ang alipin Mo, Panginoon. Mangyari sa akin ang Iyong sinabi." At maniwala kayo.

Everything that you carry will be lightweight, or even maybe weightless. Because the Lord will give you and me only things that you and I can bear. With Mary, say 24 hours a day 'fiat'. Thy will be done, Lord. Amen."

KN Marcelo | OLA Social Communications

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

“PANANALIG NI MARIA” | Ikaapat na Linggo sa Panahon ng Pagdating ng Panginoon.

Sat, 23 Dec 2023 14:49:13 GMT

Kung tayo’y nananalangin, dapat natin itong samahan ng pananalig na hindi tayo pababayaan ng Diyos masakit man ang pinagdaraanan.

Disyembre 24, 2023

MABUTING BALITA
Lucas 1, 26-38

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Sumagot si Maria, “Ako’y alipin ng Panginoon. Mangyari sa akin ang iyong sinabi.” At nilisan siya ng anghel.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ngayong Ikaapat na Linggo ng Adbiyento, pagninilayan nating muli kung paanong tinanggap ni Maria ang tawag na maging Ina ng Diyos. Hindi ito madali at siya’y nagulumihanan sa umpisa. Sa kabila nito, nanaig pa rin ang kanyang tiwala sa Diyos dahil ito ay plano Niya kahit hindi pa lubusang maunawaan. Ngayong darating na ang panahon ng Kapaskuhan, marahil hindi lahat ng tao ay natural na masaya lalo’t kung may mga mabigat na iniinda.

Isang paalala ang ebanghelyo nating ngayong araw na patuloy pa ring magtiwala sa Diyos at kumapit sa pananalangin kahit hindi na natin maintindihan ang mga nangyayari sa ating buhay. Kung tayo’y nananalangin, dapat natin itong samahan ng pananalig na hindi tayo pababayaan ng Diyos masakit man ang pinagdaraanan. Mas mabigat na pagsubok, mas lalong dapat na manalangin at piliin ang Diyos kaysa sa bisyo at tsismis na makakasama sa atin.

Bigyan nawa tayo ng Diyos na maging tulad ni Maria ng lakas ng loob, kalinisan ng puso at pananampalatayang matibay na hindi natitinag ng kahit ano o sino. Iyong pananalig na sa gitna ng Krus ay mas lalong lumalalim. Iyon ang sa atin ay dapat. Kung gayon, ang ligaya nati’y hindi mauubos dahil hindi ito nakadepende kung maganda o hindi ang nangyayari sa buhay. Kung ganito, ang ligaya natin ay tuluyang maisasalalay sa Diyos na kailanman ay hindi lumisan sa ating piling. Tumalikod man tayo, matatagpuan natin Siya laging muli. Tuluyan na nawa tayong bumalik sa Kanya sa pagsisimba at sakramento ng kumpisal upang malinis ang ating mga puso sa mga pagkakasala.

PAALALA : Sa araw ng Linggo ay magsimba po tayo. Narito po ang oras ng mga Banal na Misa sa ating Parokya: 5:00 AM, 6:30 AM, 8:00 AM, 9:30 AM, 11:30 AM, 4:00 PM, 5:15 PM, at 6:30. Ito ay ating Banal na Obligasyon. Bukas po sa Araw ng Pasko ay dapat din po tayong magsimba.

Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon.

IKAWALONG ARAW NG SIMBANG GABI SA OLA 2023 | “Paghahanda ng Sarili”

Sat, 23 Dec 2023 11:08:12 GMT

Fr. Lambert: "Let us bear in mind that the happiness we will be receiving on Christmas day, together with that, is the responsibility of being true to what the Lord is asking us to do."

Ika-22 ng Disyembre

MABUTING BALITA
Lucas 1, 57-66

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Dumating ang oras ng panganganak ni Elisabet, at nagluwal siya ng isang sanggol na lalaki. Nabalitaan ng kanyang mga kapitbahay at mga kamag-anak na siya’y pinagpala ng Panginoon, at nakigalak sila sa kanya.

Nang ikawalong araw, dumalo sila sa pagtutuli ng sanggol. Zacarias sana ang ipangangalan sa kanya – gaya ng kanyang ama – ngunit sinabi ng kanyang ina,

“Hindi! Juan ang ipangangalan sa kanya.” “Subalit wala isa man sa iyong mga kamag-anak ang may ganyang pangalan,” wika nila. Kaya’t hinudyatan nila ang kanyang ama at itinanong kung ano ang ibig niyang itawag sa sanggol. Humingi siya ng masusulatan at sumulat ng ganito: “Juan ang kanyang pangalan.” At namangha silang lahat. Pagdaka’y nakapagsalita siya at nagpuri sa Diyos.

Natakot ang lahat ng kanilang kapit-bahay, anupat naging usap-usapan sa buong kaburulan ng Judea ang mga bagay na ito. Pinakaisip-isip ito ng lahat ng nakaalam at ang kanilang tanong: “Magiging ano nga kaya ang batang ito?” Sapagkat maliwanag na sumasakanya ang Panginoon.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Homily Highlights ni Rev. Fr. Lambert Ramos

"Ihanda ang pagdating ng Hari ng mga hari pero ang ihahanda ay hindi kalsada ngunit ang inyong mga sarili, ang inyong puso, isip, at diwa. At kung magkaroon ng pagbabago, pagbabago sa inyong kaisipan at isakatuparan sa kilos, gawa, at lalo na sa salita."

"As we now continue to prepare for the next two days for the incarnation of the Lord, let us bear in mind that the happiness we will be receiving on Christmas day, together with that, is the responsibility of being true to what the Lord is asking us to do. To be good children of God, the way John has prepared the coming of our Lord Jesus Christ."

Mark Andrei de Leon | OLA Social Communications

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

IKAPITONG ARAW NG SIMBANG GABI SA OLA 2023 | “Pagpapakumbaba at Pananampalataya”

Fri, 22 Dec 2023 07:06:47 GMT

Fr. Gerry: "Tayo kaya, lalo na ang mga magulang, kinukwento ninyo kaya sa inyong anak kung ano ang ginawa ng Diyos sa inyong buhay?"

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

IKAANIM NA ARAW NG SIMBANG GABI SA OLA 2023 | “Ang Pagsabi, Pagtingin at Paggawa ng Mabuti”

Thu, 21 Dec 2023 05:46:25 GMT

Bishop Santos: "Tandaan po natin, sabihin ang mabuti, tingnan ang mabuti, gawin ang mabuti."

Ika-20 ng Disyembre, 2023.

MABUTING BALITA
Lucas 1, 26-38

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Nang ikaanim na buwan na ng pagdadalantao ni Elisabet, ang anghel Gabriel ay sinugo ng Diyos sa Nazaret, Galilea, sa isang dalaga na ang pangala’y Maria. Siya’y nakatakdang ikasal kay Jose, isang lalaki buhat sa lipi ni Haring David. Paglapit ng anghel sa kinaroroonan ng dalaga, binati niya ito. “Matuwa ka! Ikaw ay kalugod-lugod sa Diyos,” wika niya. “Sumasaiyo ang Panginoon.” Nagulumihanan si Maria sa gayong pangungusap, at inisip niyang mabuti kung ano ang kahulugan niyon.

Kaya’t sinabi sa kanya ng anghel, “Huwag kang matakot, Maria, sapagkat kinalulugdan ka ng Diyos. Makinig ka! Ikaw ay maglilihi at manganganak ng isang lalaki, at siya’y tatawagin mong Hesus. Magiging dakila siya, at tatawaging Anak ng Kataas-taasan. Ibibigay sa kanya ng Panginoong Diyos ang trono ng kanyang amang si David. Maghahari siya sa angkan ni Jacob magpakailanman, at ang kanyang paghahari ay walang hanggan.”

Sumagot si Maria, “Ako’y alipin ng Panginoon. Mangyari sa akin ang iyong sinabi.” At nilisan siya ng anghel.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Homily Highlights ni Most Rev. Ruperto Cruz Santos, DD., Obispo ng Diyosesis ng Antipolo

“Ang ating ebanghelyo ay tungkol sa ating Mahal na Ina, ang Birheng Maria at si Elisabet”. Ayon kay Most Rev. Ruperto, si Maria ang pinili, inatasan at hinirang ng Diyos sa kabila ng pagiging karaniwan at ordinaryo. Gayundin, nagpahayag ng awa at kapangyarihan ang Diyos kay Elisabet nang isilang niya si San Juan Bautista sa kabila ng pagiging matanda at baog nito. Sinabi ni Most Rev. Ruperto na walang dapat ikatakot si Elisabet dahil dumating sa kanya ang Ina ng Tagapagligtas at ang isisilang na Tagapagligtas. Dagdag pa ni Bishop Santos,

“Ang ating ebanghelyo ay ang ikalawang misteryo ng tuwa…ang lahat ng pinagdaanan ni Maria ay hindi palaging kalagakan at kasiyahan. Hindi palagi kung saan ay magaan at madali.” Ang aral ng ebanghelyo ay huwag nating tingnan ang mga kakulangan, huwag pag-usapan ang hindi maganda at huwag pansinin ang kahinaan. May tatlong hamon ang ebanghelyo: 1) Sabihin ang mabuti, 2) Tingnan ang mabuti, 3) Gawin ang mabuti. Ito ang ipinakita at ito ang ginawa ni Maria at Elisabet sa ebanghelyo.

Tungkol sa una, ipinaliwanag ni Most Rev. Ruperto na marami tayong maririnig na salita na nakakasakit, humuhusga, nanghahamak, at masama o nakakasira. Kahit walang pagdududa, sinabi ni Elisabet ang mabuti, binigkas ang maganda at pinuri si Maria nang sabihin ni Elisabet, “Lubos kang pinagpala sa lahat ng kababaihan.” Una sa lahat, ang mga salita sa ating labi ay dapat na mabuti.

Ikalawa, dapat nating tingnan ang mabuti. Ayon kay Most Rev. Ruperto, ang pagtingin ng Mahal na Birheng Maria ay punong-puno ng pag-alala, pagmamalasakit at pag-ibig. Nasa isip ni Maria na [may] kailangan tulungan at damayan. Dinagdag niya na kung sino ang may tingin ng pagmamalasakit, sila ay may tingin ng pag-ibig. Inihayag ni Most Rev. Ruperto, “Huwag po natin hanapin ang mga pagkakamali at pagkukulang.”

Panghuli naman ang gawin ang mabuti. Mayroon tayong magagawa sa lahat ng bagay at may maibibigay tayo sa lahat ng pangyayari. Dahil dito, mahalaga na gawin natin ang mabuti. Matapos na marinig ni Maria ang Mabuting Balita mula kay Arkanghel Gabriel, si Maria ay pumunta kay Elisabet para siya’y tulungan at damayan sa kanyang nalalapit na panganganak kay San Juan Bautista.

Ang homilya ni Most Rev. Ruperto Cruz Santos ay nagtapos sa mga paanyayang ito: “Tulad ng ginawa ni Maria at Elisabet, tandaan po natin, sabihin ang mabuti, tingnan ang mabuti, gawin ang mabuti”. Amen. +

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

IKALIMANG ARAW NG SIMBANG GABI SA OLA 2023 | “Humility and Acceptance”

Wed, 20 Dec 2023 07:38:12 GMT

“When we are faced [with] problems in life, we surrender our life into the hands of God. Let God take control of us, lead us and direct us. Let us learn to walk by faith rather than by sight. Mary always trusted in the providence of God. God has [a] plan in your life. ”

December 19, 2023.

Gospel

Luke 1:26-38

In the sixth month,

the angel Gabriel was sent from God

to a town of Galilee called Nazareth,

to a virgin betrothed to a man named Joseph,

of the house of David,

and the virgin's name was Mary.

And coming to her, he said,

"Hail, full of grace! The Lord is with you."

But she was greatly troubled at what was said

and pondered what sort of greeting this might be.

Then the angel said to her,

"Do not be afraid, Mary,

for you have found favor with God.

Behold, you will conceive in your womb and bear a son,

and you shall name him Jesus.

He will be great and will be called Son of the Most High,

and the Lord God will give him the throne of David his father,

and he will rule over the house of Jacob forever,

and of his Kingdom there will be no end."

But Mary said to the angel,

"How can this be,

since I have no relations with a man?"

And the angel said to her in reply,

"The Holy Spirit will come upon you,

and the power of the Most High will overshadow you.

Therefore the child to be born

will be called holy, the Son of God.

And behold, Elizabeth, your relative,

has also conceived a son in her old age,

and this is the sixth month for her who was called barren;

for nothing will be impossible for God."

Mary said, "Behold, I am the handmaid of the Lord.

May it be done to me according to your word."

Then the angel departed from her.

Homily Highlights of Most Rev. Benny Varghese Edathattel, Bishop of Itanagar, India

Bishop Benny emphasizes two points to reflect on in the life of our Blessed Mother. The first is humility, and the second is to walk by faith rather than by sight.

“ For our reflection today, I stand here before you to reflect the Blessed Mother. I want you to draw attention firstly about the humility of the mother when the Angel Gabriel appeared to her and said that she was highly favored. She did not question the angel but simply accept the invitation and said " Here I am, Lord". The aspect of humility is a great virtue we see in the life of our Blessed Mother.

“ The greatest virtue of a Christian can have is humility. We need to humble ourselves before God, to accept what God has installed for us. It should be God's will that we need to fullfil in our life and not us. We need to surrender our will, our life totally to the Lord. It is the Lord who should be my guiding star and of my family. If we are proud and walk by pride, we will have a downfall. We, Christians, need to learn how to walk in humility.”

“ Second reflection is, Mary walk by faith rather than by sight. Can you imagine a young girl accept the fact that she is chosen? If other girls experience what happen to Mary, they will be unprepared and reject it. This 15 year old girl simply accept the will of God and said, "Let it done unto me according to the word". She walk[s] by faith rather than by sight.”

“ After nine months of pregnancy, it was time to give birth to her child Jesus. Upon reaching Bethlehem, they have no place to find. Mary did not complain. Can you imagine a young girl giving birth not in a palace or house? But Mary did not doubt God's presence but she walked by faith rather than by sight.”

“ When we are faced by problems in life, we surrender our life into the hands of God. Let God take control of us, lead us and direct us. Let us learn to walk by faith rather than by sight. Mary always trusted in the providence of God. God has plan in your life.”

“ Brothers and sisters, do not be afraid. God is with you always. If God is with you, who can be against you? No evil power can out us down. Like Mary, we may walk by faith rather than by sight. Let us learn to trust God more and more and walk the path of light.”

IKAAPAT NA ARAW NG SIMBANG GABI SA OLA 2023 | “Paghahanda sa Pagdating ng Panginoon”

Tue, 19 Dec 2023 04:39:37 GMT

Zacarias, Elizabeth and John. They were there preparatory for the Incarnation of our Lord. The challenge for you and me is to do the same. Are we ready to prepare for the coming of the Lord on Christmas day?

Ika-18 ng Disyembre, 2023.

MABUTING BALITA
Lucas 1, 5-25

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Noong si Herodes ang hari ng Judea, may isang saserdote na ang ngala’y Zacarias, sa pangkat ni Abias. At mula rin sa lipi ni Aaron ang kanyang asawang si Elisabet. Kapwa sila kalugud-lugod sa paningin ng Diyos, namumuhay nang ayon sa mga utos at tuntuning mula sa Panginoon. Wala silang anak sapagkat baog si Elisabet, at sila’y matanda na.

Ang pangkat ni Zacarias ang nanunungkulan noon, at siya’y naglilingkod sa harapan ng Diyos bilang saserdote. Nang sila’y magsapalaran, ayon sa kaugalian ng mga saserdote, siya ang nahirang na maghandog ng kamanyang. Kaya’t pumasok siya sa templo ng Panginoon sa oras ng pagsusunog ng kamanyang, samantalang nagkakatipon sa labas ang mga tao at nananalangin. Walang anu-ano’y napakita sa kanya ang isang anghel ng Panginoon, nakatayo sa gawing kanan ng dambanang sunugan ng kamanyang. Nagulat si Zacarias at sinidlan ng matinding takot nang makita ang anghel. Ngunit sinabi nito sa kanya, “Huwag kang matakot, Zacarias! Dininig ng Diyos ang panalangin mo.

Kayo ni Elisabet ay magkakaanak ng isang lalaki, at Juan ang ipangangalan mo sa kanya. Ikaw ay matutuwa at magiging maligaya, at marami ang magagalak sa kanyang pagsilang sapagkat siya’y magiging dakila sa paningin ng Panginoon. Hindi siya iinom ng alak o anumang inuming nakalalasing. Sa sinapupunan pa lamang ng kanyang ina, mapupuspos na siya ng Espiritu Santo. Marami sa mga anak ng Israel ang panunumbalikin niya sa kanilang Panginoong Diyos. Mauuna siya sa Panginoon, taglay ang espiritu at kapangyarihan ni Elias, upang pagkasunduin ang mga ama at ang mga anak, at panumbalikin sa daan ng matuwid ang mga suwail. Sa gayon, ipaghahanda niya ng isang bayan ang Panginoon.”

Sinabi ni Zacarias sa anghel, “Paano ko po matitiyak na mangyayari ito? Sapagkat ako’y napakatanda na at gayon din ang aking asawa.” Sumagot ang anghel, “Ako si Gabriel na naglilingkod sa harapan ng Diyos. Sinugo ako upang ihatid sa iyo ang mabuting balitang sinabi ko na sa iyo. At ngayon, mabibingi ka’t hindi makapagsasalita hanggang sa araw na maganap ang mga bagay na ito, sapagkat hindi ka naniwala sa mga sinabi ko na matutupad pagdating ng takdang panahon.”

Samantala, naghihintay naman kay Zacarias ang mga tao. Nagtaka sila kung bakit nagtagal siya nang gayon sa loob ng templo. Paglabas niya ay hindi na siya makapagsalita, mga senyas na lamang ang ginagamit niya; kaya natanto nila na nakakita siya ng pangitain. At siya’y nanatiling pipi.

Nang matapos ang panahon ng kanyang paglilingkod ay umuwi na siya. Hindi nga nagtagal at naglihi si Elisabet, at hindi ito umalis ng bahay sa loob ng limang buwan. “Ngayo’y nilingap ako ng Panginoon,” wika ni Elisabet. “Ginawa niya ito upang alisin ang aking kadustaan sa harapan ng mga tao!”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Homily Highlights ni Rev. Fr. Lamberto Ramos

Sinimulan ni Fr. Lambert ang kanyang homilya sa pamamagitan ng pagsasalaysay ng ebanghelyo ngayong araw.

“ Mga kapatid, itong si Zacarias ang bida sa ating ebanghelyo ngayon. Ngunit mayroon silang trahedya ni Elisabet, hindi sila magkaanak. Sa kanilang sitwasyon sa panahong iyon, sila'y dinudusta ng mga tao dahil ang mga mag-asawang hindi magkaanak ay itinuturing na excommunicated o itinitiwalag."

Sunod na sinabi ni Fr. Lambert. " Si Zacarias ay dasal nang dasal at natiyempuhang siya ang mag-iinsenso sa templo. There was gladness in the message of Angel Gabriel… and people are wondering “Bakit ang tagal lumabas ni Zacarias?” at lumabas siyang pipi. Napagtanto ng mga tao ang nangyari kay Zacarias na siya'y nakatanggap ng isang pangitain. Ang mga tao nama'y nagtatanong kung anong klaseng bata ang dinadala ni Elizabeth kahit na siya ay baog at ubod na ng tanda."

Sumunod naman ay ipinakilala ni Fr. Lambert si Juan Bautista. " God's voice comes to those who listen to Him as Zacarias did in God's house. Over the past few days, we knew who John is. His name is John and the meaning of John is “God is gracious” or “God's gracious gift”. John was the courier of the King of kings. He was there to prepare the road. The road for repentance, the road for change of heart, change of mind. This change of mind must translate into change of action."

"John himself came six months ahead of his cousin, Jesus, was to be humbled enough to be admitted that he wasn't fit to untie the sandals of the Lord. He was there to be the pointer of Jesus, and not the pointer of himself. In short, John has to decrease, for Jesus to increase. John made himself irrelevant in order to strengthen the relevance of Jesus Christ."

Tinapos ni Fr. Lambert ang kanyang homilya sa pagsasabing "Zacarias, Elizabeth and John. They were there preparatory for the Incarnation of our Lord. The challenge for you and me is to do the same. Are we ready to prepare for the coming of the Lord on Christmas day? Amen."

#OLAMarikina #BirhenNgMarikina

IKATLONG ARAW NG SIMBANG GABI SA OLA 2023 | “Welcoming Jesus in our Hearts”

Mon, 18 Dec 2023 10:38:25 GMT

"If Jesus is not born in my heart and your heart, then all our external preparations have no meaning."

December 17, 2023.

Gospel

Mt 1:18-25

This is how the birth of Jesus Christ came about.
When his mother Mary was betrothed to Joseph,
but before they lived together,
she was found with child through the Holy Spirit.
Joseph her husband, since he was a righteous man,
yet unwilling to expose her to shame,
decided to divorce her quietly.

Such was his intention when, behold,
the angel of the Lord appeared to him in a dream and said,
"Joseph, son of David,
do not be afraid to take Mary your wife into your home.
For it is through the Holy Spirit
that this child has been conceived in her.
She will bear a son and you are to name him Jesus,
because he will save his people from their sins."

All this took place to fulfill
what the Lord had said through the prophet:
Behold, the virgin shall be with child and bear a son,
and they shall name him Emmanuel,
which means "God is with us."
When Joseph awoke,
he did as the angel of the Lord had commanded him
and took his wife into his home.
He had no relations with her until she bore a son,
and he named him Jesus.

Homily Highlights of Most Rev. Benny Varghese Edathattel, Bishop of Itanagar, India

2023 years ago, Jesus was born in Bethlehem. If that Jesus is not born in my heart and your heart, then all our external preparations [have] no meaning.

Jesus who was born in Bethlehem should be born in our heart[s]. Are our hearts ready to welcome Jesus? Are we prepared to receive Him in our hearts?

Bishop Benny Edathattel invites us to look into our hearts to see if we are truly prepared to welcome Jesus. May we welcome Him with humility and admit that we truly need Him in our lives.

Mababasa po ang artikulo na ito at ebanghelyo sa ating official website:

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

IKALAWANG ARAW NG SIMBANG GABI SA OLA 2023 | “Kagalakan at Pagpapasalamat sa Diyos”

Sun, 17 Dec 2023 04:33:40 GMT

Hindi lang daw tayo sinasamahan ng Diyos, binibigyan pa Niya tayo ng pag-asa. Ang hamon daw sa atin ngayong Simbang Gabi ay maging “Joyful Christians”.

Ika-16 ng Disyembre, 2023.

MABUTING BALITA
Juan 1, 6-8. 19-28

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Sinugo ng Diyos ang isang tao na nagngangalang Juan. Naparito siya upang magpatotoo tungkol sa ilaw at manalig sa ilaw ang lahat dahil sa patotoo niya. Hindi siya ang ilaw kundi naparito siya upang magpatotoo tungkol sa ilaw.

Nang suguin ng mga Judio sa Jerusalem ang ilang saserdote at Levita upang itanong kung sino siya, sinabi ni Juan ang katotohanan. Sinabi niyang hindi siya ang Mesias. “Kung gayo’y sino ka?” tanong nila. “Ikaw ba si Elias?” “Hindi po,” tugon niya. “Ikaw ba ang Propetang hinihintay namin?” Sumagot siya, “Hindi po.” “Sino ka kung gayun?” tanong nila uli. “Sabihin mo sa amin para masabi namin sa mga nagsugo sa amin. Ano ang masasabi mo tungkol sa iyong sarili?”

Sumagot si Juan, “Ako
‘Ang tinig ng isang sumisigaw sa ilang:
Tuwirin ninyo ang daraanan ng Panginoon!’”
Ang Propeta Isaias ang maysabi nito.

Ang mga nagtanong ay sugo ng mga Pariseo. Muli nilang tinanong si Juan, “Bakit ka nagbibinyag, hindi pala naman ikaw ang Mesiyas, ni si Elias, ni ang Propeta?” Sumagot siya, “Ako’y nagbibinyag sa tubig, ngunit nasa gitna ninyo ang isang hindi ninyo nakikilala. Siya ang susunod sa akin, subalit hindi ako karapat-dapat magkalag man lamang ng tali ng kanyang panyapak.” Ito’y nangyari sa Betania, sa ibayo ng Jordan na pinagbibinyagan ni Juan.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Homily Highlights ni Rev. Fr. Keith Buenaventura

“Ibinibigay sa atin bilang modelo ng kaga lakan si San Juan Bautista. Bakit po kagalakan?” Ayon kay Father Keith, “Simbang Gabi is a season to be joyful. We have nine days of rejoicing in the Lord.”

“Kung minsan may nagtanong sa akin, “Bakit ganun, father, ako na nga yung naglilingkod sa simbahan, ako pa ang binibigyan ng Diyos ng matinding pagsubok.”

Aniya, ang sagot dito ay “Hindi inaalis ang problema pero ibinibigay sa atin ng pananampalataya yung ‘assurance’ na kasama natin ang Diyos sa ating pinagdaraanan at doon po nag-uugat ang ating kagalakan. Anuman ang pagdaanan natin sa buhay, alam nating kaagapay natin ang Panginoon.”

Dagdag pa ni Father Keith, hindi lang daw tayo sinasamahan ng Diyos, binibigyan pa Niya tayo ng pag-asa. Ang hamon daw sa atin ngayong Simbang Gabi ay maging “Joyful Christians”. Kailangan nating maging “joyful” sa lahat ng bagay anuman ang kinakaharap sa buhay.

Pinaliwanag niyang iba ang galak sa saya. Kung saya lang, maaring galing lamang ito sa labas, panandalian lamang. Si San Juan Bautista ay itinuturing na “patron saint of spiritual joy”. “Being joyful is a verb, it is to rejoice”. Kailangan daw nating malaman sa ating sarili kung ano ang sapat na. Kung hindi natin ito malalaman, habang buhay daw tayong maghahabol at maghahanap ng “Gusto ko pa”. Ang taong hindi marunong makontento ang hindi nagiging masaya sa buhay.

Nagtapos ang homiliya ni Father Keith sa mga paanyayang ito: “Sa Pasko pong ito, ang [hiling] ko para sa inyo, ay mahanap ninyo ang kagalakan sa sabsaban. Pagmasdan ninyo kung may [oras] kayo, mapadpad kayo rito sa ibang oras na tahimik, titigan ninyo ang sabsaban. Pagmasdan, pagnilayan, napakasimple ng pagdating ng Panginoon. Kontentong buhay at kumakapit sa Diyos sina Maria at Jose. Magalak tayo mga kapatid at magpasalamat ngayong Pasko. Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

“MAGALAK TAYO” | Ikatlong Linggo sa Panahon ng Pagdating ng Panginoon.

Sat, 16 Dec 2023 14:35:06 GMT

Magalak tayo dahil ang awa, patawad at pag-ibig ng Diyos ay nasa atin na. Buksan natin ang puso natin at ibigay ang ating mga kahinaan at kasalanan sa Kanya.

Disyembre 17, 2023

MABUTING BALITA

Juan 1, 6-8. 19-28

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Sumagot si Juan, “Ako

‘Ang tinig ng isang sumisigaw sa ilang:

Tuwirin ninyo ang daraanan ng Panginoon!’”

Ang Propeta Isaias ang maysabi nito.

Ang mga nagtanong ay sugo ng mga Pariseo.

Muli nilang tinanong si Juan, “Bakit ka nagbibinyag, hindi pala naman ikaw ang Mesiyas, ni si Elias, ni ang Propeta?” Sumagot siya, “Ako’y nagbibinyag sa tubig, ngunit nasa gitna ninyo ang isang hindi ninyo nakikilala. Siya ang susunod sa akin, subalit hindi ako karapat-dapat magkalag man lamang ng tali ng kanyang panyapak.” Ito’y nangyari sa Betania, sa ibayo ng Jordan na pinagbibinyagan ni Juan.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Sa lahat ng mga kumukutikutitap na ilaw sa paligid, iisa lamang ang tunay na Liwanag at Ilaw ng mundo. Ito’y walang iba kundi si Hesus. Ang mga pagsubok, problema, sakuna, kasalanan at kasamaan ang mga dilim sa ating buhay. Ngunit kung mayroong Diyos na kinakapitan at pinaniniwalaan, hindi tayo magagapi ng mga ito. Matapos ang bawat dagok at kasalanan, tayo’y makakabangong muli.

Nagbibigay ang Diyos ng walang hanggang pagkakataon para tayo’y magbago. Isa ang panahong ito upang suriin ang sarili at tingnan, anu-ano ang mga pagkukulang natin sa Diyos? Sa kabila ng lahat ng ating pagkukulang at kahinaan, alalahanin nating hindi nagbabago ang Kanyang pag-ibig para sa atin. Isa pa itong rason upang lalo Siyang mahalin dahil ang Kanyang binibigay na pag-ibig ay walang kondisyon. Hindi ito para lamang sa malalakas at magagaling. Lalong-lalong minamahal ng Diyos ang mga mahihina’t kailangan ng kalinga. Ibaba nawa natin ang ating loob sa Kanya.

Ang Ikatlong Linggo ng Abdiyento ay makikila sa kalimitang suot ng pari na kulay rosas. Ang kaisa-isang kandilang kulay rosas sa Advent Wreath ay sinisindihan na rin. Simbolo ito ng “Kagalakan”. Kagalakang nagtatagal, kagalakang galing sa Diyos at hindi nakadepende kung masarap ang pagkain o hindi. Hindi rin batayan kung pinupuri tayo ng mga kamag-anak sa reunion o hindi. Ang kagalakang ito’y nadarama at naparoroon sa sinumang taong tulad ni Maria na buong buong tinatanggap ang Salita sa kanyang buhay. Kapag ang Diyos ang tunay na nasusunod sa iyong buhay, at ang kabutihan ang lumalabas sa iyong bibig mula sa isip at puso, Diyos ang namamayani sa iyong buhay. Kung hindi at puro negatibo, magsuri tayo at hingiin ang Kanyang tulong para tayo’y tuluyang magbago. Hayaan natin ang sariling mabago ng Diyos.

Sa kahinaan man, kasalanan, o pagsubok sa buhay, laging may dahilan para magalak – ang presensiya ng Diyos na hindi nawawala kailanman. Ni minsan, hindi Siya tumalikod sa atin. Tayo ang tumatalikod at nagkukulang sa Kanya. Panahon na ngayon upang humingi ng tawad at magbalik. Dito tayo tunay na magagalak. Sa pagbabalik sa Diyos, sa pagtalima sa Kanya at hindi sa pagiging abala sa mga bagay sa mundo. Magalak tayo dahil ang awa, patawad at pag-ibig ng Diyos ay nasa atin na. Buksan natin ang puso natin at ibigay ang ating mga kahinaan at kasalanan sa Kanya. Pahugasan natin ang ating mga puso sa sakramento ng kumpisal at palakasin ang ating mga kaluluwa sa pagtanggap sa Kanya sa Banal na Eukaristiya laban sa mga tukso at masama. Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Maari pong mabasa ang buong ebanghelyo sa Awit at Papuri Communications official website.

Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon.

UNANG ARAW NG SIMBANG GABI SA OLA 2023 | “Ang Pasko ay si Kristo”

Sat, 16 Dec 2023 02:16:42 GMT

Si Kristo ang totoong diwa ng Pasko.

UNANG SIMBANG GABI SA OLA | “Ang Pasko ay si Kristo”

Ika-15 ng Disyembre, 2023.

MABUTING BALITA
Juan 5, 33-36

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa mga Judio, “Nagpasugo kayo kay Juan, at nagpatotoo siya tungkol sa katotohanan. Hindi sa kailangan ko ang patotoo ng tao; sinasabi ko lamang ito para maligtas kayo. Si Juan ay parang maningas na ilaw na nagliliwanag noon, at kayo’y sandaling nasiyahan sa kanyang liwanag. Ngunit may patotoo tungkol sa akin na higit sa patotoo ni Juan: ang mga gawang ipinagagawa sa akin ng Ama, at siya ko namang ginaganap – iyan ang nagpapatotoo na ako’y sinugo niya.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Homily Highlights ni Rev. Fr. Keith Buenaventura

“Mga kapatid, alam nating siyam na gabi ito. Kumakatawan sa siyam na buwan na pagdadala ng Mahal na Birheng Maria kay Hesus sa kanyang sinapupunan. Itong ginagawa nating sakripisyo ay hindi para sa anuman. Ito’y para samahan si Maria.”

Sinimulan ni Fr. Keith ang kanyang homiliya sa pagpapasalamat sa mga nagsisimba. Matapos ay binigyang diin ang temang “pagpapakatotoo” alinsunod sa ehemplo at ginawa ni San Juan Bautista sa ebanghelyo.

Aniya ang pagpapatotoo ay hindi tulad ng isang “fireworks” kung saan bongga agad ang ating gusto subalit saglit lang ang itinatagal. Kailangan din nating maging kandila tulad ni San Juan Bautista na nagniningning sa dilim nang tahimik. Para sa pagpapahayag ng Mabuting Balita, si San Juan Bautista ay nagpatotoo hanggang dulo ng kanyang buhay. Ganito rin dapat tayo sa ating pananalig ngayon. Inanyayahan ni Fr. Keith ang lahat na tapusin ang Simbang Gabi bilang pakikiisa sa siyam na buwang pagdadalang-Tao ni Maria. Samahan natin ito ng mabubuting gawa at pag-iwas sa mga tsismis.

“Ang Pasko ay si Kristo, si Kristo ang totoong diwa ng Pasko.” Ito ang mga huling sinabi ni Fr. Keith sa kanyang homiliya sa unang araw ng Simbang Gabi sa OLA.

Walang ibang mas higit na mahalaga sa paghahanda para sa Pasko kung hindi ang pagsisimba.

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

FIVE WAYS TO PREPARE OURSELVES FOR CHRISTMAS

Fri, 15 Dec 2023 05:24:49 GMT

The Advent season is an invitation for us to remember the presence of God. Our devotion will truly prepare our hearts for the glorious coming of our Lord Jesus Christ.

The Advent season is a period of prayer in preparation for Christmas. It is a time to meditate on the birth of our Lord and Savior, Jesus Christ. Here are the five things that can help inflame our hearts as we make our spiritual journey this season.

1. Confession

In the sacrament of confession, we receive pardon from God for our sins. For people who committed grave sins knowingly and willingly, their souls are in danger of losing eternal life in heaven. Even if we are not in the state of mortal sin, this sacrament will strengthen us to overcome our faults and purify our hearts from its impurities and attachments. This Advent season is an opportunity to examine our conscience and go to the Sacrament of Reconciliation. With this in mind, we also honor that the purpose of Christ’s coming is our salvation.

2. Prayer

Prayer is one of the best ways to prepare for Christmas. Through it, we could feel God’s presence within our hearts even more. Think and ask God how can you pray more this Advent season. There are many other forms of prayer such as Bible reflection, examination of conscience, Angelus, etc. that we could do without neglecting the duties of the state of life we are in.

We could also choose to strengthen our Marian devotion by praying the rosary where we meditate on the mysteries of the life of Christ. It is also a good time to begin praying to Saint Joseph, her most chaste spouse, who became the nourishing father of our Lord Jesus. All of these prayers and devotions will lead us to Christ, the Incarnate Word.

3. Holy Mass

Our Lord Jesus was born in Bethlehem. and the word “Bethlehem” means “House of Bread.” As Catholics, we should not neglect that the Church is also the “House of Bread.” At every Mass, Jesus descends from heaven and chooses to be with us in the Sacrament of the Eucharist under the appearance of bread and wine.

May we always be devoted in the Holy Mass as we receive Jesus Himself in the sacrament. It is the meeting place of heaven and earth where Jesus unites with us. Let us bring our intentions to the Father and to Christ who gives Himself completely to us.

4. Holy Gifts

Since we are celebrating the birth of Christ, this is also a good opportunity to love Him by giving religious gifts to people, especially children. These gifts will help them strengthen their faith. For example, we can give the rosaries and miraculous medals as gifts. Other people may like to have the Bible and other spiritual books.

Children may also receive dolls that represent Catholic saints. Our simple action of gift-giving may have a profound effect on those who will receive it because these gifts are God’s instruments for bringing souls closer to Him.

5. Charity Works

We often prepare food and money as a contribution to parties. How about those that we could give to the poor? Our Lord Jesus reminds us in the parable, ‘Truly, I say to you, as you did it to one of the least of these My brethren, you did it to Me (Matthew 25:40).’ Instead of buying extravagant things, we could consider using that money to buy meals or give alms to the poor that we see around us. Even if some of us can only provide a small amount due to one’s financial situation, what is important is the love behind our actions.

The Advent season is an invitation for us to remember the presence of God. Our devotion will truly prepare our hearts for the glorious coming of our Lord Jesus Christ. May God grant us a blessed Advent this year and every year!

DIYOS AY SUMASAATIN | Ika-2 Linggo sa Panahon ng Pagdating ng Panginoon

Sat, 09 Dec 2023 15:53:42 GMT

Sa Kanya galing ang lahat ng tunay na tuwa at kapayapaang nagtatagal. Kung gusto nating maging tunay na masaya, mahirap man ang landasin ay kay Hesus natin ibuhos ang ating lakas, oras at atensiyon.

Disyembre 10, 2023.

MABUTING BALITA
Marcos 1, 1-8

Ang simula ng Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Ito ang Mabuting Balita tungkol kay Hesukristo na Anak ng Diyos. Nagsimula ito noong matupad ang hula ni Propeta Isaias:

“‘Narito ang sugo ko na aking ipadadalang mauuna sa iyo,
ihahanda niya ang iyong daraanan.’
Ito ang sabi ng isang sumisigaw sa ilang:
‘Ihanda ninyo ang daraanan ng Panginoon,
tuwirin ninyo ang kanyang mga landas!’”

At dumating nga sa ilang si Juan, nagbibinyag at nangangaral. Sinabi niya sa mga tao, “Pagsisihan ninyo’t talikdan ang inyong mga kasalanan, at pabinyag kayo upang kayo’y patawarin ng Diyos.” Halos lahat ng taga-Judea at taga-Jerusalem ay pumunta kay Juan upang makinig. Ipinahayag nila ang kanilang mga kasalanan at sila’y bininyagan niya sa Ilog Jordan.

Hinabing balahibo ng kamelyo ang damit ni Juan at balat ang kanyang pamigkis. Ang kanya namang pagkai’y balang at pulut-pukyutan. Lagi niyang sinasabi sa kanyang pangangaral, “Darating na kasunod ko ang isang makapangyarihan kaysa sa akin: ni hindi ako karapat-dapat magkalag ng tali ng kanyang mga panyapak. Binibinyagan ko kayo sa tubig, ngunit bibinyagan niya kayo sa Espiritu Santo.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay :

Ang panahon na ito’y dapat iukol sa paghahanda. Hindi ng mga regalo, pagkain o programa sa piging, damit at kung ano pa kundi ng ating mga puso at kaluluwa. Walang kabuluhan ang Pasko kung napapako lamang tayo sa mga materyal at panandaliang bagay na natatapos din. Para maramdaman natin ang Pasko, ituon natin ang ating buong sarili sa nag-iisang dahilan ng pagdiriwang ng lahat – ang ating Panginoong Hesus. Kung tayo’y nakapagbibigay ng panahon para sa pamimili at pag-eensayo ng sayaw o kanta para sa mga handaan, bakit hindi tayo maglaan ng mas maraming oras para manalangin sa Diyos? Bakit hindi tayo mag-organisa ng mga programa na may layuning tumulong sa mga mahihirap?

Ito ang mga bagay na magagawa mula sa pagmamahal at nananatili lagi sa puso ng taong gumagawa nito hanggang kamatayan. Ang saya nito ay hindi maikukumpara sa pagtanggap ng materyal na bagay dahil ito mismo ang gawa ng Diyos na ginagawa natin. Sa Kanya galing ang lahat ng tunay na tuwa at kapayapaang nagtatagal. Kung gusto nating maging tunay na masaya, mahirap man ang landasin ay kay Hesus natin ibuhos ang ating lakas, oras at atensiyon. Magkumpisal tayo at magsimba hindi lamang tuwing Simbang Gabi ngunit tuwing Linggo dahil ito’y ating Banal na Obligasyon.

Ang buhay at mga gawain ay tunay na maisesentro sa Diyos kung susundin natin ang mga nasasaad sa ebanghelyo. Kung ganito, araw-araw ay tila magiging Pasko sapagkat lagi nating madarama ang Diyos na sumasaatin magpasahanggang ngayon. Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Maari pong mabasa ang buong ebanghelyo sa Awit at Papuri Communications official website.

PAALALA: Sa araw ng Linggo ay magsimba po tayo. Narito po ang oras ng mga Banal na Misa sa ating Parokya: 5:00 AM, 6:30 AM, 8:00 AM, 9:30 AM, 11:30 AM, 4:00 PM, 5:15 PM, at 6:30. Ito ay ating Banal na Obligasyon. Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon.

PINAGPALA KA, MARIA! | Pagninilay para sa Dakilang Kapistahan ng Kalinis-linisang Paglilihi kay Maria

Fri, 08 Dec 2023 12:42:21 GMT

Pinagpalang nilikha,

Ipinaglihing walang sala.

Pusong dalisay, dakila,

Maria, Ina ng awa.

Ito ang mga salita sa awiting "Pinagpala ka, Maria" ni Fr. Jamie Lara at Fr. Carlo Magno Marcelo.

Tunay na pinagpala si Maria! Ito ay pinatotohanan ng Anghel Gabriel nang siya ay dumalaw kay Maria. Mababasa sa ebanghelyo sa araw na ito: “Matuwa ka! Ikaw ay kalugod-lugod sa Diyos,” wika niya. “Sumasaiyo ang Panginoon!” (Lucas 1:28). Pinagpala si Maria dahil sa lahat ng babae sa buong kasaysayan, siya ang pinili ng Diyos upang maging Ina ng ating Panginoon.

Upang ihanda siya sa mahalagang gampaning ito, siya ay paunang iniligtas at ipinaglihing walang sala. Ito ang dogma ng Inmaculada Concepción. Bilang mga Katoliko, naniniwala tayo na ang Mahal na Birheng Maria ay walang bahid ng kasalanan sa kanyang buong buhay - mula nang siya ay ipinaglihi sa sinapupunan ng kanyang inang si Santa Ana hanggang sa wakas ng kanyang buhay.

Ngunit magandang malaman na hindi lang si Maria ang pinagpala. Tayo rin ay pinagpala ng Diyos! Sa ating Ikalawang Pagbasa sa araw na ito, sinabi ni San Pablo sa mga taga-Efeso: "(...) Hinirang na niya tayo bago pa nilikha ang sanlibutan upang maging banal at walang kapintasan sa harapan niya. Dahil sa pag-ibig ng Diyos, tayo’y kanyang itinalaga upang maging mga anak niya sa pamamagitan ni Hesukristo…" (Efeso 1:4-5).

Tulad ni Maria, tayo ay napupuspos pag-ibig ng Diyos. Pinagpala rin tayo sapagkat minamahal tayo ng Diyos. Dahil sa pagmamahal na ito, hinahangad ng Diyos na makapiling tayo sa langit magpakailanman. Nawa sa pagdiriwang natin ng Dakilang Kapistahang ito, pagsumikapan nating maging malinis ang ating puso't isipan gaya ni Maria.

Hangarin nating matamo ang buhay na walang hanggan balang araw. Iwasan natin ang paghuhusga at pag-iisip ng masama sa ating kapwa, pati na ang kahalayan at iba pang makamundong bagay. Lumapit tayo kay Maria na bukod na pinagpala ng Panginoon. Sa kanya natin makikita ang pinakamabuting halimbawa ng kabutihan at kababaang-loob. Tularan natin siya sa kanyang kalinisan sa isip, sa salita, at sa gawa.

Tanda ng ating pagpupuri sa Diyos sa pagbibigay sa atin ng Mahal na Birheng Maria, magsimba tayo sa araw na ito. Ngayon ay pistang pangilin o holy day of obligation. Ibig sabihin, lahat ng Katoliko ay inaasahang magsimba sa araw na ito. Magpasalamat tayo sa Diyos dahil ang Inmaculada Concepción ang pangunahing patrona ng Pilipinas batay sa deklarasyon ni Papa Pio XII noong ika-12 ng Setyembre, 1942.

O Maria, ipinaglihing walang kasalanan, ipanalangin mo kaming dumudulog sa iyo!

KN Marcelo | OLA Social Communications

Disyembre 8, 2023

MAGLAAN NG ORAS PARA SA DIYOS | Unang Linggo sa Panahon ng Pagdating ng Panginoon

Sat, 02 Dec 2023 15:17:05 GMT

Ano naman kaya ang maibibigay natin sa Kanya? Nawa’y makapaglaan tayo ng oras para sa Panginoon sa pananalangin.

Disyembre 3, 2023.

MABUTING BALITA

Marcos 13, 33-37

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos.

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Mag-ingat kayo at maging handa sapagkat hindi ninyo alam kung kailan ang takdang oras. Katulad nito’y isang taong umalis upang maglakbay sa malayong lupain: ipinababahala ang kanyang tahanan sa mga alipin na binigyan ng kanya-kanyang gawain, at inuutusan ang bantay-pinto na maging laging handa sa kanyang pagdating.

Gayon din naman, maging handa kayong lagi, sapagkat hindi ninyo alam kung kailan darating ang puno ng sambahayan – maaaring sa pagdilim, sa hatinggabi, sa madaling-araw, o kaya’y sa umaga – baka sa kanyang biglang pagdating ay maratnan kayong natutulog. Ang sinasabi ko sa inyo’y sinasabi ko sa lahat: Maging handa kayo!”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ngayon nga po ay Unang Linggo ng Adbiyento. Ang panahon na ito ay iniuukol para sa paghahanda. Sabi ng ibang sekta bakit daw kada taon ay ipinapanganak muli si Kristo. Ang sagot dito’y kapag may kaarawan ang isang tao, hindi naman ibig sabihin nito ay pinapanganak siyang muli. Ang pagdiriwang ng kapanganakan ni Hesus sa mundo ay isang mahalagang oportunidad upang pagnilayan bakit nga ba Siya naparito at kung gaano Niya tayo kamahal.

Mahalagang maramdaman natin at pagnilayan paulit-ulit ang pag-ibig na ito na iniaalay ng Panginoon sa atin. Sa dami ng mga iniaalay ng mundo na iba’t ibang bagay upang pagkaabalahan at para maaliw kahit saglit, madaling makalimutan ang pag-ibig na ito ng Diyos. Ang pag-ibig na ito’y tahimik at hindi nagpupumilit. Ito’y puno ng sakripisyo para sa minamahal.

Naparito si Hesus at naging Tao kahit pa Siya’y Diyos. Pag-ibig lamang ang tanging dahilan nito. Ito lamang ang tanging paraan para tayo’y makapasok sa Langit sapagkat tayong mga makasalanan ay hindi maililigtas ang sarili natin.

Dahil sa kasalanan, putol na ang dati’y perpektong ugnayan ng Diyos sa tao. Ang makakagawa lang nito at nakagawa na nga ay si Kristo. Ano naman kaya ang maibibigay natin sa Kanya? Nawa’y makapaglaan tayo ng oras para sa Panginoon sa pananalangin. Bawasan natin nang kaunti ang oras na para sa atin para ibigay sa Diyos. Malaki ang maitutulong nito sa ating mga puso at kaluluwa.

Ngayon din ang panahon upang magkawanggawa sa kapwa. Kahit hindi magpapasko, sana’y ipagpatuloy natin ang mga gawaing ito. Pahalagahan natin si Kristo kahit hindi buwan ng Disyembre ngunit ito’y maaring simulan na natin ngayon. Nawa, ang lahat ng ating mga gawa ay maging pasasalamat kay Kristo sa pag-aalay ng Kanyang buhay para sa ating lahat. Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Maari pong mabasa ang buong ebanghelyo sa Awit at Papuri Communications official website.

PAALALA: Sa araw ng Linggo ay magsimba po tayo. Narito po ang oras ng mga Banal na Misa sa ating Parokya: 5:00 AM, 6:30 AM, 8:00 AM, 9:30 AM, 11:30 AM, 4:00 PM, 5:15 PM, at 6:30. Ito ay ating Banal na Obligasyon. Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon.

ANG DEBOSYON TUWING UNANG BIYERNES NG BUWAN

Thu, 30 Nov 2023 14:56:24 GMT

First Friday Devotion | Istorya at Paanyaya: Samahan po natin si Hesus na Banal na Sakramento sa altar upang ihingi ng tawad ang mga kasalanan ng buong mundo at magtamo ang iba't ibang bansa ng kapayapaan.

Ngayon ang unang Biyernes para sa buwan ng Nobyembre at ang araw na ito ay minarkahan bilang espesyal na debosyon sa Kamahal-mahalang Puso ni Hesus mula noong siya'y namatay sa Krus. Siya ay namatay para sa ating kaligtasan sa araw ng Biyernes. Ayon sa itinakda sa Kodigo ng Batas Canon 1250, "Tuwing araw ng Biyernes buong taon, hindi lamang sa mga Biyernes ng Kuwaresma ay isang espesyal na araw bilang paggawa ng penitensya. (Batas Canon 1250).

Nagsimula ang debosyon sa Unang Biyernes nang si Santa Margarita Maria Alacoque noong ika-17 siglo ay nag-ulat ng mga pangitain tungkol sa Panginoong Hesukristo. Nag-utos ang Panginoon sa kanya na isulong ang debosyon sa Kamahal-mahalang Puso ni Hesus sa siyam na magkakasunod na Unang Biyernes bilang kabayaran sa mga sugat na natamo nito. Paraan din ito ng pagpapakita ng pagmamahal kay Hesus. Ang Panginoon ay gumawa ng labindalawang pangako sa sinumang magiging deboto ng Kanyang Kamahal-mahalang Puso:

" Sa labis na awa ng Aking Puso, ipinapangako ko sa iyo na ang Aking buong makapangyarihang pag-ibig ay ipagkakaloob Ko sa lahat ng sinumang tatanggap ng Komunyon sa Unang Biyernes sa loob ng siyam na magkakasunod na buwan. Ipagkakaloob Ko sa kanila ang biyaya ng huling pagsisisi: hindi sila mamamatay sa Aking hindi pagsang-ayon, o nang hindi makatanggap ng Sakramento, dahil ang Aking Banal na Puso ang kanilang tiyak na magiging kanlungan sa huling sandali ng kanilang buhay."

Ang partikular na layunin ng debosyon sa Unang Biyernes ay ang mag-alay ng kabayaran para sa mga hindi mabilang na pagkakasala na ginawa ng lahat sa Kamahal-mahalang Puso ni Hesus. Ang mga kinakailangang gawin bilang pagtupad o pakikibahagi sa debosyon ay ang pagdalo sa Banal na Misa, pagtanggap ng Banal na Komunyon bilang kabayaran sa mga pagkakasalang ginawa sa Kamahal-mahalang Puso ni Hesus, pangungumpisal, at pagbisita sa Banal na Sakramento sa hindi bababa na tatlumpung minuto.

Bilang paanyaya ay magkakaroon po tayo ng debosyon sa Banal na Sakramento o Holy Hour (Banal na Oras) sa ganap na ika-5 ng hapon at susundan po ito ng Banal na Misa sa ganap na ika-6 ng gabi. Ito po ay gawain ng Simbahan tuwing unang Biyernes ng bawat buwan. Ang lahat po ay inaanyayahang makiisa at makibahagi sa debosyong ito. Tayo nawang lahat ay magkaroon ng maalab na debosyon sa Kamahal-mahalang Puso ni Hesus.

Jasper Rome | OLA Social Communications

_________________

Mga Sanggunian:

A short history of the First Friday devotions. (2018, September 6). Priestly Fraternity of St. Peter. https://fssp.com/a-short-history-of-the-first-friday-devotions/

Code of Canon Law - Book IV - Function of the Church (Cann. 1244-1253). (n.d.). https://www.vatican.va/archive/cod-iuris-canonici/eng/documents/cic_lib4-cann1244-1253_en.html

SAN ANDRES | Ang Apostol na Unang Nakatagpo kay Kristo

Wed, 29 Nov 2023 13:52:44 GMT

Bago siya ipinako sa Krus na hugis ekis ay binitawan niya ang mga salitang, “Mabuting Krus, matagal nang ninanais, minahal kita at ninais na yakapin ka. Tanggapin mo ako at dalhin mo ako sa aking Panginoon.”

Nobyembre 30 | Istorya at Pagninilay

“Masdan ang Kordero ng Diyos,” ito ang mga salitang nagpabago sa buhay ni San Andres. Si Juan, ang Tagapagbinyag, ang nagwika nito nang ituro niya kay San Andres at mga kasamahan nito si Kristo na ating Tagapagligtas. Mabilis na tumalima si San Andres sa ating Panginoong Hesukristo kahit pa bago pa lamang Siya sa kanyang paningin. Si San Andres ang kauna-unahang apostol na nakatagpo kay Hesus.

Maaalala na si San Andres din ang unang nagbalita sa kapatid niyang si Pedro sa pagparito ng Mesiyas. Nagpursigi siyang kumbinsihin na maniwala ito sa kanya. Sinubukan ni Andres na palakasin ang kalooban ni Pedro na nawawalan na ng pag-asa. Apat na raang taon na rin magmula nang may huling propeta na itinalaga ang Diyos para sa mga Hudyo. Kaya naman ganoon na lamang ang kagalakan ni Andres nang tawagin sila ni Hesus habang nasa dalampasigan. Mas napalalim nila ang pagkilala sa Anak ng Diyos. Magmula nito ay naging mga disipulo o taga-sunod ni Hesus ang magkapatid at iba pang mga kaibigan nila. Kinalauna’y sila ay naging mga apostol o isinugo ni Kristo.

May pananabik ang Diyos na masaksihan ang katangian ni San Andres sa ating pagkatao.

Marapat lang na ipinagdiwang natin ang pagkamartir ni San Andres. Ang kanyang mga huling sandali sa mundo ay buod ng katapatan niya sa ating Panginoong Hesukristo. Bago siya ipinako sa Krus na hugis ekis ay binitawan niya ang mga salitang, “Mabuting Krus, matagal nang ninanais, minahal kita at ninais na yakapin ka. Tanggapin mo ako at dalhin mo ako sa aking Panginoon.”

San Andres, patron ng mga mangingisda at manlalayag, ipanalangin mo kami. Amen. +

---------

Mga Sanggunian:

Acts of the Apostles | Summary & Facts. (2023, October 10). Encyclopedia Britannica. https://www.britannica.com/.../The-Acts-of-the-Apostles...

S., & S. (2023, July 19). St. Andrew the Apostle - Saint of the Day. Saint of the Day -. https://saintoftheday.com/st-andrew-the-apostle/... to legend%2C Andrew’s last,feast day is November 30.

ANG PAGSUSUOT NG PULA NOONG RED WEDNESDAY

Wed, 29 Nov 2023 13:03:28 GMT

Ang dumanak na dugo ng mga martir para sa ating pananampalataya ay hindi nawalan ng halaga. Ito ay nagsilbing mga binhi ng ating Simbahan.

Ginugunita at ipinapanalangin tuwing “Red Wednesday” ang mga inuusig na Kristiyano sa buong mundo. Sa araw na ito, ang mga Katoliko ay karaniwang pinagsusuot ng kulay pula sa Misa. Matapos ang Banal na Misa, ang harap ng mga Simbahan ay pinapailawan din ng kulay pula. Nagkakaroon din ng pagsisindi ng kandila sa labas ng Simbahan at nagkakaroon ng pag-aalay ng espesyal na panalangin para sa mga martir. Tayo ay iniimbitahan na magsimba at makiisa sa gawaing ito ng Simbahan.

Bakit kulay pula? Ito ay simbolo ng dugo ng mga martir na dumanak para sa Simbahan alinsunod sa dugong inialay ni Kristo para sa kaligtasan nating lahat. Totoo at dapat paniwalaan ang sinabi ng ating Panginoong Hesukristo sa “Beatitudes” na kilala rin bilang “Ang Sermon sa Bundok”, “Pinagpala ang mga inuusig nang dahil sa kanilang pagsunod sa kalooban ng Diyos, sapagkat kabilang sila sa kaharian ng langit (Mateo 5:10).

Ang dumanak na dugo ng mga martir para sa ating pananampalataya ay hindi nawalan ng halaga. Ito ay nagsilbing mga binhi ng ating Simbahan. Sila ang mga nanindigan na tunay ang ipinagtanggol nilang Diyos, at patuloy pa rin na ipinagtatanggol natin ngayon.

Iniligtas tayo ni Kristo sa kamatayan na dulot ng ating mga kasalanan. Kung kaya’t tumugon ang mga Kristiyanong martir sa kamatayan nang may katamisan. Ito rin ay upang bigyang diin ang pag-aalay ng ating Panginoong Hesukristo. Siya ang unang nagsakripisyo para sa atin at sumunod naman ang mga martir.

Hindi sila nagimbal sa pagpapahirap sa kanilang katawan. Hindi nila isinuko ang pananampalataya sa kabila ng pananakot sa kanila. Niyakap nila ang katamisan ng kamatayan. Alam nila na hindi mawawalan ng halaga ang kanilang buhay sapagkat ito’y inialay sa ating Diyos.

Sa kasalukuyan, marami pa rin ang pumapatay o nagpapahirap sa mga inosenteng mananampalataya sa bawat sulok ng mundo. Ang katotohanang ito ay hindi isang pananakot. Bagkus, ito ay isang inspirasyon para humingi sa Diyos ng lakas ng loob na ipagtanggol ang ating pananampalataya. Lalong dapat na ipagdasal ang kapwa nating mga Kristiyano na inuusig dahil kanilang ipinapahayag na ang Diyos ay ang ating Panginoong Hesukristo.

Ang “Red Wednesday” ay pagpapakita natin na hindi nawalan ng halaga ang dumanak na dugo ng mga Kristiyanong martir. Makisangkot tayo sa paggunita sa kanilang mga sakripisyo.

Nawa'y sa pamamagitan ng pagdalo sa “Red Wednesday” ay mas tumibay ang ating pananampalataya bilang isang Katoliko. Sa Ngalan ni Hesukristo na ipinako sa Krus, Diyos magpasawalang hanggan. Amen. +

Therese Karla Labor | OLA Social Communications

______________

Sanggunian:

LaBanca, N. (2018, September 17). Blood of the Martyrs Is Still Seed for the Church. Ascension Press Media. https://media.ascensionpress.com/.../blood-of-the.../

VIVA CRISTO REY! | Tingnan at Alamin

Sun, 26 Nov 2023 15:12:30 GMT

Ang lahat ba ay nagbigay galang noong dumaan ang Panginoong Hesus? Si Kristo mismo ang nasa anyo ng tinapay na ito. Siya ay naririto, katawan at dugo.

Tuwing daraan tayo sa harapan ng tabernakulo at Banal na Sakramento ay dapat tayong lumuhod. Maaring isa (genuflect) o dalawang tuhod na sayad sa lupa o kaya nama’y isang magalang na pagyuko man lamang.

Ibinigay ni Hesus ang lahat para sa atin, maging ang Kanyang buong sarili sa Banal na Eukaristiya. Ang pagbibigay galang sa Kanya sa Banal na Sakramento ay isang maliit na bagay lamang na ating magagawa nang may pagmamahal at pagsamba sa Kanya.

Long Live Christ the King!

ANG PAGDIRIWANG NG PAGKAHARI NI KRISTO | Istorya at Pagninilay

Sun, 26 Nov 2023 14:50:13 GMT

Ang kapistahang ito ay magandang pagkakataon para ipahayag sa lahat ang ating pananampalataya sa Kanya. Sa pamamagitan ng prusisyon ng Banal na Sakramento, kinikilala natin si Hesus bilang Hari ng ating mga buhay.

Ngayong ika-26 ng Nobyembre, 2023 ay ipinagdiriwang ng Simbahan ang Dakilang Kapistahan ng Pagkahari ng Panginoong Hesukristo sa Sanlibutan. Ito ay mas kilala rin natin sa tawag na Dakilang Kapistahan ng Kristong Hari. Ang kapistahang ito ay itinatag ni Papa Pio XI noong 1925 bilang tugon sa lumalaking bilang ng mga taong hindi naniniwala sa Diyos at upang labanan ang sekularismo. Layunin ng pagdiriwang na ipaalala sa lahat na ang makamundong kaharian ay lumilipas at ang tanging nananatili ay ang paghahari ni Kristo sa sanlibutan.

Sa ating parokya, ipinagdiwang ang Dakilang Kapistahan ng Kristong Hari sa pamamagitan ng Banal na Misa kaninang umaga sa Kapilya ng San Roque. Pagkatapos ay sinundan ito ng pagtatanod mula umaga hanggang hapon at prusisyon ng Banal na Sakramento pabalik sa parokya. Ang nagtanod ay ang iba’t ibang organisasyon sa ating parokya ngunit ito naman ay bukas para sa lahat. Ang debosyong ito ay paalaalang si Kristo ay Hari subalit dahil sa Kanyang kababaang loob ay ginusto Niyang manahan kasama nating mga makasalanan sa mundo. Siya ay buhay na buhay. Narito Siya, katawan at dugo, kasama natin ngayon.

Ang kapistahang ito ay magandang pagkakataon para ipahayag sa lahat ang ating pananampalataya sa Kanya. Sa pamamagitan ng prusisyon ng Banal na Sakramento, kinikilala natin si Hesus bilang Hari ng ating mga buhay. Maituturing din na totoong Hari Siya ng ating buhay kung Siya at ang Kanyang Salita ang ating sinusunod. Hindi lamang tayo makikinig kundi, gagawin natin ang nasasaad sa Bibliya at mga turo ng Simbahan.

Samakatuwid, iniimbitahan tayo ni Kristong Hari na maglingkod sa mga nangangailangan. Kung si Kristo na ating Hari ay naparito para maglingkod at hindi para paglingkuran, tayo rin, bilang mga tagasunod Niya, ay dapat maglingkod sa iba. Ito ang pinapaalala sa atin ng ebanghelyo sa araw na ito. Sinabi ni Hesus na kung paglingkuran natin ang ating kapwa, Siya mismo ang ating pinaglilingkuran. "Sinasabi ko sa inyo: nang gawin ninyo ito sa pinakahamak sa mga kapatid kong ito, ito ay sa akin ninyo ginawa." (Mateo 25:40)

Kaya naman, sa pagdiriwang natin ng dakilang kapistahang ito, nawa'y makita sa ating mga kilos at gawa na si Kristo ang naghahari sa ating mga puso, pamilya, at pamayanan. Ang tanda ng Kanyang paghahari ay ang kabutihan sa mga kapos-palad at kapayapaan sa ating puso anuman ang pagdaanan. Ang kapayapaang ito’y galing kay Kristong Hari para sa mga taong sumusunod sa Kanya at hindi ito naibibigay ng kahit alinman sa mundo.

Christus vincit! Christus regnat! Christus imperat!

PAGIGING MABUTI | Dakilang Kapistahan ng Pagkahari ng Panginoong Hesukristo sa Sanlibutan

Sun, 26 Nov 2023 11:39:17 GMT

Paano ba tayo makakapaghanda? Paano ba tayo makakapasok sa Kaharian ng Diyos sa Langit?

MABUTING BALITA

Mateo 25, 31-46

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Darating ang Anak ng Tao bilang Hari, kasama ang lahat ng anghel, at luluklok sa kanyang maringal na trono. Sa panahong iyon, matitipon sa harapan niya ang lahat ng tao. Sila’y pagbubukud-bukurin niya, tulad ng ginagawa ng pastol sa mga tupa at mga kambing. Ilalagay niya sa kanyang kanan ang mga tupa, at sa kaliwa ang mga kambing. At sasabihin ng Hari sa mga nasa kanan, ‘Halikayo, mga pinagpala ng aking Ama!

Pumasok na kayo at manirahan sa kahariang inihanda para sa inyo mula pa nang likhain ang sanlibutan. Sapagkat ako’y nagutom at inyong pinakain, nauhaw at inyong pinainom. Ako’y isang dayuhan at inyong pinatuloy. Ako’y walang maisuot at inyong pinaramtan, nagkasakit at inyong dinalaw; ako’y nabilanggo at inyong pinuntahan.’

Sasagot ang mga matuwid, ‘Panginoon, kailan po namin kayo nakitang nagutom at aming pinakain, o nauhaw at aming pinainom? Kailan po kayo naging dayuhan at aming pinatuloy, o kaya’y walang maisuot at aming pinaramtan? At kailan po namin kayo nakitang may sakit o nasa bilangguan at aming dinalaw?’ Sasabihin ng Hari, ‘Sinasabi ko sa inyo: nang gawin ninyo ito sa pinakahamak sa mga kapatid kong ito, ito ay sa akin ninyo ginawa.’

“At sasabihin naman niya sa mga nasa kaliwa, ‘Lumayo kayo sa akin, mga sinumpa! Kayo’y pasaapoy na di mamamatay, na inihanda para sa diyablo at sa kanyang mga kampon. Sapagkat ako’y nagutom at hindi ninyo pinakain, nauhaw at hindi ninyo pinainom. Ako’y naging isang dayuhan at hindi ninyo pinatuloy; ako’y nawalan ng maisuot at hindi ninyo pinaramtan. Ako’y may sakit at nasa bilangguan at hindi ninyo dinalaw.’ At sasagot din sila, ‘Panginoon, kailan po namin kayo nakitang nagutom, nauhaw, naging dayuhan, nawalan ng maisuot, may sakit o nasa bilangguan, at hindi namin kayo pinaglingkuran?’

At sasabihin sa kanila ng Hari, ‘Sinasabi ko sa inyo: nang pagkaitan ninyo ng tulong ang pinakahamak sa mga ito, ako ang inyong pinagkaitan.’ Itataboy ang mga ito sa kaparusahang walang hanggan, ngunit ang mga matuwid ay tatanggap ng buhay na walang hanggan.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ganito nga ang mangyayari sa paghuhusga ng Diyos sa atin. Hindi na magsasama pa ang mabubuti at masasama. Hindi tulad ngayon sa ating mundo kung saan iba’t iba ang mga tao. Isang dapat nating tandaan ngayong Dakilang Kapistahan ng Pagkahari ng Panginoong Hesukristo o “Solemnity of Christ the King” ay mayroon tayong dalawang paghuhusgang kakaharapin. Ang isa ay sa wakas ng ating buhay. Ang isa naman ay sa pagtatapos ng mundo. Ang buhay natin dito sa lupa ay isang paghahanda lamang para sa susunod.

Paano ba tayo makakapaghanda? Paano ba tayo makakapasok sa Kaharian ng Diyos sa Langit? Marahil alam na natin na kailangan nating maging mabuti. Ngunit paano nga ba maging mabuti sa mata ng Diyos? Sapat na ba ang pamantayan ng mundo kung saan kapag wala kang nasasaktang tao ay mabuti ka na? Ang basehan ng pagkamakabuti ayon sa Diyos ay ang mga gawaing sinabi ni Hesus sa ebanghelyo ngayon.

Magpakain tayo ng taong nagugutom. Hindi naman sinabing isang daang tao ang pakainin. Kahit isa lang ay sapat na kung ito’y gagawin nang may pagmamahal. Magpainom tayo ng nauuhaw. Magbigay tayo ng masusuot sa mga walang damit. Dumalaw tayo sa mga may sakit. Maraming “ministries” sa Simbahan na para sa may sakit.

Kung gusto nating gawin, magagawa natin alinman sa mga ito. Dapat muna nating maintindihan at paniwalaang ang mga gawaing ito ang tulay natin patungo sa Langit. Wala nang ibang pamantayan. Kung hindi natin ito ginagawa at tila manhid tayo sa pagdurusa ng iba, paano tayo makakapasok sa Langit? Malinaw na malinaw naman na sinabi ni Hesus na Siya ay nasa mga mahihirap at nagdurusa.

Patunayan nating mahal natin ang Diyos at Hari natin Siya sa pamamagitan ng kawanggawa, at pagsasawalang bahala sa kung ano ang mawawalang materyal na bagay o oras para sa sarili. Ito’y lalo na kung igugugol natin ang lakas at panahon sa pagtulong sa kapwa kung saan nananahan ang Diyos. Amen.

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Maari pong mabasa ang buong ebanghelyo sa Awit at Papuri Communications official website.

Magkakaroon din po ng adorasyon sa Banal na Santisimo Sakramento sa San Roque Chapel mula 8:00 a.m. hanggang 3:00 p.m. Susundan po ito ng prusisyon. Ang lahat po ay inaanyayahang makiisa at manalangin. Maraming salamat po.

Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon.

DEBOSYON KAY INANG MARIA | Cinco Coronadas

Thu, 23 Nov 2023 14:41:49 GMT

Likas sa ating mga Pilipino ang pagiging madasalin. Ito’y bahagi ng pananampalataya na ating nakagisnan magmula pa noong una.

Ika-23 ng Nobyembre, 2023.

Bahagi ito ng gampanin natin sa Simbahang itinatag ni Kristo na yumabong at luminang sa Kristiyanismo sa ating bansa. Saklaw dito ang isang natatanging bahagi ng ating pananampalataya bilang mga Kristiyanong Katoliko; ang pagdedebosyon at pagpaparangal kay Maria bilang Ina ng Diyos.

Ang debosyon sa Mahal na Birheng Maria ay maituturing na tanyag sa buong mundo, partikular na sa ating bansa dahil na rin sa mataas na porsiyento ng mananampalatayang Katoliko sa Pilipinas. Dahil dito, nag-ugat ang kataga na “Pueblo Amante de Maria” na sa Filipino, “Ang Bayang Sumisinta kay Maria”. Sa kabila ng debosyong ito, hindi maiiwasan na ito ay kwestyunin at tuligsain dahil sa iba’t ibang katanungang nabuo sa isip ng madla kaugnay sa masidhing pagkapit ng mga tao sa Mahal na Birheng Ina ng Diyos. Kabilang sa usapin na ito ang pagkakaroon ng imahen ni Maria, pagpuprusiyon, pagnonobena, pagrorosaryo, at iba pang mga akto ng matimyas na pagpaparangal sa kanya. Mula rito, makikita natin na sa kabila ng isyung ito kaugnay sa ating pananampalataya, nagpapatuloy pa rin ang marubdob na debosyon at pamimintuho sa kanya dahil sa maraming dahilan na nagkaroon ng mahalagang papel ang Mahal na Birhen sa buhay ng bawat isa.

Ang buhay ni Maria ay maituturing na huwaran dahil sa misyong ginampanan niya sa kasaysayan ng kaligtasan. Sa Bibliya, makailang ulit ding nabanggit ang kanyang ngalan lalo na sa mga Aklat ng Mabuting Balita nina San Lukas at San Mateo. Isa sa mga natatanging sulat na tanyag na may kaugnayan sa kanya ay ang pagtalima niya nang walang alinlangan at may buong pagpapakumbaba sa utos ng Diyos. Nangyari ito sa pamamagitan ng pagdalaw ng anghel na si San Gabriel sa kanya sa Nazaret. Sa tagpong ito natupad na maipagkaloob ng Diyos sa sangkatuhan ang Kanyang Anak na si Hesus na tutubos sa atin mula sa kasalanan.

Mula rito, makikita natin kung bakit nananahan si Maria sa puso ng bawat isa. Dahil ang kanyang buhay ay nagsisilbing huwaran ng kababaang loob, pagiging masunurin, at pagsasakripisyo. Malinaw itong dahilan kung bakit karapat-dapat siyang tawaging “Ina ng Diyos”, hindi lamang dahil siya ang ina ni Hesus ngunit dahil siya ang Ina ng Diyos na nararapat nating igalang at mahalin tulad ng paghahabilin ni Hesus sa kanyang ina kay San Juan Ebanghelista habang siya ay nakabayubay sa Krus.

Matagal-tagal na rin namamayagpag ang pagdedebosyon kay Maria lalo na sa ating bansa. Naging bahagi na nga ng ating buhay ang walang maliw na pagpipitagan sa kaniya sa maraming paraan: pagrorosaryo, pagnonobena, pagdaraos ng mga kapistahang may kaugnayan sa kanya, pagtuturo ng katekesis kaugnay sa kanya, at marami pang iba. Ang mga ito ay hindi mga aktong pagsamba kay Maria. Ang mga ito ay gawain lamang na ngpapahayag ng paggalang at pagpaparangal sa kanya bilang Ina ni Hesus na ating Panginoong Diyos.

Iba’t iba ang titulo ni Maria tulad sa Diyosesis ng Antipolo na mayroong limang “koronada”: Mahal na Birhen ng Kapayapaan at Mabuting Paglalakbay (Birhen ng Antipolo), Ina ng mga Walang Mag-ampon (Birhen ng Marikina), Mahal na Birhen ng Aranzazu (Birhen ng San Mateo), Inang Santisima ng Kaliwanagan (Birhen ng Cainta), at Mahal na Birhen ng Santo Rosaryo (Birhen ng Sapao). Ang mga imahen nabanggit ay nagawaran ng Koronasyong Kanonikal na iginagawad mula sa luklukan ng Santo Papa dahil sa mayabong na debosyong itinatanghal ng sambayanang Kristiyano sa isang partikular na titulo ng Mahal na Birhen. Ang dahilan ay upang ito ay kilalalin at bigyan ng halaga sa ating Simbahan. Paulit-ulit na makikita ang dahilan na “paggalang at pagpaparangal” dahil iyon ang tunay na layunin kung bakit tayo nagpapatuloy sa pagdedebosyon sa kanya.

Maraming dahilan kung bakit tayo nagpapatuloy at naniniwala sa ating nakagisnang pananampalataya. Marahil ay isa rito ang walang maliw nating pagkilala kay Maria bilang Ina ng Diyos at atin ding ina. Nagsisilbi natin siyang gabay at koneksyon upang mapanatiling matatag ang ugnayan natin sa Diyos. Sa iba’t ibang paraan, naipapakita natin na minamahal natin si Maria tulad ng pagmamahal ni Hesus sa kanya. Walang sinumang anak ang hindi nagmamahal sa kanyang ina dahil sa sakripisyo na bunga ng pagmamahal.

Tulad ng naganap na prusisyon noong ika-21 ng Nobyembre sa Bayan ng Cainta, sa Pandiyosesis na Dambana at Parokya ng Ina ng Kaliwanagan na kinalahukan ng iba’t ibang delegasyon mula sa iba’t ibang pandiyosesis na dambana at parokya bilang kinatawan ng limang koronadang imahen ni Maria sa ating diyosesis, maging matatag din tayo sa pagkapit natin sa ating debosyon at pamimintuho bilang bahagi ng ating pananampalataya. Matanda man o bata, maging silbi nawa si Maria na ating talang marilag na gumagabay sa ating buhay espirituwal upang tayo’y makapaglingkod sa Diyos at kapuwa. Iba’t iba man ang titulo ni Maria, mananatili siyang si Maria; ang Ina ng Diyos at ina nating lahat.

Gabriel Hans Ordoñez | OLA Social Communications

Aming Mahal na Ina (Isang Tula)

Mon, 20 Nov 2023 11:52:47 GMT

Isang tula na handog kay Mama OLA

ni Mark Andrei De Leon

Sa dami ng pagsubok na dinaranas at dumaan

Sa bawat suliraning hinarap at pinagdadaanan

Na minsan ay mahirap sugpuin at piliing sukuan

Nariyan ang isang Maria na tayo ay gagabayan

Ginabayan tayo sa oras ng pagdududa

Upang lumalim ang ating tiwala at pananampalataya

At matututo tayong manalig at mahalin Siya

Dahil ito ay pagmamahal ng isang Reyna

Isang Reynang tagapagtanggol laban sa kampon ng masama

Aming guro na gagabay sa aming kapos na pag-unawa

Ang ilaw ng bawat tahanang nanampalataya sa Kanya

Lunas na nagpapagaling at mapag-alaga tulad ng isang Ina

Alalahanin mo kami, O Birheng Mahal

Ipanalangin mo kami kasama ang mga Banal

Ilapit kami sa Panginoong Lumikha

Kami ay iyong akayin, Mahal naming Ina

ANG MAHALAGA SA HULI | Ika-33 Linggo sa Karaniwang Panahon

Sun, 19 Nov 2023 08:39:48 GMT

Nobyembre 19, 2023

MABUTING BALITA

Mateo 25, 14-30

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad ang talinghagang ito: “Ang paghahari ng Diyos ay maitutulad dito: May isang taong maglalakbay, kaya tinawag niya ang kanyang mga alipin at ipinagkatiwala sa kanila ang kanyang ari-arian. Binigyan niya ng salapi ang bawat isa ayon sa kanya-kanyang kakayahan: binigyan niya ang isa ng limanlibong piso, ang isa nama’y dalawanlibong piso, at ang isa pa’y sanlibong piso. Pagkatapos, siya’y umalis.

Humayo agad ang tumanggap ng limanlibong piso at ipinangalakal iyon. At nagtubo siya ng limanlibong piso. Gayun din naman, ang tumanggap ng dalawanlibong piso ay nagtubo ng dalawanlibong piso. Ngunit ang tumanggap ng sanlibong piso ay humukay sa lupa at itinago ang salapi ng kanyang panginoon.

“Pagkaraan ng mahabang panahon, bumalik ang panginoon ng mga aliping iyon at pinapagsulit sila. Lumapit ang tumanggap ng limang libo. Wika niya, ‘Panginoon, heto po ang limanlibo na bigay ninyo sa akin. Heto pa po ang limanlibo na tinubo ko.’ Sinabi sa kanya ng panginoon, ‘Magaling! Tapat at mabuting alipin! Yamang naging tapat ka sa kaunting halaga, pamamahalain kita sa malaking halaga. Makihati ka sa aking kagalakan!’

Lumapit din ang tumanggap ng dalawanlibong piso, at ang sabi, ‘Panginoon, heto po ang ibinigay ninyong dalawanlibong piso. Heto naman po ang dalawanlibong pisong tinubo ko.’ Sinabi ng kanyang panginoon, ‘Magaling! Tapat at mabuting alipin! Naging tapat ka sa kaunting halaga, kaya pamamahalain kita sa malaking halaga. Makihati ka sa aking kagalakan.’

At lumapit naman ang tumanggap ng sanlibong piso. ‘Alam ko pong kayo’y mahigpit,’ aniya. (…) Natakot po ako, kaya’t ibinaon ko sa lupa ang inyong salapi. Heto na po ang sanlibong piso ninyo.’ ‘Masama at tamad na alipin!’ Tugon ng kanyang panginoon. (…) Bakit hindi mo iyan inilagak sa bangko, di sana’y may nakuha akong tubo ngayon? Kunin ninyo sa kanya ang sanlibong piso at ibigay sa may sampunlibong piso. Sapagkat ang mayroon ay bibigyan pa, at mananagana; ngunit ang wala, kahit ang kakaunting nasa kanya ay kukunin pa. (…)

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PAGNINILAY:

Ang tapat na alipin ay ginagawa ang anumang tungkuling iniatas sa kanya. Tayo ang mga alipin na ito. Ang buhay natin ay hiram lamang sa Diyos, sabi nga sa isang kanta. Pagbalik natin sa Kanya, dapat mayroon tayong dala-dalang mga mabubuting gawa. Ito ang tanging magtatawid sa atin sa buhay na walang hanggan, hindi ang anumang nakuha nating pera, ari-arian, magagandang damit, dangal o kasikatan sa lupa. Lahat ito’y mababalewala sa oras na tayo’y lagutan ng hininga. Ano na lamang ang matitira sa atin?

Ano ang maipapakita natin sa Panginoon pagdating ng araw kung hindi tayo gumawa ng mabuti at kung hindi natin ginawa ang dapat ayon sa Kanyang kalooban? Ang ebanghelyo ngayon ay isang paalaala sa atin na sa dulo ng ating buhay ay mahalaga na malaman natin ang ating natatanging misyon mula sa Diyos at magamit natin ang lahat ng ating talento, abilidad, materyal na yaman, talino at lahat ng mayroon tayo para sa misyon na ito. Mahalagang makapagbigay tayo sa abot ng ating makakaya.

Huwag na tayong magdamot dahil ang totoo’y lahat ng mayroon tayo ay galing sa Diyos. Ibinabalik lamang natin sa Kanya ang maibabahagi sa iba.

Sa dami ng maaring pagkaaabalahan sa mundo, marahil ay nakakalimutan na natin na ang saysay ng buhay ay wala sa mga bagay na nabibili ng pera. Ito’y nasa pagmamahal, sa mga bagay na hindi nakikita. Pagnilayan natin ito sa ating buhay ngayong malapit nang magtapos ang kalendaryo ng ating Simbahan.

Pag-isipan nating maigi kung para kanino o para saan tayo nabubuhay. Kung kulang pa tayo sa pagbibigay ng sarili o paglilingkod sa Diyos at kapwa, hilingin nating bigyan tayo ng karunungan ng Diyos kung paano magagawa ito ayon sa Kanyang kagustuhan, hindi sa atin. Mapalad ang mga sumusunod sa Diyos sapagkat ang gantimpala nila sa Langit ay walang hanggan at ang tuwa’y hindi nauubos kailanman.

Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon, ipanalangin mo kami upang magawa namin ang kalooban ng Diyos. Amen. +

PAGHAHANDA NG SARILI | Ika-32 Linggo sa Karaniwang Panahon

Sun, 12 Nov 2023 06:45:25 GMT

Nobyembre 12, 2023

MABUTING BALITA

Mateo 25, 1-13

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad ang talinghagang ito: “Dito maitutulad ang pagpasok sa kaharian ng Diyos: may sampung dalagang lumabas upang sumalubong sa lalaking ikakasal. Bawat isa’y may dalang ilawan. Ang lima sa kanila’y hangal at ang lima’y matalino. Ang mga hangal ay nagdala ng kanilang mga ilawan ngunit hindi nagbaon ng langis. Subalit ang matatalino’y nagdala ng langis bukod pa sa nasa kanilang ilawan. Nabalam ng dating ang lalaking ikakasal, kaya’t inantok silang lahat at nakatulog.

Ngunit nang hatinggabi na’y may sumigaw: ‘Narito na ang lalaking ikakasal! Salubungin ninyo!’ Agad nagbangon ang sampung dalaga at inayos ang kanilang ilawan. Sinabi ng mga hangal sa matatalino, ‘Bigyan naman ninyo kami ng kaunting langis. Aandap-andap na ang aming mga ilawan, e!’ ‘Baka hindi magkasiya ito sa ating lahat,’ tugon ng matatalino. (…) Kaya’t lumakad ang limang hangal na dalaga. Samantalang bumibili sila, dumating ang lalaking ikakasal.

Ang limang nakahanda ay kasama niyang pumasok sa kasalan, at ipininid ang pinto.

(…) Tumugon siya, ‘Sinasabi ko sa inyo: hindi ko kayo nakikilala.’ Kaya magbantay kayo, sapagkat hindi ninyo alam ang araw ni ang oras.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PAGNINILAY:

Nalalapit na ang pagtatapos ng ating kalendaryong liturhikal. Dalawang linggo na lamang at Dakilang Kapistahan na po ng Pagkahari ng Panginoong HesuKristo o “Christ the King” sa wikang Ingles. Tuwing matatapos na ang taon ng Simbahan, pinapaalalahanan tayo na ang mundo ay magwawakas at ang Panginoon ay darating sa wakas ng panahon. Mayroon tayong paghuhusgang daraanan. Isa rito ay ating pagkamatay at isa ay sa katapusan ng mundo. Paano tayo maghahanda para rito?

Nawawala ang konsepto ng paghahanda kapag mayroon nang ibang bagay na higit na mahalaga kaysa sa Diyos para sa atin. Kahit anong bagay na nagpapaikot sa buhay natin liban sa Diyos ay maaaring nakakasama na. Ang ilawan sa ebanghelyo ay maaaring simbolo ng ating pakikipag-isa sa Diyos sa isip, sa salita at sa gawa. Kasama rito ang mabubuting gawa at salita na hindi man laging gusto ng tao ay kalugud-lugod sa paningin ng Diyos.

Kung ang ginagawa natin ay yung “tama lang” sa tingin ng tao, baka hindi ito sumapat para tayo’y makarating sa Langit dahil ang pamantayan natin ay ang tingin ng iba. Ang paraan ng tao lalo ngayon ay ang pagkahilig sa materyal na bagay, kasikatan sa social media at marami pang iba na puro ukol sa sarili. Ang tinitingnan ng Diyos ay ang pagsunod sa Kanyang Salita at kawanggawa nang may pag-ibig. Nagagawa ba natin ito o tila abala na tayo sa mga bagay sa mundo?

Sa buhay ba natin ay kasama ba ang paghahanda para sa Langit? Kung gusto nating maghanda, magsimba tayo kada Linggo man lamang, magkumpisal at tumalikod sa mortal na pagkakasala. Alam dapat natin ito bilang Katoliko. Kung tayo’y nakakabasa ng tungkol sa buhay ng mga artista, bakit hindi ang tungkol sa pagkukumpisal at kung paano ito gawin? Kung tayo’y nakakabili ng maraming pagkain na sobra pa para sa atin at nakakakain pa sa labas, anong humaharang sa atin para bilhan din ang kahit isang taong nagugutom man lamang?

Mahirap tumulong kung walang pagmamahal ngunit kung mayroon, ito’y madali lang. Tandaan lamang natin na ang paggawa ng mabuti na kalooban ng Diyos ang daan sa langit, hindi ang simpleng pagsasaya sa buhay dito sa mundo.

Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon, ipanalangin mo kami upang magawa namin ang kalooban ng Diyos.

Amen. +

Mababasa po ang buong ebanghelyo sa Awit at Papuri Communications website.

Maraming salamat po. Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at patuloy na ipanalangin ng ating Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon.

ANG HALAGA NG PAGTATALAGA SA PALASYONG SIMBAHAN NG LATERANO, ROMA | Kapistahan

Thu, 09 Nov 2023 17:55:16 GMT

Nananahan ang Diyos sa Kanyang mga Templo. Mga gusali tayo ng Diyos. Nilikha tayong may katawan at kaluluwa kumpara sa ibang bagay na lalang sa mundo. Ang ating katawan ay templo ng Diyos na itinalaga upang pag-ingatan. Ang pag-iingat natin sa ating katawan at kaluluwa mula sa pagkakasala ay nararapat lamang. Ito ang tanging paraan upang maipakita natin sa Diyos ang pagpapahalaga sa mga biyayang natanggap natin at sa pagmamahal natin sa Kanya.
Ipinagdiriwang natin sa araw na ito ang Kapistahan ng Pagtatalaga sa Palasyong Simbahan ng Laterano, Roma.

Maaaring marami ang hindi pamilyar sa kasaysayan ng simbahan na ito. Maaaring unang beses lamang itong narinig ng marami sa atin. Ito na ang pagkakataon upang malaman natin na hindi ordinaryong simbahan ang ating ipinagdiriwang sa araw na ito. Bagkus, ang Palasyong Simbahan ng Laterano sa Roma ay ang punong simbahan ng mga mananampalatayang Katoliko. Ibig sabihin, ito ang ulo ng lahat ng simbahan sa buong mundo.

Makulay at mahaba ang kasaysayan ng Palasyong Simbahan ng Laterano. Ito'y minsang mansyon at tahanan lamang hanggang sa panahon ni Nero. Kasama ang may-ari ng mansyon sa pinatay dahil sa pananampalataya nito kay Kristo. Napasakamay ng mga Romano ang lugar na ito at hindi nagamit nang matagal na panahon bilang simbahan. Hanggang sa mamuno si Constantino sa Roma at maipatupad nito ang kalayaan na magpahayag ng pananampalataya kay Kristo. Dito na umusbong ang mga simbahan nating mga Katoliko.

Matapos ang ilang dekada ng pagdanak ng dugo ng mga Banal na Kristiyano ay nagbunga ito sa wakas ng biyaya ng Diyos. Itinayo ang Palasyong Simbahan ng Laterano at itinalaga itong unang simbahan at punong simbahan ng mga Kristiyano sa mundo. Dito rin nanirahan ang mga naunang Santo Papa at nalipat lamang nang makaranas ito ng ilang pagkakataon ng sunog. Ito ang pinakaunang Palasyong Simbahan (Basilica) ng Diyos sa Roma.

Tandaan natin na sagrado ang lahat ng nilikha ng ating Panginoon. Kasama na rito ang mga basilika, katedral, dambana at mga kapilya. Ang lahat ng nahahawakan at hindi nahahawakan sa mundong ito ay nagmula rin sa Dakilang Maykapal. Nilikha ang ating mga katawan at ipinagkaloob sa atin ang kaluluwang mayroon tayo ngayon upang mapanatili itong sagrado bilang pagpapakita ng pagmamahal sa Diyos.
Ganito rin ang ating gampanin para sa mga lugar na dapat manatiling sagrado sa bawat sulok ng mundo.

Manalangin tayo. Panginoon, ipinagkaloob mo sa amin ang mga biyayang nagpapatibay sa aming pananampalataya. Huwag mo nawang hayaan na mawalay kami sa mga itinatag na tahanan Mo sa mundo. Manatili nawa ang apoy sa aming puso at kagustuhan na protektahan ang mga bagay na Iyong nilikha at nakatakdang manatiling sagrado. Ilayo mo kami sa okasyon ng kasalanan lalong-lalo kung kami ay nasasadlak sa kahinaan. Sa Ngalan ng Diyos Ama, Anak at Espiritu Santo.

Amen. +

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

TATLONG TANONG KAY BISHOP NOLLY (Isang Pakikipanayam)

Tue, 07 Nov 2023 15:42:49 GMT

Noong nakaraang buwan ay nagdiwang ng ika-30 taong anibersayo ng pagkapari si Lubhang Kagalang-galang Nolly Camingue Buco, JCD, JSD, DD, Katuwang na Obispo ng Diyosesis ng Antipolo at Kura Paroko ng Damba at Parokya ng mga Walang Mag-ampon.

Si Bishop Nolly, kung tawagin ng mga parokyano, ay ipinanganak sa Davao at nanirahan noong kanyang pagkabata sa Southern Leyte. Ngunit para sa kanya, siya ay nagbabalik kung saan siya minsang nanggaling. Ika-18 ng Oktubre ng taong 1993 ay naitalaga na siya sa parokya sa tatlong unang buwan ng kanyang pagkapari.

Habang nagtatrabaho noon, nakilala niya ang yumaong unang obispo ng Antipolo na si Lubhang Kagalang-galang Protacio C. Gungon, D.D. Siya ang gumabay sa kanya hanggang sa siya’y maging ganap na pari at ma-ordinahan ng parehong obispo sa ating diyosesis.

Bilang isang Kura Paroko, marahil ay marami nang nakakapansin na madali siyang lapitan. Katunayan, ang pakikipanayam na ito ay naisagawa matapos lamang niyang magmisa sa isang tipikal na araw sa parokya.

“Ano po ang inyong pakiramdam at naiisip ngayong may tatlong dekada na po kayong pari?”

“Pasasalamat na parang kailan lang, nakaraos din sa kabila ng mga pagsubok. Lalo na yung mga [bahagi] na hindi ‘smooth sailing’ kumbaga. May mga ‘doubts’ minsan dumarating. Minsan may mga hadlang at balakid. Malaking biyaya na napagtagumpayan kahit papaano, biyaya talaga. Iyong ‘devotion’ din talaga kay Mama Mary [ang nakatulong]. ‘She guided me’ na mapagtagumpayan ang lahat.”

Lingid sa kaalaman ng lahat, nabanggit ni Bishop Nolly sa isa pang pakikipanayam, na ang kanilang patrona sa barangay sa kanilang probinsiya ay “Our Lady of Peace and Good Voyage”. Matatandaang noong ika-8 ng Setyembre, Kapistahan ng Kapanganakan ng Mahal na Birheng Maria, naordinahan bilang obispo ang dati ay kilala sa pagiging Fr. Nolly Buco ng Dambana at Parokya ng Ina ng Kaliwanagan sa Cainta, Rizal. Naitalaga nga rin siya bilang Katuwang na Obispo ng Diyosesis ng Antipolo kung saan ang Mahal na Ina sa ilalim ng titulong

kinagisnan niya ang patrona.

Isang malaking bahagi ng pananampalataya ng isang pari, lalo na ang isang obispo, ang debosyon kay Birheng Maria. Kagaya ng mga apostol na pawang mga obispo rin ng ating Simbahan, nakasama nila ang Mahal na Ina unang-una noong Pentekostes, ang kapanganakan ng Simbahan. Tayo rin ay nangangailangan ng isang ina na gagabay sa atin at laging magtataas ng ating pananalangin sa Diyos simula umpisa hanggang dulo ng ating misyon. Sa buong paglalakbay ni Bishop Nolly bilang obispo at pari, makikita ang patnubay ng Mahal na Ina sa kung paano siya nagtagumpay sa kabila ng mga pagsubok.

“Ano po ang pinakamabuluhang pangyayari sa inyong buhay pagpapari?”

“Iyong naging obispo ako. Hindi ko naman talaga akalaing magiging obispo ako.”

Si Bishop Nolly ay nakapagtapos ng dalawang “doctorate degree”. Isa sa “civil law” at isa sa “canon law”. Tila hindi lubos maisip ng mahal na kura na magiging pari siya dahil sa kahirapan ng kanilang buhay noon. Ngayon, hindi lang siya isang ganap na pari, kundi isang “canon lawyer” at obispo rin. Bilang “canon lawyer”, mayroon siyang responsibilidad na magsuri at maghatol ng mga kaso sa loob ng Simbahan. Bilang Katuwang na Obispo, pumapangalawa siya sa tungkulin para sa pangangasiwa ng diyosesis.

“Ano ang paborito ninyong bersikulo mula sa Bibliya na naging gabay ninyo sa buhay?”

“Ano nga ang mapapala ng tao, makamtan man niya ang buong daigdig kung mapapahamak naman at mawawala ang kanyang buhay?” Lucas 9:25

Aniya ni Bishop, minsan na raw siyang naging materyalistik. May yugto sa kanyang buhay na nangamba siyang maging tulad ng iba na hindi naging mabunga ang buhay pagpapari. Nag-isip siya ng posibleng ibang karera sa buhay sakaling mangyari iyon. Ito ang dahilan kung bakit siya nag-aral ng “civil law”. Sa kabila ng mga krisis at duda sa mga naranasan, mas pinili pa rin niya ang buhay pagpapari. Dagdag pa niya, naisip daw niyang hindi niya ipagpapalit ang pagiging pari kahit pa sa pagiging abogado. Nabanggit nga rin niyang mayroon pa ngang mga abogado na iniwan ito upang maging pari. Hindi niya gagawin ang kabaligtaran nito.

Para sa kanya, mas matimbang at mas mahalaga pa rin kung saan siya tinawag ng Panginoong Diyos. Kaya ngayon, naririto ang mahal na kura at patuloy pa ring nagsisilbi sa Diyos at nag-iisang ina na gumabay sa kanya simula noon – ang Mahal na Birheng Maria.

Ang kanyang testamento rin nawa ang magpatibay ng ating sariling pagtugon sa tawag ng Diyos sa atin. Maging malakas nawa ang ating loob sa paghingi mula sa Diyos, sa tulong na rin ng mga panalangin ng ating mahal na patrona, ang Ina ng mga Walang Mag-ampon!

Para sa inyo po, Bishop Nolly, congratulations po at patuloy po namin kayong ipapanalangin.

Sa wakas, inaanyayahan ko ang lahat na ipanalangin ang ating mahal na kura, si Bishop Nolly. Sa darating na ika-27 ng Nobyembre ay sasapit naman ang kanyang ika-60 taong kaarawan. Sabay-sabay nating ipanalangin ang ating mga obispo at pari sa Diyosesis ng Antipolo at sa buong mundo.

PANALANGIN:

Panginoon, itinataas po namin ang aming pastol, ang aming mga obispo at mga tanang kaparian. Alam naming dahil malapit sila sa Iyo, huhubugin mo ang kanilang mga puso ayon sa Iyong kalooban.

Nagsusumamo kami na pagkalooban mo kami ng biyaya ng paghihilom at pagpapanibago. Sa natatanging paraan, itinataas namin sa Iyo ang mga paring nagbinyag sa amin, nagpatawad sa aming mga kasalanan sa kumpisal, nakilakbay sa aming pamilya sa bawat yugto ng aming buhay, ang mga paring gumabay sa amin at nagpalakas ng aming kalooban at nagdulot sa amin ng Iyong Katawan at Dugo. Sila'y mga dakilang handog mo sa amin. Nagpapasalamat po kami dahil sa kanila.

Hinihiling naming pagkalooban mo pa sila ng karagdagang tapang sa pakikiisa nila sa iyo sa pagpasan ng Krus. Huwag Mo silang pababayaan at panatilihin mo sila sa yakap ng Iyong mga bisig.

Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon, ipanalangin mo kami, lalo na ang aming mga obispo at pari. Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

KAGANAPAN SA PAROKYA | Makabuluhang Tungkulin ng Simbahan sa Nagdaaang Eleksyon

Sun, 05 Nov 2023 15:19:36 GMT

Bilang isang Pilipino, bahagi ng ating pagkakakilanlan ang pagiging responsable pagdating sa mga tungkuling nakaatas sa atin. Mahalaga ang eleksyon hindi lamang dahil ito ay isang obligasyon bagkus, dahil ito rin ay mayroong kinalaman sa buhay ng bawat isa.

Nito lamang ika-30 ng Oktubre, naganap ang Eleksyon ng Barangay at Sangguniang Kabataan na kinalahukan ng maraming botante sa iba’t ibang bahagi ng bansa. Bahagi ito ng ating karapatan. Isa ring maituturing na responsibilidad ang makapili at maghalal ng pinuno na makatutulong sa atin upang tayo ay pamunuan tungo sa kaunlaran. Kahit na ito ay isang lokal na halalan lamang, mahalaga ang tungkuling ginampanan ng Parish Pastoral Council for Responsible Voting (PPCRV).

Ang ating parokya ay mayroong tatlong barangay na nasasakupan; ang Sta. Elena (Poblacion), San Roque, at Sto. Niño. May malaking naiambag ang bawat boluntaryong kasapi ng PPCRV tulad ng pagtulong sa bawat botante sa paghahanap ng kanilang presinto, pag-aasikaso sa mga senior citizen at persons with disabilities, pagiging saksi sa mga inilabas na “election returns”, at iba pang gampanin na may kaugnayan sa nakaraang eleksyon.

Nagsimula ang halalan sa ika-7 ng umaga at walang humpay sa pag-aasikaso ang mga kabahagi ng PPCRV hanggang sa mailabas ang resulta ng botohan. Mula rito, makikita natin ang kanilang sinumpaan tungo sa maayos at malinis na halalan. Isa sa pinakatanyag nilang motto ang C.H.A.M.P o ang Clean, Honest, Accurate, Meaningful, and Peaceful elections na kanilang pinanghahawakan. Ito ang susi para makamit ng bawat isa ang kabutihan ng lahat na hinahangad ng kahit sinong kabahagi ng lipunang Pilipino. Kaisa naman sa layuning ito ang Simbahan.

Isa lamang ang boluntaryong gawain na ito sa mga tanda ng kapansin-pansing malawak na ambag ng Simbahan sa lipunan. Hindi lamang ito kaagapay sa espirituwal na pangangailangan at pag-unlad ng mga tao ngunit katuwang din ito upang mapanatili ang katiwasayan at kaayusan sa pamamahalang pambayan o pambansa. Ang Simbahan ang katuwang ng masa sa ganitong kaganapan.

Sa 2025 uli ang nalalapit na halalan. Malayo pa man, handa ang PPCRV upang maglingkod para sa isang maayos at malinis na halalan. Sinasalamin ito ng responsableng gampanin at tungkulin na nagsusulong ng halalang MAKA-PILIPINAS.

KABABAANG LOOB NI KRISTO | Ika-31 Linggo sa Karaniwang Panahon

Sat, 04 Nov 2023 23:08:26 GMT

Nobyembre 5, 2023

MABUTING BALITA

Mateo 23, 1-12

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa mga tao at sa kanyang mga alagad, “Ang mga eskriba at ang mga Pariseo ang kinikilalang tagapagpaliwanang ng Kautusan ni Moises. Kaya’t gawin ninyo ang itinuturo nila at sundin ang kanilang iniuutos. Ngunit huwag ninyo tularan ang kanilang gawa, sapagkat hindi nila isinasagawa ang kanilang ipinangangaral. Nagbibigkis sila ng mabibigat na dalahin at ipinapasan sa mga tao; ngunit ni daliri ay ayaw nilang igalaw upang tumulong sa pagdadala ng mga iyon. Pawang pakitang-tao ang kanilang mga gawa.

Nilalaparan nila ang kanilang mga pilakterya at hinahabaan ang palawit sa laylayan ng kanilang mga damit. Ang ibig nila’y ang mga upuang pandangal sa mga piging at ang mga tanging luklukan sa mga sinagoga. Ang ibig nila’y pagpugayan sila sa mga liwasang-bayan, at tawaging guro. Ngunit kayo — huwag kayong patawag na guro, sapagkat iisa ang inyong Guro, at kayong lahat ay magkakapatid.

At huwag ninyo tawaging ama ang sinumang tao sa lupa, sapagkat iisa ang inyong Ama, ang Amang nasa langit. Huwag kayong patawag na tagapagturo, sapagkat iisa ang inyong Tagapagturo, ang Mesiyas. Ang pinakadakila sa inyo ay dapat maging lingkod ninyo. Ang nagpapakataas ay ibababa, at ang nagpapakababa ay itataas.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PAGNINILAY:

Sa ebanghelyo ngayon, binalaan ni Kristo ang mga tao at Kanyang mga tagasunod tungkol sa mga Pariseo at mga eskriba bilang mga pinuno ng relihiyon. Sila ay mga taong inatasang magturo ng batas na may layuning ilapit sila sa Diyos, ngunit ginagawa nila itong mas mahirap para sa mga tao. Kaya't ang ilan sa mga sumusunod sa kanila ay halos mawala sa landas patungo sa Diyos. Nangyayari ito kapag ang sinumang pinuno ng isang komunidad ay may pagmamataas at kasakiman sa puso. Kapag ganito ang isang lider, ang kanyang plano para sa sariling kapakanan lamang ang natutuloy, hindi ang para sa kapakanan ng komunidad.

Tayo’y mga taga-sunod ni Kristo, hindi ng sariling kagustuhan. Upang maging isang lider tulad ng ating Panginoon, kailangan nating maging mapagpakumbaba. Ito ay nangangahulugan na hindi mataas ang tingin natin sa ating sarili, ni hindi natin iniisip na tayo ay mas mahusay kaysa sa iba. Hindi naman talaga pinagbawalan ni Hesus ang pagtawag ng “father” o “ama” dahil lahat naman tayo ay mayroon nito. Ang ibig sabihin nito’y walang sinumang dapat na ituring bilang kapalit ng Diyos. Kung may magaling, tandaan na sa iisang Diyos pa rin tayo nagmula. Sa Kanya galing ang lahat ng kabutihan. Alam ng isang matinong lider na siya ay naatasang maglingkod sa maraming taong ipinagkatiwala sa kanya.

Siya ay nagiging larawan ng Mabuting Pastol na nag-aalaga hindi nag-aabuso sa mga nasasakupan niya. Tulad nito, pinamumunuan tayo ni Kristo hindi sa pamamagitan ng puwersa o takot, ngunit sa pamamagitan ng pag-ibig.

Ibinaba ni Kristo ang Kanyang sarili sa atin. Siya ay Hari subalit pinili Niyang mag-anyong munting puting tinapay na ating kinakain sa Banal na Misa. Ilan sa atin ang nakakaalam na kailangan ng pagpapakumbaba para magawa ito? Tunay nga, ang Diyos ang pinaka mapagpakumbaba. Dahil dito ay karapatdapat Siyang tularan upang tayo ay maging tunay Niyang mga anak sa salita at sa gawa.

Dapat din nating ibaba ang sarili sa iba at pagsilbihan sila. Sa pamamagitan ng ating tunay na pagmamahal at pagmamalasakit sa iba na mahihirap, mga pinabayaan, at itinatakwil ng lipunan, madarama nila ang pagmamahal ng Diyos sa kanila. Nawa'y matutuhan natin kung paano gamitin ang ating mga materyal na yaman, abilidad, at talento upang paglingkuran si Kristo sa mahihirap. Ito ang daan patungo sa ating pinakamalaking gantimpala - ang makasama si Kristo sa Langit.

Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon, ipanalangin mo kami upang magawa namin ang kalooban ng Diyos. Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at ipanalangin ng ating Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon. Amen.

#OLAmarikina #BirhenNgMarikina

KAHALAGAHAN NG SANTO ROSARYO | Alamin at Tuklasin

Fri, 03 Nov 2023 14:16:09 GMT

Ilang araw na ang nakalipas mula nang matapos ang Buwan ng Santisimo Rosario. Natapos na rin ba ang ating debosyon dito? Sana ay hindi. Alamin at tuklasin natin kung bakit mahalaga ang debosyon na ito.

Ang salitang rosaryo ay nagmula sa wikang Latin na "rosarium" at nangangahulugang “korona ng mga rosas”. Isa itong uri ng dasal na may pag-aalay ng rosas sa Mahal na Birhen sa pamamagitan ng panalangin. Hindi lang ito isang debosyon bilang parangal sa Birheng Maria ngunit higit sa lahat, ito ay pagninilay sa buhay ng ating Panginoon. Binubuo ito ng apat na misteryo, ang Misteryo ng Tuwa, Hapis, Luwalhati at Liwanag. Ang dasal ay sinisimulan sa mga hanay ng tukoy na panalangin. Una ang Credo, isang Ama Namin, tatlong Aba Ginoong Maria at isang Luwalhati.

Maraming mga dakilang Santo Papa, santo, at pinunong Kristiyano ang humimok sa atin na magdasal ng rosaryo. Ito ay isang malakas na panalangin. Sabi nila, isa itong panalanging nakakapagpabagong buhay, nakakapagbuklod ng pamilya, nakapagbibigay ng kapayapaan sa buong mundo, nakapagbabalik loob ng buong bansa at nakapagtatagumpay ng kaligtasan ng mga kaluluwa.

Ang pagkakaroon ng matapat na debosyon at pagdarasal ng Santo Rosaryo ay mayroong kaakibat na kamangha-manghang grasya at biyaya mula sa Diyos. Ito ay may malaking maitutulong para sa lahat ng Kristiyanong nagdarasal nito. Sa tuwing nagdarasal tayo ng Santo Rosaryo, higit ang grasyang ibinibigay ng Diyos sa atin dahil ipinapanalangin din tayo ng Mahal na Birhen.

Sinabi ng ating Mahal na Ina mula sa kanyang mga aparisyon tulad ng sa Fatima, tayo ay palaging magdasal ng rosaryo para sa kapayapaan ng mundo at pagbabalik loob ng mga makasalanan. Ang panalanging ito ay ang ating kasangkapan at pananggalang sa pagharap sa lahat ng mga pagsubok at suliranin.

Ang pagdarasal ng Santo Rosaryo ay nagpapahintulot sa atin na makatagpo si Maria at makapasok sa mga misteryo ni HesuKristo. Mula sa Kanyang Pagkakatawang Tao, hanggang sa Krus, hanggang sa Muling Pagkabuhay, nauunawaan natin na ang Diyos ay nagpahayag ng Kanyang sarili at iniligtas tayo. Madaragdagan ang pag-ibig sa ating puso para sa Diyos tuwing pinagninilayan ang mga katotohanang ito. Matapos ang Banal na Misa, pumapangalawa ang Santo Rosaryo sa pinakamainam na paraan ng paggunita sa misteryo ng buhay ng ating Panginoong Hesus. Nawa'y patuloy tayong bigyan ng inspirasyon ng Mahal na Birheng Maria, Ina ng mga Walang Mag-ampon tungo sa buhay ng pagsunod kay Hesus sa pamamagitan ng ating pananalangin ng Santo Rosaryo. Amen.

MGA KAGANAPAN SA PAROKYA | Parade of Saints

Fri, 03 Nov 2023 14:10:13 GMT

Nobyembre 3, 2023

Ang kauna-unahang “Parade of Saints” sa ating parokya ay naganap noong ika-28 ng Oktubre. Tuwing malapit na ang Undas, nakaugalian na ng iba na magdamit ng mga nakakatakot. Layunin ng parokya na maibalik ang tunay na ipinagdiriwang tuwing unang araw ng Nobyembre. Ito ay walang iba kundi ang "All Saint's Day" o "Araw ng Lahat ng mga Banal".

Isa itong paalala na may mga taong namuhay noon ayon sa kalooban ng Diyos. Nagtagumpay na sila sa mga pagsubok sa kanilang buhay nang hindi lamang sarili ang iniintindi. Bagkus, inialay nila ang kanilang buhay sa Diyos at sa Simbahan sa iba't ibang paraan. Sila nawa ang ating parangalan. Iwasan natin ang makamundong pamamaraan kung saan ang mga demonyo at nakakatakot na nilalang ang binibigyang importansiya sa pamamagitan ng representasyon.

Tingnan natin ang mga ibang larawan dito:

Ibalik natin ang tunay na diwa ng araw na ito. Maging simbolo nawa tayo ng pagwawagi ng Diyos laban sa mga kasamaan at kasalanan!

Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon, ipanalangin mo po kami. Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

ANG MAKAPILING BALANG ARAW | Nobyembre 02, 2023

Fri, 03 Nov 2023 14:09:10 GMT

PAGGUNITA SA LAHAT NG MGA PUMANAW NA KRISTIYANO

Tinatawag tayong alalahanin ang mga banal na kaluluwa ngayong araw na ito. Ang ikalawa ng Nobyembre ay nakalaan para sa paggunita sa mga taong yumao na sa mundong ito. Bahagi ng paniniwala nating mga Katoliko na pag-alayan ng panalangin ang mga pumanaw na. Naniniwala rin tayo na nasa purgatoryo ang mga kaluluwang may kaunti pang bahid ng kasalanan sa kanilang sarili. Sa purgatoryo ay dumadaan ang mga kaluluwa sa proseso ng paglilinis upang maging karapat-dapat silang makaharap ang Diyos sa Langit. Ito rin ay upang mabitawan na ng mga yumao ang mga pagsisisi sa lupa, panghihinayang at kabiguan sa kanilang mga puso. Sa wakas nito ay wala na silang ibang magiging kagustuhan kundi ang makapiling ang ating mapagmahal na Diyos.

Marahil naitanong na natin sa ating sarili, kung paano nga ba tayo nagkaroon ng isang araw para alalahanin ang mga yumao? Sa Pransiya, halos isang libong taon na ang nakararaan, may isang manlalakbay na napahamak dahil sa bagyo at natagpuan ang kanyang sarili sa hindi kilalang isla. Natulog siya roon at bigla siyang nakaranas ng bangungot. Nanaginip siya ng lugar na nag-aapoy kung saan nakadarang ang mga kaluluwa ng mga yumao. Pagkatapos ng karanasan na ito ay sumangguni siya sa Punong Monghe na si San Odilo at tinanong kung mayroon bang araw na nakalaan ang Simbahan para sa mga namatay na. Dahil dito ay itinalaga ni San Odilo ang ikalawa ng Nobyembre bilang araw ng pag-alala, panalangin, pagbibigay limos at pagsasakripisyo para sa mga nangamatay na. Ito ang pinag-ugatan ng ating tradisyon na pag-alala sa mga kaluluwa.

Sa kasakuluyan, ang buwan ng Nobyembre ay itinalaga para sa pananalangin para sa mga kaluluwa sa purgatoryo. Sa bawat simbahan ay mayroong mga sobre kung saan maari nating isulat ang pangalan ng mga yumaong gusto nating ipagdasal. Sila ay maisasama sa Banal na Misa sa buong buwan na ito.

Tandaan na lahat tayo ay tinatawag ng Diyos upang maitalagang mga banal sa Langit. Kalakip nito ang ating obligasyon na tulungan ang mga yumao sa purgatoryo na makaakyat sa Kaharian ng Diyos. Ang ating mga panalangin para sa mga kaluluwa ang magpapahupa sa sakit na dulot ng apoy na naglilinis sa kanila. Ang ating mga sakripisyo rin ang nagpapadali ng proseso ng paglilinis sa kanilang kaluluwa, sapagkat nakikiisa tayo sa paghihirap ng mga kaluluwa. Sa ganitong paraan, sa wakas sila'y makakapiling ng mga banal at ng Maykapal sa Langit. Ipagpatuloy natin ang paggunita para sa mga kaluluwa upang maipasa ang mahalagang tradisyon na ito sa susunod na henerasyon.

Tunay ngang walang sinuman ang nabubuhay para sa sarili lamang. Ang mga yumao man ay nangangailangan din. Ituring natin ang araw na ito bilang magandang pagkakataon upang iparanas sa kanila ang pagiging Kristiyano natin, lalong-lalo na sa mga kaluluwang walang nakakaalala.

Nawa'y manatili sa ating mga puso ang diwa ng pagtulong sa Nagdurusang Simbahan, ang mga kaluluwa sa purgatoryo. Lumipas man ang araw at buwan na ito, nawa'y maalala pa rin natin na ipagdasal at alalahanin ang mga yumaong pinananabikang makapiling ng Diyos. Makiisa tayo sa mga layunin ng Simbahan. Pumunta tayo sa mga sementeryo o Simbahan at ipanalangin ang mga kaluluwa nang taimtim sa buong buwan ng Nobyembre.

Sa Banal na Ngalan ng ating Panginoong HesuKristo. Amen. +

ANG TUNAY NA MAPALAD | Pagninilay para sa Dakilang Kapistahan ng Lahat ng mga Banal

Wed, 01 Nov 2023 13:58:55 GMT

Tuwing unang araw ng Nobyembre ay ipinagdiriwang natin ang Dakilang Kapistahan ng Lahat ng mga Banal o All Saints' Day. Ito ay paggunita sa lahat ng mga santo, kilala man o hindi.

Sino nga ba ang mga santo at santa? Bilang mga Katoliko, naniniwala tayo na ang mga santo at santa ay mga taong nagtagumpay sa pakikibaka sa mundo at ngayon ay buhay sa piling ng Diyos sa langit. Hindi natin sila sinasamba kundi pinararangalan. Ipinagdarasal nila tayo upang balang araw ay marating din natin ang langit kagaya nila.

Sa ating ebanghelyo sa araw na ito, mapakikinggan natin ang “Mga Mapapalad” o “The Beatitudes”. Dito sinabi ni Hesus kung sino nga ba tunay na mapapalad - ang mga aba na wala nang inaasahan kundi ang Diyos, ang mga nahahapis, mapagpakumbaba, mahabagin, ang mga may malinis na puso, mga taong gumagawa ng daan sa ikapagkakasundo, at ang mga pinag-uusig dahil sa kanilang pagsunod sa kalooban ng Diyos. Kung tutuusin, hindi sila ang itinuturing na mapalad sa mundo natin. Para sa karamihan, ang mga mayayaman, sikat, at makapangyarihan ang tunay na mapapalad. Pero tandaan natin na iba ang pamantayan ni Hesus. Hindi Siya tumitingin sa katayuan ng isang tao o sa materyal na bagay na mayroon. Ang tanging mahalaga para sa Panginoon ay ang ating puso na marunong magmahal at nagpapakabanal. Ito ang susi upang maging tunay na mapalad! Ito ang sinikap na isabuhay ng mga santo at santa sa langit.

Hindi naman gumawa ng mga ekstraordinaryong bagay ang mga santo at santa. Kundi, ginawa nila ang mga ordinaryong bagay nang may pagmamahal. At ito ang nagpapabanal sa kanila. Halimbawa, ang simpleng pagluluto o paglilinis nang may pagmamahal sa puso ay maiaalay sa Diyos. Tanda ang mga ito ng kababaang loob. Ang kabanalan ay wala sa magagarbong bagay. Magagawa nating maisama ang Diyos sa araw-araw nating pamumuhay. Alalahanin natin Siya lagi sa buong araw. Sa halip na laging magbrowse sa Facebook bilang pang-aliw, bakit hindi natin subukang kausapin ang Diyos sa mga pagkakataong iyon?

Sa ating pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Lahat ng mga Banal, kumustahin natin ang ating sarili: ano ang lagay ng ating puso? Ito ba ay pusong nagmamahal at nagpapakabanal? Kasi kung oo, maituturing din tayong tunay na mapalad.

Dalangin ko na maging mga santo at santa tayong lahat. Magkita kita tayo sa langit balang araw!

KN Marcelo | OLA Social Communications

PAG-IBIG SA DIYOS AT KAPWA | Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon

Sat, 28 Oct 2023 23:56:17 GMT

MABUTING BALITA

Mateo 22, 34-40

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Noong panahong iyon, nagtipun-tipon ang mga Pariseo nang mabalitaan nilang napatahimik ni Hesus ang mga Sadduseo. At isa sa kanila, isang dalubhasa sa Kautusan ang nagtanong kay Hesus upang subukin ito: “Guro, alin po ang pinakamahalagang utos sa Kautusan?”

Sumagot si Hesus, “Ibigin mo ang Panginoon mong Diyos nang buong puso, nang buong kaluluwa, at nang buong pag-iisip. Ito ang pinakamahalagang utos. Ito naman ang pangalawa: “Ibigin mo ang iyong kapwa gaya ng iyong sarili. Sa dalawang utos na ito nakasalalay ang buong Kautusan ni Moises at ang turo ng mga propeta.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PAGNINILAY:

Paano nga magmahal? Madalas ang konsepto natin ng pag-ibig ay nakapako lamang sa mga napapanood nating “love story” sa telebisyon o sa pelikula. Doon mas madalas kaysa hindi ay kilig at tuwa ang basehan ng pag-ibig. Subalit ang pag-ibig na sinasabi ng Diyos sa ebanghelyo natin ngayon ay tulad ng pag-ibig Niya sa Krus. Ito’y pinapakita at pinadarama sa pamamagitan ng pagsasakripisyo para sa minamahal. Walang pag-ibig na walang paghihirap sapagkat ang tunay na pagmamahal ay makikita sa paglilingkod sa minamahal. Si Hesus ay naglingkod sa atin. Ganito rin ang dapat nating gawin sa iba kung sinasabi nating tunay nating mahal ang Diyos.

Kung mahal natin ang Panginoon, tanggapin natin maging ang pinakamadungis, pinakamahirap at mga abandonado sa ating lipunan. Ganito ang ginawa ng Diyos at ang gusto Niyang gawin natin. Hindi natin masasabing mahal natin Siya kung hindi natin kayang mahalin ang mga taong nasa harapan natin at nanghihingi ng tulong sa atin. Hindi pagmamahal ang pagsasawalang bahala sa mga paghihirap ng minamahal. Ang pusong nagdarasal at tumatanggap ng Banal na Katawan at Dugo ni Hesus sa Eukaristiya ay ang magbubukas sa atin na magmahal ng kapwa gaya ni Kristo. Ang kapwa ay mga kapatid natin sa Diyos. Kabilang tayo sa iisang pamilya Niya. Hindi man nila tayo magantimpalaan pabalik, ang taong nagmamahal, tumutulong at naglilingkod sa kapwa gaya ng utos ng Diyos ay nagiging tunay na anak Niya dito at sa Langit. Siya ang makakamana ng Kaharian ng Diyos. Amen. +

Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon, ipanalangin mo kami upang magawa namin ang kalooban ng Diyos. Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Pagpalain po nawa tayo ng Panginoon at ipanalangin ng ating Mahal na Ina ng mga Walang Mag-ampon.

Pintakasi ng Bayan ng Marikina

Mon, 23 Oct 2023 11:29:25 GMT

Pintakasi ng Bayan ng Marikina

Isinulat ni Mark Andrei De Leon

Sa pagdaloy ng panahon, maraming pagsubok ang dumating sa buhay nating mga tao. Dito nasubok ang ating pananampalataya sa Diyos, sinubok ang ating tiwala sa Kanya. Sa panahon na tayo ay nagkakaroon ng pagdududa sa mga nangyayari sa ating buhay, minsan na rin siguro nating pinagdudahan ang plano ng Diyos dulot ng mga pangyayaring hindi natin nais.

Pinapaalala sa atin ng Kanyang inang si Maria sa Ebanghelyo ni San Juan 2:5, “Gawin ninyo ang anumang sabihin Niya sa inyo”. Ayon kay Most. Rev. Thomas Olmstead ng Diyosesis ng Phoenix noong taong 2018, bago pa man sabihin ng Mahal na Ina ang mga salita sa Ebanghelyo ni San Juan, natutuhan na ni Maria na kilalanin ang tinig ng Diyos. Humihingi siya ng tulong sa pananalangin sa Diyos upang maunawaan ang Kanyang ipinagagawa.

Makikita natin na minsan ay mahirap man na pumayag sa kagustuhan ng Diyos kung saan kailangan ng malalim na pang-unawa. Sumang-ayon ang Mahal na Ina at ibinigay ang buong tiwala sa Kanya sa pagwika ng “Ako’y alipin ng Panginoon. Mangyari nawa sa akin ayon sa iyong sinabi” (Lucas 1:38).

Ang tugon ng Mahal na Birhen ay isang mabuting halimbawa sa ating mga Marikeño sa pagpayag sa kalooban ng Diyos. Tulad ni Maria na ating Pintakasi sa Bayan ng Marikina, matuto nawa tayong unawaing mabuti ang mga nangyayari sa ating paligid at magtiwala sa Diyos. Matutuhan din natin na kilalanin at pakinggan ang tinig ng Diyos sa mga pangyayari sa ating buhay at humingi ng tulong sa Kanya sa pamamagitan ng panalangin upang atin ding maunawaan ang Kanyang kalooban at kagustuhan.

Sa dinami-dami ng pagsubok na dumating sa buhay, lalo na sa Marikina tulad noong nanalanta ang Bagyong Ondoy at Ulysses, sinubok hindi lamang ang ating kakayahan na makaligtas mula sa kalamidad ngunit ang atin ding paniniwala na ibabangon Niya tayo mula rito. Nang halos lumubog ang buong lungsod, hindi natinag ang pananampalataya ng mga Marikeño sapagkat ang simbahan ang isa sa mga naging kasalukuyang tirahan ng mga taong naapektuhan ng baha at mismong Simbahan din ang nagbigay ng tulong sa mga nasalanta. Tulad ng Mahal na Ina na nagdusa rin noong kanyang panahon dito sa mundo ngunit hindi natinag ang pananampalataya sa Diyos, ganoon din tayong mga Marikeño noong sumalanta ang dalawang bagyo.

Dahil sa katibayan ng pananampalataya sa Kanya at sa tulong ng Mahal na Birhen, ang Ina ng mga Walang Mag-ampon o “Mama OLA” sa mga mananampalataya, lumalim ang pananalig at doon ay ibinigay ng Diyos ang mga temporal at espirituwal na pangangailangan ng mga tao sa pamamagitan ni Mama OLA. Noong 2005 ay binigyang permiso ng yumaong Papa Benedikto XVI ang Nuestra Señora de los Desamparados na gawaran ng Koronasyong Kanonikal. Ang koronasyon ay bunga ng malalim na pananampalataya sa Diyos kung saan si Mama OLA ang kinilala ng Sangguniang Lungsod bilang “Pintakasi ng Marikina” at Ina ng pananampalatayang Katoliko.

Sa pagdiriwang natin ng ikalabingwalong anibersaryo ng Koronasyong Kanonikal ng Ina ng mga Walang Mag-ampon ngayong ika-23 ng Oktubre, nawa ay lalong tumibay ang ating pananampalataya sa Diyos. Ang koronasyon nawa ay maging paalala ng ating malalim na pananampalataya sa Diyos na hindi matitinag anumang pagsubok ang dumating. Ito nawa ay maging isang pang habangbuhay na tanda na binigyan Niya tayo ng isang Ina na aalalay sa atin anumang unos ang dumating sa ating buhay. Tulad ng Pintakasi ng Marikina, unawain nawa natin ang kalooban ng Diyos para sa atin at ibigay sa Kanya ang ating tiwala at “oo”.

Sa pamamagitan ng Ina ng mga Walang Mag-ampon, dinggin mo ang aming panalangin Panginoon!

Amen +

Mga Sanggunian:

De Jesus, M. (2023, August 22). Mary, our Queen and mother. https://www.olamarikina.com.ph/mary-our-queen-and-mother

Malabanan, J. (2017, May 12). Nuestra Señora delos Desamparados de Marikina - The Queen of Marikina City. Pintakasi. https://pintakasi1521.blogspot.com/2017/05/nuestra-senora-delos-desamparados-de_97.html?m=1&fbclid=IwAR0q32P-XPcgPlEGU2AuQtNOcMZ9Tq7by1vM554AD1xIJ8Fz-qpw1o8BYTQ

Olmsted, B. T. J. (2017). ‘Do whatever He tells you.’ The Catholic Sun. https://www.catholicsun.org/2017/10/18/do-whatever-he-tells-you/

The Shrine. (n.d.). https://www.olamarikina.com.ph/the-Shrine?fbclid=IwAR3ioyhtFHwizaPV3rl6nDCY-5imt3HP-sDjSG3IKhAH82XBYB3ui0OOWu8

DIYOS AY TAPAT | Ika-29 na Linggo sa Karaniwang Panahon

Sun, 22 Oct 2023 10:04:43 GMT

At sinabi Niya [ni Hesus] sa kanila, “Kung gayon, ibigay ninyo sa Cesar ang sa Cesar, at sa Diyos ang sa Diyos.” Noong mga panahong iyon, malapit na ang pagpapakasakit ni Hesus. Ang Kanyang sagot sa Ebanghelyo tungkol sa buwis ay tila isang paalala na tayo rin ay Kanyang tutubusin mula sa ating pagkakasala. Sa Kanyang pagtubos sa atin, hindi pera ang katumbas nito kung hindi ang Kanyang Banal na Katawan at Dugo. Ang Diyos ang nagbayad para sa ating kasalanan gayong hindi naman Siya ang nagkasala. Hindi ba’t dapat lang din nating gawin kung ano ang tama? Isang ehemplo lang ang pagbabayad ng buwis. Subalit maaring maggawa rin ito sa napakaraming bagay. Gawin natin ang ating obligasyon sa bahay, gobyerno, at Simbahan. Ngayong araw ay Linggo. Banal na obligasyon natin ang pagsisimba. Binibigay ba natin ang dapat para sa Diyos? Binibigay ba natin ang hiling Niyang isang oras man lang sa isang Linggo? Ang pagtupad ng tungkulin at pagiging tapat ay masusukat kapag binibigay natin ang dapat para sa Diyos at para sa tao. Sa pagnenegosyo, tapat ba tayo at hindi nandaraya? Sa paaralan bilang isang estudyante, ginagawa ba natin ang makakaya at hindi ginagamit ang iba para maggawa ang mga dapat? Ang Ebanghelyo ngayon ay magagawa natin sa maraming paraan at aspeto ng ating buhay. Ang Diyos ay matapat. Bilang Kanyang mga anak, tungkulin natin na Siya ay sundin at tularan.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

PREPARATION FOR GOD'S CALL | A Gospel Reflection for the 28th Sunday in Ordinary Time

Sun, 15 Oct 2023 07:24:50 GMT

“Many are called, but few are chosen.” This is what the Gospel says today. Each of us is called by God in a special way. But the sad reality is that not all people can respond to God’s call effectively. People fail. Parents whose vocation is the sacramental marriage and family life could hurt their children. Priests and religious people may have their shortcomings. Amidst all these, who wins in the end? The one who perseveres, prepares, and puts on the wedding garment. The Holy Mass is God’s holy banquet, and we are all invited to it. Thus, the effects of the Holy Mass should not be contained within the sacrament alone. Rather, it should extend outside the church where we become bearers of Christ’s light for others. We must do good works and speak good words – what will help our fellowmen. The wedding garment could symbolize our new identity in Christ where we let go of our old selves. In shedding out the former self, we embrace the authentic Christian life centered on the works of mercy. It comes with the decision to change what is unholy in us. To receive God’s full gift and graces in the sacraments, we must be willing to be transformed by God and leave sin behind as many times as it requires. We must continually renounce the world and materialism to do this.

When we do not prepare or make efforts to cultivate our faith, we miss out on the importance of salvation God offers us. Our salvation was bought by His Most Sacred Body and Blood. First, we experience and receive this through the sacraments then, it must bear fruit in our vocation and mission. If we don’t recognize this, our life enters a drought because of ignoring the call of God. His call is the greatest thing that could ever happen in our life as is a wedding - the greatest feast in one’s life. By God’s grace, may we choose God amidst the fleeting pleasures that the world offers. May we be the ones who are called and also chosen by God because we respond with our whole hearts and will to abide by the plans of the Lord for us.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

TO WORK IN GOD'S VINEYARD | A Gospel Reflection for the 27th Sunday in Ordinary Time

Sun, 08 Oct 2023 10:33:34 GMT

The Lord is the landowner who planted the vineyard, and the vineyard is Israel. Here, we are not talking about the country but the Church which is the spiritual Israel or the “New Israel”. There are many workers, and tenants in the vineyard of God which is the Church. He established it and gave us the Gospel, the sacraments, priests, and sacred traditions. All these are meant to bear fruit in us, not only in the priests and religious but most especially the lay people. Perhaps when we go to Church on Sundays, we see many people attend the Holy Mass. But this is not the only fruit that God desires of us. We are meant to evangelize and proclaim the Good News to all people including those who live on the streets and the poorest of the poor. How many of us Catholics go and serve Christ in the poor? How many of us go to the hospitals and visit the sick just to listen to their problems? There are many people out there in need of care which shall be given by us Christians. There are many religious congregations and lay organizations needing great help but where are we?

We are called not only to love ourselves, our family members, and our friends but most especially those who cannot repay us so we have something to look forward to in Heaven. All of us are meant to be missionaries and be Christ to other people in love and service to them. All the graces we receive are not meant for us alone. They are meant to be spread throughout all the people from different walks of life so that they, too, will experience God’s love and care for them. The fruit that God wants of us is the love of God through charity to our neighbor. It is not that difficult to help if we only look for ways that we can. We must also renounce materialism if we desire to pursue the mission of Christ which is also ours today. May we bear fruit in the love of Christ and neighbor as God wants us to. May God bless us and grant us the grace to be courageous in going out of our comfort zone to look for the poor and sick and serve them as Christ did.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

OBEDIENCE TO GOD | A Gospel Reflection for the 26th Sunday in Ordinary Time

Sun, 01 Oct 2023 08:35:32 GMT

Who is the obedient one? Is it the one who says that he will do it but does not or who said “no” but did it in the end? In the gospel today, Jesus said that the one who obeyed is he who does what he is told to do. In other words, we have to express our obedience through action, not just words. A lot of people like to hear the Word of God and delight in it, but it ends in that without action. However, being a true Christian means we will hear and do the Word of God.

Why is it important to listen to the Gospel? It is where God speaks to us at the moment. Even if we have heard the same Gospel a thousand times, it is alive, and we will receive a different message from the Holy Spirit every time we read it. There is always an equivalent action, a corresponding change that God wants to see in us, and it is through the Word. One of the biggest mistakes that one could make is to think that we have heard and know everything but in reality, our task is to listen and to do what God asks of us in the present, right here today. This may be different from what He will tell us tomorrow.

God awaits the fruit of His word in us that will transform us into persons like Christ. May God open our hearts so that we will listen to His word, and may He grant us the courage to do what He asks of us.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

THE WAY OF GOD | A Gospel Reflection for the 25th Sunday in Ordinary Time

Sat, 23 Sep 2023 23:47:24 GMT

What is just in the eyes of God may not be just in the eyes of men. But as humans who are short-sighted, our limited view is nothing compared to God who knows all things. Hence, shouldn't we trust Him? In today's gospel, we saw the parable of the laborers in the vineyard. The Lord is the landowner, and we are the laborers at different times of the day. He told the workers who first came to him at 9:00 to start their labor, “You too go into my vineyard, I will give you what is just.” They worked at an agreed amount, but they ended up complaining after they received their salary. Similarly, God offers the same heaven and salvation for those who repent at any point in their life. Even those on the deathbed can still be saved, or those who spent their whole lives doing sin but later repented when they got older. They too can enter the Kingdom of God in heaven.

There is always the sacrament of reconciliation where God can erase all our sins and we are reborn as new persons who can start over again. In this case who is right? Is it God or the complainants? Is God really wrong if He offers the same reward for all people who go to Him even sooner or later? Are we really right to condemn sinners as if they deserve no chance? People are typically quick to condemn but slow to understand. To understand and accept our own sins and those of others is the grace of God in itself. Remember that the Church exists for God's plan of salvation. Every day there is a Holy Mass celebrated for us all. Wherever there is a priest, one can always ask for a confession. At any time of the day or any time in our lives, even if it's not Christmas or Lent, we can always return to God and work for Him. It will be and it is the greatest fulfillment of each of our lives. May God grant us the courage to serve and love Him and to leave sin.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

How To Reconcile with Others? | A Gospel Reflection for the 23rd Sunday in Ordinary Time

Sun, 10 Sep 2023 07:53:42 GMT

Oftentimes, we mistake reconciliation for forgiveness. We think that when we are asked to forgive, it is equivalent to going back to what it once was before. This is not forgiveness but reconciliation. Moreover, there are conditions that must be met before the reconciliation, and such was instructed by Jesus today. Before we go to this, it is important to know what forgiveness means first. Sins committed against us are like debts. When we are hurt, the natural tendency is to hold on to that hurt, and to remember them – taking them against the one who hurt us. There is a subsequent desire to be repaid for what someone did to us. Forgiveness can be done first between God and the one hurt. It is basically letting go of sins and “debts” of others against us, not taking the hurt against them anymore. It is giving all your pain, and what you have lost to God so that He may restore all lost and heal your wounds. It is a decision that could be made in prayer and by the grace of God. When our hearts seem to be so filled with anger, sometimes it is enough that we know we ought to forgive and desire it even if we cannot bring ourselves to it at first. If we go to prayer rather than revenge, it is God who makes His way to heal our hearts and move them towards the forgiveness that He commands us to do. What about reconciliation? What is it?

Based on the Gospel, reconciliation requires that we be honest with our feelings first not with the intention to attack but with the hope that the other will listen. There is also hope that a change will happen for the better through it. This is not just for one party because it is easier to shift the blame except for abuses and manipulations where they are clearly in the wrong. In the canticle of Saint Francis, we sing “To be understood as to understand”. If we truly listen, then we will also be listened to. Listening is the beginning of understanding.

Jesus says that after telling the one at fault what he has done, and they still refuse to listen, bring them to two or three witnesses. Bring out someone who knows your journey, whom you can trust, and who clearly desires what is good for you both. Someone who will not fuel the fire of anger. Lastly, if the person still did not listen, bring him to the Church. Perhaps a larger group of people who share the same qualities mentioned. If all has been said and done, you do not just completely cut off the relationship with the person. By treating the person like a tax collector, there is still a place for him in your life though it is sort of a distant one. There is still a tiny opening where the person can enter if later on, he realizes his mistake and wishes to change. A true Christian must welcome such a person and not condemn him. This way, we become like the Lord who always gives chances to people like us who repeatedly sin but are given countless chances to amend our lives through confession.

So, we must be also with others by following these steps that God told us. May His grace and blessing soften our hearts to forgiveness and reconciliation so that we may always do His will, what is good, pleasing, and perfect.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Birth of Mary

Fri, 08 Sep 2023 08:31:02 GMT

Happy Feast of the Nativity of the Blessed Virgin Mary! The feasts and memorials of the saints celebrated are the anniversaries of their deaths. The only three people whose birthdays are celebrated by the Church are Jesus, Mary, and Saint John the Baptist. The reason why our dear Mother's birthday is important is because it also tells us that the salvation promised by God is near. God's promise that He will send a Messiah always includes the Virgin who will give birth to the Savior. That is none other than Mary. Therefore above all women, she has the most right to be honored. She is not dead but is very much alive just like the holy souls. We have the hope of eternal life through Christ. Above all mothers, Mary is the most noble because she is not just the mother of just any famous person, She is the Mother of God, of Jesus our Lord.

However, it is not only because of these multitude of titles and honors that Mary deserves to be recognized as “blessed among all women”. It is already stated in the Bible, as it was Elizabeth's words, yes but Mary was also the first to respond to God's call. She was the first to believe in the Messiah who would be born and this indeed took place in her womb. Even before all the apostles, she was the first to receive the Good News. Second is Saint Joseph who is her spouse.

Through the example of Mary and Joseph, we will know how we should respond to God's call to us. What is He telling you to do now? What is His plan that He is revealing to you or the mission that He is showing you? Take heart and respond with all your heart, soul, mind and strength like Mary and Joseph. We never know how many good fruits will spring because of our obedience to God. Because of Mary's "yes" to God, there was salvation for everyone and the Church was established by God through His Son Jesus who is also our God. Even if we cannot see the fruit of any of our sacrifices and hardships in life, in our obedience, may we be filled with the trust that Mary has.

This is so that we can see the right path to take in life. A path that makes us return to God and not to ourselves. Through Him, we could have a life that is truly meaningful, full of peace and joy even if the road is difficult. Follow Christ like Mary and it will happen to us.

May we believe and continue to reflect on this.

Amen. +

Mary, our mother, pray for us.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Carrying the Cross of Salvation | A Gospel Reflection for the 22nd Sunday in Ordinary Time

Sun, 03 Sep 2023 06:43:36 GMT

When faced with difficulties in life, such as an experience or a difficulty, we usually want to put a quick end to it while hoping that our desired conclusion would be in our favor. But Jesus has not instructed us to do that.

Jesus outlined the sole means of atonement in today's gospel: bearing our own crosses. Jesus, the Son of God, accepts His fate humbly; He must travel to Jerusalem and endure immense suffering at the hands of the elders, chief priests, and scribes. He is Jesus Christ, the Son of God. He does not deserve to endure those sufferings, yet He does so out of His Own Will. Yet why? since there is no other path to real redemption than that. But why do we also have to go through such a grueling process that is terrible and agonizing? Jesus wants us to understand that we are only human, and that we must never forget that we are incapable to do things without the mercy of God. We always look for what is more convenient for us and what seems to be soothing, just like the chief priests, elders, and scribes did, failing to recognize that there is nothing but self-gratification, which causes us to forget the path that Jesus has provided for us.

Remember that there are no quick cuts to sal vation; each of us must bear our own cross and pray for the courage and confidence to do so. Since it was God who led the path, people who honestly repent and admit their own sins will always benefit from His mercy.

Amen.

Arvin Valencia | OLA Social Communications

Knowing Christ | A Gospel Reflection for the 21st Sunday in Ordinary Time

Sun, 27 Aug 2023 10:34:16 GMT

Jesus called Simon Peter “blessed” when he proclaimed that He is the Christ, the Son of the Living God. We, too, will be blessed if we shall know Christ for who He is not for who we want Him to be. Oftentimes, we attribute human characteristics and weaknesses to God. For example, people often find it hard to forgive. People blame and criticize, so when we make mistakes, we think God will not forgive us too, and so we go farther from Him and sin some more which in turn offends Him all the more. But far from the truth, God is Mercy Himself. The more we sin, the more He awaits us and longs for us. Remember how He died on the Cross for us so that there will be no sin unforgivable except for those who firmly scorn and reject God’s forgiveness until the end by their own will and decision. Another, some people often only go to God whenever they need something. This thinking comes from the fact that He is not the center of those people’s lives but themselves. Therefore, they seem to have no need for God other than when they need something for whatever plan they already made for their lives. These are manifestations of human weakness and our sinfulness. But if we admit our mistakes, we can be transformed by the power of the Holy Spirit, and by Him, we can know God for who He is.

Jesus is the Christ, our Savior, and therefore He shall be the one and only true Lord in our lives. What does this mean? That our lives must be based on the Church teachings and scriptures and not on the lives of celebrities and the trends in the world. We must be ready to give up anything and everything in order to fulfill our duties as Christians. What are these? Go to Holy Mass on Sundays and confess at least once a year. Abstain and do not eat meat on Good Fridays and Ash Wednesdays. Follow the commandments. Avoid sin and temptations. Go and help our brethren, the poor ones and the hungry, those who could not repay us, and feed them according to our own capacity. If we truly believe that Christ is the Lord and our God, we will do as Christ has done in the world. We won’t separate ourselves from Him and say that’s not our responsibility. On the contrary, it is now ours for we are Christ’s hands and feet. We must be ready to renounce and leave the worldly trend and lifestyle for Him and to follow Him because we must only choose one. May we always choose God by His grace and mercy.

Amen.

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Mary, Our Queen and Mother

Tue, 22 Aug 2023 07:28:49 GMT

In the Jewish tradition, it’s not the wife of the king that is the queen. This position and honor go to the king’s mother. Jesus is our King and Mary is our Queen and mother. But there’s also more to that. Jesus was preaching in Luke 11:27-28, and it was written, “…a woman from the crowd called out and said to him, “Blessed is the womb that carried you and the breasts at which you nursed.” He [Jesus] replied, “Rather, blessed are those who hear the word of God and observe it.” Yes, Mary is most of all blessed as she is sinless and therefore full of grace, unlike us sinners, who are full of sins. Yes, she is the chosen Mother of God, and all these are interconnected. But that is not all, she also heard the Word of God and fulfilled it. She acted out the faith she had. She did something and that is her persistent and countless “yes” to God even at the greatest trial of her life and motherhood to Christ at the foot of the Cross.

Mary suffered too, and deeply at that. In fact, she suffered the most among all mankind because she is the Mother of the One Crucified. She is untainted by sin. Sin divides our relationship with God, but she does not have even the slightest stain of it and therefore, Mary is most united to Jesus. She could feel her Sons’ every pain so much so that it became the seven swords in her heart (Luke 2:34-35). Because of her great triumph over suffering and pain, by enduring everything as a Mother, she is now crowned as the Queen of Heaven and Earth. She is not only chosen, stainless, and blessed among all but she was also justified, honored, and glorified by God because her actions proved her great sanctity that we can so imitate if we truly take her to be our Mother. Now, as Queen of Heaven and Earth, she has all the power to intercede for us and bring our needs and petitions to her Son, Jesus. We shall not lack anything if we remember her as our own Mother and most especially if we too, follow the path of Christ to Golgotha and carry our own crosses. They become lighter with Mary by our side. They become sweet if we are willing to be with Jesus in the midst of our own pain and suffering. Mary is the surest way to Jesus for she is the Queen, Mother, and the Virgin who crushed the head of the ancient serpent who is the devil.

Amen.

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Persistent and Patient in Faith | A Gospel Reflection for the 20th Sunday in Ordinary Time

Sun, 20 Aug 2023 02:56:32 GMT

We are now in the Twentieth Week in Ordinary Time. And in our gospel today we read about the

Canaanite woman's plea to Jesus to heal her daughter that is being tormented by a demon. At first,

Jesus seemed to ignore her to the point that the apostles were already annoyed by her persistence.

And so, Jesus said to the woman: "I was sent only to the lost sheep of the house of Israel" (v26). But

the woman's answer impressed Him: "Please, Lord, for even the dogs eat the scraps that fall from

the table of their masters"(v27). Because of the Canaanite woman's great faith, her daughter was

healed.

In our lives, we have approached God many times to ask. Sometimes it seems like He grants our

prayer very quickly. But there are times when He seems to ignore us like the woman in the gospel.

What should we do in this situation? Are we just going to give up because God is not listening to us

or are we going to continue praying and asking?

This Sunday's gospel teaches us to imitate the faith of the Canaanite woman. She didn't stop coming

to the Lord even though He seemed to be ignoring her and even being pushed away by the disciples.

Let us remember that its okay to repeatedly ask the Lord for something especially if what you're

asking for is good. Let us not be afraid of Him because He is like a good father who always wants the

best for his children.

On August 27, we will also celebrate the feast of St. Monica. She is the mother of St. Augustine. She

is known for her intense prayers for the conversion of her son. It took her 17 years before God

granted what she asked for! St. Monica is a good example on how to be patient and persistent in

praying.

As we continue our journey this Ordinary Time, may we find inspiration on the Canaanite woman's

persistence and St. Monica's patience. Let us always believe and trust that God will grant what we

pray for in His perfect time.

May God bless us all!

Khalil Marcelo | OLA Social Communications

Talambuhay ni San Roque

Tue, 15 Aug 2023 11:29:06 GMT

Bahagi na ng ating kulturang Kristiyano ang ipagdiwang ang mga pinipintakasing santo o santa bilang pag-alala sa kanilang kabanalan at huwarang pamumuhay. Hindi lamang ito basta araw ng pagsasaya kundi araw din upang ituro ang katekesis ng simbahan para sa mas makabuluhan na pananampalataya at buhay. Mula rito, isang tanyag na santo ang namuhay ayon sa Salita ng Diyos at kaniya namang isinabuhay at isinapuso; ang butihin at puspos na si San Roque.

Si San Roque, kilala rin bilang Tata Roque sa lungsod ng Marikina, ay isinilang sa Montpellier, Pransiya. Anak siya ng gobernador ng nasabing bayan. Ayon sa tradisyon at paniniwala, hiningi siya ng kaniyang mga magulang sa Mahal na Birhen at nang siya ay maisilang, isang mapulang Krus ang nakita sa kaniyang dibdib na ikinahuli ng mga kabanalang gagawin niya sa kaniyang buhay. Maaga siyang naulila sa magulang ngunit dito nagsimula ang kaniyang pagmimisyon sa pamamagitan ng pamamahagi kaniyang yaman sa mga dukha at nangangailangan. Nagdamit siya ng pamperegrino at naglakbay patungong Roma. Sa panahon ng kaniyang paglalakbay, talamak ang iba’t ibang karamdaman na pumupuksa sa tao. Ginamot niya ang bawat isa sa pamamagitan ng pagkukrus sa mga tinamaan na agad namang gumaling. Sa pagtahak ni San Roque sa Roma, nakahalik siya sa mga paa ng dating Papa Benedicto XI. Sa pagtahak naman niya sa Bayan ng Placencia, sinubok ng Diyos ang kaniyang katatagan at pananalig sapagkat dito ay nahawa siya ng sakit at ipinatapon sa kagubatan. Sa malungkot na bahagi ng buhay niyang ito, isang maituturing na anghel ang aso na nagdadala sa kaniya ng tinapay sa kagubatan upang punan ang kaniyang nagugutom at nanghihinang katawan. Sa kaniyang paggaling ay bumalik siya sa kaniyang bayan ngunit sa halip na makilala at tanggapin ay inakusahan siyang espiya. Hinatulan siya ng habambuhay na pagkakakulong ng kaniya pa mismong kamag-anak at noong ika-16 ng Agosto 1327, pumanaw ang butihing si San Roque at nakita ang tablang kinasusulatan ng “Kung sinuman ang tumawag sa aking aliping si Roque ay ipag-aadya ko laban sa salot, alang-alang sa kaniya.”

Tanyag na patron si San Roque ng mga may sakit at laban sa salot tulad ng epidemya at pandemya tulad ng COVID-19 na nanalasa sa atin sa loob ng dalawang taon. Patron din siya sa maling pag-aakusa, hindi binibigyan ng halaga, at mga batsilyer. Kinikilala rin siyang patron ng mga aso dahil sa kakaibang kwento na bahagi ng kaniyang banal na buhay kasama ang aso. Sa ating bansa, isa ang bayan ng Marikina na may malawig at masintang debosyon sa kaniya kaisa ang mga lungsod ng Caloocan at Navotas at Probinsya ng Cavite.

Ang buhay ni San Roque ay tunay ngang huwaran hindi lamang sa kabanalan, pati na rin sa kababaang loob. Tulad niya, tahimik nating isapuso at isabuhay ang Salita ng Diyos para sa ikauunlad ng ating makabuluhang pamumuhay.

San Roque na aming patron,

Sa Diyos, turuan kaming tumuon.

Ingatan nawa ang aming bayan,

Ilayo sa sakit at karamdaman

At panatilihin kami sa kabanalan.

Gabriel Hans Ordonez | OLA Social Communications

Victors in Christ | A Gospel Reflection on the 19th Sunday in Ordinary Time

Tue, 15 Aug 2023 11:17:07 GMT

^“ But when he saw how strong the wind was he became frightened; and, beginning to sink, he cried out, “Lord, save me!” Matthew 14:30 Peter was frightened when he saw the powerful winds, but when he first asked the Lord to make him walk on the water, he was full of faith, which is why the Lord allowed him to, and he too did walk on the water. But when Peter began to focus on things other than God, he sank. Sounds familiar? We, too, are like Peter in our faith. At times, we can be inconsistent in our faith. Maybe, one time we approach God in prayer with confidence, asking Him what we want of Him, but when things go the opposite direction of what we prayed for, we immediately complain to God. But we humans are short-sighted like sheep. We do not see clearly what is ahead of us. God always has His ways and wisdom far greater than the world, or every wisest human being combined.

Oftentimes, God works through the mess that we are in and makes it magnificent and lesson-filled in the end. If we pray to Him, consider our troubles taken cared of even if it is not the way we want. We only need to hold out until the end to see how truly, “…all things work out for good of those who love God” Romans 8:28. We ought to trust in God so we could walk above the problems in life in the spirit of peace. This is what we shall desire – not the absence of inevitable problems but peace in our hearts as we walk above the waters of life's troubles. It is only by faith we could do this. It is only by believing that God can work in anything, and through anything that we can become victors in Christ in our life whatever it is that we may face.

May God bless us and be with us always.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Listen to Him | A Gospel Reflection for the Feast of The Transfiguration of the Lord

Sun, 06 Aug 2023 07:03:33 GMT

Today, the Church celebrates the Feast of the Transfiguration of the Lord.

In the Gospel, we read that Jesus takes three of his apostles - Peter, James, and John - to Mount

Tabor. And while they were there, Jesus was transfigured. His clothes became dazzling white and his

face shone like the sun. After that, Moses and Elijah was seen conversing with him. Then the voice of

the Father was heard saying: "This is My Beloved Son, with Whom I am well pleased; listen to Him."

The celebration today invites us to listen to the voice of God's Son. Jesus was always with the

apostles and probably the apostles heard almost all of his teaching and preaching. We too, we can

say that we always go to church and listen to the priest's preaching. Or that we always read the bible

and even attend bible studies. But like the apostles, do we really listen to the voice of Jesus? Do we

follow what He says? As we strive to listen to the Voice of Jesus, may we also learn to follow what He

wants us to do. Yes, there are times that this will be challenging but let us remember that Jesus is

always with Us. His transfiguration gives us a glimpse of his glory in heave after enduring all the pains

and suffering of this world.

Being transfigured means to change into a more beautiful state. As we celebrate this Feast, may we

truly listen and follow the voice of Jesus so that we will be transfigured to be like Him.

Khalil Marcelo | OLA Social Communications

The Beauty of Sacrifice | A Gospel Reflection for the 17th Sunday in Ordinary Time

Sun, 30 Jul 2023 08:24:44 GMT

"The kingdom of heaven is like a treasure buried in a field, which a person finds and hides again, and out of joy goes and sells all that he has and buys that field.” Matthew 13:44. This is only one verse and one sentence of the Gospel today yet; it summarizes all we need to have in order to receive the gift of salvation from God – sacrifice. Jesus is our Treasure buried in a field. We need to give up things in order to attain Him. We need to sacrifice all that we are, have, and are for God if we desire to follow Him. The faith journey is never easy.

We know or we do not know, but all graces, good things in heaven and on earth, and all the beauty that we see around us is from God. Even the people we admire, all their gifts, intellect, and talents are from God. Our admiration for people and things on Earth should lead us to God. No one is good on its own without God. So, what does it say about God, our Maker? That He is the One and all that we will ever desire in our life. That He is everything that we want and need. He is the fulfillment of the very longing that we have deep in our hearts whether we admit it or not. We can search in vain for our happiness by seeking it from the world. But no one can satisfy us like the Lord. We can seek the highest educational attainment we can get in the world, but no wisdom or knowledge can surpass the wisdom of God which He bestows in His beloved. It is not worldly, it does not fade away, but it brings us to everlasting life such as the knowledge of sin, and His commandments and teachings.

Which shall we choose? The one that gives us instant gratification such as money, fame, and achievements in life but they will pull us away from God? Or one that is without the full reward on earth, full of sacrifices but we can have eternal bliss with God? We can have everything we want and need in heaven – the Lord Himself. Our life on Earth is supposed to be only a journey toward Heaven because nothing here is permanent. To gain this eternal life with Him, we have to give up all that is required to follow Him and to love and serve Him through others and the poor. What can we give to God in order to have our happily ever after in Heaven? His is not a fairy tale, unlike others. This is the truth. All things will pass on earth, and what matters, in the end, is the salvation of our souls which is our final resting place. May we choose wisely according to God’s will and may we by His grace, have the courage to sacrifice for the Kingdom of God.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Bishop Ruperto Santos Canonically Installed as the Fifth Bishop of Antipolo

Fri, 28 Jul 2023 14:03:52 GMT

Last July 22, 2023, during the feast of St. Mary Magdalene, the awaited day for the whole diocese took place as the Most Rev. Ruperto Cruz Santos, D.D. was canonically installed as the Fifth Bishop of the Diocese of Antipolo where he succeeded Most Rev. Francisco De Leon, D.D., Fourth Bishop of the Diocese. The event was attended by Bishops, Priests, Government officials, and the lay faithful.

ANTIPOLO CITY - Bishop Ruperto Santos was officially installed as the Fifth Bishop of the Roman Catholic Diocese of Antipolo. The event started with a civic ceremony where Bishop Santos was welcomed by the government officials of the province of Rizal led by Governor Nina Ynares and officials from the city of Marikina. The symbolic handling of the key, where it represents all the cities of Rizal province and the city of Marikina, took place as it was presented and given to Bishop Santos by Governor Ynares.

After the civic ceremony, the Bishop was welcomed inside the International Shrine of the Our Lady of Peace and Good Voyage where he gave his respect to the past Bishops of Antipolo and to the Patroness of the international shrine. This was followed by canonical installation rites through a holy mass presided by Archbishop Charles Brown, Apostolic Nuncio to the Philippines with Archbishop Jose Cardinal Advincula, Archbishop of the Archdiocese of Manila; Bishop Francisco De Leon, he 4th Bishop of Antipolo and Bishop Nolly Buco, Auxiliary Bishop as concelebrants.

Hinding-hindi Ko Sasayangin ang Inyong Pinagpaguran

During Bishop Santos’ homily, he introduced himself to the people present as a “Kasama” , “Katuwang” , and “Katulong”. The Bishop also promised to make all the efforts of the people of the diocese worth it:

“Pangako ko sa aking sarili at panalangin ko sa Mahal na Ina, ang Birhen ng Antipolo, hinding hindi ko sasayangin ang inyong pinagpaguran,” Bishop Santos said.

“Para sa Kanya at para sa inyo, heto po ako. Inyong kasama, isang katuwang, isang katulong,” he added.

The Bishop also shared his dream of making the Diocese of Antipolo as a Spiritual Capital Pilgrimage of the country during his homily.

“Hindi ba’t magandang tingnan, pangarapin, at gawin na tayo, and Diyosesis ng Antipolo, ay maging Spiritual Capital Pilgrimage of the Philippines,” The Bishop said.

Before the holy mass ended, Archbishop Charles Brown gave a message thanking Bishop Santos on behalf of the Holy Father, Pope Francis for accepting his call to become Bishop of the Diocese of Antipolo

“It gives me so much joy and happiness to be with you this morning for this extraordinarily beautiful liturgy of installation of your new Bishop,” the Apostolic Nuncio said.

Prior to being ordained as Bishop, he was ordained priest on September 10, 1983 by the late Jaime Cardinal Sin in the Manila Cathedral. On April 1, 2010, he was appointed Bishop of Balanga and was ordained as a Bishop on June 24, 2010. Currently, he is serving as the Chairperson of the Episcopal Commission on Pontificio Collegio Filippino of the Catholic Bishops’ Conference of the Philippines (CBCP).

Mark Andrei de Leon | OLA Social Communications

God of Mercy and Compassion | A Gospel Reflection for the 16th Sunday in Ordinary Time

Sun, 23 Jul 2023 04:35:24 GMT

In recent weeks, we have been hearing a lot of negativity in the news. Everyday, we hear news about

the rising prices of goods and commodities, news about murder and robbery, and the crisis in the

economy, education and agriculture. As well as the left and right issue of corruption in the

government and the continuous ballooning of the country’s debt. With all these problems around

us, some might ask this question: If everything that God created was good, then why is there evil in

the world? Why does God allow bad things to happen?

This is almost the same question asked by the workers of the vineyard in our gospel today. “Master,

did you not sow good seed in your field? Where have the weeds come from?” (Matthew 13:27)

Although saddened by the incident, the owner of the land allowed the grass sown by the enemy to

grow together with the wheat. He has a wise plan in the end. It seems that God is doing the same in

our world. He allows both good and evil to co-exist in our world. This is because he hopes that one

day, the wicked will change their lives.

Our God is a God of mercy and compassion. He does not immediately condemn us for our sin but he

gives us the opportunity to change. His mercy for us is infinite and immeasurable. May His love and

mercy inspire us to turn away from sin and live as faithful children of God.

In today’s Gospel, we are being challenged to be merciful to others as well. Because we often judge

other people for their guilt and wrongdoings. But aren’t we all equally sinners? We who have

experienced God’s mercy should also be compassionate to others. Let’s follow what Jesus said:

“Be merciful, just as your Father is merciful.”

Khalil Marcelo | OLA Social Communications

The Rich Heart | A Gospel Reflection for the 15th Sunday in Ordinary Time

Sun, 23 Jul 2023 02:46:14 GMT

We are called today to be the seed that grows in rich soil. It is the only seed that produces fruit. When we hear God’s word, what do we do? Do we listen to it? Hearing is different from listening. We may hear something but not really listen to it because listening is with understanding but not necessarily hearing. We may hear but not understand what was said. For our hearts to be the rich soil, we must ponder God’s words carefully. Reading the Gospel before the Holy Mass is helpful because you can never really read a passage too much. God’s message for us is always fresh every time we hear it. Each time we read God’s word no matter how many times we have heard it, our Father speaks to us in a new way, here at present. Prayer is a continuous loving conversation with God. Moreover, God speaks to us because He wants us to do something that is according to the Gospel. It is like a love letter that is always new every day. The more you ponder on it, the more your love grows for God, and it changes you.

The rich soil is anyone who listens to God’s word and does the work that it requires. That is the one who produces much fruit; this fruit is the light and presence of God in other people’s lives through the person’s good works. Because of this, he will save his life and the life of others by the power and grace of God, through Christ and in Christ. Any good work, no matter how small in man’s eyes, have a huge effect on people even though we may not see it but with faith we can. Just as how evil proliferates when sin is done, all the more that grace and blessing thrive, multiply, and increase when a person does God’s word. God blesses Him in many ways because of his obedience to God as a reward now and until in heaven. What does God wants you to do today? Pray and be silent. Listen to His voice. Take courage and follow Him. May you bear much fruit in Christ and through Christ, with Christ.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Antipolo's Pilgrimage Season Officially Ends

Sun, 09 Jul 2023 06:10:58 GMT

The Antipolo pilgrimage season for the year 2023 with the theme ‘Birhen ng Antipolo: Puspos ng Kababaang-loob, Ating Tanglaw sa Pananampalataya’, also known as “Ahunan sa Antipolo”, in honor of the Our Lady of Peace and Good Voyage of Antipolo City, Rizal officially ended last July 4, 2023 in the Antipolo Cathedral.

ANTIPOLO CITY, Rizal - The Pilgrimage Season or popularly known as "Ahunan Sa Antipolo"officially concluded with a novena in honor of the Patroness, followed by a holy mass presided by Rev. Fr. Reynante U. Tolentino, Shrine Rector and Parish Administrator of the International Shrine of the Our Lady of Peace and Good Voyage, last week. The concluding rites was and a holy procession.

In his homily, Rev. Fr. Reynante U. Tolentino compared the Cathedral’s dome with the womb of the Blessed Virgin Mary where Jesus was conceived that makes Him present in the Cathedral. He said that this is the reason for maintaining its sacredness and continuing to spread the love of God and the Virgin Mary:

“Si Maria ang unang tabernakulo ni Kristo, siya ang unang dambana ng ating Panginoong Hesus. Sa kanya nanahan si Hesus na sinasabi nating nananahan at nakatira sa ating dambana,” Fr. Tolentino said.

He adds:

“Sama-sama tayong maglingkod sa ating Panginoong Hesukristo sa bawat deboto at pilgrims, katulad ni Maria, ang ating Ina, ang Ina ng mga Pilipino,”

Certificates were also awarded to the diocesan shrines who participated in the ending of the pilgrimage season 2023. After the mass, a procession was held with the image of our Lady of Peace and Good Voyage together with the other patrons from the diocesean shrines of the Diocese of Antipolo such as St. Joseph, spouse of Mary, patron of the Universal Church; St. Clement of Angono, Rizal; St. Paul of the Cross of Marikina; St. Joseph of Baraz, Rizal; Our Lady of Light of Cainta, Rizal; St. Mary Magdalene of Pililla, Rizal; Our Lady of the Holy Rosary of Cardona, Rizal; St. Therese of the Child Jesus of Antipolo; Our Lady of the Abandoned of Marikina; Our Lady of Aranzazu of San Mateo, Rizal.

The celebration ended with Fr. Tolentino who gave his gratitude to all those who helped during the pilgrimage season and through a prayer to the Our Lady of Peace and Good Voyage.

Mark Andrei de Leon | OLA Social Communications

Be Humble and Meek | A Gospel Reflection for the 14th Sunday in Ordinary Time

Sun, 09 Jul 2023 05:45:24 GMT

We are currently in the fourteenth Sunday in Ordinary Time, and the text for today's reading emphasizes meekness and humility. Jesus discusses the magnificence of His Father and the genuine profundity of His power. That His Father genuinely manifests Himself to people.

Every day, we had to deal with the demands of the outside world, our current circumstances, and perceived ideals of success and comfort. These call for an extensive amount of neglect and omission; we have a tendency to complicate matters; we frequently overlook those who helped us in achieving our objectives; and, worst of all, we wind up impressing those around us rather than gaining God's favor.

We are reminded today that humility is the key to real success. When the haze of material obligations dissipates, it will be clear that God is the source of everything you have accomplished in life. God does not display His superiority over us; rather, He merely resides among us, associating with the poor, the laborers, and the burden-bearers. He is aware of the pain felt by the afflicted in their hearts. He is more aware than anybody else that people make compromises in order to accomplish their ends.

Lord, help us to understand the importance of humility and meekness so that You can show us Your love and compassion; that our hearts can emulate it and carry on living in accordance with Your will.

Amen.

Arvin Valencia | OLA Social Communications

Love is Sacrifice | A Gospel Reflection for the 13th Sunday in Ordinary Time

Sun, 02 Jul 2023 05:08:21 GMT

To help others is not an easy task. It pushes us to go beyond our selfish selves. We are naturally inclined to meet our own needs and it is not natural to think about others’ needs. Giving itself is a grace of the Lord. It is Love who urges us to give and to serve. It is also love that counts whenever we serve, not really the amount of what we give. This is why Jesus said in the Gospel today “Whoever gives only a cup of cold water

to one of these little ones to drink because the little one is a disciple—amen, I say to you, he will surely not lose his reward." Even a cup of water given to others out of charity is not forgotten by God. Yet, people have so many reasons and excuses why we cannot help. Some people think that they need to be rich in order to help but that’s not true. We must give from what we have which God already bestowed on us.

The question is are we willing to give a portion of what we have for the benefit of others? This is sacrifice, and sacrifice made out of love and genuine concern for others is what pleases God because He loves us first. He sacrificed for us first, so we must also do for others. There’s also a similar detachment and letting go accompanied by serving which requires us to leave our homes and families. Whether in parish, religious communities or priesthood, the choice remains to leave the family or decrease time with them in order to give some if not most to God and to His people. Again, it’s not an easy task, but God promises a reward in Heaven that is great. The ironic thing here is, the more we give and the more we serve God, the more we gain. The world thinks the opposite but if we look to God and His promises as our sole reward, surely we will not lack anything in this life and in the next. We shall have everything – spiritual and material graces in abundance reserved for those who choose to sacrifice in order to serve and love God no matter how small in their sight. Nothing is little in God’s eyes if things are done with love.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Breast and Cervical Cancer Screening, idinaos sa OLA

Sat, 01 Jul 2023 16:31:00 GMT

MARIKINA City: Matagumpay na naidaos ang p royektong Breast and Cervical Cancer Screening sa Dambana at Parokya ng Ina ng mga Walang Mag-Ampon sa lungsod ng Marikina. Naganap ang nasabing screening noong May 20, 2023 sa pangunguna ng Ministry on Social Service and Human Development ng parokya at sa pakikiisa ng Philippine Cancer Society, Rotary Club of Makati at Rotary Club of Makati Premier District.

Layunin ng proyektong ito na masuri ang bawat indibidwal na nagpatala kung sila ay positibo sa Breast at Cervical Cancer. Walumpung (80) kababaihan ang nagpatala at nagpasuri sa mga doktor sa pamumuno ni Dr. Ramon Moncaida katulong ang ilang volunteers at medical staff ng mga nasabing organisasyon.

Nagkaroon ng 2 batches ng Breast and Cervical Cancer Screening na isinagawa sa loob ng Rotary Cancer Screening bus. Ang unang batch ay isinagawa mula ika-8 ng umaga hanggang ika-12 ng tanghali, habang ang ikalawang batch naman ay ginanap mula ika-2 ng hapon at nagtapos ng ika-5 ng gabi.

Para sa iba pang mga nagnanais magpasuri, hanapin lamang si Dr. Dennis Santos sa Amang Rodriguez Hospital- DOH CSPB sa lungsod ng Marikina. Libre ang treatment na isasagawa para sa mga nagpositibo sa nasabing pagsusuri ayon sa Department of Health (DoH).

Arvin Valencia | OLA Social Communications

Courageous Witnesses of the Gospel | A Gospel Reflection for the 12th Sunday in Ordinary Time

Sun, 25 Jun 2023 07:30:14 GMT

Have you ever been afraid?

I guess, in one way or another, you had been afraid of something. It can be about the fear of being rejected, fear of being alone and lonely, fear of losing someone, or some other things.

In today’s Gospel, Jesus repeatedly said the words: “Do not be afraid.” He asks the disciples, and us too, to be courageous witnesses of the Gospel. Jesus knew that we would be rejected and ridiculed because of our faith, just like what happened to Him and to the apostles. We will face trials, difficulties and persecutions because of our obedience to Christ. But He consoles us and assures us that God will not abandon us in fulfilling this mission. He will send us the Holy Spirit to guide and strengthen us along the way.

In our First Reading, we read that Prophet Jeremiah also experienced persecution because of his obedience to God’s will. He heard the whisperings of many: “Terror on every side!

Denounce! let us denounce him!” Even his friends left him and wished that bad things would happen to him. But he persevered on his mission because he believed that God was with him. And so Prophet Jeremiah praised God all the more.

May we find inspiration on the life of Prophet Jeremiah and in Jesus’ consoling words. May we become courageous witnesses of the Gospel by our loving words and actions to our neighbor. As Jesus had said: “By this everyone will know that you are my disciples, if you love one another.” (John 13:35).

Khalil Marcelo | OLA Social Communications

Taunang Ahunan sa Antipolo, muling idinaos

Sun, 25 Jun 2023 02:38:40 GMT

ANTIPOLO CITY- Idinaos ang tradisyunal na ahunan sa lungsod ng Antipolo ng mga taga-Marikina noong Hunyo 18, 2023 na ginanap sa Pandaigdigang Dambana ng Mahal na Birhen ng Kapayapaan at Mabuting Paglalakbay sa Lungsod ng Antipolo, Rizal. Ito ay dinaluhan ng mga opisyales ng lokal na pamahalaan ng Marikina sa pangunguna ni Kgg. Marcy Teodoro, Punong Lungsod, mga kaparian, magsasapatos ng lungsod, at mananampalataya ng iba’t ibang parokya sa Marikina.

Matapos ang parada patungo sa Pandaigdigang Dambana, ginunita ang banal na misa sa pangunguna ni Lub. Kgg. Nolly Buco, JCD, JSD, DD, katuwang na obispo ng diyosesis ng Antipolo at kura paroko ng Dambana ng Ina ng mga Walang Mag-ampon sa Marikina, kaisa sina Rb. Pd. Lamberto Ramos, administrador ng Dambana at Rb. Pd. Reynante Tolentino, kasalukuyang rektor at administrador ng pandaigdigang dambana ng Antipolo. Si Pd. Tolentino ay dati ring administrador at kura paroko ng Dambana ng Ina ng mga Walang Mag-Ampon.

Sa Homiliya ni Pd. Ramos, sinabi niya na ang Mahal na Birhen ay hindi lamang Ina ng Diyos kung hindi Ina rin ng sangkatauhan:

“The Mother of Jesus has become our mother because when Mary gave birth to Jesus, She gave birth to a new human race as well. So Mary is not only the Mother of God, but also our Mother. In other words, tayong lahat. Dalawa ang ating Ina, ang ating biological mother at ang Inang Maria na ipinagkaloob ni Hesus.”

Pinasalamatan naman ni Rb. Pd. Vicentico Flores, Vicar Forane ng Vicariate ng Ina ng mga Walang Mag-ampon ang lahat ng lumahok sa ahunan para sa taong ito, partikular na sa nangasiwa ng banal na misa at mga opisyales ng lokal na pamahalaan ng Marikina:

“Ito ang araw ng pagpapasalamat sa Diyos sapagkat kasama ang Ina nating si Maria, tayo ay Kanyang dinala dito sa pagdiriwang ng Banal na Eukaristiya upang tanggapin ang ating Panginoon.”

Bago matapos ang banal na misa, binigyang diin ni Kgg. Marcy Teodoro, Punong Lungsod ng Marikina, ang kahalagahan ng ahunan sa mga taga-Marikina. Aniya, ang malalim na pananampalataya ang bunga ng banal na paglalakbay:

“Mula sa iba’t ibang Parokya tayo ay nagsama-sama bilang mga taga-Marikina hindi lamang upang ipagpatuloy ang isang tradisyon, kung hindi para mapaigting rin ang ating pananampalataya. Maliban sa pagiging tradisyon, ang pagsama sa ahunan ay personal sa bawat isa.”

Ang ahunan sa Antipolo ay isang tradisyon ng mga taga-Marikina ng pagpapakita ng debosyon sa Mahal na Birheng Maria at malalim na pananampalataya. Sinasabing ginagawa ito ng mga taga-Marikina bago pa man ang ikalawang digmaang pandaigdig.

Sanggunian:

Marikina Public Information Office ( https://www.facebook.com/MarikinaPIO )

Mark Andrei de Leon | OLA Social Communications

Serving the Sheep | A Gospel Reflection for the 11th Sunday in Ordinary Time

Sun, 18 Jun 2023 07:49:07 GMT

A blessed Sunday to all! Jesus tells us today to pray for vocations. There are a lot of people to serve, a lot of things to do within the Church for the good of others, many parishes, many apostolates, and many different charisms, yet until now, there are crises in vocation. There are few people, compared to people to serve, who give their lives totally to God. Today, we celebrate Father’s Day in the Philippines. To be a good father means giving oneself to the family.

Those honored in their families are the ones who take responsibility for providing and taking good care of the family, no matter what their social status is. If some are poor, what matters more to the children is their fathers stick with their family no matter what problems come. Even if life is hard, good fathers do the best they can for a living first and foremost. At the sunset of their lives, if they cannot do this anymore, then it doesn’t mean that their lives are now meaningless. All the more that it is because of their lives being dedicated to family. Everything too is done by the grace of God.

We must pray for our spiritual fathers – the pope, bishops, and priests, and we must also pray for biological fathers around the world living or not living. Their task is to be a shepherd to us. A total giving of oneself, a sacrifice for others is not easy but this is what God did for us. We must also follow Him as an example and serve others in whatever way we can. We are called to respond to God’s call, in whatever state of life we are in.

Remember that we have a big mission from God out there. It is our task to discover it and to fulfill it by opening ourselves to the graces of God through prayer and the sacraments of Holy Mass and confession. Without expecting anything in return, we must serve with love knowing that it is God our Father in Heaven whom we serve, and what is due to us after is our everlasting reward in Heaven.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Paggunita sa Corpus Christi

Sun, 18 Jun 2023 01:13:35 GMT

OLA, Marikina - Ginuta noong Hunyo 11, 2023 ang Kapistahan ng Banal na Katawan at Dugo ni Kristo o ‘Corpus Cristi’ sa pamamagitan ng isang banal na misa at pagtatanghal ng banal na sakramento sa kapilya ng San Pedro Apostol sa Brgy. Sto. Niño sa lungsod ng Marikina na pinamunuan ni Rb. Pd. Lamberto Ramos, Administrador ng Dambana ng Ina ng mga Walang Mag-ampon.

Nang matapos ang banal na misa, nagkaroon ng pagtatanod sa banal na sakramento mula ika-8 ng umaga ng hanggang ika-3 ng hapon ng mga iba’t ibang organisasyon at ministeryo, ito ay natapos sa pamamagitan ng isang taimtim na pagdarasal at meditasyon.

Ito ay sinundan ng prusisyon mula sa Kapilya ng San Pedro Apostol hanggang sa Dambana ng Ina ng mga Walang Mag-ampon. Ang kapistahan ay nagwakas sa pamamagitan ng isang misa na pinamunuan ni Rb. Pd Francis Madarang sa Parokya.

Sa kaniyang homiliya, binigyang diin ni Pd. Madarang ang karanasan ng pagiging isang “Eukaristiya” kung saan ito ay hinahati, dinudurog, at ibinabahagi ang sarili upang makapagbigay buhay.

“Mga kapatid, ito ang karanasan ng pagiging Eukaristiya na ipinagdiriwang natin sa araw na ito. Hinahati para ibigay sa ating lahat. Binibigyang halaga din ang karanasan na pinipiling mapiraso at maubos upang makapag-bigay buhay sa iba,” wika ni Pd. Madarang.

Binanggit rin ni Pd. Madarang na ang Panginoong Hesus, na binayubay sa krus, ay Siyang nasa anyong tinapay na tinatanggap ng mga mananampalataya sa pagdiriwang. Siya na hinati-hati at dinurog ay nasa mukha ng mga taong pinipiling mahati ang sarili upang makapaglingkod at makapagbahagi ng sarili.

“Ngayong kapistahan ng Corpus Cristi, ng katawan at dugo ni Kristo. Hilingin natin na sa pagtanggap natin kay Hesus sa Eukaristiya, tayo mismo ay maging buhay na Eukaristiya sa ating kapwa. Pinaghahati-hati, nadudurog, at nauubos para makapag-bigay buhay. Para maging muka ni Hesus sa mundong ito,” dagdag niya.

Mark Andrei de Leon | OLA Social Communications

Tugon sa Gutom at Uhaw

Sun, 11 Jun 2023 01:18:29 GMT

Sino ba naman ang ayaw kumain? Kapag inalok kang kumain, kapag oras na ng kainan, karamihan sa atin ay nananabik: sa wakas, kakain na. Ganoon na lamang ang pagkaengganyo natin sa pagkain, sapagkat ito ay nagbibigay ng lakas at kahinahunan sa isip at katawan, ito ay tumutugon sa kakulangan sa pisikal na pangangailangan.

Kung ang pagkain ay nagbibigay kalakasan sa ating pisikal na pangangailangan, ang Kabanal- banalang Katawan at Dugo ni Hesukirsto ay tumutugon naman sa pangangailangang espiritwal, na siyang ating gabay sa ating pamumuhay sa araw- araw.

Sa Banal na Eukaristiya, tayo ay nakikibahagi kay Kristo. Ang Kanyang Katawan at Dugo ang Siyang nagbibigay ng buhay sa ating masalimuot at kadalasa’y lupaypay na pamumuhay. Kung wala si Kristo sa ating araw-araw na pamumuhay, tayo ay tigang, kulang at minsa’y pariwara; tinatahak ang mga madidilim at masasalimuot na daanan.

Kaya, sa tuwing tayo ay tinatawag na makibahagi sa Banal na Komunyon, tayo ay tinatawag ding magpanibagong buhay sa bawat madidilim na sandali tungo sa liwanag na dulot ng pakikipagtipan kay Kristo. Ganyan ang pag-ibig na lamang ng Diyos- patuloy Niyang ibinabahagi ang Kanyang Sarili para sa ating lahat.

Ang paghahandog ng Kanyang Sarili tuwing banal na misa ay isang patunay ng kanyang pag-ibig na walang pagpili, pag-ibig na ang tanging dulot ay pag-asa at pagpapanibago. Kaya, kung tayo man ay dumadaan sa gutom at uhaw dulot ng makasarili at mapag-imbot na mundo, lumapit tayo kay Kristo, tanggapin natin ang Kanyang Katawan at Dugo na napupuspos ng sustansiya na pumupuno at pumapatid ng kalam at pagka-uhaw hindi lamang sa pisikal na pangangailangan, higit sa lahat, sa pangangailangang espiritwal.

Arvin Valencia | OLA Social Communications

Corpus Christi: What You Need To Know

Sun, 11 Jun 2023 00:03:47 GMT

On Sunday, June 11, the Church will celebrate the Solemnity of the Most Holy Body and Blood of Christ, more commonly known as The Feast of Corpus Christi.

Here are 5 things that you need to know about this feast:

1. The Feast of the Most Holy Body and Blood of Christ , or Corpus Christi , celebrates the Real Presence of Jesus Christ in the Holy Eucharist — Body, Blood, Soul, and Divinity.

2. The Feast of Corpus Christi was established in 1246 when Robert de Torote, bishop of Liège, ordered the festival to be celebrated in his diocese. This is in response to the vision of St. Juliana, wherein she saw a full moon with dark spots. This symbolizes the Church's lack of feast to celebrate the real presence of Christ in the eucharist.

3. Pope Urban IV extended the celebration of the Feast of Corpus Christi in the universal Church on September 8, 1264 after the eucharistic miracle that happened in Bolsena, Italy in 1263.

4. Traditionally, the Feast of Corpus Christi is celebrated on Thursday after the Solemnity of the Most Holy Trinity. But for pastoral reasons, it can be transferred to the following Sunday.

5. Every year, a eucharistic procession is held to celebrate this feast. This is an opportunity to publicly proclaim our faith in our Lord Jesus Christ truly present in the Most Blessed Sacrament.

Let us joyfully celebrate this feast. Let us attend the holy mass and participate in the eucharistic adoration and procession organized by our parish. As one community, let us proclaim our faith in Jesus truly present in the Most Blessed Sacrament!

Adoremus in aeternum sanctissimum Sacramentum!

May we all have a blessed Feast of Corpus Christi!

Khalil Marcelo | OLA Social Communications

God is Love | A Reflection for Trinity Sunday

Sun, 04 Jun 2023 02:55:54 GMT

There are a lot of analogies used to describe the Holy Trinity, but in all cases, not one of them could ever accurately define who the Most Holy Trinity is. Some say They are like one single fan, with three fan blades. Some say They are like trees with different parts such as roots, trunk, and branches. But each Person, God the Father, God the Son, and God the Holy Spirit are three distinct Persons, not parts, and they are one. They are distinct, yet equal, and are one. Truth is, the Holy Trinity is a mystery that is not meant to be analyzed because it is impossible to do so. God allows us to have a glimpse of the light of truth that is enough for us to believe in and that is sufficient for us and our salvation. Perhaps the most important aspect of celebrating the Most Holy Trinity today, in connection with the gospel, is God being Love. Our Triune God is a community of Love, and God is Love. Wherever there is true Love, there is God. But the world has tainted the concept of love so much that it has been reduced to something that people regard as feelings, things, or situations that give us satisfaction or pleasure. Far from this is the definition of true love as defined by Christ Himself. In reality, Love is best manifested by sacrifice on the Cross.

It is Love who made God decide to save us from sins because when man sinned, He knew that what is now missing from the man He created is He Himself. Sin destroys our relationship with God and distorts the image and likeness of God in us. But by the Holy Eucharist, which brings eternal life to us and restores us to Him, we eat the Body and Blood of Christ and God is one with us once more not only in spirit but in the flesh.

Loving can be expressed and manifested fully by self-giving as Christ gave Himself to us on the Cross. Until now, and every day since then, He continually gives Himself to us in the Holy Eucharist. How have we thanked and revered Him for His saving Love? We, too, carry our own crosses to love. If we love God, we must then desire to give ourselves to Him through service and obeying His word no matter how difficult it may be. This may entail giving some of your food to the hungry or some of your clothes to the poor, or some of your time to serve God in the Church or in various religious and charitable institutions. There are a lot of ways to give ourselves to God. Only we must be willing. In the end, Bible says, He who loves God knows God. 1 John 4:16 states that, “God is love, and whoever remains in love remains in God and God in him.” It may appear difficult to love and to give oneself as Christ did but amidst all those obstacles and challenges, it is a foretaste of heaven – of living with Christ and in Christ who gave Himself to us sinners. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Holy Spirit: Our Guide in Proclaiming the Gospel | A Reflection for the Solemnity of Pentecost

Sun, 04 Jun 2023 02:47:42 GMT

Today, the Church joyfully celebrates the Solemnity of Pentecost. The word Pentecost means fifty days. On this fiftieth and last day of Easter, we commemorate the descent of the Holy Spirit unto the Blessed Virgin Mary and the apostles.

In our First Reading, we recall the coming down of the Holy Spirit. Mary and the apostles were in the upper room, awaiting in prayer the Advocate that Jesus promised. Suddenly there came a noise like a strong wind then there appeared to them tongues as of fire (Acts 2:2-3). After this, the apostles went out to preach the Gospel to all people. About three thousand accepted their message and were baptised that day (Acts 2:41).

In today's Gospel, we recall the story of the first Easter Sunday, wherein the disciples were locked in the upper room. They were hiding because of their fear of the Jews. Then Jesus appeared in their midst and He breathed on them and gave the Holy Spirit.

For us Catholics, Pentecost is not just the end of the Easter season nor just another feast. It is the start of a new beginning. Pentecost marks the beginning of the Church. Just like the apostles who stepped out of the upper room after receiving the gifts of the Holy Spirit, we are being challenged by the celebration today to go out and also proclaim the Good News. Let us not be afraid, for the Holy Spirit will be our guide. He is our comfort and courage when our own strength fails us.

Khalil Marcelo | OLA Social Communications

Lb. Kgg. Francis: Magpatulong po tayo sa Espiritu Santo sa Pagsasabuhay ng Utos ng Diyos

Sun, 21 May 2023 14:50:03 GMT

Sa paggunita ng Pistang Bayan 2023 sa karangalan ng Ina ng mga Walang Mag-ampon, patrona ng lungsod ng Marikina, noong Mayo 14, 2023, pinaalalahanan ni Lb. Kgg. Francisco de Leon, Obispo ng Diyosesis ng Antipolo, ang mga mananampalataya na magpatulong sa Espiritu Santo upang makayanan na maisabuhay ang utos ng Diyos. Ito ang naging tampok ng kanyang homiliya noong Misa Concelebrada. Kaisa sa pagdiriwang Lb. Kgg. Nolly Buco, Kura Paroko ng dambana at parokya ng Ina ng mga Walang Mag-Ampon at katuwang na Obispo ng Antipolo, Rb. Pd. Lamberto Ramos, Administrador ng parokya at ang mga ilang kaparian.

“Sabi ng Panginoon sa banal na ebanghelyo that he will send us ang advocate [and] helper at iyon ang Espiritu Santo. Kaya magpatulong po tayo sa Espiritu Santo na sa gayon ay makayanan nating maisabuhay ang mga utos ng Diyos, mahirap pero dapat gawin at makakayanan sa tulong ng Espiritu Santo,” wika ng Obispo.

Sinabi ng Obispo na ang dahilan sa pagsunod sa Diyos ay buhat ng pagmamahal sa Kanya at hindi dahil sa kagustuhang pumunta sa langit o dahil sa takot na mapunta sa impyerno.

Love of the Lord, Love of God

Binigyang diin niya ang “Love of the Lord, Love of God”. Mahirap man daw sundin ang utos ng Diyos dulot ng “Human Tendencies” ng mga tao, hindi naman ito imposible.

“Ayon sa ating Panginoong Hesukristo, narinig natin sa banal na ebanghelyo, sabi Niya, kung iniibig ninyo ako, tutuparin ninyo ang aking mga utos. If you love me, you will obey my commandments ,” wika ng Obispo.

“Kapag mahal natin ang Diyos, madaling sundin ang kanyang mga utos. Parang kung kayong mag-asawa ay nagmamahalan, ano mang hirap ay malalampasan ninyo at makakaya ninyo,” dagdag niya.

Winakasan ng Obispo ang kanyang homiliya sa pagtatanong sa mga mananampalataya kung tunay ba ang pagmamahal sa Diyos sa pamamagitan ng gawa. Pinaalalahanan rin niya na kung mahal talaga ang Diyos, madaling sumunod sa mga utos Niya.

Sa pagtatapos ng Misa Concelebrada, pinasalamatan ni Rb. Pd. Lamberto Ramos, Administrador ng parokya, ang lahat ng mga tumulong sa pagpaplano at pagsasaayos ng Pistang Bayan para sa taong ito, partikular na ang mga Hermana Mayores na sina Justice Sesinando at Gng. Adela Villon. Ito ay sinundan ng pagtatanghal ng sayaw ng lerion sa karangalan ng Birheng Maria.

Prusisyon ng mga Patron ng Marikina

Sa hapon ay ginanap rin ang prusisyon sa karangalan ng Mahal na Ina kasama ang ilan sa kinabibilangang mga patron ng mga parokya sa Lungsod ng Marikina. Ito ay sina San Isidro Labrador ng Brgy. Nangka, Holy Family ng Brgy. Parang, St. Paul of the Cross ng Brgy. Concepcion Dos, St. Gabriel of our Lady of Sorrows ng Brgy. Marikina Heights, Our Lady, Immaculate Concepcion ng Brgy. Concepcion Uno, Our Lady, the Immaculate Concepcion ng Provident Villages, San Jose Manggagawa ng Brgy. Tañong, San Antonio de Padua ng Brgy. Kalumpang, Our Lady of Guadalupe ng Brgy. Malanday, at Nativity of our Lady ng Brgy. IVC. Nakiisa rin ang San Isidro Labrador, patron ng Balanti, Cainta, Rizal.

Mark Andrei de Leon | OLA Social Communications

Lord's Ascension | A Gospel Reflection for the 7th Sunday of Easter

Sun, 21 May 2023 14:20:28 GMT

A blessed solemnity of the Ascension of our Lord!

Today, we celebrate Christ who triumphed over death through His resurrection, and who now went back to His Father in Heaven. Even while there, we must remember that Jesus is still present with us today. He said that He will not leave us orphans and indeed, He did not. Next Sunday, on Pentecost Sunday, we will remember how God sent His Holy Spirit as promised. We are now the temples of the Holy Spirit. He lives within us. Through the same Holy Spirit, we too receive the Body and Blood of Christ through the hands of a priest in the Holy Eucharist. This is God’s wonderful plan of salvation for us. We were always meant to live with Christ in the flesh in the form of Bread and Wine. He is truly, fully, and really present in the Most Blessed Sacrament. Oftentimes, it is humans who fail to recognize Him there and feel like orphans, not by God’s will but by spiritual blindness.

Jesus became the Prisoner of the Tabernacle in the altars of the churches so we too could find solace in Him anytime we need it or in our hearts anytime we are alone in silence. We must be reminded that He promised He shall be with us even until the end of time. Happy are those who go on living life on Earth recognizing God’s presence in the Tabernacle, in the adoration chapels, and in Holy Mass until we reunite with Him face to face in heaven. This is the ultimate goal of our lives. We all came from God and we, too, like Christ shall return to God. This is why sin is so ugly because it breaks our relationship with God, and stains it. Therefore, we must do all we can through the sacraments to avoid sin by gaining wisdom through the power of the Holy Spirit to know how to best avoid sin and temptation.

In the Gospel today, Jesus spoke to them one last time in His resurrected bodily form as a Divine Person. The mission of the apostles is to preach the Gospel, baptize, and make disciples as the continuation of Jesus’ mission. They are our mission too. In whatever way we can, if we know the faith and can speak, we, too, can become instruments of God’s Word by the power of the Holy Spirit. How do we place importance on this in our lives? We could preach by word or by good deed towards the poor to live the Gospel. If we obey Jesus and carry our Crosses with Him to fulfill this mission in our own way, it will be a path for us to Heaven. What doable things can we do to help spread the Word of God? What simple things can we do to help our unfortunate fellowmen? Even as simple as giving alms, or giving water or bread to one hungry person can do wonders if we offer them to God with love.

May we also remember to pray for our brothers and sisters who labor for the Church through the media and social media in promulgating the faith as we celebrate Catholic Communications’ Sunday today. May God bless us all and make our works fruitful in the name of Jesus Christ who ascended into Heaven and is now seated at the right hand of the Father to intercede for us.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Mary, Queen of May

Sun, 21 May 2023 05:12:00 GMT

Flores de Mayo

Have you ever heard of one of the titles of the Blessed Mother as “Queen of May”? Every month of May is dedicated to the Blessed Virgin. Flores de Mayo means “Flowers of May” and it lasts for the entire month. In our parish, near the altar, there is a beautiful awe-inspiring image of the Blessed Mother holding flowers with buckets of it upon her feet. Anytime, just for this month, we can offer flowers to her through this image signifying our devotion to our Blessed Mother. Above anyone else, it is God who honored her first, by making her the Mother of His Only Begotten Son. As said by the renowned Marian saint, Saint Maximilian Kolbe, “Never be afraid of loving the Virgin Mary too much. You can never love her more than Jesus did”. So, we offer our flowers to Mother Mary along with our prayers and obedience to her Son, Jesus as it pleases her. For her will is always the will of His Son, Our Lord Jesus.

One of the most anticipated events during Flores de Mayo is a pageant called “Santa Cruzan” which aims to honor Mary and several Marian titles. It is also a commemoration and a symbol of Saint Helena, the Empress who searched for the True Cross of Jesus. Hence the title “Santa” which means “Holy”, and “Cruzan” from the Spanish word “Cruz” meaning “Cross”. It was never only about the ladies and their outward beauty or the grand parades, but it is truly about imitating Mary, not only in physical beauty but more so in the inner beauty found in true devotion to God and exuding virtues. This must aim to embody truly beautiful Filipina women with the holy fear of the Lord. Moreover, it is also about the Holy Cross, whose original feast day was May 3 before it was moved to September 14, as the Feast of the Exaltation of the Holy Cross.

It was in the spectacular plan of God to interweave these festivals we have during Easter wherein we celebrate Christ’s resurrection mostly through the month of May. So, we must also take courage and endeavor to be new persons in Christ by kindling our devotion to the Blessed Mother who will help us love Christ fully and to carry our Cross daily. Amidst the busyness of rituals and traditions, it is still the disposition of our hearts that matters most. May we be reminded to offer to God all we do for the love of Him. This is the one eternal and true devotion that never fades whatever we do because it comes from the heart.

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Tula para sa Inang Mapag-Ampon

Sat, 13 May 2023 23:32:21 GMT

[Isang Apokalipsis: Hapon Sa Dambana Ng Ina Ng Walang Mag-Ampon]

Sa paligid natutupok na ang mga tinatawag

na kapayapaan sa pagbubulay. Natatapos ang mundo

nang hindi muling gumuho ang mga edipisyo.

Natatapos ang mundo at hindi maaari-

-ng mamamalayan. Gunitain ang pagyurak

sa dambana ng naglipanang mga kalamidad.

Halimbawa, magdasal nang walang nakaaantala

sa inaakma. Dahil pangkaraniwan ang pag-usad ng saysay

sa mga yapak na iniiwan sa inaspaltohang lawak.

Ako’y namangha sa kapayakan ng mga araw

bagamat napakainit tila wala nang awa

pati ang hangin.

Nang kinanta mula sa nobenaryo ng tagapamuno:

Babaeng nararamtan ng araw.

Siya’y nakatungtong sa maliwanag na buwan.

Labindalawang bituin ang Kanyang korona.

Mas maaga ko pang inisip ang imaheng

nasa gitna nitong simbahan. Babaeng nararamtan

ng lumbay at galak. Sa siyam na araw hanggang

sa pinakamataas na pagpaparangal sa kanya.

At siya ay nararamtan na ng mala-araw na tingkad:

maaliwalas na langit at mapusyaw na rosas.

Nakatungtong sa ulap kung saan

sumisilip ang mga kerubim. May ‘di matatantong

hiwaga. Labindalawang tala at ginintuang

korona, kapwa Ina at Sanggol. Nang titigan

nang maigi walang bumati na salita;

ni letra, tuldok, pananong, o kahit kuwit.

Isang pambihirang tantum quantum

bagamat linulusob na ng sandamukal

na tungkulin. At patuloy matatapos

ang mundo ng hinuha, mag-aalsa

ang bawat pag-destyero ng kasalukuyan:

Ang pagbangon sa himlay, paggawa

nang hindi iniinda ang bawat galak.

Madali tayong lumisan

sa mga katiyakan sa pagitan

ng dasal at dinadasalan. Maaarok

ang tapat na pag-usal ng ibig ng guho

sabihin sa Inang nagaantay ng isang

antanda at bulong. Sa kawalang

katiyakan sa pag-aalay ng dasal.

Tila may kulang sa imaheng halaw

sa ukit ng mga anghel sa Valencia:

Mga taong iniwan sa pagkawaglit.

Luminga-linga at napagnilayan

ang namumugad sa mga bangko.

[Isa Namang Dasal Habang Kinakatwiran Ang Isang Apokalipsis]

Susubukan kong arukin ang ibig

ng sinaunang mga tanda:

Azucena, Paloma, y Cruz.

Doce estrellas, coronas, y vestimientos.

Nang walang pagpapalabnaw

ng mahirap paniwalaang perpeksyon.

Maaatim kaya rito

ang pagpapaliwanag ng kumunoy.

Ang bighani sa iyong pag-amo.

O pinagpala ng Bathala.

Ikaw, hinulma sa kilatis

kasabay ng paglagot sa tangis.

O anong kintal ang dumaranak

at binubuksan ang ginhawa.

O inihapag na tanda

ng langit sa sansinukob.

Ipinagtatapat ng mga ito

ang pagkawala sa landas

at siyang pagkalumanay

sa bawat dahas ng loob.

Jose Martin Singh | OLA Social Communications

Besa Manto

Sat, 13 May 2023 23:17:17 GMT

Normal na tampok ang pahalik sa tuwing bibisita ang namamanata sa Simbahan. Ito ay sumisimbolo bilang paggalang sa poon. Mahihinuha ang pagkilala sa otoridad ng Diyos, ng Birhen, at ng mga Santo na naisalin ng ating mga ninuno sa atin.

Tuwing may malalaking pista sa siyudad ay kasama ito sa aktibidad ng Simbahan upang makadaupang-palad ang Birhen.

Ang tradisyon na tinatawag na “Bes[a] Manto” ay madalas gawin tuwing may pista. Nagmula ang salitang Besa sa conjugacion ng salitang Besar sa salitang Kastila na nangangahulugang “halik” at ang Manto ay nangangahulugang “balabal.”

Ang kasuotan ng Birhen ang madalas halikan o hawakan ng mga namamanata. Maraming dahilan kung bakit humahalik ang mga namamanata gaya ng paghiling sa Birhen na gumaling ang kaaanak na may sakit, pumasa sa board exam ang isang mag-aaral, para gumanda (pa) ang estado ng kanilang buhay, at kung anu-ano pa.

Kalakip na rin ang kaugalian ng mga matatanda na sa tuwing makita ang Birhen ay magbigay-galang sa pamamagitan ng paghalik o halikan ang damit ng Birhen at saka humiling. Hindi ikababawas ng pagkatao natin kung tayo ay susubok.

Ngunit lagi nating isipin na matupad man o hindi ang ating mga hiling sa Birhen, panatilihin nating manalig hindi para sa ating mga kahilingan dito sa lupa, ngunit para sa ating buhay na walang hanggan.

Liwanag sa Diyos

Paulo Alloysius E. Fontanilla I OLA Social Communications

What Are You Willing To Do for Love? | A Gospel Reflection for the 6th Sunday of Easter

Sat, 13 May 2023 16:55:57 GMT

How do we show our love for other people?

Every second Sunday of May, we celebrate Mother’s Day. We first experienced love through our mothers. They loved us and cared for us even before we were born. They guided us as we grew and they sacrificed a lot for our welfare. We are here in this world because of them. As the saying goes,"Isusubo na lang, ibibigay pa sa anak" proves that mothers would do anything to show their love for their children.

Couples show their affection by hugging and kissing each other. Husbands would often bring flowers or chocolates for their wives, and wives would usually cook for their husbands as a sign of love. Friends would support each other, especially during times of trials and difficulties .But as Christians, what should we do to show our love for God?

In today’s gospel, Jesus challenges every one of us to show our love for Him. But how? He clearly said, "If you love me, you will keep my commandments." We can show our love for God by following His commandments. And what is the ultimate commandment of God? That is, to love one another.

It seems easy to say, but in real life, it is very difficult, especially if the person is unlovable or has hurt you the most. Jesus knows this. That is why He promised to send the Holy Spirit to us. With the gifts of the Holy Spirit, we will be able to follow the will of God. He will help us to love everyone. even those who are unlovable. The Holy Spirit will inspire us to be Christ-like in everything that we say and do.

Today, we are also celebrating the Feast of our Mother and Patroness, Our Lady of the Abandoned. She loved God so much that she gave her "fiat" to Him. May we always draw inspiration from her life of obedience and complete trust in the Almighty, who has done great things in her life.

Khalil Marcelo | OLA Social Communications

LERION: Sayaw ng Masidhing Pagsinta’t Pamimintuho ng mga Marikeño

Sat, 13 May 2023 16:43:11 GMT

Maraming panahon na ang lumipas nang sakupin ng mga banyaga ang ating bayan na hitik sa kasaysayan at kayamanan na siyang ipinagmamalaki ng ating mga ninuno noong una pa man. Bahagi nito ang kulturang Pilipino na hindi mawawaglit kailanman na siya ring bahagi at salamin ng ating pagkakakilanlan. Mula rito, isang kultura ang masidhing pinahahalagahan ng maraming Pilipino magmula noon at magpahanggang ngayon; ang pagsasayaw, pagsabay sa saliw ng musika nang may indak. Bawat rehiyon ay may ipinagmamalaking sayaw na kanilang itinatangi at patuloy na nililinang tulad ng sa kalakhang Maynila, partikular na sa Lungsod ng Marikina, isang natatanging sayaw na hindi lamang basta pumapatungkol sa pag-ibig, pagsinta, at pag-irog kundi maiuugnay din sa marubdob na pamamanata at pamimintuho sa Ina at Birhen ng mga Marikeño; ang Lerion na sayaw ng masidhing pagsinta at pag-irog tungo sa debosyon at pamimintuho.

Ang kasaysayan ng Lerion ay maituturing na yaman ng kultura na maikokonekta sa ugnayan ng lipunan at simbahan. Ang sayaw na ito ay nagmula sa Barangay ng Parang at nadiskubre sa pamamagitan ng yumaong Pambansang Alagad ng Sining sa Sayaw na si Francisca Reyes Aquino at residenteng si Simeona Chanyungco. Kilala noon ang nasabing barangay bilang pang-agrikulturang lupain. Pagkatapos ng pagtatanim at pag-aani, nagkakatipon ang magsasaka at nagsasaya sa pamamagitan ng pagpapatugtog at pagsabay sa saliw ng musika. Ang awiting bayan na Leron, Leron Sinta ang itinuturong inspirasyon na pinaghalawan sa Lerion na pumapatungkol sa katangiang pangkapaligiran. Sa paglipas ng panahon, hindi lamang pamayanan ng Parang ang nagsasagawa nito ngunit dahil sa katangiang taglay ng Lerion, naiugnay din ito sa pamamanata at pamimintuho sa Ina ng mga Walang Mag-ampon bilang sayaw ng masidhing pagsinta at pag-irog sa Birhen ng mga Marikeño. Ang sayaw na ito ay inihahandog bilang pagkilala sa patuloy na pagbuhos ng biyaya sa Lungsod ng Marikina at pasasalamat sa Mahal na Ina sa walang mintis na pagkalinga at pagtangkilik sa kaniyang inanak na bayan.

Simple lamang ang pagsayaw ng Lerion na maiuugnay sa gawi ng bawat Marikeño. Mula sa pananamit, emosyon, at disiplina sa pag-indak na patunay sa natatanging kultura at kasanayang maka-Pilipino at makabayan. Sa darating na pistang pamparokya at pambayan, muling masasaksihan ang sayaw na ito bilang pagpupugay sa patuloy na pagdaloy ng pag-ibig ng Diyos sa bawat isa lalo na sa Lungsod ng Marikina.

Ang yaman ng kultura at kasaysayan ay kinakailangang linangin, palaguin, at papag-ingatan. Tulad ng Lerion, magsilbi nawang tagapagtangkilik ang bawat isa sa patuloy na pag-usbong at pag-iral ng patuloy na binubuhay at binibigyang kulay na pagkakakilanlan. Maging daluyan din nawa ito ng marubdob na pananampalataya at ugnayan ng Diyos at tao tulad ng Mahal na Birheng Maria na tagapamagitan ng mga Marikeño tungo sa pagsampalataya kay Hesukristo na ating Panginoon at manunubos.

Halina sa Marikina,

Lerion ang indak, saliw ng musika.

Samahan ang Birheng Maria,

Gunitain at siya’y ipagpista

Bilang Ina at Reyna ng Marikina.

Para sa iba pang kaalaman ukol sa Lerion, narito ang ilang references:

• http://www.geocities.ws/jkandres/portfolio/trial2/music.html

• https://marikina.weebly.com/lerion-folk-dance.html

Gabriel Hans V. Ordonez | OLA Social Communications

Jesus is the Way | A Gospel Reflection for the 5th Sunday of Easter

Sun, 07 May 2023 14:34:27 GMT

Blessed Sunday to all!

Thomas was asking Jesus for he says that he does not know the way, but he indeed knows Him. The Way is in front of him, He is Jesus. Oftentimes too, in our lives, we seem to claim that we do not know the Way. It’s easier to be hopeless than to hope, it is easier to doubt than to believe. This is true for most of us humans because hoping and believing are gifts from God. They are graces that we could ask from Him. Whenever we think that there is no other solution to our life’s problems, Jesus is the Way. Jesus is also our Way to the Father. It is through Him and His sacrifice on the Cross that we are saved.

Jesus is also the Truth. But the Truth is, He came down to suffer, die and rise again. We too must carry our own Crosses and die to ourselves, to worldliness and sinfulness. To be reborn in Christ means sacrifice. It is not the world’s definition of happiness where everything is about personal gain and self-interests. Christ’s Truth focuses on sacrifice and giving oneself for the service of others, not for fame, but for love. This is because God first loved us, and we are only responding to His love through our service.

By all these, we will have true Life that is full, a life lived with and in Christ. Whenever we eat the Body and Blood of Christ in the Holy Communion, we have eternal life in us. For as long as we receive Him in the state of grace without mortal sin, the life, love, and grace of Jesus flow in us. We become the true children of the Father. It’s now possible, and even easier to defeat evil and temptation through the Holy Eucharist. By receiving Holy Communion, it happens literally not only spiritually, that we dwell in the Lord and that He dwells in us.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Good Shepherd Sunday | A Gospel Reflection for the 4th Sunday of Easter

Sun, 30 Apr 2023 03:27:01 GMT

Every fourth Sunday of Easter, the church celebrates the Feast of Jesus, the Good Shepherd.

The sheep is considered a weak animal. They easily wander away from the flock and get lost due to their poor eyesight. They cannot defend themselves from wolves and thieves. But one good thing about sheep is that they have a good sense of hearing. In today’s gospel, Jesus describes the sheep as someone who knows the voice of his shepherd and follows no other voice than his own. (John 10:3-5)

We are like the sheep. Weak. Lost. Prone to danger. We are frail and sin often. We get discouraged when we face trials and difficulties in life. Some of us even question God about our own problems. But in today’s gospel, we are being invited to listen and follow the voice of the Good Shepherd.

The bond between the shepherd and the sheep doesn’t happen in an instant. It is built by spending a lot of time together. He regularly whistles or sings throughout the day so that the sheep are familiar with his voice. Likewise, as the flock of Christ, we are being invited to spend quality time with Him.

Through prayer, the reading of the scriptures, and attending the holy mass, we will become familiar with His voice. Jesus, the Good Shepherd, wants to lead us to verdant pastures and restful waters (Psalm 23). He loves us and wants us to experience the fullness of life (John 10:10).

Khalil Marcelo | OLA Social Communications

Road to Emmaus | A Gospel Reflection for the 3rd Sunday of Easter

Sun, 23 Apr 2023 06:28:17 GMT

A blessed Sunday to all! It is now the third Sunday of Easter, and we are taken back to the road to Emmaus. Two disciples were going away from Jerusalem because of much disappointment at what happened to Jesus. It seems that they wanted to escape and forget everything. Jesus appeared to them without them knowing that it was Jesus. They said to Him, “Both handed him [Jesus] over to a sentence of death and crucified him. But we were hoping that he would be the one to redeem Israel”. For them, hanging on the Cross is still an act of losing. They did not understand God’s plan because they did not believe in the resurrection of Jesus at first. But they were mistaken because believing in the resurrection of Jesus means that the Cross is victory, and it is true for all of us who believe in Jesus. In the last 2,000 years since Jesus rose from the dead, the Cross has become a sign of salvation for us all. Before, it was just one of the most brutal methods of death for criminals. It was shameful to die on the Cross as it is a method of capital punishment - a death penalty. The disciples initially thought it was the end of Jesus, but it was not.

When we do not understand what Jesus’ rising from the dead means, we plunge into a deep darkness in our lives where the problems of life and negativity seem to swallow us. We remain in the tomb, unable to go out with hope. However, if we truly believe that Jesus has risen, and reflect it with all our hearts, then we must believe that even problems, hurts, wounds, pains, setbacks, mistakes, and delays in our lives when offered and carried in Christ, could now be overturned as sources of grace and wisdom in our lives. We, too, could share in the resurrection of Christ here now and by eternal life. There’s no defeat anymore.

We could conquer evil and sin through Christ with the hope that no matter how difficult it gets, we shall pass through all things doing good things and, in the end, inherit eternal life. This is the promise of Jesus but few of us understand it as we drown in the worries of life which Christ does not want for us. Moreover, some of us use different ways to escape in the form of worldly pleasures, vices, or sin but the only thing that we need is the Holy Mass. When Jesus broke the bread, the eyes of the disciples were opened. They believed and understood. Then they hurried back to Jerusalem to proclaim the resurrection of Jesus and the fact that they had seen Him. There’s no need to escape anymore and the once lamented death of Jesus – a hopeless case as they thought it to be, became their joy and fountain of hope because Christ has truly risen as He said.

Amen.

Alleluia. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Jesus' Tomb is Empty, He has Risen, Alleluia!

Sun, 09 Apr 2023 07:59:19 GMT

The tomb of the Lord is empty. He has risen as He said, alleluia! A happy and blessed Easter to all! In the Gospel today, Saint Mary Magdalene said, “They have taken the Lord from the tomb, and we don’t know where they put him.” How about us, are we still looking for the Lord? Do we still not know where to find Him? Oftentimes, we may have spent countless hours and energy pursuing material goods or riches, worldly honors, and applause of people, especially on social media. But all these are futile if we look at them to fill the void that is within our hearts, not one of these could fully satisfy us. It is only the Lord that can fill the hole within our hearts. He lives within us and has created us for Himself. Now, He redeemed us through His passion, death, and resurrection. Although sinners, we now have the hope of eternal life that was once shut for us.

The disciples did not understand why the tomb was empty. The Gospel today says that they do not understand yet that the Lord must rise from the dead. Indeed, the Lord has risen. He was not imprisoned by death as many would have thought Him to be. Because of His rising, we too are not prisoners of sin, worldliness, materialism, and other secular ideologies which seem normal but they, unknowingly, enslave us. They enslave us because the world wanted us to follow them rather than Christ. The world and society today want us to follow trends in fashion rather than to dress modestly according to our dignity – a dignity that Christ bought by His Most Sacred Body and Blood. The world and advertisements push us to seek wealth for ourselves rather than to seek wealth for the Kingdom of God by doing good works through the resources we have. All these wrong thinking will enslave and entrap us if we are not aware of them. This is why a lot of people may still be living in the tomb – they are dead to charity and good works, and dead in the spiritual aspect because of the lukewarmness of faith.

Being a Christian, a true follower of Christ is being free – free to love, free to give oneself, time, and whatever we can to Him for the poor. This is real Christianity – out of our comfort zone, out of our laziness and selfishness, out of the tomb. If any of these are still impeding us from living a true Christian life, then we may have to truly meet the Risen Christ in prayer to ask Him for forgiveness to renew us and eventually change our lives. In the sacrament of confession, we could die and be born again as new persons in the Risen Jesus. We can always start again, and our death shall end in resurrection in Christ if we choose to do what’s right.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Biyaya ng Mapanibagong Pagkabuhay

Sat, 08 Apr 2023 20:58:51 GMT

Si Kristo ay muling nabuhay, pagsasakatuparan sa Kanyang ipinangako. Pangako para sa mga taong nag papako, pangako para sa mga taong nangdustay at namuhi sa Kanya. Karimarimarim man ang Kanyang sinapit, kahit nakapinid sa krus, nangibabaw pa rin ang pagmamahal sa atin- pagmamahal na nanunuot sa mga kamay at paang nakapako sa krus- tagos, umaagos.

Sino ang magnanais magsalba sa taong nanakit sa iyo? Handa ka bang mag-alay ng iyong buhay sa taong hindi ka man lang minahal at ipinaglaban? Ibahin natin si Hesus, ibahin natin ang Diyos. Si Hesus ay mapagmahal at mapagpatawad, na sa kabila ng ating kabalintunaan, pinipili pa rin Niya tayong mahalin, gaano man kalalim ang pagsusugat natin sa Kanya.

“Ganoon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sanlibutan, ibinigay Niya ang bugtong na Anak, upang ang sumasampalataya sa Kanya ay hindi mapahamak, bagkus ay magkaroon ng buhay na walang hanggan.” (Juan 3:16)

Ang pag-ibig ng Diyos ay isang biyayang walang pinipili. Biyayang kapaki-pakinabang hindi para sa iilan, kung hindi, para sa lahat. Isang biyayang nararapat parangalan ‘pagkat masalimuot ang naging kapalit makamtan lang natin ang anumang tinatamasa.

Nasaktan man nang sukdulan, tinuligsa at kinutya-kutya, pero si Hesukristo, mas pinili niya itong sukilan ng biyaya. Ganoon na lang ang pag-ibig Niya sa atin, sukdulan, nanunuot, at hindi kailanman nagmamaliw.

Taun- taon, sa ating pag sariwa sa pagpapakasakit, paglilibing at muling pagkabuhay ni Hesukristo, ipinapaalala sa atin ang kahalagahan ng pagpapanibago, pagkakataong makapag simula muli. Sa Pagkabuhay, tayo ay patuloy na hinahamon na patayin ang mga kabalintunaang gawain. Sapagkat sa pagtalikod natin sa mga maling nakagisnang gawain, ibinabalik natin ang sarili sa Diyos.

Si Hesus ay Biyaya sa sanlibutan. Biyayang liwanag na tumatanglaw sa madidilim na yugto ng ating buhay. Biyayang puspos ng pag-asa, nagbibigay ng pagkakataong magpanibago. Siya, ang biyaya ng mapanibagong pagkabuhay.

Amen.

Arvin Valencia | OLA Social Communications

Pangangaluwa at Muling Pagkabuhay

Sat, 08 Apr 2023 11:14:40 GMT

Nagniningning ang buong siyudad ngayong Kuwaresma matapos ang tatlong taong pagkahinto mula nang magpandemya. Tinikom ng mapaminsalang sakit ang prusisyon sa mga lansangan ng lungsod. Nagagayak ang pagdiriwang ng pagkamatay ng Tagapagligtas dahil alam natin na tayo ay babalikan.

Sa panahong ito, inihahatid natin sa huling hantungan ang patay na Kristo at atin namang hinihitay ang pagbabalik Niya matapos ang tatlong araw. Ang paghahari ng takot dahil sa pagbabalintuna ay mapapalitan ng kagalakan sa muling pagkabuhay. Tila ito ay sumasalamin sa paghahari ng takot noong nagahum tayo sa ating mga tahanan noong kasagsagan ng pandemya.

Maraming nagbago mula noong magpandemya gaya ng pagiging mas maingat sa ating mga katawan. Sa panahon namang ng Mahal na Araw, inaasahan rin ng pagbabago upang mas maging mabuting Kristiyano.

Ito ang “banyuhay” ng bawat Katoliko. Ngunit nangangailangang magtika ang bawat namamanata upang mas maging mas mabuting Kristiyano sa Araw ng Pagkabuhay.

Hindi maisasabuhay ang mga nakasulat sa mga dasalan kung hindi natin ginagamit ng Praxis o teorya at praktika para sa pagbabagong dapat nating matamo para sa kapakanan ng lahat.

Ang pagninilay-nilay sa salita ng Diyos ang magsisilbing teorya dahil dito tayo huhugot ng ideya kung paano maging mas mabuting tao. Samantala, ang praktika ay ang aplikasyon ng mga aral ng Diyos. Simpleng halimbawa nito ay ang pagtulong sa nangangailangan kahit tapos na ang Mahal na Araw.

Hindi nakukuha ang pagbabagong-buhay sa simpleng pagkumpisal, Pagbisita, Iglesia, o pagsama sa prusisyon ang pagbabago hangga’t hindi natin pagnilayan ang mga nagawa nating tama at mali.

Nangangailangan ng pangangaluwa sa pamamagitan ng paggawa ng tulay sa buhay ni Jesus tungo sa ating kaisipan upang maisagawa ang pagbabagong buhay. Nagagawa ang pangangaluwa kung may pagkakaisa ang ating espiritu at kaisipan upang ihanda ang ating sarili sa muling pagkabuhay ng Diyos.

Ang pagbabago ay hindi lang sa dila

Kung hindi ay nakukuha sa gawa

Gaya ng minatamis na pagwika

Kipkip ang inuuod na pagnasa.

Ngunit sa halumigmig ng ating mga salitang namumutawi ng pagbabago, nakakalimutan natin ang aplikasyon sa ating buhay. Nagagahum tayo sa realidad ng kaisipang “para sa akin” at hindi “para sa lahat.” Ang pagkamatay ni Kristo ay hindi para sa kanyang sarili kapakanan, ngunit para sa kaligtasan ng lahat.

Sa Linggo ng Muling Pagkabuhay, ating pagnilayan ang ating mga nagawang pagkakamali upang mas maging mabuting Kristiyano para sa lahat at hindi sa iilan.

Ang pagbabago ay ‘di maikakahon

Sa simpleng pagtitika at pagwiwika

Wala ito sa oras o sa t’yak na panahon

Sapagkat ito ay ginagawa

Sa panahon ng kabalintunaan

Para sa kabutihan ng Sangkatauhan

Paulo Alloysius Fontanilla I OLA Social Communications

The Importance of Black Saturday

Sat, 08 Apr 2023 10:45:44 GMT

Black Saturday is a quiet time following Good Friday events which culminated in the burial of our Lord Jesus. There are no Masses today, and the Churches are all closed. Even the Most Sacred Body and Blood of our Lord are not found in the Tabernacles. They are empty and mostly left open. Everything signifies mourning. In one of the antiphons in the Liturgy of Hours today, it was written, “Though sinless, the Lord has been put to death. The world is in mourning as for an only son.” Truly, this Black Saturday is a day of mourning.

We know that Jesus will rise from the dead, and yet before that, we must first feel within ourselves His passion and the death He needed to undergo before the Resurrection. Oftentimes, we only want to look at the joyful side of things, or what is easy. We want to experience the Resurrection instantly many times but then, we forget the Cross. Black Saturday is the perfect time to wait in silence and reminisce about all the events that transpired in the life of Jesus.

Not too long ago, it was the Christmas season, and we celebrated the birth of our Messiah. Then it was Lenten season when we prepared for what we already knew: that the Messiah must suffer and die for our sake. For this reason, He had been born. It wasn’t just all joy, all laughs, all parties, or all gifts. If we stay only with the Lord at Christmas time, we miss the greater Christmas Jesus Himself offers us –Easter. What we know does not necessarily mean that it is in our hearts. We must reflect on the life of Christ continually so that they will be imprinted in the memory of our hearts. Before we go to the Resurrection, we must embrace the mourning, the loss, and the pain – signifying the embrace of our own Crosses in life in whatever state of life we live in.

We must reflect on this so that tomorrow when Easter comes, we know the true depths of the meaning and the heights of joy the Resurrection has, and the price Christ has paid for us to have eternal life.

During this Holy Saturday, it is believed that Christ descended into the place of the dead – where the just are placed after their death. Christ went there to open the gates of heaven for them signifying His triumph over death. We, too, could have our triumph and eternal life by carrying our Crosses in and with Christ. From now on, we must also be dead to ourselves – our sinfulness, hardheadedness, and coldness in charity. A true Christian lives by following the examples of Christ who lived a life serving others, and giving others what He can, and He gave His all – His everything to us even unto death.

May we go to Easter having this in heart and mind that we may love and serve others beginning from the poorest of the poor. Only by understanding this could we have the true joy of Easter. By sincerely following Christ not only in words but in deeds, we too could enter heaven with the elect. Death is not death anymore for us but a way to our own Resurrection in Christ.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Hinggil sa Linilisan at Tinutungo

Fri, 07 Apr 2023 05:23:49 GMT

Isa sa pinakamatinding pagpapasya ng lakas ng tao ang kamatayan niya sa Krus. Nang lagpasan ang bawat sákit dulot ng mga kapangyarihan ng mundo, si Kristo’y huminga ng huli at inalay ang kanyang espiritu. Madalas ito’y nakikita bilang isang kawalan. Si Kristo’y nawala dahil siya’y pinid. Wala siya sa kanyang katawan. Hindi gising, ni hindi tulog. Ang katawan ay bugbog, kaagnas agnas.

Ang ating debosyon sa patay na Kristo ay may dalang kapanganiban sa mga ugali patungkol sa paghihirap at kamatayan. Madalas mapagkamalan sa ganitong pagpupugay ang pangangailangan ng matinding paghihirap at, sa ibang kaso, ang karukhaan sa panghihiya at pagpaslang.

Ngunit iisang katotohanan ang binubuo ng Kanyang pagkamatay, at ang inaasahan ng Kanyang mga alagad na pagkabuhay. Ito ay nakapaloob sa bawat aral na pinahiwatig ni Kristo magpahanggang sa rurok ng kanyang katauhan bilang Diyos.

Siya’y nagbigay ng buong sarili sa porma ng tinapay at alak, nagtimpi sa pang aalipusta at pagpapahirap, at tinubos ang pinahayag sa ministriya sa pag-aalay niya ng buong sarili sa Kalbaryo. Bagkus pinag-iisa ng Kanyang kamatayan sa krus ang lahat ng isinasagawa nating ritwal taon-taon. Nang hindi rin makalimutan, araw-araw sinasariwa ito sa banal na misa.

Sa Kalbaryo Niya napatunayan na siya, sa kabuuan, ay Diyos na nakiisa sa lahat ng danas ng tao. Ginawa Niya ang kalugmok-lugmok at hindi inaasahan ng makamundong tanaw sa pagmamahal. Linisan niya ang mga seguridad sa tabi ng mga alagad at nakipagsapalaran sa tinakda para sa kanya ng Diyos Ama.

Subalit nakakabingi ang Kanyang pagkahimlay, patuloy ang pagsalba ni Hesus. Tiyak, nagpunta siya sa kaibuturan at hinango ang mga kaluluwang nag antay nang kay tagal para maligtas sa pagiging limot.

Pinamimintuhuan natin Siyang naghihirap at pinatay. Mas madalas pa kaysa sa Kanyang ibang ikonograpiya sa bansa, ayon sa pag aaral ng etnograpong si Julius Bautista.

Pinaparangalan natin ang Kanyang krus, hinahalikan ang Kanyang hulmang pagkatao. Binabantayan natin tuwing hapon ng Biyernes Santo ang Kanyang bangkay sa prusisyon nang sa pagtahak ng lansangan mapagnilayan ang Kanyang muling pagbabalik. Gayon na nga, nakasalalay sa isang pinid na Kristo ang ating pagtungo sa ganap na katotohanan.

May mga karanasang nagpapalabnaw ng diwa ng pagka-Diyos ni Kristo dahil siya ay namatay. Ngunit, sa pakikipagtuos sa mga makamundong hangarin, mas lalong dapat damayan si Kristo. Patuloy siyang magliligtas kahit ang nakikita lang natin ay nakapirmi na Nazareno at tila walang laban sa kung ano’ng mga elemento.

Malakas nga ang representasyon nito bilang isang pakikipagtuos sa buhay bilang tao. Sa pamamagitan ng nakahimlay na Kristo, nababagtas natin ang mga limitasyon at ang kaakibat nitong pagtindig sa kaligtasan bilang sambayanan.

Mahirap isipin, ngunit sa bawat pagpapanibago sa kinagisnang gawi at pagbaling sa kanyang pagkahimlay ay lumilinaw ang mga tunguhin ng lahat. Nagiging isang uri ng pag-usad ng kasaysayan ang pagkapirmi ni Kristo. Mananatiling Diyos si Kristo ngunit tayong mga tao ay nangangailangan sa kanya. Nang maging realidad ang mga hangarin natin, ang pagkapirmi niya ay nararapat na maging simula ng pagkilos ng sarili patungo sa pagdamay at paghango sa kapwa. Rekisito nito ang paglisan sa mga gawi na nagpapahirap sa kapwa tao.

Nalalagpasan nga naman ang tendensiya na maging tao lamang. Nawa’y landasin ang pinangakong kaligtasan ng Diyos.

Martin Singh | OLA Social Communications

Bakit Hinugasan ng Panginoon ang mga Paa ng Apostoles?

Thu, 06 Apr 2023 03:14:18 GMT

Ilang taon na ang lumipas nang magsimula akong maglingkod sa simbahan at tuwing mga Mahal na Araw, maraming gawaing panliturhiya ang tila ba kakaiba para sa akin. Isa rito ang ginaganap tuwing Huwebes Santo; ang Paghuhugas ng Paa. Marahil ay ibinase ito sa isang kaganapang ipinakita ni Hesus sa kanyang mga apostol bago niya tahakin ang kalbaryo tungo sa kamatayan ngunit ano nga ba ang tunay na kahulugan nito? Ano ba ang esensya nito sa atin bilang mga Kristiyano? Bakit kinakailangang gunitain at sariwain ang ganitong uri ng kaganapan tuwing Mahal na Araw?

Ang tagpong ito na makikita sa Banal na Aklat ay sadyang malalim ngunit kung ating iisipin, napakapayak lamang ng nais nitong ipangahulugan sa para sa atin: pagpapakumbaba at paglilingkod. Sa Misa ng Huwebes Santo, pari ang nagsasagawa nito sa iba’t ibang tao na maaaring mula sa iba’t ibang sangay ng simbahan at maaari ring sa iba’t ibang sektor ng lipunan. Kapansin-pansin na matapos hugasan ng pari ang mga paa ay kanya itong hinahalikan tulad ng ginawa ni Hesus sa kanyang mga apostol.

Si Hesus ay Panginoon ngunit hinangad pa rin niya na maglingkod sa tao sa pamamagitan ng pagiging payak at pagpapakumbaba. Bilang mga Kristiyanong sumasampalataya kay Hesukristo, tayo ay tinatawagan na maglingkod sa bawat isa lalo na sa mga nangangailangan dahil ito ay isang akto ng pagpapakumbaba na nagpapakita naman ng pagmamahal sa ating kapwa. Dahil dito, nabibigyang halaga at nagkakaroon ng kabuluhan ang ating buhay at pananampalataya tulad ng kay Hesus. Naipamamalas din dito na tayo ay nabubuhay ayon sa pag-ibig ng Diyos: may pagkakapantay-pantay, nagkakaunawaan, at nagmamahalan. Sa puntong ito, makikita natin na ang kahalagahan ng pagsasariwa at paggunita nito ay pumapatungkol sa pagtawag sa atin ng Diyos tungo sa paglilingkod nang may pagpapakumbaba, matimyas na pagmamahal at pagtanggap sa ating kapwa, at pag-unawa sa kanilang abang kalagayan.

Tunay ngang napakalalim ng tagpong ito sa Banal na Aklat na ipinakita sa atin ng Panginoong Hesukristo. Tayo nawa ay tumugon sa panawagan sa atin ng Diyos sa pamamagitan ng kanyang mga salita na binitiwan niya sa tao na nagsisilbi nating gabay para sa isang makabuluhan na paggunita sa Mahal na Araw bilang bahagi ng ating pananampalatayang Kristiyano.

Gabriel Hans Ordoñez OLA Social Communications

What Happened at the Last Supper?

Thu, 06 Apr 2023 03:03:57 GMT

Holy Thursday is called “Maundy Thursday” from the Latin word “Mandatum” which means “command”. In Filipino, we have what we call "Huling Habilin” . If someone is perceived to be nearing death, that is when the person gives his last will and testament, other important advice, and final reminders to loved ones who will be left behind. For our reflection today, I would like to say that Jesus did the same thing at the Last Supper. He knows that it is the night before He dies. Our Gospel at Evening mass starts with this, “Jesus knew that his hour had come to pass from this world to the Father. He loved his own in the world and he loved them to the end.” John 13:1.

The next five (5) chapters of the Gospel of John from 13 to 17 are Jesus’ words to the apostles at the Last Supper before His death. Those are very beautiful parts of the Gospel that someone who reads it in prayer could experience indescribable mixed feelings of love for Christ our Savior, joy because of the Eucharist and words of the Lord, but at the same time, sorrow, and grief because of His imminent death. Throughout those passages, the undeniable recurring theme is always love. It is, after all, because of love that He offers Himself and dies. In the Last Supper, Jesus commands us to do the same - to love. The Lord said, “I give you a new commandment: love one another. As I have loved you, so you also should love one another. ” John 13:34. This is His "mandatum" or command.

All of us belonged to death and sin when sin first entered mankind. Jesus, the Sinless and Spotless Lamb is our only way to Heaven, our only Redeemer. During the Last Supper, He instituted two most important things in our faith: the priesthood and the Holy Eucharist. One cannot simply exist without the other. Jesus made His disciples the first priests and the validity and succession of the priesthood of the Catholic Church come from them. Without priests, there will be no sacraments. At the same time, without the Holy Eucharist, there would be no need for priests. These two are the greatest gifts that God could ever give us while on Earth – more than our material life for they give us eternal life. In the Holy Eucharist, we receive Christ Himself through the hands of the priest. In His passion and death, He offered Himself as a victim and spared nothing to save us. In return, He only asks us to love God above all, then others as self – the greatest commandment.

Yet in the world today, what is the order of our “loving”? In our modern society, where materialism and luxury are applauded and seem to be the standard, do we still have Christ especially in the Eucharist as our “Love” above all things? Is giving to the needy still part of our lives because we love them as ourselves? If not, then we are in serious need of renewal not only of our faith but of faith that comes alive into action. Here we see Christ offering His very self to open the gates of heaven for us even though He never sinned. He still took all the punishment that was meant for us even unto death. How do we respond to that love of Christ? We too must make an offering, and of what? Of our whole selves too because we love God back. Even so, we cannot do anything without the power and grace of God. We must cling to prayer, frequent the sacraments, and pray as well for our priests daily. They need our prayers today just as much as we need theirs. Let us not forget the priests - our spiritual fathers, who by the hope of eternal life also gave up their lives for the Church following Christ. We pray that all of us may offer ourselves to God through Christ, with Christ, and in Christ as a response to His love.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Ang Palaspas at ang Sambayanan

Sat, 01 Apr 2023 05:30:55 GMT

Hosana sa Anak ni David! Hosana sa Hari ng Israel!

Sa kultura ng mga Pilipino, nakasanayan na ng bawat isa na gunitain ang isang natatanging gawaing pang liturhiya na isinasagawa bilang hudyat ng pagsisimula ng mga Mahal na Araw; ang Linggo ng Palaspas. Bahagi ito ng marubdob na pananampalatayang Kristiyano na nagpapatibay sa koneksyon ng sambayanan sa Diyos bilang pag-alala sa dakilang pag-ibig na inihandog niya sa tao. Kasabay ng mga pagbabago dahil sa modernong panahon, ano na nga ba ang saysay ng araw na ito sa sambayanan? Ang Palaspas ba ay Maituturing pa rin ba’ng pag-alala sa matagumpay na pagpasok ni Hesus sa Herusalem tungo sa kalbaryo upang tubusin ang sala ng tao?

Kung sasariwain natin ang kaganapan ng matagumpay na pagpasok ni Hesus sa Herusalem na nasusulat sa Banal na Aklat, makikita natin ang matimyas na pagpupugay sa kaniya ng mga tao. Ganito rin ang diwa na ipinakikita ng araw na ito na kung saan Palaspas at Sambayanan ang pinaka punto at mukha na sumasagisag sa pagtanggap natin kay Hesus sa pamamagitan ng payak at pagpapakumbaba tulad niya. Ang Palaspas ay hindi lamang basta dahon na iwinawagayway at binabasbasan ngunit ito ay may nais na ipangahulugan sa atin bilang isang sambayanang kumikilala sa pag-ibig ng Diyos sa bawat isa; tulad ng matagumpay na pagpasok ni Hesus sa Herusalem, pagtagumpayin din natin at patuluyin natin siya sa ating mga puso tulad ng masayang pagtanggap ng sambayanang Herusalem sa kanya.

Si Hesus ay nag-alay ng buhay sa Krus dahil sa pagmamahal niya sa atin. Ang araw nawang ito ay maging panimula ng pagsasariwa sa paghihirap at pagpapakasakit ng ating Panginoon. Isabuhay din natin ang diwang ipinamamalas sa atin ng Palaspas; isang payak at mapagkumbabang pagbabalik-loob sa Diyos bilang isang sambayanang nagpupuri at nagmamahal sa kanya bilang kanyang mga anak.

Gabriel Hans Ordoñez | OLA Social Communications

Passion Sunday

Sat, 01 Apr 2023 04:55:34 GMT

Today is Passion Sunday, which also signifies the beginning of Holy Week, a significant period of time in our church. The three main themes of the gospel today are agony, betrayal, and condemnation.

Agony

Jesus and his followers visited a location called Gethsemane after the final supper, where He prayed. Jesus is distressed. He was aware that a disciple would approach Him at any time and turn on Him. In His human form, Jesus understands the suffering He has go through to carry out the prophecy. Jesus was aware of the sufferings He may experience. Yet, He nonetheless obeyed His Father's instructions.

Jesus' suffering served as a reminder to us that, as humans, we were powerless to deny how difficult and agonizing the path to salvation was. We cannot take quick routes on the road to salvation. There are no expressways, bypass routes, or special accommodations; the only route is through our misery.

Betrayal

Jesus was sold by Judas Iscariot to the Chief Priest for the sum of thirty pieces of silver. Judas, who was followed by a sizable crowd, kissed Jesus and said, "Hail, Rabbi!" in an obvious effort to have Him arrested. Jesus knew that one of his followers would turn on him. During the Last Supper, he made mention about one of his disciples betraying him.

It hurts and disappoints you in some way when someone close to you betrays you. Judas Iscariot is the keep of the purse, and it is disheartening that a person you can trust on could turn out to be treacherous. Many believe that being trusted with something or someone indicates that you are a good keeper and someone others can trust. Yet today, it's difficult to forgive someone for a traitorous deed. But, Jesus is different; he told Judas to "do whatever you come for," which is also a fulfillment of the prophecy.

Condemnation

Strong condemnation indicates dislike. Jesus' enemies were furious with Him and sentenced Him to death by crucifixion. Jesus died on the cross free from all sin, wrongdoing, and transgression. The fact that our ancestors chose to crucify the Son of Man is how disrespectful and disheartening. These behaviors are now also easily identifiable; some people exhibit disgust and hatred toward someone they believe is unfit or incapable, or just because they dislike them.

Let's examine ourselves as we approach Holy Week and ask, "What is my anguish?" Have I ever been a traitor? Have I ever condemned somebody because I didn't like them?

"Lord Jesus, help us to recognize our frailties so that we may seek your forgiveness from our self-righteousness. That Your will will always prevail over ours."

Amen.

Arvin Valencia | OLA Social Communications

True Life in Christ | A Reflection for the 5th Sunday of Lent

Sun, 26 Mar 2023 09:51:57 GMT

Jesus made Lazarus rise from the dead but it is not only him who was dead. People who live in mortal sin completely cut off their relationship with God. In turn, they live but their hearts and souls are no longer alive. Yet we should not fear because God is both Mercy and Love. We must pray fervently for ourselves, others and the world especially those who do not pray and are far away from God. We shall also save our souls if we do this spiritual act of mercy consistently.

There are many who were already spiritually dead – the worst of sinners, who came back to life redeemed in Christ because of the prayers of others. Now, in this time of Lent, God also tells us that no matter how dead we are to sin, God can make us new persons again. He is our Resurrection. It can happen now to a person who sincerely confess his sins with a repentant heart – a heart that truly sees its mistakes and a heart that truly humbles itself before God. God is not angry with sinners but is still loving them, and awaiting them patiently so they could return to Him.

As long as we return to God our Father through the Church, specifically the sacrament of Confession and do it well, our sins will be erased. We can start again in Christ. We can love God again like never before. We can do good works again out of love and speak good things instead of hatred. These can be overturned as long as we still have life lived with God through the Church.

Now is the period of our spiritual renewal. We cannot enter the Holy Week and the Paschal triduum if we are still inflated with ego, pride, and self-centeredness. These block the graces of God that lead us to become dead inside. What will make us spiritually alive again is to turn away from sin and temptations, however hard it may be. May we remember to ask God to reveal our wrongdoings and for His help to amend our lives. It is never too late while we still live and breathe. May we do this now while we have time so we will have no regrets whatever happens in our lives, even towards the end of it.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

To Believe Is To See | A Reflection for Laetare Sunday

Sun, 19 Mar 2023 05:41:54 GMT

Blessed Sunday!

We are on the fourth Sunday of Lent. In today's gospel, Jesus heals a blind man—a miracle that Jesus performed left the Pharisees even more blind to reality. The blind man was healed because of his faith. His faith leads him to God.

How does faith lead us closer to Jesus? It is with what we have in our hearts. In reality, the heart that speaks much of itself is blind, drowning in the sea of power, fame, money, and other worldly matters that continuously feed their egos. But a heart that speaks no ill nor guilt towards his man has the eyes of faith.

Faith leads us to God in preparation for His coming. Today is Laetare Sunday. You will notice the altar of the churches with flowers, priests wears pink chasuble. It is a bit of a breather for us, Catholics, to have some joy in the midst of the preparation for the coming of our Lord.

It is a reminder that all of our preparations— Visita Iglesia/ Pilgrimage, Pabasa , Fasting, Almsgiving, Abstinence, and other sacrifices—would soon bear fruit, and that is the salvation that comes from our God, the light that illumines hope to see and witness the goodness of Him.

There's a popular saying that goes: "To see is to believe, but for us, children of God, to believe is to see."

Arvin Valencia | OLA Social Communications

The Well Spring of Eternal Life | A Reflection for the 3rd Week of Lent

Sun, 12 Mar 2023 08:12:48 GMT

“Everyone who drinks this water will be thirsty again;
but whoever drinks the water I shall give will never thirst;
the water I shall give will become in him
a spring of water welling up to eternal life.”

From the Gospel Today: John 4:5-42

Blessed Sunday to all! It was amazing how in today’s Gospel, the Lord spoke to a Samaritan and a woman. Both were not accepted in the custom of their day, but Jesus broke these barriers. In fact, because of His sacrifice on the Cross, all of us became one in Him. As Catholics, we do not have division anymore like how humans think. No matter what race or place in the world, there is the Catholic Church. No matter how different or unique we are, we have one Father in Jesus Christ. We eat the same Body of Christ and drink from the same cup of the Blood of Christ in the Holy Mass.

Division exists only when the devil is present where he scatters seeds of evil thoughts and unforgiveness in our hearts. In this Lenten season, we are called to examine ourselves to root out any bitterness, anger, and resentment in our hearts. We must give them all to Christ and lay them all at the foot of His Cross. Only then could we have a truly meaningful Lent.

When we learn to forgive others and ourselves, it will be easier for us to accept the forgiveness and reconciliation that Christ offers us. Sin divides what was once the perfect union we have with God. He Himself and His Spirit of Truth is the spring of water welling up to eternal life and He lives within us. But those negativities, unforgiveness, and bitterness block the graces of God for us. They must be rooted out so God can truly work in us and with us. He will replace everything that was lost to us. He will heal and bind our wounds. After all, He is the Water that will satisfy the thirsts of our hearts. In trusting and obeying His word, we will have it and be truly satisfied – a fulfillment that could not be found in the world, unforgiveness, resentment, and vengeance.

Amen. +

Marga de Jesus| OLA Social Communications

Transfiguration | A Reflection for the 2nd Week of Lent

Sun, 05 Mar 2023 04:32:24 GMT

It's the second Sunday of Lent today. The reading for today serves as a reminder to choose the path of transformation, even when it is difficult and fraught with danger.

Jesus, along with the three apostles, Peter, James, and John, went to the mountain to pray when Jesus began to shine with radiant light. The three apostles were the first witnesses to one of the greatest miracles. Jesus, along with Elias and Moises, who also appeared in the midst, were believed to be talking to His Father. The three apostles even offered them three tents for them to stay in for a night.

The gospel of today speaks of two important things: endurance and focus.

The path to the mountain is not easy; it is excruciating. But this is just a preface for us to bear the agony and go forth on the path of darkness. That in the end, we will also witness a light for our salvation. This is a test of our endurance. How long can we sustain our faith when we are faced with difficulties in life?

Endurance is nothing without focus. When the three disciples witness the miracles on the mountain where Jesus transformed, they do not have reservations about meddling in the conversation and interrupting Jesus. Are the three apostles distracted because they saw Elijah and Moises? Is there a need or relevance to interrupt Jesus communication with His Father? The miracle is a reminder that we should focus on its mysteries and not interrupt what is transpiring, just like God's plan for us.

The transfiguration served as a metaphor for the arduous and protracted journey to the cross. But the transfiguration imparts to us two crucial lessons: perseverance and concentration.

May we all be transformed like Jesus. Have faith, and focus on Him.

Amen.

Arvin Valencia | OLA Social Communications

Temptations | A Reflection for the 1st Week of Lent

Sun, 26 Feb 2023 03:54:13 GMT

A blessed first Sunday of Lent!

Let us focus on the three responses of Jesus to the temptations. First, “One does not live on bread alone.” Second, "You shall not put the Lord, your God, to the test." Finally, Jesus said, “Get away, Satan!” and “The Lord, your God, shall you worship and him alone shall you serve."

When we are tempted, we shall also make use of these and remember these three important things. We have a three-fold enemy: the world , the devil , and the flesh . God also gave us three pillars of Lent to counter these: almsgiving, prayer, and fasting . The first response of Jesus to temptations signify that we shall not be too preoccupied with what to eat, what to wear, or any of the material things in the world. We do not live on bread alone - the bread represents our bodily needs. We live also through the Word of God. If we have everything we need or anything we want in the world, but lack holiness, we will surely lose our souls. What is the sense of having all we would like in the world when we will experience eternal death afterward? But by lessening our concerns for food and other bodily needs or desires, we can cleanse our souls and give more time for prayer and charity.

Second, when we pray , we shall put our complete trust in Him. Challenging God means that we lack faith in Him and that we need proof from Him. However, He already has this one proof of it all which covers everything – the Cross . It signifies the greatest love we could ever receive in our life, and it is from God when He sacrificed Himself for us unto death.

Lastly, we know that there are temptations everywhere. Men are easily blinded by much power, money, fame, or prestige . However, the world's lifestyle contradicts the life of a true and faithful Christian concerned only with doing good to others. We will either hate to buy towards enriching ourselves in excessive ways or we’d hate to give. We must only choose one, and in deciding, may we choose God and His ways - He who loves us despite our sinfulness from the very beginning.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Ano ang Miyerkules ng Abo? | Paghahanda para sa Kuwaresma o Lenten Season

Tue, 21 Feb 2023 13:55:34 GMT

Ngayong taon, ang Miyerkules ng Abo o “Ash Wednesday” ay sa ika-22 ng Pebrero. Ang paglalagay ng mga abo sa noo o sa ulo ay tanda ng pagsisisi sa mga kasalanan. Ang sinasabi habang naglalagay ng abo ay “Magsisi at maniwala sa Ebanghelyo.” Ito ang buod ng panahon na ito – ang pagsisisi sa ating mga kasalanan. Hindi lamang ito tuwing Semana Santa ngunit simula ngayong Miyerkules ng Abo. Ang Miyerkules ng Abo ay apatnapu’t anim o 46 na araw bago ang simula ng Semana Santa na magsisimula sa Linggo ng Palaspas o “Palm Sunday”. Apatnapung (40) araw ang itinatagal ng Kuwaresma o “Lent”. Tinatawag ito na “Kuwaresma” , mula sa salitang Latin na “ Quadragesima” na ang ibig sabihin ay “pang-apatnapu”. Apatnapung araw dahil apatnapung araw ding nanatili si Hesus sa disyerto para manalangin at mag-ayuno. Doon Siya natukso nang tatlong beses at nagwagi rin laban sa demonyo. Kaya naman, ang panahon na ito ay isa rin sa pinakaayaw ng mga kaaway ng ating kaluluwa. Sapagkat kung itutuon natin ang ating buong puso at diwa para sa paghihingi ng tawad sa Diyos, pagsasakripisyo, at pagkakawanggawa, ay magagapi rin natin ang mga masasama at tukso sa buhay. Sa tatlong mahahalagang bagay iikot ang panahon ng Kuwaresma – “Prayer”, “Fasting” at “Almsgiving”. Kung ito ang pagtutuunan natin ng pansin sa ating sariling paraan, tiyak ay magiging makabuluhan ang ating Kuwaresma ngayong taong ito sa hindi maipaliwanag na paraan. Ito’y mararanasan lamang natin kung ating gagawin.

Para sa panimula, bilang paalala, bawal kumain ng karne sa Ash Wednesday, Good Friday at sa lahat ng Biyernes ng panahon na ito. Hindi kasama ang Linggo sa mga “Penitential Days” . Kaya saktong apatnapung araw ang panahon ng Kuwaresma. Hindi lamang basta ito bawal. Ito’y isang sakripisyo - isang pakikibahagi sa pagpapakasakit at pagkamatay ni Hesus. Dapat itong samahan ng panalangin at paghingi ng tulong at gabay sa Diyos. Tayo’y pumapasok din sa disyerto kung saan naroon ang Panginoon. Mapapansin nating kung ang ating mga panlasa, paningin at iba pang mga hangarin ng katawan ay laging pinagbibigyan, lalo itong pumupuno sa ating isip. Lalo tayong nagiging abala rito. Halimbawa, habang nakakakain ng masasarap na pagkain, lalong gustong ulit-ulitin ito. Kapag nakakaranas ng magagandang bagay, pagkatapos niyon ay maghahanap ulit ng panibagong oportunidad para sa ganoong karanasan. Tila hindi ito matatapos. Marahil ay hindi natin namamalayan na dahil pala dito, mas mahirap tumingin sa Diyos at sa sarili nang hindi nababalisa sa mga bagay sa mundo. Mas mahirap lumalim ang relasyon sa Diyos kung puro sarili ang iniintindi at nakikita. Ang makakatulong lamang ay ang malinis ang puso, isip at diwa, sa pamamagitan ng paggapi natin sa panlasa at pandamang umaalipin, at pagbawas o pagtigil ng iba pang tipikal na aktibidad na ating ginagawa kagaya ng sobrang paggamit ng internet, Facebook o Tiktok at iba pa. Maari itong palitan ng mas maraming panahon sa pananalangin, sa pagkilala ng Diyos at ng sarili, sa pagbalik-tanaw sa ating naging buhay - sa mga nagawa at hindi pa nagagawa na mula sa Diyos.

Bilang mga anak ng Diyos at kapatid ni Kristo, tungkulin nating makibahagi sa pagpapakasakit ni Hesus at nang tayo rin ay mas maging sensitibo sa paghihirap ng iba. Sa pamamagitan ng grasya at awa ng Diyos, mas makikita natin na ang saysay ng buhay ay ang hindi lamang sariling pag-angat at pagkamit ng gusto sa buhay. Higit sa lahat, ito’y pag-ibig nang may pagkilos sa Diyos – pagbibigay ng sarili sa Kanya, pagbibigay ng tulong sa kapwa nang hindi nagbibilang. Ang mga ito ang tunay na nakakapagpasaya sa puso ng tao na ginawa ng Diyos, ngunit ang mga ito’y hindi matatamo nang walang sakripisyo. Gawin natin lahat ng ito tanda ng pagsisisi. Kaawaan at tulungan nawa tayo ng Diyos. Patatagin, hilumin Niya nawa ang ating mga sugat ng puso at kaluluwa. Basbasan nawa Niya tayo at protektahan sa buong panahon ng apatnapung araw ng paghahanda.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

An Eye for an Eye and a Tooth for a Tooth | A Reflection for the 7th Sunday in Ordinary Time

Sat, 18 Feb 2023 15:24:08 GMT

"Lintik lang ang walang ganti!" is a Filipino proverb that translates to "I shall exact my vengeance." When we think of this statement, we typically think of getting back at the person who wronged us by using unjust and undesirable measures. But Jesus wanted us to go the other way.

We are on the Seventh Sunday in Ordinary Time, and today's gospel encourages loving those who have offended you. Yet, how can you love someone who has wronged you? Isn't it confusing?

Consider yourself a doctor who is on call when a patient who is in dire need of medical care is taken to the emergency room. But this man happens to be your family's enemy, for he committed wrongdoing against your father. He was the one who dismissed him for allegedly disclosing trade secrets to a rival, which is why your father is depressed. Would you attend to him right away, putting aside your feelings of resentment, or would you ask another doctor on duty to do so? Or, you may take care of him, but rather than providing care, you would prolong his misery and withhold assistance in an effort to exact retribution.

How challenging is it to show love and forgiveness to people who have wronged us? The gospel for today emphasizes modesty. It provides a glimpse of what it means to imitate God, who is merciful and compassionate. Although today's readings emphasize volume, the issue of being perfect in God's eyes is not one of intelligence and skill but rather of loving and forgiving those who have wronged you.

Though it may be a difficult concept to grasp, one must develop to this degree of maturity in order to understand what God wants for His people. Let's practice forgiving, praying for, and loving those who have wronged us; doing so is acceptable in God's eyes.

Arvin Valencia | OLA Social Communications

How have I Sinned in my Thoughts and my Words? | A Reflection for the 6th Sunday in Ordinary Time

Sun, 12 Feb 2023 04:45:56 GMT

Sometimes, we think we are not bad people like others if we are not criminals who kill or rape others, and if we are not like the ones we see in television dramas who commit adultery. However, the Lord challenges us today to go beyond that usual thinking and to examine ourselves deeply. He says that when a person looks with lust, then that person is already guilty of adultery. He says that killing a brother does not mean only killing their body. It could also be hatred or wrath which is sinful anger.

It is because sin comes from within, from our hearts. Before committing the act of sin, the person has already sinned through thoughts. Therefore, we must guard our thoughts first to avoid sin. It is impossible to do this without the aid of prayer. By the grace and light of God, we will know what’s right or wrong and the resolutions to follow it. By the power of God, we, His children, can resist temptations starting from our thoughts, feelings, and desires.

It is now time to examine ourselves having been reminded of this truth in the Gospel today. Ask yourself, “How have I sinned in my thoughts and my words?” Then later, also examine your actions and you will find how sinful actions came from sinful words. If we do this every day, or every night before we sleep in prayer and ask God for forgiveness, we shall grow closer to God and holiness.

The sacraments of the Holy Eucharist and the confession are the two pillars that will make us stand up whenever we fall. God gives us the graces we need always, as long as we desire them.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Take Care of Him: A Renewed Call to be Present

Sat, 11 Feb 2023 03:11:18 GMT

Today, we commemorate the 31st World Day of the Sick. This is observed every February 11th. The theme of the 31st World Day of the Sick is "Take Care of Him"—compassion as a synodal exercise of healing.

This year's theme focuses on the experience of vulnerability and illness and how we can learn to walk together according to the style of God, which is closeness, compassion, and tenderness. This is Pope Francis' invitation to us to reflect on these things.

In his encyclical letter, Fratelli Tutti , Chapter Two: "We cannot be indifferent to suffering" (68), it speaks of an aspect of our common humanity that we often forget: we were created for a fulfillment that can only be found in love. We opt to ignore the reality on the ground, the sickness in the world, and the outcasts of society. We are out of touch with what is really happening around us.

We are once again encouraged by the situation of today to leave our comfort zones and help the sick, carry the injured, and take care of them there. Luke 10:25–37 , which Pope Francis also invites us to read in the Good Samaritan narrative, has these messages.

As we also commemorate the occasion, let us not forget to pray for them, participate, and be involved in any humanitarian cause, as we are called to have a "face-to-face" encounter with the sick. In these ways, we are walking together as one community, promoting the essential aspect of humanity, which is love.

The Feast of Our Lady of Lourdes is also observed today. A peasant girl named St. Bernadette Soubirous saw the Virgin when she appeared to her, and she gave her the order to till the earth so that it might one day become a healing spring. The Virgin Mary appeared to St. Bernadette, inspiring us to help, carry, and care for the sick. This encounter serves as a reminder to be "present" in the most trying of circumstances.

Arvin Valencia | OLA Social Communications

Paninda at Pananampalataya: Lunsaran ng Hiwaga

Sun, 05 Feb 2023 08:15:06 GMT

Bago ang huling Biyernes ng Enero ay nagtirik na sila ng pwesto sa patio ng parokya. Naghanda na ng tolda at pira-pirasong gamit-pang debosyon.

Sa pag-usad ng mga aktibidad para sa pagdalaw ng Poong Hesus Nazareno sa Dambana ng Ina ng Walang Mag-Ampon, sumabay din ang mga manininda sa agos ng prusisyon at madalas nasa gilid, humihinto’t kumakatok. Iaalok nila sa mga nasa tahanan ang ilang tanda ng pinaparangalang imahen ng Diyos. May magpapaunlak at may tataboy sa kanilang alok.

Kadikit ng kanilang hanapbuhay ang paglalakbay. Kung saan dadalhin ang mga imahen ay doon rin ang kanilang magiging tirahan sa loob ng ilang araw. Minsan natutulog sila sa may simbahan at kung minsan ay sa mga bangketa. Nakadepende ito sa pagtanggap ng pamahalaan ng lugar sa kanila. Pero sama-sama sila kung matulog at nakahilera na parang hindi magka kompetensya.

Lagi silang umuusad kasabay ng prusisyon.

Mga piraso ng hiwaga

Linggo. Lagpas isang oras nang makabalik ang Nazareno mula sa mga kalye ng unang distrito ng lungsod. Nakaupong halos monghe ang 60 taong gulang si Jose: nakatalikod sa mga dumadaan at nakayuko sa sahig. Malalim ang pagkakayuko.

Ang pwesto niya’y madilim at walang silong sa hanay ng mga mailaw na tolda. May ilang dumarating pa sa simbahan upang lapitan ang Nazareno sa loob.

Bago pa ang mismong pagdalaw ng Nazareno sa Marikina ay kumuha na raw ng permit sa barangay ang kanyang mga pamangkin. May rekisitong paghahanda lagi ngunit pamilyar na sa kanila itong proseso dahil noong mga nakaraang dalaw ng Nazareno sa lungsod ay kasama na rin sila.

Minsang nang naging tagabenta ng tiket ng sweepstakes at naging bodyguard ng pari sa isang parokya sa Lungsod Quezon si Jose. Kasabay ng pamamalagi niya sa nasabing parokya bilang bodyguard ay nagbebenta na rin siya ng mga relihiyosong gamit.

Kapag nagbabahagi kasama ang mga taga-parokya ay nakakantsawan na mas magaling pa mag-homiliya kaysa sa pari. Mahihinuha sa mga kwento na may balon si Jose ng karanasan sa pananampalataya. Pero hindi niya kailanman binalak maging pari.

“Jose, nagsimba ka na ba? Ano ba ang homily ng pari,” pabirong tanong ng mga kasama niya. Naging hudyat naman ang mga ganitong biruan ng mas maigting na pagsubaybay sa misa.

Ipinaliwanag niya na bagamat mahirap magpalago ng benta ay lagi niyang nais na gawing abot-kaya ang paninda para sa mga nagdedebosyon. Kaunti lamang ang kanyang tubo sa kanyang mga paninda. Hindi rin niya binababaan ang presyo nito upang maging patas ang presyuhan sa kapwa manininda.

“Kahit kaunti lang ang tubo basta ang akin ay maglingkod ako sa Diyos,” aniya. Naglilibot sa lungsod niyang Manila sa mga pangkaraniwang araw, tumutungo naman siya sa iba’t ibang lugar sa buong bansa at sinusundan ang hamig ng debosyon.

Ilan sa mga tinitinda niyang bagay tulad ng rosaryo ay gawa niya mismo. Natutuhan niya ang teknik sa isang kaibigang gumagawa ng rosaryo. Madalas mag-ikot si Jose sa iba’t ibang tindahan sa Manila upang makahanap ng materyales sa kanyang gagawing paninda.

Lagi niya umanong nakakatungali sa pagtitinda ang mga nagmula sa ibang denominasyong Kristiyano. Marahil, aniya, kinukutsa siya sa mga pinili niyang itinda. Ngunit malayo sa kanyang kagustuhan ang makipag-away.

Parte na ng kanyang buhay ang pagtitinda ng mga imahe at dasalan. Saksi siya sa pananampalataya ng iba’t ibang lugar.

Makabenta o hindi ay pinagninilayan niya na may ngiti ang sentro ng kanyang buhay, ang Diyos. “Hindi ako mapakali, hindi buo ang araw ko kapag hindi nagsisimba,” aniya.

May edad na si Jose ngunit wala pa siyang plano na huminto sa pagtinda. Hangga’t kaya ng kanyang katawan ay patuloy pa rin ang lunsaran niya sa pagsunod sa Poon at pagdala ng debosyon.

Lagom ng lakbay

Marami nang nilakbay at lalakbayin pa si Edwin, 63.

Kung saan- saan na siya nagtungo sa bansa para magtinda. Minsan sa kanyang kinagisnang lungsod na Maynila, marahil sa kung saan hatakin ng debosyon ng karamihan kahit malayo pa ito. Sagot niya lagi ang sariling biyahe sa pag-asang lumakas pa lalo ang benta, at ang pananampalataya ng bawat mamimili.

Sa paligid ng Quiapo siya madalas maglako. Tuwing unang Biyernes ng buwan, walang palya siyang magsisimba ng unang misa ng araw. Kahalili ng debosyon ang kanyang paghahanapbuhay, aniya. Magmula sa misa ay maglilibot siya’t magtitinda.

Habang pumapasok sa gilid ng simbahan ng Ina Ng Mga Walang Mag-Ampon ang mga nais makalapit sa Nazareno, nakaabang si Edwin gaya ng ilan niyang kasama. Sila’y naglalakad parito’t paroon sa patio at lalapit ang mga may gusto ng disenyadong panyo na maipapahid sa poon o kaya naman ng isang maliit na imahen ng poon.

Nagsimula siyang magbenta nang, isang araw, nakapirmi sa bahay, ay sumama siya sa isang kaibigan na nagbebenta na ng mga relihiyosong gamit. Wala talaga siyang balak pasukin itong larang na ito. Isa siya noong branch manager ng komersyo ng kahoy sa Oriental Mindoro. Ngunit, dahil nagsara ang kumpanya matapos ipagbawal ang pagpuputol ng puno sa bansa, nagsimula siya sa panibagong hanapbuhay.

Sa kanyang palagay naging mas malakas ang benta niya noong bago ang pandemya. Ngayon ay mas mahina, aniya, buhat ng mga limitasyon na dala ng pandemya at samu’t saring krisis panlipunan. Ngunit nakakasustento kahit papaano sa kaniyang mga pangangailangan ang kanyang naiipon.

Gaya ng mga kasamahang nagtitinda, isa sa madalas niyang kaharapin ang pangungutya ng nagmula sa ibang pananampalataya. “Imbis na sabihin [lang kung saan sila sumasanib], pipilosopohin ka pa,” aniya. Napailing si Edwin nang maalala ang mga natanggap na pangungutya. Kapag nagkataong naalok niya at sumagot sila ng pabalang ay nagpapaumanhin siya.

Kibit-balikat niyang tinatanggap ang mga ganitong tagpo. Kasama ito sa kanyang hanapbuhay. Sa kanyang paglalakbay, marami pa siyang makakasalamuha na mga mananampalataya at mga hindi.

Wala pa sa plano niya ang magretiro sa ganitong hanap-buhay. Tatahakin niya pa sa abot ng makakaya ang landas kasama ang Nazareno.

Pagsunod sa gabay

Pahalang ang bagsak ng araw sa kinatatayuan niya. Labas-masok ang mga tao sa lagusan ng simbahan. Sa labas, sa lilim ng portico, nag aalok si Antonia, 75, ng mga nakasukbit na panyo, rosaryo, kuwintas, at iba pa. Sa loob, naghahanda na ang mga deboto ng lungsod para sa misa ng pamamaalam sa Nazareno.

“Tuwing nandito po siya nandito po kami,” ani Antonia.

Tila walang iglap na pwedeng sayangin. Ang bawat segundo ay segundo ng posibilidad na makabenta. Mag-aabang siya ng dadaan, iaangat ang braso, at mag-aalok: “Panyo ng Nazareno po.”

Taong 1972 nang magsimula siyang magtinda ng mga imahen, partikular na ang mga dasalan at panyo ng Itim na Nazareno. Ito ang mga mabiling kagamitan niya lalo na sa Simbahan ng Quiapo kung saan siya madalas magtinda. Sinusundan rin niya ang biyahe ng poon lalo na kung hindi naman ito kalayuan sa kanyang tinitirahan.

Hindi lang paghahanap-buhay ang kanyang tunguhin sa simbahan. Paraan na rin ito ng pasasalamat at patuloy na panalangin para sa kanyang anak na binigyan ng pangalawang buhay at patuloy na nagpapagaling sa karamdaman.

Kasama ni Antonia sa bahay ang kanyang 52 na taong gulang na anak na may kapansanan. Aniya, ito ang kanyang tungkulin sa araw-araw. May araw din na sinasama niya sa Quiapo ang anak para humiling ng kagalingan.

“Hindi ko pinabayaan [ang aking anak] sa pag-aalaga. Nagpapasalamat ako binigyan pa siya ng panibagong buhay,” aniya.

Bagamat may ganitong pasanin si Antonia, malalim ang pag-asa niya sa harap ng mga hamon. Masaya na siya sa tuwing kumikita at nakakasimba siya sa Nazareno. Sambit pa niya, ang mga tanging hiling niya sa Poon ay gumaling nang tuluyan ang kanyang anak at mabigyan ng mahabang buhay upang makasama ang anak.

Isang uri ng pag-Traslacion

Sa pagtahak ng mga panibagong destino, bitbit ng mga manininda ang aral at kawangis ng Diyos sa bawat lugar na mapupuntahan. Sa bawat pagbili ng mga deboto sa kanilang mga dasalan, nadadala ang pananampalataya sa loob ng tahanan.

May mahihinuhang dalumat ang kanilang pagtitinda at ang debosyon ng mga namamanata sa lungsod. Hindi man makapunta ang ilang deboto sa mismong dambana dahil sa banta ng pandemya, nanunuluyan ang Poon sa pamamagitan ng mga imaheng dumarating sa kani-kanilang mga altar.

Panayam sa mga Manininda sa Bisita ng Nazareno sa Marikina

Martin Singh at Paulo Fontanilla | OLA Social Communications

Salt of the Earth and Light of the World | A Reflection for the 5th Sunday in Ordinary Time

Sun, 05 Feb 2023 03:55:14 GMT

We are on the 5th Sunday in Ordinary Time. Last Sunday, we focused on the Beatitudes, Jesus' famous sermon on the Mount. Today, we focus on the life of discipleship—being the salt of the earth and the light of the world.

Salt not only provides flavor to our meals, but it also has a healing effect. It is also best for the preservation of food or anything else that needs salt as a means of conservation. Oftentimes, we ignore the importance and benefits of salt. But in the simplest and smallest composition, the salt reminds us to be humble, to serve and not to be served, and to live the life like what Jesus did.

Light is one of the most important sources of life in this world. We cannot see our directions, and we cannot accomplish many things without it. Without light, we will be hiding in fear due to the darkness around us. Being the light of the world means bringing social justice, a corporate work of mercy that everyone must understand. Being the light of hope, truth, and justice makes us true disciples of Christ.

These two perfectly sum up what it means to be faithful followers of Christ: we, as salt that nourishes the souls, and light that directs us toward the road of justice.

Amen.

Arvin Valencia| OLA Social Communications

The Virgin Who Walks With Us

Sun, 05 Feb 2023 03:16:20 GMT

Every 2 ^nd of February, the church celebrates the Feast of the Presentation of the Lord. It is more popularly called "Candelaria," as it is also the day to honor "Nuestra Señora de la Candelaria," or "Our Lady of Candles."

The reason why I think this is one of the most memorable feasts of the Lord is the presence of candles in the liturgy. It’s natural for us human beings to remember more if there are tangible things attached to a devotion or a religious celebration. There are many other feasts of the Lord, such as the Transfiguration of the Lord, celebrated on August 6, and the Feast of the Exaltation of the Holy Cross on September 14. However, it’s truly different whenever we celebrate "Candelaria." Whenever we see or light the candles, we remember Christ, the True Light of our lives and the Light of the World.

After the blessing of the candles and the Holy Mass, a procession in honor of the Mahal na Birhen ng Candelaria was held. After years of being deprived of the various traditional processions well-loved by Filipinos, we are now permitted to do it once again—a true blessing from God. A procession is not just a normal walk, like an exercise, though it may seem like one because of the walking part, which itself takes an hour or more. It reminds us of our journey on earth as baptized Catholics. When we were born on Earth, we were baptized. The church is here with us. It mirrors the imagery when the procession starts from the church, just like our lives from the moment of our baptism.

Then the whole procession is like a journey through our lives. There are many roads to walk on and a lot of people to meet. Through it all, the main reason we exist in this life is to be a living testimony of the faith we profess. We must walk in this life unashamed of our faith. Finally, as the procession ends by going back to the church, so must our lives end by going back to the church after our deaths. It is when our lifeless body will come back to be blessed before it is buried. But our soul, if we remain with God and do not sin, will live forever with Him in heaven.

From the beginning to the end, the Lord Jesus and our Lady, together with her most chaste spouse, Saint Joseph, walk with us in our lives, just as they journey with us in each procession. This is a fact we must never forget, even in the darkest part of our lives: Jesus Christ remains our light in the dark. He will never be defeated. He is the Victor. Let our faith and our persistent trust in Him be this candle that holds the light that is Christ.

Amen. +

Marga de Jesus| OLA Social Communications

Beatitudes | A Reflection for the 4th Sunday in Ordinary Time

Sun, 29 Jan 2023 03:45:18 GMT

A blessed Sunday to all!

Today, the Lord Jesus preaches His famous sermon on the mount – the Beatitudes . According to the dictionary, it means "supreme blessedness” . Who does not want to be blessed? If I may say, all of us want to be blessed. However, when we go down to who did Jesus call blessed, it seems strange. We need to be poor in spirit, mourning, meek, thirsting and hungry for righteousness and so on and so forth. But these are very much the opposite of what the world teaches us, right?

The spirit of the world inserts in our minds that we must have all the wealth, luxury and power to be happy. So to be poor in spirit, that is, to desire nothing more important than God, is perplexing to the world. Yet, what is the point in all this? It is because in being poor in spirit, meek, or in state of grief, we learn to depend on God alone.

We will come to know Him that is so different from the world. Sometimes, we need a reminder that this world is temporary. We are easily blinded by things of the world that we forget God. In these sufferings, we see Him more and turn to Him more as we are emptied of the things of the world that usually occupy our hearts and minds. When we mourn, God will console us. When we are meek, wanting nothing, we will have true power from God. There is where true power lies for we would not take anything for ourselves. We know that all authority is from God and we are only to be the vessels and instruments of His grace and power.

How limited we are, if we depend only on ourselves! But if we learn to lean on God and trust Him with no reservations, then no matter what problems, trials or oppositions we face, we can conquer through God who is our Shield and Fortress.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Apo Hesus Nazareno, the King Disguised as a Man

Sat, 28 Jan 2023 02:49:26 GMT

The image of God in artwork depicts western thought: tall, curly chestnut hair, a clear complexion, and a pair of immaculate blue eyes. The colonizers taught us a canon wherein the ideal image of the Lord should resemble perfection; no wonder we treated them as gods, and the religious oppression became the metastasis of a more than 300-year empire.

It is very different from the image of Nuestro Padre Hesus Nazareno , or the B lack Nazarene , brought by the Spaniards in 1606. Contrary to the ideal image of God, Nazareno is a dark-skinned man kneeling while carrying a wooden cross.

Tracing the Genesis of Apo Nazareno

In the 16th century, an anonymous Mexican artisan carved the image. Despite what many people believe, it was not aglow during its voyage from Acapulco to Manila. According to Monsignor Sabino Vengco Jr., the image was carved using mesquite wood, a type of lumber abundant on the American continent. It was also the same wood used by the Spaniards to build galleon ships in the 15th and 16th centuries.

The Translacion , or the solemn transfer , celebrates every 9th of January. It commemorates the transfer of the old image from Bagumbayan, or Luneta Park in modern times, to Quiapo Church. As nomenclature to the celebration, the festivity is called Feast of the Black Nazarene or Quiapo Day.

The Andas is the carroza of the Poon. Before, a group of men carried it, called the "mamamasan. " The Andas is the carroza of the Poon. Nowadays, even women are taking the Andas during processions. It is no longer a chauvinistic undertaking but a collective of people entwined together to show their love for Nazareno.

Pamamanata as a Spectacle of Faith

Nazareno depicts the passion of Christ, although the feast celebrates before the Holy Week when pilgrims (or the namamanata) from different economic backgrounds gather to pay homage to Senor by attending the novena, mass, and the Translacion. It usually takes a day before it reaches the Basilica. In 2012, the procession took 22 hours to finish, making it the longest-recorded procession of the feast. It is like a "festival of madness," according to media practitioners.

Critics call it a paganistic ritual, and some theorize that it takes us back to the uncanniness of colonialism. Some people may find it absurd to see people pushing each other to get closer to the Andas to wipe the image of Apo Nazareno. Although what we perceive in the media is cavernous, there are valid reasons why people are so eager to touch the image of Nazareno.

Some ask for forgiveness of their sins; others ask for miracles for their sick loved ones; and some thank the Lord for the blessings given to them. We cannot invalidate the faith of the pilgrims, especially if faith is the only way to save their loved ones from a dreaded illness or if it is the only facet to save their lives from subterfuge.

The image is very close to the hearts of Filipinos in general because he is a king disguised as a man. It is not paganism but rather a eudaimonia wherein God's grace is an ardor even in the most challenging situations. Nazareno is very close to our hearts because it is not just a physical metamorphosis but a mere representation of God, a King disguised as a man.

The image reflects the daily struggles of Christians persecuted like prisoners inside a jail or a tramp deprived of economic advancement. God disguised himself as a man to show that he embraces His followers from their physical archetypes to their sufferings.

“Walang Hanggang Pasasalamat”

Paulo Fontanilla | OLA Social Communications

Fishers of Men | A Reflection for the 3rd Sunday in Ordinary Time

Sun, 22 Jan 2023 03:49:48 GMT

We are now on the Third Sunday in Ordinary Time. The readings for today are fitting for the season. Ordinary Time is a great season for us to continue what Jesus has taught us in public ministry: to teach, preach, and cure.

In today's reading, the central focus is on the preaching: "Repent, for the kingdom of heaven is at hand." Following Jesus means making greater sacrifices to repent and acknowledge our sins and frailties. Following Jesus means carrying the cross. How much can you endure to carry your own cross just to follow Him? Are you willing to leave everything to follow his lead?

Like fishers of men who are called to follow Him, they leave everything. They have faith in Jesus and His divine works. Likewise, we are also called to be the fishers of men—to continue His public ministry.

Today, we are reminded once again that during this season of Ordinary Time, how much can we endure to carry our very own cross? How far are we willing to go to leave everything? Are we ready to heed the call of Jesus to serve?

We are called to serve and encouraged to carry our own crosses as signs of repentance.

Amen.

Arvin Valenica | OLA Social Communications

Be a Child- like | A Reflection for the Feast of Sto. Nino

Sun, 15 Jan 2023 02:55:18 GMT

The image of Santo Nino is very important to us Filipinos. Not only because it is found almost everywhere - in simple tindahan or sari-sari stores, in bakeries, other establishments and even on vehicles. It is because this is where our faith started. It is a mark of our faith when the Catholic Church first came to our shores in 1521.

The first image of the Holy Child was given to the first Filipinos who were baptized the same year. What can we learn from this image? Is it because the image of the Infant Jesus looks pleasing to the eyes, easily dressed in various clothing of vivid colors?

It is also wrong if we treat the image as something that will bring us luck because luck does not exist in our true faith. What exists are only blessings from the Lord which He bestows endlessly on those who love and obey Him. So, what it is that we must learn from this special devotion of ours? It is the heart of the child - the humility and obedience of Christ seen in the Child Jesus. Easier said than done but if we so desire, nothing is impossible. It is by Christ’s humility and obedience to the Father that we were saved.

If we are also humble and patient to others, aren’t we doing our part in loving one another? If we bear one another’s wrongs and easily forgive others, aren’t we being child-like and Christ-like? May we remember to be child-like in the eyes of God in all circumstances so that we may also remember that we have a Father in heaven who waits for us His children in the sacraments and in His home – the Church.

We must know the joy of running to Him in joy or in pain, and even in ordinary days as a little child runs to his father.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Heart's Desire | A Reflection for the Feast of Epiphany

Sun, 08 Jan 2023 05:45:56 GMT

Merry Christmas!

Today, we commemorate the Feast of Epiphany. This also marks the end of a long season of Christmas celebration in our country. In our gospel today, the three wise men pay respect to the Infant Jesus. Guided by the star, they progress from the east to Jerusalem. Along with them are the gifts: gold, frankincense, and myrrh.

The word "epiphany" comes from the Greek word "epiphanea," which means manifestation. Jesus' human appearance represents His presence among us as well as the fact that He is our Divine Saviour. The tenacity of the three wise men represents our longing for salvation.

We always pray for guidance; we even dare to ask what our life's purpose is. When we manifest our desire to see Jesus, we can definitely say that we are on the right path to salvation. But how will we know if these signs are directing us to Jesus?

There are many signs that we believe would bring us relief, wealth, and refuge, but there is only one true sign that could lead us to Jesus, and that is our manifestation to desire Him in our lives. That Jesus alone is sufficient. Allow ourselves to want Jesus; allow our hearts to be drawn to Him, and all of our worries will be solved.

Amen.

Arvin Valencia | OLA Social Communications

Mary's Silence | A Reflection on Solemnity of Mary, the Holy Mother of God

Sun, 01 Jan 2023 07:10:00 GMT

A blessed solemnity of Mary, Mother of God! We saw in today’s Gospel how Mary “kept all these things, reflecting on them in her heart.” She is a woman who is silent and always reflects on the things going on around her, especially concerning Jesus.

According to the Cambridge dictionary, “reflection” means “ serious and careful thought .” In the context of faith, this also means that it is done in prayer, with God, and not by ourselves. All the details about the Messiah are not revealed to Mother Mary all at once. Because of her pondering heart, she is closest to the Lord and understands Him best of all men and women.

For us who live in the modern world, this seems to be a daunting task. Everyday, when we check our phones, there are lots of things that enter our brains even without knowing it. The impulse developed is to react to those stimuli using those little emoticons we’re familiar with or to comment whatever we think or feel at the moment. There is almost no room for silence or reflection when it comes to things. We react and speak when we are prompted to do so.

But our Mother was different. She knows that it is in silence – an interior one, that God speaks to her heart. It is in those moments of prayerful silence that she understands the meanings of things from God’s eyes. This prepared her to endure the sufferings on the Cross with her Son, Jesus.

She was prepared because she had pondered on God’s truths all along. How about us? What are we reflecting or pondering on? Is it truly Lord’s, our own thinking, or the world’s thinking?

May God bless our hearts and grant us the grace to have a reflective heart. May our Mother Mary guide us and show us the beauty of prayerful silence even amid our daily lives.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Mary, Mother of God

Sat, 31 Dec 2022 09:58:42 GMT

The first day of each year marks the Solemnity of Mary as Mother of God. What a beautiful celebration we have here wherein, after the birth of our Savior, we honor Mary as Mother of God. For indeed, we believe that Jesus is God, and Mary as the Mother of our Lord makes her the Mother of God.

Among all women, she is the only one who can claim the title but what does it really mean for us? Mary is indeed a Mother of God but she is also a mother to all us too. By God’s providence, the liturgy of New Year’s day also reminds us that we have Mary as our mother in heaven. We do not only have a biological mother or a nurturing mother who cared for us on earth but most importantly, there is one in heaven who prays for our every need. This is what it means to be a mother – the mother gives birth to the child. Moreover, even if it is not so, she is instrumental in sustaining the life of the child.

This is also the same for us as children of Mary. Our life on earth is full of problems and misery, and at times, we seem to have no escape from them. Our only choice at times is to endure. Our Mother Mary, who is the Mother of God will pray for us, guide us and strengthen us for every obstacle in need. We need to believe first in her intercession and see for ourselves through our experiences of faith how true this is. May we always remember that apart from being our Mother, she is the Mother of God first.

She is closest to her Son, Jesus, who is our God and Savior. No other woman apart from Mother Mary could bring us safely to Christ from the beginning, continuing, and end of our lives. This is also why, in every “Hail Mary”, we say to her, “Holy Mary, Mother of God, pray for us now and at the hour of our death.”

Amen.

Marga de Jesus | OLA Social Communications

The Greatest Gift | A Reflection for Christmas Day

Sat, 24 Dec 2022 03:22:38 GMT

Today, we celebrate the nativity of our Lord Jesus Christ. John was the first to testify in today's gospel that Jesus was on his way to us. He is the light that darkness cannot overcome.

Jesus is the light, and His coming means He is here to save us. He is the truth that not everyone will welcome, a gift that not everyone will accept, for they are the ones who are full of themselves. Nowadays, people are treated according to their social status, fame, money, and power. Those who did not have these were left behind, waiting for the crumbs that fell from the table of some self-centered people.

But Jesus is different. Given His power, He did not choose a few, but He opted to be with everyone, regardless of their social status. He dwells among us, and those who believe in Him are privileged to receive His abundance. His coming is a reminder that no one, not even those who have everything in this world, will overpower Him, for He is the gift that not everyone can accept because of the truth that He brings.

Today, we are reminded that the greatest gift cannot be found in any material things, but in the simplicity of how Jesus was born here on earth, in a manger. We must live glorifying the Lord, for all that we have and receive comes from Him. He is the gift that lasts forever.

Let us pause and reflect: "What are the gifts that you received and are grateful for? Are you willing to accept the truth that Jesus Christ is the greatest gift that mankind can receive?"

Arvin Valencia | OLA Social Communications

Panunuluyan sa Araw- Araw

Sat, 24 Dec 2022 01:59:28 GMT

Ilang sandali na lang, atin ng ipagdiriwang ang pagsilang sa Manunubos. Ilang sandali na lang, atin ding matutunghayan sa ating mga parokya ang pagsasadula ng Panunuluyan; isang naratibo kung saan isinasalaysay ang masalimuot na paglalakbay nila Jose at Maria mula Nazaret hanggang sa Bethlehem upang makahanap ng pansamantalang masisilungan- isang paghahanda sa pagsilang sa Manunubos.

Hindi man ito bago sa atin bilang katoliko, ngunit ang taunang pagsasadula ng Panunuluyan ay isang panawagan sa atin na patuloy tayong magtiwala at maghintay, ‘pagkat masalimuot man ang ating paglalakbay dito sa mundo, darating at makakatagpo tayo ng katiwasayan at kaligtasan.

Tulad na lamang ng ating masidhiing pagdalo sa siyam na simbang gabi sa ating mga simbahan, sa bawat gabi, sinasamahan natin si Maria sa masalimuot na paglalakbay hanggang sa pagsilang niya kay Hesukristo. Sa bawat gabing tayo ay nagsisimba, tayo ay nag-aalay ng sarili, tayo ay nakikiisa upang madanas ang pinagdaanan ni Maria.

Sa Araw- Araw

Kung ating titingnan, sa araw-araw tayo din ay nanunuluyan- naghahanap ng pansamantalang masisilungan para sa ating kaginhawaan at kaligtasan. Sa araw- araw din, tayo ay nagpapaunlak o nagpapatuloy sa ating buhay.

Sa araw- araw ng ating buhay, tayo ay patuloy na naghahanap ng kaginhawaan at kaligtasan. Para sa pamilya, tayo ay nagsisikap sa ating mga trabaho, gumagawa tayo ng pamamaraan upang mabigyan ng kahit paano ay kaginhawaan ang ating pamilya. Tulad isang butihing ama na araw-araw ay tila ba nakikibaka sa lansangan makasakay lang sa bus o jeep makarating lang sa paroroonan; o ‘di kaya’y isang ina na matiyagang nagtitinda, umulan man o umaraw, naroon s’ya, para sa kanyang pamilya.

Dito natin masasalamin na ang paghahanap ng katiwasayan at kaligtasan ay may kaakibat na masalimuot na paglalakbay at hamon sa buhay. Tayo mismo, ay naghahanap ng masisilungan sa kabila ng mga pagsubok na ito.

Sa araw- araw ng ating buhay, tayo din ay patuloy na tumatanggap o nagpapatuloy . Sa kabila ng ating limitasyon at kakayanan, hindi pa din tayo nag-aatubiling tumulong, magpatuloy sa mga higit na nangangailangan. Marahil, sa panahong tulad ngayon, isang matinding hamon ito sa ating lahat:

“Handa ba tayong magpatuloy sa ating buhay?”

Handa ba tayong magbahagi ng sarili sa ating kapwa? Handa ba tayong magpatuloy sa taong higit na mas nangangailangan?

Sa kabuuan, araw- araw, tayo ay nanunuluyan, naghahanap ng katiwasayan at kaligtasan; sa masalimuot at nakakapagod na paglalakbay. Ngunit sa ating paghahanap ng masisilungan, kaakibat nito ay ang dalang pag-asa, na sa kabila ng mga masasalimuot at nakakapagod na yugto ng ating buhay, tayo ay patuloy na nananalig at nagtitiwala sa dulot ng pag-asang darating. Pag-asang hindi kailanman namimili, bagkus, ibinabahagi ang buong Sarili para sa lahat, makamit lang natin ang katiwasayan at kaligtasang ating minimithi.

Arvin Valencia | OLA Social Communications

St. Joseph and his Obedience | A Reflection for the 4th Sunday of Advent

Sun, 18 Dec 2022 05:37:03 GMT

Today is the last Sunday of Advent, and next Sunday, December 25, is the beginning of the Christmas season. The beauty of our Gospel for today lies in seeing how God chose to become Man by having a family like us. He chose Joseph and Mary to be parents even though He did not come from Joseph in the flesh. Saint Joseph was obedient to God. He had no doubts if it was God's will. God's plan to become a Man is incomprehensible; maybe he did not think he was worthy of it. But God commissioned him through an angel, and he wholeheartedly obeyed to continue marrying Mary.

This is how we are with God's plans for us. Maybe we see many obstacles that need to be overcome, but God's plan and promises to us will always happen. He will take care of everything if we let Him. Before that, we need to learn to trust Him. Our mother Mary is like this too. She did not know how it would be that she would have a child as a virgin, but in her question, she merely inquired about how it would happen. The angel of the Lord answered that the Holy Spirit would overshadow her, and she would conceive the child by the power of God. It happened and was our Lord Jesus’ conception in her womb because nothing is impossible with God.

This season, we will have many gatherings or parties. It’s time again to meet our families and relatives. An important concern for all in the midst of conflicts, resentment, and misunderstandings, is God’s design of the family as the foundation of our lives. God invites us to forgive and be patient. A sign of this is if we are at peace and have no negative desires or thoughts towards others, even when we have experienced pain through them. If there is any disagreement and conflict, we know that it is from the devil who wants to destroy God's plan.

Understanding through God's wisdom, patience, genuine conversation, and forgiveness will overcome all weakness and hurt. This way, we will truly have peace and unity in the family as what happened to the Holy Family because they obeyed God's will despite the many obstacles. They became the home of the Messiah in this world and the way for the salvation of all. Our individual families also have an important mission. May we discover it and take care of it.

May we make God the center of our lives, homes, and families so that all of us will be truly glad, good, and at peace in Christ.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Gumising sa Halina ng Inang Maria

Thu, 15 Dec 2022 08:34:19 GMT

Isa sa pinakamaaga kong alaala ng Simbang Gabi ay ang panggigising ng aking nanay.

Hindi ito matiwasay na pagbangon. Nagulantang ako dahil parang nanghihinayang ang nanay ko habang kinakalog akong may kalakasan. Huling huli na kami sa misa at ayaw naming malihis sa nakasanayang pagbubuo ng siyam na araw. Ilang araw na rin kaming walang palyang sumisimba kaya’t madaling madali ang pagbihis namin para lumarga. Tumakbo kami tungo sa parokya, isang paahon na kalye ang layo.

Bakit nga ba tayo nagsisimba siyam na umaga bago ang pagdating ni Hesus?

Mga natatanging katangian

Sa pagmimisyon ng mga ordeng Espanyol sa ating mga isla noong ika-16 siglo ay unti-unting lumaganap ang Misas de Aguinaldo, isang misa nobenaryong alay sa Birheng Maria na nagmula sa Espanya at Mexico. Madalas mapagkamalang Misa de Gallo, ang ipinagdiriwang sa bisperas ng Pasko, ngunit naiiba ang Misas de Aguinaldo dahil sa taglay nitong mga aspetong debosyonal.

Ang Misas de Aguinaldo, o sa katawagan natin, Simbang Gabi, ay nangangahulugang mga misa ng regalo. Regalo ito sa atin at regalo natin sa Diyos ang sariling nagbabantay para sa kanyang kadakilaang pagdaating. May iba’- ibang katiting na regalo ring matatanto, tulad ng mga ‘di inaasahang realisasyon sa bawat misa.

Ang mga misang ito ay may espesyal na pagbubulay sa buhay ni Maria, sa mga propesiya tungkol kay Hesus, at sa Banal na Pamilya. Naiiba ang daloy ng mga misang ito sa mga pang-araw-araw na misa dahil iba ang mga pagbasa at dasal na ginagamit dito at sumesentro ito sa naratibo ng pagdating ng Mesiyas na si Hesus.

Mahalagang masilayan ang mga Simbang Gabi dahil mas malalim ang pag-arok nito sa katotohanan ng Paskong pinakaaabangan.

Nahinuha ng historyador na si Fr. Fidel Villaroel, O.P. mula sa Decreta Autentica II ni A. Gardellini na noong 1676 ang mga misang ito ay may mga katangian tulad ng ito ay isinasagawa siyam na araw bago ang Kapanganakan ni Kristo at tuwing bago magbukang liwayway. Ito rin ay ipinagdiriwang sa karangalan ng Mahal na Birheng Maria at may karagdagang popularidad.

Ang pagpapatuloy ng mga misang ito, ayon sa salin ni Villaroel ng Decreta , ay nakapaloob sa tagal ng presensya nito, sugid ng pagdedebosyon sa Birheng Maria, at pagkakaroon ng intensyon para sa ikabubuti ng komunidad.

Pagbabaybay ng saloobin ng Diyos

Minsang katwiran sa pagsimba sa mga misang ito ay ang mga maaaring madamang kagalakan. Subalit hindi nakukulong sa kagalakan ang panahong ito dahil pati ang Banal na Pamilya ay kinailangang lusutan ang ilang suliranin bago mahayag ang pagdating ng kaligtasan sa mundo.

Ang pagbitbit ng Birheng Maria ng Sanggol sa sinapupunan ay sinasariwa natin sa bawat paggising at, sa kaso ng anticipated na Simbang Gabi, bago matulog. Marahil magiging mahirap dumalo sa mga misang ito buhat ng ilang pagod, sakít, pagdududa, at iba pang atúpagín na mahalaga rin ngunit kailangang pagtuunan ng lakas kasabay ng pagpapalalim ng pananampalataya.

Sa kasalukuyan ang mga Simbang Gabi ay tanging sa Pilipinas na lamang ipinagpapatuloy at sa kung saan pa man may komunidad ng Pilipino na nagiinisyatiba sa ibang parte ng mundo. Matagal nang nawala ang nasabing tradisyon sa mga pinagmulang lupain dahil sa pangangailangan ng pagpapahalaga sa Eukaristiya at ang mga napapaloob sa misa.

Ang ating pakikiisa sa mga misang ito taon-taon ay uri ng pagpapatibay ng pananampalataya bilang komunidad na umaasa sa Diyos.

Maria, gabay tungo kay Kristo

Maaaring may mga sarili rin tayong dahilan, gaano man kababaw o kalalim, na dala sa bawat pagsimba. Lahat ng bitbit nating saloobin ay lehitimo.

Ang paghahandang ito para sa Pasko ay pagkakataon din na magbalik loob sa Diyos. Ihandog natin ang bawat hinaing para sa pagdating ni Hesus. Maging bukas tayo sa kalooban ng Diyos tulad ni Maria na binahagi ang Anak ng Diyos sa ating kasaysayan.

Sa mga Simbang Gabi ay sinasamahan natin ang Inang Maria sa kanyang paglalakbay espiritwal tungo sa pagluwal ng pagpapalang ipinagkaloob sa kanya ng Diyos Ama.

Napakaagang magbubukas ng mga pintuan ng simbahan at kapilya sa mga susunod na araw. Nawa’y gisingin tayo ng Inang Maria sa pagmamahal na kanyang ibinibigay sa pamamagitan ni Kristo. Nawa’y maging buo ang loob natin nang sa pagdaan ng mga Simbang Gabi ay magningning si Kristo sa buhay ng bawat isa.

Para sa iba pang kaalaman tungkol sa Misas de Aguinaldo, maaaring basahin ang akda ni Villaroel dito: https://philsacra.ust.edu.ph/admin/downloadarticle?id=FCD95527799C11F56913946F2E548266&fbclid=IwAR0oZ96sWBOFmgZwrCBB8rbIhEM6dKKteAqcfMwK1OA2FUiusIaPoELygys

Martin Singh | OLA Social Communications

Let us Rejoice! | A Reflection for the 3rd Sunday of Advent

Sun, 11 Dec 2022 04:33:34 GMT

Gaudete means "Rejoice!" The coming of Christ is near, but why do we anticipate His coming so much? Who is Jesus for us?

First, we saw in the Gospel that, indeed, Jesus is a Prophet but more than that. The Old Testament is filled with the lives, missions, and messages of the prophets such as Moses, Elijah, Jeremiah, and others. The people believed them and were in awe of them as prophets are messengers from God. However, Jesus is not only a Prophet but also the promised Messiah from the beginning. He is the Son of God who will save the world. It is strange how we cannot marvel at this thought when we realize this.

God, who is the King of all, who chose to be Man to save us from our sins. This is the essence of the Incarnation, and the very root of this is Love. He came because of His great love for us so that we may live with Him forever in heaven through reconciliation. God did not need to do this because it was we who sinned against Him. He was sinless, yet He chose to bear our sins through the Cross. It was we who should’ve been there as punishment for our sinfulness, but Jesus came and bore it all for us. This is what we shall remember and reflect on as we approach the Christmas season.

Jesus’ Love is far greater than our sins. This is in itself a great cause for rejoicing. But we will not fully experience this if we do not go to Church and receive the sacrament of reconciliation. We must go to God in the confessional if we truly want to receive all the graces He wants to give us, as sins block the grace coming from God. If we strive to be holy through our perseverance in the reception of the sacraments, then it is a profession of God’s Kingship in our lives. It is a manifestation of our belief that He is more than a Prophet but our God – the Bread who came down from Heaven so that we can consume Him in the Holy Eucharist and be saved.

Amen +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

What do we need to know about the Immaculate Conception?

Wed, 07 Dec 2022 07:58:34 GMT

Contrary to others’ belief, the Immaculate Conception does not pertain to Jesus but Mary’s conception in the womb of Saint Anne, her mother. Consequently, December 8 is one of the greatest Marian solemnities we celebrate throughout the year.

Why is this so?

The value of Mary’s Immaculate Conception lies infinitely in the fact that it is closely connected with Jesus’ conception by the Holy Spirit in her womb. As we know, our Lord was formed in the womb of the Blessed Virgin in the Annunciation, which we celebrate every March 25. It may be that the confusion started because we believe that Jesus is sinless and December 8 is always a great celebration, aside from the fact that it is near Christmas Day.

However, if we count the months correctly, we celebrate Jesus’ conception every March 25 – 9 months before December 25. On the other hand, Mother Mary’s birthday is September 8, 9 months from now.

No matter how the confusion started, we, Catholics need to know the truth and the deep spiritual meaning of what we celebrate today. Mary was immaculately conceived, which means that from the moment of conception, God preserved her from sin as He foresaw the imminent triumph of His Son to save the world from sin and eternal death. This is God’s gift to her and us, the Church, because God chose her from all eternity to be sinless and without stain from the moment of her conception until the end of her life.

This is one of the four (4) Marian dogmas of the Church. It means this is an absolute truth and belief of the Church about the Blessed Virgin, which will never change. Thus, it is worthy of our belief.

Mary: A Fitting Mother to Jesus Christ

God made Mary a fitting mother for His Son, who is fully Divine and fully Human. Jesus is the Immaculate Lamb, with no sin and no blemish. Mary is the living tabernacle of Christ whom God preserved from sin that she may carry the Spotless Lamb – Jesus’ Body and Blood, as an offering for our sins and the sins of the world. It will be impossible for a mother to be tainted by sin, and the child will not be.

God knows this and planned this gift of Immaculate Conception, not only for Mary’s sake but for us all. We must then give thanks and praise to God for giving us such as Mother, who is not only a mother for us in a spiritual way but also in a physical, as we eat the Sacred Body and Blood of Christ every Holy Mass – Jesus Christ, Whom she was privileged to bore in her womb.

Through her, we have received the Lord Jesus Christ, in all His perfection and Divinity, because she said “Yes” to God and His plans for her.

May we, by the grace of God, strive to imitate our Blessed Mother in following God’s will and plans for us. May we remember to ask for her intercession always.

O Mary conceived without sin, pray for us who have recourse to thee.

Amen. +

Marga de Jesus | OLA Social Communications

Produce Good Fruit | A Reflection for the 2nd Sunday of Advent

Sun, 04 Dec 2022 02:41:07 GMT

Today is the second Sunday of Advent, and we hear Saint John the Baptist say that for us to say that our repentance is true, we must “produce good fruit.” What does this mean? If we are sincerely sorry for our sins, we must have resolutions or concrete next things to do, after learning from our past mistakes. God forgives us our sins because His mercy is boundless. However, His mercy is not a license for us to enjoy sin without even thinking how much it hurts God and others.

To produce good fruit means that we do good to God by doing good to others. It also means turning away from our sinfulness, even if it is difficult, and persevering in our resolutions through our prayers and by God’s grace. Nothing is ever easy about faith and love because both demand our sacrifice. To love and to say sorry means there is work to do. It is not just words that matter, for words are empty without actions.

If we are truly sorry to God for our sins, we must make efforts to do things right and not just promise them. For example, if we are sorry for judging, belittling others, or talking badly about them, we must avoid anything that leads us to do that. We must also examine ourselves. Ask, “Why do I do that?”. In this case, it may be jealousy, envy, or pride, which we must all bring to God for healing in the sacrament of confession. We must also ask the Holy Spirit for guidance to know what causes our sins. It is necessary for us to know the lies that build up those sins to discard them and exchange them with the truth from the Gospel. Some of those lies include that we can be happy by doing the sin that we need to avoid, but this is far from the truth.

We can only be truly happy by being reconciled and at peace with the Lord. We’ll never know this peace and joy that the world cannot give if we keep avoiding going back to God. We are all God’s beloved. With Him is mercy as well as justice. His love is unconditional, and we are also being true to ourselves in loving God because He made us for this love – first of Him, then of others.

This love of God must lead us to see our sinfulness and the desire to change ourselves, knowing God’s love for us will never fail. Amen. +

Maria Pia Josefina | OLA Social Communications

The Best Is Yet To Come | A Reflection for the 1st Sunday of Advent

Sun, 27 Nov 2022 03:26:33 GMT

Today marks the beginning of Advent. The readings today invite us to prepare for the coming of the Son of Man. It is also an invitation to look within ourselves—are we ready?

The first week of Advent is also an opportunity for everyone to reflect on what they have done well and what they have not done well. Are we ready to welcome the Son of Man? Or are we too busy to accept His coming?

Today's gospel also reminds us that we must always be prepared for what is to come, because we never know when the Son of Man will come. There's a quote that says, "Luck is what happens when preparation meets opportunity." But, unlike in this quote, His coming is not a matter of chance but of hope for salvation.

As we enter this season, let us take this opportunity to prepare, for the best is yet to come.

Amen.

Arvin Valencia | OLA Social Communications

Crucifixion and His Kingship | A Reflection for Christ the King

Sat, 19 Nov 2022 23:35:10 GMT

Today is the Solemnity of Christ the King and the last Sunday in the liturgical calendar before Advent. In the Gospel, we read a scene from the Crucifixion of the Lord. Why is this? When we think of kingship, we typically think of different grandiosities – crown, wealth, power, and title.

This does not seem to be the point of Christ’s kingship. The Gospel tells us that He is the King of Love and wants to be the King of our hearts. He may own the world and the universe, but He only wants to own our hearts. He hopes and waits for this even as He knows that our hearts are inclined to sin.

Even if He was God and King who is all-powerful, He chose to bear all the hardships of all people at all times so that our sufferings may be sanctified. God did this through the Cross – the proof of the Divine King’s great love for us. Our sufferings are now not worthless. They are holy when we go through them with God.

They have a purpose: to make us stronger in faith and purify us so that we can be more worthy to enter the Kingdom of God, Heaven. In this great solemnity, may we remember to surrender our lives, hearts, beings, and plans to God, our True King. Many other things or people may occupy our lives, but without God, those are empty.

May we, by God’s grace and mercy, make Christ the True King of our lives where He is always honored, glorified, and obeyed. In Him, we will lack nothing.

Amen. +

Maria Pia Josefina | OLA Social Communications

Jesus Christ, King of All

Sat, 19 Nov 2022 04:32:27 GMT

A king operates in symbols. A crown, a scepter, a globe, a cape, and other decorations give splendor a touch of completeness.

Although a king cannot rely solely on appearances.

Religious symbols like the cross of Christ are present in many places, but rarely can we ascribe such commonness to kingship. Kingship is usually reserved for grandeur, mesmerizing beauty, and perhaps even blinding. These symbols often veer from what they refer to and, thus, suspend disbelief in the fallibility of human governance.

Reminders of Christ might as well be seen as mere decorations for superstition amid every other trouble that life casts our way. But the cross has come to signify Christ’s strength and, with its well of meaning, ushers in a renewed sense of the heavenly kingdom. Indeed, the kingdom radiates with the cross’ invitation to be faithful to God’s promise of peace for all.

A Feast Fit for Christ

In a time of growing social unrest brought by upheavals between nations, Pope Pius XI saw the need to bolster devotion to Christ by reinforcing his kingship. It was on December 11, 1925, when Pope Pius XI issued the encyclical Quas Primas , in which he described society as producing godless empires, thus beginning a solemnity that recognizes Jesus Christ as King at the end of every liturgical year.

A sign was placed over Jesus' head during his crucifixion at Calvary. It reveals what he previously confirmed to the skeptical Pilate: that he is the King of the Jews. The title looming over Jesus Christ on the cross is a massive mockery for those who dismissed His mission.

Even in mockery, the unclouded truth brings ridicule to the clarity of God’s workings. If we mock what is holy, God does not exact unfitting punishment; he allows us to reflect and to act with the truth’s unfolding.

In his dying breath, Jesus, having been recognized by a sinner crucified with him, welcomes to his kingdom a thief who repented. It is also a call for everyone to follow in the footsteps of a thief who repented and recognized his true king as the source of his salvation.

Past Lofty Consolations, Beyond Human Reign

On a pinnacle, the gospels tell us, the devil offered Jesus a kingdom as rich as the physical senses can gather. Having fasted for forty days in the desert, Jesus could have easily yielded to the din of consolation in the world’s imposing palaces and their promise of extreme power, but He did not fall into this trick that the devil has set.

It is tempting to consider Christ’s reign as a religious delusion maintained by thousands of years of blind obedience. However, Christ is not an emperor whose fortified palace shields him from people's plight. Christ’s kingship finds its uniqueness in joining people in every circumstance, wherever they may be. His kingdom is built on a desire for the betterment of all.

Christ’s kingship should, however, never work to foster a sense of dominion over others. Jesus' reign never sought equivalence with empires ruled by men; rather, by becoming a man and sympathizing with the lowest, He turned against tendencies to equate empty grandeur with the truest reign there is—God's unhindered love.

The Source and Summit of Life

During His ministry and passion, Christ declared a mystical rule, that is, a reign unfettered by worldly systems, to those who asked for his purpose in coming to the world. He dwells in a society where everyone is setting aside efforts to propagate the alleviation of all and has embraced the experience of everyone to the point of total sacrifice.

One often confronts the dangers of subscribing to leaders concerned only with forwarding the interests of a few. Leaders who file promises of peace and progress at the expense of those they are meant to serve—those already aggravated by the slightest disregard for their livelihoods and those who wage collective struggles for justice and peace in spite of the persecution they suffer.

When the truth is bent to the will of those with deluded interests, Christ emerges with freedom as it is fostered by sacrifice to mete out justice.

The King of Kings sits on a throne by the altar, a figure of inestimable glory. As we cap the liturgical year, Christ is inviting us to focus on a different aspect of His divinity—communing, persevering, and ministering. We must also look at how He freely gives Himself to us in the Eucharist.

Martin Singh | OLA Social Communications

When We Seek the Lord | A Reflection for the 31st Sunday in Ordinary Time

Sun, 30 Oct 2022 04:04:48 GMT

"When he reached the place, Jesus looked up and said, “Zacchaeus, come down quickly, for today I must stay at your house.” Luke 19: 5.

When Jesus passed through the town of Jericho, He met the Zacchaeus who is known as a tax collector and a wealthy man. He was hated by many for his role. But Jesus called him and mentioned that He "must" stay in Zaccaheus house.

Jesus Christ insists that He must spend His time in the house of a sinner, Zacchaeus. But why stay with someone who is not upright and just? Why did Jesus opt to spend his precious time with a sinner and a traitor like Zacchaeus?

Jesus knows everyone, He knows what's deep in our hearts. Zacchaeus, a sinner, recognizes Jesus Christ as his Master, that half of his possession will be given to the poor, and that he is willing to refund any amount that he extorted four-fold.

Zacchaeus, deep in his heart, longs to gaze to Jesus; and when the time comes, he never wasted any single moment and went up to the sycamore tree to gaze at his Master. Then Jesus, recognize his desire and insisted to stay at the sinner's house.

Like Zacchaeus, we are all sinners and we never deserve any kind of attention that the Lord can give to us. But the Lord we know is a Good and Kind Lord; He is near to everyone like Zacchaeus, close to anyone who desires to see Him and willing to be saved by Him.

Jesus Christ chooses anyone who seeks Him and the ones who acknowledge his or her own sins.

Arvin Valencia

OLA Social Communications

The Importance of Commemorating the Canonical Coronation

Thu, 20 Oct 2022 14:27:40 GMT

Have you ever witnessed a canonical coronation?

A C anonical Coronation is an act given by the Pope to crown a particular Marian image. A Papal Bull, issued by the Supreme Pontiff, is a document recognizing the role of a Marian image in cultivating the growth of Christianity.

The antiquity, devotion, and miracles attributed to a Marian image are some of the requisites for the image to be recognized and canonically crowned. Crowning a Marian image symbolizes the Queenship of Mary and a Mother to the King of Kings, our Lord, Jesus Christ.

Commemorating the 17th Canonical Coronation Anniversary of Our Lady of the Abandoned

It was in the year 2005 when Pope Benedict XVI issued a Papal Bull granting the image of Our Lady of the Abandoned to crown canonically. The said Papal Bull is one of the first acts performed by Pope Benedict XVI as a Pontiff.

Since then, devotion to Nuestra Senora de los Desamparados continues to grow as it attracts pieties all over the country. This is the second Marian image canonically crowned after the Nuestra Senora de la Paz y Buenvia je in the Roman Catholic Diocese of Antipolo.

This year marks the 17th anniversary of crowning the image of Our Lady of the Abandoned. Let us look back at how this significant event changed the landscape of Marian devotion not only in Marikina City but also in other parts of the country:

History

To commemorate the canonical coronation anniversary is to become part of the unfolding history. As we journey in this world, we continue to witness the miracles attributed to the Virgin Mary, testimonies and accounts that can pass on through generations.

Cultivating the Mission

It also touches on the importance of why we venerate the Virgin Mary- through our devotion, we also help her in her mission to spread the goodness of the Lord.

As we commemorate the 17th canonical anniversary, let us pray to our Virgin Mary to prosper us with her guidance, that we may continue to be the missionaries of the Good News, a history of countless blessings and miracles. Let us pray that we may continue to pass on the stories attributed to the miraculous lady who will never abandon us.

Arvin Valencia

OLA Social Communications

The Wonders of Praying the Rosary

Thu, 20 Oct 2022 13:45:13 GMT

In 1571, there was a great naval battle between Christian forces of the Holy League and the Ottoman Turks who were Muslim enemies. The Christians were significantly outnumbered by the enemies. The weapon that brought them to victory is no other than the Rosary . It seems a foreshadowing of how we will succeed in our spiritual battle as Christians, and that is through praying the Rosary. October is the month of the Rosary and the memorial of Our Lady of the Most Holy Rosary is typically celebrated on October 7 as marked in the Liturgical Calendar. It was Pope Saint Pius V who instituted the feast as he was praying the rosary while the Battle of Lepanto was happening. This rosary is not only a display but a form of our communication and maternal bonding with our Mother Mary. Since the beginning, she was and has always been our intercessor. We are her children and she is our mother. Remember the last words of Jesus testifying this truth:

“Standing by the cross of Jesus were his mother and his mother’s sister (...). When Jesus saw his mother and the disciple there whom he loved, he said to his mother, “Woman, behold, your son.” Then he said to the disciple, “Behold, your mother.” (...). John 19:25-27, NABRE

Our Mother Mary, who is the Mother of our Lord stood at the foot of the Cross of Jesus. This is the greatest of all sufferings of humanity combined. It was the Lord who carried it all at once for our sake, so that our sufferings may be called holy. This means that our sufferings, when offered to Christ, could be our way to salvation. If we hold on to our trust in God through those sufferings, we shall come out of it with a greater faith. The pains we experience therefore, cannot destroy us, through Christ. How many times do we flinch at the difficulties we experience? Our earthly problems seem to be a repeat of these moments before the Cross of our Lord. Our Mother Mary who endured it all. She is our perfect intercessor and aid so we too could withstand the same moments of trials and pains.

Among all men and women, she was the only person who have stayed with Jesus from the womb to the tomb. As we all know, following Jesus is never easy. Doing good is difficult. Speaking good is challenging. We are always faced with temptations in our daily lives, and a decision between good and bad has to be made always. This is why Jesus gave Mary to us as our Mother. The Lord did this while He was still on the Cross. In the same way, in times of our difficulties, we could call on our Mother Mary who is also the Queen of Heaven and Earth. In happy times or bad times, we have a mother who is waiting for us to come to her. We must learn to ask for her intercession and keep her in our hearts and minds as we continue our daily life in this world. This month of the Holy Rosary, there can be no greater gift to God and to her than to start praying the Rosary daily.

Here are easy guides you can use to start praying the Rosary daily:

Filipino Rosary Guide: http://www.marysrosaries.com/Filipino_prayers.html

English Rosary Guide: https://www.catholicity.com/prayer/rosary.html

Marga de Jesus

OLA Social Communications

Which path should we choose? | A Reflection for the 26th Sunday in Ordinary Time

Sun, 25 Sep 2022 13:31:58 GMT

"If they will not listen to Moses and the prophets,
neither will they be persuaded if someone should rise from the dead." - Luke 16:19-31

First Reading: Amos 6:1a, 4-7 | Responsorial Psalm: Psalm 146:7, 8-9, 9-10

Second Reading: 1 Timothy 6:11-16 | Gospel : Luke 16:19-31

Reflection:

Our Gospel tells us today that at the end of our lives, we will be judged. We have the choice which way we want to go. Is it the place where the rich man ends or where Lazarus is? Lazarus was the poor man who suffered throughout his life while the unknown rich man feasted daily without care for others. In the end, Lazarus got the comfort in eternal life. The rich man in turn, suffered. The problem here is the indifference of the rich man. He enjoyed and did nothing when he can help others. This is the sacrifice we must make in order to obtain eternal life – we must do what can to alleviate the suffering of others. God does not ask us to give what we cannot but in reality, God asks of us what He already gave us. It is our decision if we desire to give also to others. Because we have received, we could also give. Whatever we give to others will be our gateway to heaven.

Amen. +

_____

Marga de Jesus, OLA Social Communications Ministry

The True Value of Happiness | A Reflection for the 25th Sunday in Ordinary Time

Sun, 18 Sep 2022 05:50:51 GMT

Whoever can be trusted with very little can also be trusted with much, and whoever is dishonest with very little will also be dishonest with much. – Luke 16:10

25TH SUNDAY IN ORDINARY TIME

First Reading: Amos Amos 8, 4-7 | Responsorial Psalm: Psalm 112, 1-2. 4-6. 7-8.

Second Reading: 1 Timothy 2, 1-8 | Gospel : Luke 16:1-13

Reflection:

“You cannot serve both God and mammon.” Jesus said. It also means you cannot serve both God and riches or money. We should only choose one. The love of money means hatred for God because God commands us to love others. In loving others, we provide them with what they need. These “others” do not include only our family and friends. They are also the poor, beggars, strangers, and all those rejected by society. If we love money and pursue it, we will keep them to ourselves to buy what we want and for our security. But those who love God use the money to please Him and others. If we are detached from material possessions, we can use them as a tool for us to obtain the Kingdom of God through good works. But if we are attached to it, then we become the tools of the money.

It becomes the other way around as our lives will revolve around money and how to obtain it or get more. Those who love God and put Him first will have lives that revolve around love, peace, and true joy that cannot be taken away from them. This authentic happiness comes from God and is not dependent on any material thing; it is lasting. The question is, what do we choose in our lives? We all have the power to choose because God gave us free will. God gives us wisdom and understanding if we shall so desire so that we can see how the riches of the world are futile and finite compared to what we could receive in Heaven – if we are just willing to make the necessary sacrifices now. God provides us all things and we will not lack anything if we put our trust in Him and do what He tells us to do.

I pray that we will have that courage, wisdom and understanding from God so that we may inherit the Kingdom of God and have eternal life with Him in heaven. Amen. +

_____

Marga de Jesus, OLA Social Communications Ministry

God's Merciful Love For Us | A Reflection for the 24th Sunday in Ordinary Time

Sun, 11 Sep 2022 07:20:57 GMT

"Your brother was dead, but now he is alive; he was lost, but now he has been found. “ - Luke 15:1-32

23RD SUNDAY IN ORDINARY TIME

First Reading: Exodus 32, 7-11. 13-14 | Responsorial Psalm: Psalm 50, 3-4. 12-13. 17 at 19

Second Reading: 1 Timothy 1, 12-17 | Gospel : Luke 15, 1-32

Reflection:

The gospel tells us today about the prodigal son who went to a distant country with all the wealth he inherited from his father. There, he spent everything and came home very poor with nothing in his pocket. When we sin, the same is true for us, brothers and sisters. We squander blessings from God when we use them whenever and however we want, with no regard for His will and the good of others. We break our relationship with Him when we sin and go far from God. But what did the father do in the parable? He eagerly waited for the prodigal son and embraced him with open arms. We didn’t hear a single word of blame or anger from the father. Instead, he quickly dressed him in the finest robe and asked him to put on sandals and a ring. He restored his son to his original dignity and position because he returned with a contrite heart. The father in the parable is an image of our Father in heaven. In the same way, when we go back to God from a life of sin, He restores us to our dignity. Sin taints the image of God in us, but with the sacrament of confession, we are restored to God with no other condition but to return to God and to love Him again.

It is not difficult to love God and to return to God. The lies of the world, the devil, and the flesh, which we believe, are what separates us from God. The prodigal son thought he would happy away from his father, if he could do what he desired. However, it didn’t make him happy. Sin robs us of our relationship with God and true happiness. It makes various promises of wealth and pleasure, but they are empty. Moreover, it makes us even poorer in material things, especially in the spiritual sense. Sin is expensive. Faith is free. God asks us, who is the father in the story, to return to Him and love Him as our Father. He will welcome us with a feast however much we have hurt him. He cannot deny us, His children, even if we have rejected Him countless times.

Amen. +

_____

Marga de Jesus, OLA Social Communications Ministry

Maria, Ating Gabay Tungo kay Hesus

Tue, 06 Sep 2022 01:42:38 GMT

Paano na lang kaya tayo ngayon kung walang isang Maria? Paano kaya sa mga tagpo na nagpakita ang anghel dala ang Mabuting Balita, at nagdalawang isip sya? Ano kaya ang mundo natin ngayon?

Iba si Maria, sa mga tagpo na iyon, hindi niya iniisip ang kanyang sarili, bagkus namutawi ang mga katagang: “Narito, ang alipin ng Panginoon; mangyari sa akin ang ayon sa iyong salita.” (Lucas 1:38).

Si Maria ay naging masunurin sa ano man na ipinagkaloob ng Diyos. Tulad na lamang ng pagtanggap niya kay Hesus na dalhin sa kanyang sinapupunan sa loob ng siyam na buwan. Sino ba naman ang makaka-tanggi sa biyayang ito na maging Unang Tabernakulo ng Mabuting Balita?

Mula noong isilang niya si Hesus, hanggang sa paglaki, hindi ito pinabayaan ni Maria. Hanggang sa mga huling sandali ni Hesus sa lupa, naroon siya. Tulad ng nakakararaming Ina, kapag nahihirapan ang anak-naghihinagpis, ganoon din si Maria, kailanman hindi kayang iwan at talikuran ang anak.

Si Maria ay tulad ng ating mga ina, hindi napapagod gumabay at magsakripisyo para sa kanyang anak. Si Maria ang nagpapa-totoo sa kasabihan na:”Walang Ina ang kayang tiisin ang anak.” Kaya hindi itinuturing na iba si Hesus sa ibang mga bata- isang Anak na natatangi, minamahal at handang gabayan sa lahat ng bagay.

Ganoon din si Hesus:”Walang anak ang kayang tiisin ang kanyang Ina.” Si Hesus ay naging masunurin kay Maria, ano man ang kanyang kailanganin tulad na lamang ng tagpo sa Cana.

Kaya, kung may natatanging ina man sa lahat, si Maria ang ating maiisip. Sapagkat hindi niya kailanman inisip na mahirap ang kanyang haharapin sa pagtanggap niya kay Hesus bagkus, siya ang tumayong gabay Nito rito sa lupa.

Kaya, sa buwan na ito, ating alalahanin ang mga gabay at hindi matatawaran na sakripisyo ng ating mga Ina. Sapagkat tulad din ni Maria, ang ating mga Ina ay hanggang gumabay, handang magbigay ng kanilang buhay para sa atin.

Ating idalangin sa ating Diyos, sa tulong ni Maria na patuloy tayong gabayan sa mga pagsubok ng buhay. Sa mga panahong tayo ay lugmok,pagod, at pinanghihinaan ng loob, hayaan nating si Maria ang ating maging pahinga, sa panalangin ating kausapin:

” Maria, ilapit mo kami kay Hesus, gabayan mo kami tungo sa Kanya.”

Amen.

Arvin Valencia, OLA Social Communications Ministry

THE VALUE OF LOVE | A Reflection for the 23rd Sunday in Ordinary Time

Sun, 04 Sep 2022 07:06:44 GMT

"If anyone comes to me and does not hate his own father and mother and wife and children and brothers and sisters, yes, and even his own life, he cannot be my disciple. Whoever does not bear his own cross and come after me cannot be my disciple. " - Luke 14:25-33

23RD SUNDAY IN ORDINARY TIME

First Reading: Wisdom 9, 13-18b | Responsorial Psalm: Psalm 89, 3-4. 5-6. 12-13. 14, 17

Second Reading: Philemon 9b-10. 12-17 | Gospel : Luke 14, 25-33

Reflection:

What does the Lord mean when He said, “ If anyone comes to me without hating his father and mother, wife and children, brothers and sisters, and even his own life, he cannot be my disciple. ”? Does He mean that we cannot love our own family? On the contrary, the Church teaches that they are our primary vocation. Consequently, Jesus does not literally mean to hate them. Instead, we must learn to love God above all living and nonliving things on Earth, far above our families, friends, or selves. Have you ever experienced a time when you had to choose between doing what is right and what your loved ones want? What they want does not always go by with what the Lord wants. In these cases, we need to stand up to them, even if it means they will despise us. We must know how to choose God first, even when it is contrary to what our families urge us to do.

This is also true for our vocations. We all have our calling in our lives from God. Some are called to be priests and religious; others are called to serve God in their ordinary lives as laity. In these cases, your loved one might not always agree with you. Some will hate the service for God, which means less money or work. To others, it may also mean less time for them. As much as we love our family members, they are not perfect and our will, as humans, is not always in tune with God. However, if we strive to know God’s will and want to obey it, we must not let anyone hinder our way to God. It is our call to choose God first in all things, above our loved ones, above ourselves. The reward may not be fully seen and received here on Earth, but I pray that we may trust in God, whose reward far surpasses what we have given up for Him. Our sufferings here on Earth are way too little compared to what we could receive in Heaven, which is beyond what our eyes could see, and our minds could ever imagine. God’s goodness is forever unsurpassed. Amen. +

____

Marga de Jesus, OLA Social Communications Ministry

The Value of Humility | A Reflection for the 22nd Sunday in Ordinary time

ruth@reiradigital.com (Ruth Umali) — Sun, 28 Aug 2022 06:54:39 GMT

"For everyone who exalts himself will be humbled, but the one who humbles himself will be exalted." - Luke 14:1.7-14

22ND SUNDAY IN ORDINARY TIME

First Reading: Sirach 3:17-18, 20, 28-29 | Psalm: Psalm 68:4-5, 6-7, 10-11 | Second Reading: Hebrews 12:18-19, 22-24a

Gospel: Luke 14:1, 7-14

Reflection:

A blessed Sunday to us all. Jesus speaks of the importance of humility. It means that we need not to seek glory for ourselves. If we do the right things, fulfill our obligations, and complete our tasks with good intentions, then it is God Himself who will exalt us in His time. There’s a reward in heaven that awaits us, and we should only choose one. If we desire glory on earth, then our reward will no longer be in heaven. If we desire glory in heaven, then we must learn the value of being forgotten and unrecognized here on earth. Does this have a negative implication? No, but it is simply means that we are not focused on what we could get when we serve God and others. What matters to us is just to serve and do the right thing and to be content with that.

While we are here, it is important that God be recognized first in all things that we do. We must know that all the good things in us are from God. Our intellect, our talents, abilities, and even our very lives come from God. When we glorify Him and please Him in all we do, we are also being satisfied. Our life purpose is being fulfilled and we become genuinely happy and peaceful in life. When we fill our lives with God, He fills us from within but when we fill our lives with ourselves, we became lost and agitated. We were not created to seek worldly desires and honor. We were created by God to love and to be selfless by giving ourselves including our time, effort, and resources to others. Therefore, it is those who serve the most that shall be exalted above all because they have been true to themselves and the mission for which God created them. Their happiness is everlasting on earth until heaven that no amount of money can buy. Amen. +

_____

Marga de Jesus, OLA Social Communications Ministry

OLA Lakbay Biblia - Catholic Bible Course

Mon, 22 Aug 2022 12:37:34 GMT

Let us face the New Normal Together by going back to the Basics of Our FAITH!

Everyone is invited to attend this Catholic Bible Course "OLA Lakbay Biblia." set for 12 sessions (2 hours per session/once a week) starting September 15, 2022 from 7 to 9 p.m. to be held at the OLA Parish Church.

I. OBJECTIVES:

A. Experience the dynamics of learning and relearning Salvation History through a Foundational, simplified, joyful, and knowledge filled Bible Course.

B. Provide opportunity to review Basic Catechism Inputs and how these teachings of our Mother Church can enliven their relationship with God and with one another.

C. Get participants fully engaged through the use of stories, group discussions and faith sharing.

II. WHO CAN JOIN?

OLA Parishioners and Church Workers

III. SCHEDULE:

IV. HOW TO REGISTER:

If you are a member of any mandated Church Group, register with your Head/ President/ Chairman.
If a relative / friend of any Church Organization Member, you may register with the Head, President, Chairman.
If you have no affiliation with any Member, please proceed to the Parish Office.

V. REGISTRATION FEE:

Learning Investment costs Three Hundred Pesos (P300.00) for the entire 12 Sessions inclusive of Handouts.

50% or P150.00 will be shouldered by the Parish. The remaining balance will be shouldered by the enrollee.

Why does the Lord seem indignant to some people? | A Reflection for the 21st Sunday in Ordinary Time

Sun, 21 Aug 2022 07:37:48 GMT

“Make every effort to enter through the narrow door, because many, I tell you, will try to enter and will not be able to. " - Luke 13:22-30

21ST SUNDAY IN ORDINARY TIME

First Reading: Isaiah 66, 18-21 | Psalm: Psalm 116, 1. 2 | Second Reading: Hebrews 12, 5-7. 11-13

Gospel: Luke 13, 22-30

____

A blessed Sunday to all! Why does the Lord seem indignant to some people? Does he spurn his servants and forget them? Far from it! Instead, the Lord says, “Some are last who will be first, and some are first who will be last." There are indeed many people who serve the Lord and His Church, but their hearts are not with Him. Deep within their hearts, there is pride, and a desire to be seen that they are the “good ones” in the sight of many. This is not the heart of a true servant of God. Those who serve God genuinely, has God in their minds and hearts as they serve Him. They do not care if they get recognition or applause from people. All their care about is that they have done their duties and that they did it well. This is what the Lord means that “some are first who will be the last”. Yes, those who serve God seem to be in the prime position in the Church. We see all the time, in the liturgy and in various events of the Church. They appear to be always in the frontline. However, once they become blinded by being always close to God in such a way that they think of themselves as above the rest, then their luster and glory diminishes too.

We must focus always on God and in Him alone. For He created for us to love and serve Him and our fellow men. In these two lies our very purpose in life. Love is best expressed in giving and in serving. God created us in such a way that our hearts are fully satisfied when we give more of ourselves to others. If we are doing this truthfully, with no selfish intentions or motivations, God in turn bring back all these graces to us – far more than what we have given Him. He fills us and He satisfies our souls in a way that the world cannot. If we are content with being unnoticed, in His time, God will lift us up. This may not happen on earth but in heaven – where we will attain our permanent glory with Him; one that could not be taken away from us and one that is achieved by a heart that truly loved God and others without regard for himself. Amen. +

Marga de Jesus, OLA Social Communications Ministry

WHY THE LORD SPEAKS OF DIVISION? | A Reflection for the 20th Sunday in Ordinary Time

Sun, 14 Aug 2022 06:01:54 GMT

“I have come to set the earth on fire, and how I wish it were already blazing!" - Luke 12, 49-53

Readings for the 20th Sunday in Ordinary Time

First Reading: Jeremaiah 38, 4-6. 8-10 | Responsorial Psalm: Ps 39, 2. 3. 4. 18

Second Reading: Hebrews 12, 1-4 | GOSPEL: Luke 12:49-53

Reflection:

In today’s Gospel, why does the Lord speak about division? Why will Jesus, the Prince of Peace, speak about things such as feud within family members? Dear brothers and sisters, it is not that our Lord wants a fight or division for non-sense things. He is indeed the God of Peace, but He is also Truth Himself. God wants us to fight for the truth. For example, we see that our loved one is heading towards a path of sin – gambling, adultery or cheating, laziness or evading their responsibilities among many others, we know that these are not in accordance with God’s teachings. Hence, these are destructive and not in line with the truth of God which is always good. We have the responsibility to call them out of their sinfulness and bring them back to God. We, Catholics, shall know the truth and be prepared to defend it even within our family. When we uphold these truths, it is sometimes inevitable that people even those closest to us, will disagree with us.

What do you think will be the reaction of those who we reprimand? Like what prophet Jeremiah experienced in the first reading, they will probably hate us. Most of the time, they won’t like being told what to do as they remain attached to sin and vices. This is why there will be divisions. However, this is what the Gospel means today - it is better that we endure hatred from our kinsmen, if that is the cost of bringing them back to the path of goodness and consequently, their freedom from sin. That way, we will gain much more than what we thought we lost such as their favor. In time, by God’s grace and through our persistence in prayers, they will be enlightened and find their way back to God. We shall not lose hearts brothers and sisters, even if fighting for truth and the good brings about division. This division is temporary, and God will rescue us in whatever circumstances we find ourselves in. For as long as we obey Him, we shall always find grace and strength in Him our God who is forever faithful. Amen. +

_____

Marga de Jesus, OLA Social Communications Ministry

How READY are we for eternal life? | A Reflection on the Gospel for the 19th Sunday in Ordinary Time

Sun, 07 Aug 2022 03:23:47 GMT

"Blessed are those servants whom the master finds vigilant on his arrival. " - Luke 12:32-48

Readings for the 19th Sunday in Ordinary Time

First Reading: Wisdom 18:6-9 | Responsorial Psalm: Ps 33:1, 12, 18-19, 20-22

Second Reading: Hebrews 11:1-2, 8-19 | GOSPEL: Luke 12:32-48

REFLECTION

In today’s Gospel, Jesus talks about preparedness and alertness. What do we aim for in this life? What do we prepare for? Our life consists of many little preparations. This includes preparing to go to work or to school daily. Every food we eat is also prepared either by someone outside or at home.

We are already “experts” in various kinds of preparations in the secular world. How about our preparation for eternal life? What are we doing for this? Our spiritual preparation consists in what Jesus says as giving alms and in giving what we can to the poor. Our preparation is contrary to what the world dictates wherein materialism prevails. What the world says is that we should always cater to our every whim and need because we deserve being pampered. The true message of the Gospel is contrary to this. While the world always pushes us to our selfishness, the Word of God urges us to give ourselves for God and for others. When we have the courage to do so, then our reward is not anymore earthly but heavenly. It is only then we can gain true treasure in heaven – God Himself and our eternal life with Him. When we have learned to give ourselves day by day to God and to others through service or time, words or prayers, and material goods or money/alms, then we have heaven as our inheritance.

It is by doing what we can in any of these, that we become true children of God in word and in deed. The question is which one do we choose? Do we have the courage to choose it? If we do not yet have it, then we shall ask God for it. We must also continue to pray to Him to sustain us for all alone we can do nothing.

____

Marga de Jesus, OLA Social Communications Ministry

WHAT TRULY MATTERS | A reflection for the 18th Sunday in Ordinary Time

Sun, 31 Jul 2022 07:19:41 GMT

A reflection for the 18th Sunday in Ordinary Time

What is our focus in life? What truly matters to us in this life? These are the questions we need to ask ourselves from time to time. Otherwise, we will lose our direction in life on why we live and for what. However, as Christians, one thing is clear - we were made by God, and He created us for a purpose. This purpose does not only begin and end in material possessions or worldly matters such as position, power, and money. These are the things that matter the most in the world but a true Christian puts God over all these things. Why is that? It is because the Earth is not our permanent home. There is still a far higher place that awaits us, and this is God’s Kingdom in heaven. This is what we must focus on. This is what we must work for that we may inherit as true sons and daughters of God. How?

First, we must be selfless and give part of our possessions to the needy and the poor, especially those that are more than what we need. This way, we will know that the true joy lies not in accumulating possessions but in giving them out for our less fortunate brothers. Second, we must battle ourselves against constant greed, desires, and pursuits of worldly things in excesses. When we give up quality time for our loved ones, as well as charity towards others in exchange for more money, vain or useless things, then we know that we are focusing on the wrong things which matters the least in the context of eternal life.

We could only win this constant fight and struggle through Christ our Lord for the battle is against the evil spirits and the flesh. It is not a typical battle that we see and experience on Earth. We could only be victors against all evil and temptations through the Holy Eucharist and the sacrament of confession. May we depend on God and ask for His help always. Amen. +

___

Marga de Jesus, OLA Social Communications Ministry

OLA PPCRV Volunteers take action this 2022 National and Local Elections

Thu, 12 May 2022 11:18:45 GMT

MARIKINA CITY - A day before the national elections, the Parish Pastoral Council for Responsible Voting or PPCRV volunteers attended the send-off mass that was held at 8:00 am presided by Fr. Sandy Añonuevo. Before the final blessing, they recited the “Panatang Maka-Pilipinas” then afterward, holy water was sprinkled upon them as a tangible sign of blessing for their mission the next day. What is the PPCRV and what does it do?

Oath taking and send-off mass of OLA PPCRV Volunteers presided by Rev. Fr. Sandy Añonuevo last May 8, 2022 at the Diocesan Shrine and Parish of Our Lady of the Abandoned

According to their official website:

“PPCRV is a national parish-based political but non-partisan lay movement that works assiduously for Clean, Honest, Accurate, Meaningful, and Peaceful elections. PPCRV was born from that joyful shock of recognition that we the laity mattered. That we mattered very much. That was in the Second Plenary Council of the Philippines (PCP II) from January 20 to February 17, 1991.”

It further adds:

“Such gatherings of the Catholic Church hierarchy were previously participated in only by the ordained. But PCP II was different. It invited lay participants, some 145 women, and men from various demographic realities.”

Church's Role during Elections

The Church’s role in the election is first expressed in prayers and the Holy Masses where she prays for an honest, clean, and peaceful elections. This act of constant prayer of the Church is a recognition of the supreme power of God most especially in our secular and societal affairs. However, the Church did not stop only at praying. Furthermore, she intensified her expression of deep love and support for the nation through her service through the PPCRV.

OLA PPCRV Volunteers take action on the schools assisting our voters to help them proceed to their corresponding clustered precincts.

Last Sunday was also the fourth Sunday of Easter which is always celebrated as the “Good Shepherd Sunday”. The Gospel according to John focuses on Jesus as our Good Shepherd. In the readings, we found Jesus saying, “My sheep hear my voice; I know them, and they follow me. I give them eternal life, and they shall never perish.”

Fr. Sandy talked about how to know the True Shepherd as the sheep of His flock. He further shared in his homily that this is made possible through prayer and perseverance in prayer. Prayer is, after all, our first and foremost communication with God who is our Good Shepherd. Now, as we are at the critical point of choosing who will govern our country for the next several years, it is something that we need to reflect upon with God as our Model.

(Photos/Gabriel Cedrick Victorino and Dan Raphael Cruz)

2018 World Communications Day

Thu, 05 May 2022 13:48:27 GMT

2018 World Communications Day: Eradicate Fake News, Seek God for the Truth!

Nowadays, no one is spared from the spread of fake news, a seem-to-be endless plague that seeks division, deception, and worse, chaos. The maladies seem to continue even in our personal spaces, and the number one targets are our social media accounts. Numerous sites harbor misinformation-spliced and fabricated videos and photos.

If we do not verify the veracity of its sources, we will end up like many others who fall into the trap of misinformation.

Eradicating Fake News

Pope Francis, in his message for World Communications Day that was published in 2018, offered a way on how to eradicate the spread of misinformation:

”… The most radical antidote to the virus of falsehood is purification by the truth.”

At this point, what Pope Francis suggests is that we need to seek truth because it calls for communion, a relationship that demands discernment. Seeking truth will truly expels us from the mockery of misinformation.

Another good point from Pope Francis' message is that journalists as the protectors of news have their mission not just to inform people but to form people- by ensuring pieces of information communicated are from real sources.

Seeking the Truth

It is when we seek the truth, we also seek the one and true God: “I am the truth” (John 14:6). God, Himself is the channel of fairness, and justice. If we allow ourselves to follow God, we are allowing Him to enrich our minds and souls, a gift that seeks both sides and not just favors one side, a gift most often we forget- dialog.

When we seek truth, we seek God. God promotes peace, goodness, and trust. His words are truthful and intend no harm nor division. The 2018 World Communications Day reminds us to engage in healthy dialog where there's no room for misinformation to grow.

The truth will set you free (John 8:32), if we seek God, we are also seeking truth.

Arvin Valencia

NOTE: This post was originally published from the Diocese of Antipolo website in 2018.

OLA's First Liturgical Seminar: The Holy Eucharist- Reflections of Our Daily Lives

Tue, 03 May 2022 10:18:30 GMT

There is Jesus among us. He dwells among us amid our life's turbulence and uncertainties.

March 26, 2022, OLA Parish , Marikina City - The Diocesan Shrine and Parish of Our Lady of the Abandoned held its very first liturgical seminar that focuses on the meanings and roles of the Holy Eucharist in our daily lives

The theme of the 1st liturgical seminar is Rekindling the Passion to Serve . The seminar serves as a renewal of ministries' service to the parish. An estimate of 315 parish servers attended the liturgical meeting, including the Lectors and Commentators, Music Ministry, Eucharistic Lay Ministers, Knights of the Altar, Ushers, Mother Butler, and Social Communications.

Reverend Father Lamberto Ramos, Shrine Rector and Parish Administrator, started the seminar with the emphasis on the three objectives:

1. Revisit the basic Teachings of the Church regarding the Sacrament of the Holy Eucharist for a shared understanding and appreciation of the Holy Eucharist.

2. Contribute to the enhanced commitment of the Laity to Eucharistic Service through a review of the different roles in the celebration of the Liturgy of the Mass.
3. Rekindle the passion to serve among Mass Servers.

Monsignor Enrico Santos from the Diocese of Malolos led the seminar as the prime speaker. Together with Monsignor Santos are Fr. Egy Ignacio and Bro. Lex Carreon.

Holy Eucharist: Food for the Journey

The discussion was divided into two. The first one is the Holy Eucharist as Food for the Journey. Monsignor Santos opened his discussion with a statement: "Salamat sa Diyos, buhay pa tayo... bawat araw, biyaya ng Diyos."

And then he asked this question: "Bakit kaya ginising pa ako ng Diyos at binigyan pa ng bagong araw?" . This question is then led to the answer of Life's mission and role that are needed to accomplish. "Hindi pa tapos ang Diyos sa akin."

"Iisang katawan, ibat'-ibang gampanin, - 1 Cor 12:12-27" . Monsignor Santos compared this in our service to parish ministries. He said everyone has a vital role in every ministry.

He also mentioned human limitations and posted these questions: "Paano kung pagod na o sobrang stressed na?...kakasawa na? lowbat na?" Monsignor Santos compared these instances to Prophet Elijah, who desires to die due to his tiredness.

He ended this part with these verses:

"Lord, to whom shall we go? -John 6:68"

"Come to me, all you are weary and burdened, and I will give you rest. - Matthew 11:28"

Holy Eucharist: Sacrament and Sacrifice

Death sustains life

Monsignor Santos explained the meaning and importance of the Sacrament: Outward sign for inward grace instituted by Christ, for our sanctification. The Bread, Wine, Rituals and Prayers, Altar and Vestments, and the Priest and Community- all for the Love of God.

Monsignor Santos also reminded everyone that the Eucharist is the Source and Summit of the Christian Life . But how can we obtain food?

Sacrifice. Monsignor Santos further explained these during the Consecration of the Bread and Wine. Do we warmly welcome Jesus Christ during communions? Monsignor Santos ended this portion with a reminder that worship is the heart of our religion, and the heart of worship is sacrifice.

To cap the 1st liturgical seminar, ministries were then proceeded to back-to-back group discussions. It is then followed by the Renewal of Commitment by all Mass Servers.

Arvin Valencia | OLA SoCom

Fr. Lambert: Full Cycle of Vocation

Wed, 27 Apr 2022 21:01:59 GMT

olamarikina

Paggunita kay San Blas, Obispo at Martir | Pebrero 3

Gaya ni San Blas, huwag nawa tayong mag-alinlangang ipagtanggol ang ating pananampalataya. Huwag tayong matakot sa pangungutya o pag-uusig.

“PAG-AALAY SA DIYOS” | Kapistahan ng Pagdadala kay Hesus na Panginoon sa Templo

Kapag binigay natin nang buo ang sarili at buhay sa Diyos upang ang plano Niya ang masunod, magkakaroon tayo ng kasiyahan, kapanatagan ng loob at kapayapaan na hindi natin matatagpuan makuha man natin ang lahat ng yaman sa mundo.

ANG KARUNUNGAN NI SANTO TOMAS DE AQUINO | Enero 28

Makikita ang karunungan sa ating buhay kung ginagamit natin lahat ng ating kakayahan at kaalaman para sa papuri sa Panginoon at upang tulungan ang iba na mapalapit sa Kanya.

PAGGUNITA KAY SAN FRANCISCO DE SALES | Enero 24

Si San Francisco ng Sales ay isang obispo at pantas ng Simbahan. Siya ay kilala bilang “the gentleman saint”.

ANG PANININDIGAN NI SAN SEBASTIAN | Enero 20

Maaaring hindi natin nararanasan ang pagdurusa na naramdaman ng santo na ating ginugunita ngayon, ngunit tayo ba ay patuloy na naninindigan sa ating pananampalataya?

“PAGIGING ANAK NG DIYOS” | Kapistahan ng Panginoong Hesus, Ang Banal na Sanggol

Malapit sa puso ng mga Pilipino ang debosyon sa Señor Sto. Niño. Sa wikang Ingles, ang ibig sabihin nito ay “Holy Child”. Ang “Holy Child” na ito ay walang iba kundi si Hesus.

ANG DEDIKASYON NI SAN ANTONIO | Enero 17

Isa sa kanyang sikreto sa kabanalan ay ang pagdarasal sa Diyos sa maraming beses sa isang araw, lalo na oras ng temptasyon mula kay Satanas.

PAGGUNITA KAY SAN ARNOLD JANNSEN, PARI | Enero 15

Tuwing ika-15 ng Enero ay ginugunita ng Simbahan ang kabanalan ni San Arnold Jannsen. ﻿

“PAGSISIMULA NI HESUS” | Kapistahan ng Pagbibinyag sa Panginoon (K)

Ang pagbibinyag ni Juan Bautista kay Hesus ay hudyat ng simula ng pampublikong ministeryo ng ating Panginoon. Magsisimula na ang tatlong taon Niyang pamamalagi sa mundo upang magpagaling ng mga maysakit, magpalayas ng demonyo at mangaral ng Mabuting Balita.

KAPISTAHAN NG POONG JESUS NAZARENO | Enero 9

Nakikita ng mga tao ang kanilang paghihirap sa paghihirap ng Panginoon. Dahil sa Kanya, nararamdaman ng bawat deboto na mayroong Diyos na pwede nilang lapitan – Diyos na handang dumamay sa kanilang pinagdaraanan at nakaiintindi sa kanilang nararamdaman.

“PAGBABAGO NG MUNDO” Enero 5, 2025 | Dakilang Kapistahan ng Pagpapakita ng Panginoon

Nagpakita na ang Panginoon sa atin. Ipinakikila Niya ang sarili bilang Hari ng mga hari.

“MAGALAK KA!” | Ikatlong Linggo sa Panahon ng Pagdating ng Panginoon

Sa ebanghelyo natin ngayon, tinuturuan tayo ni San Juan Bautista na magbigay sa mga hindi natin kakilala - doon sa mga hindi tayo mabibigyan pabalik. Sila rin ay kasama sa panahon ng Kapaskuhan. Sila rin ay mahal ng Diyos, inaanyayahan din tayong mahalin at bigyan sila ngayon.

ANG PURONG PAG-IBIG AYON KAY SAN JUAN DE LA CRUZ | Disyembre 14

Ang purong pag-ibig ay ang pagmamahal sa Diyos, hindi dahil sa may nakukuha tayo sa Kanya, kundi dahil ito ang kalooban ng Diyos at nakalulugod sa Kanya.

PAGGUNITA SA MAHAL NA BIRHEN NG GUADALUPE | Disyembre 12

Sa pagdiriwang natin ng kapistahang ito, tularan nawa natin ang Mahal na Birhen. Siya ay sumunod sa utos ng Diyos na maging Ina ni Hesus kahit na hindi niya lubusang nauunawaan ang mangyayari.

DAKILANG KAPISTAHAN NG KALINIS-LINISANG PAGLILIHI SA MAHAL NA BIRHENG MARIA | Disyembre 9

This is a subtitle for your new post

“PAGLILIGTAS NG DIYOS” | Ikalawang Linggo sa Panahon ng Pagdating ng Panginoon

This is a subtitle for your new post

PAGGUNITA KAY SAN AMBROSIO, OBISPO AT PANTAS NG SIMBAHAN | Disyembre 7

This is a subtitle for your new post

ANG AMBISYON NI SAN FRANCISCO JAVIER | Disyembre 3

“Para saan pa ang pagiging mayaman at tanyag natin kung hindi naman maliligtas ang ating kaluluwa?”

“PAGHIHINTAY KAY HESUS” | Unang Linggo sa Panahon ng Pagdating ng Panginoon

Huwag nating kalimutan ang may kaarawan – si Hesus. Nais Niyang maghanda tayo sa paggunita sa Kanyang pagdating sa pamamagitan ng mas maraming oras sa Kanya para pasalamatan Siya sa ating buhay; magsuri ng sarili at mga pagkululang sa Kanya.

SAN ANDRES, APOSTOL | Nobyembre 30

Marapat lang na ipinagdiwang natin ang pagkamartir ni San Andres. Ang kanyang mga huling sandali sa mundo ay buod ng katapatan niya sa ating Panginoong Hesukristo.

“KRISTONG HARI” | Dakilang Kapistahan ng Pagkahari ng Panginoong Hesukristo sa Sanlibutan (B)

Naroroon ang Kaharian ng Diyos kung saan naghahari ang Kanyang pag-ibig, hustisiya at kapayapaan.

SANTA CECILIA, DALAGA AT MARTIR | Nobyembre 22

Siya ay umawit ng awitin na para sa Diyos habang siya ay pinahihirapan hanggang mamatay.

ANG PAG-AALAY NI MARIA NG KANYANG SARILI | Nobyembre 21

Ang pagpasok ni Maria sa templo ng Diyos ay nagrerepresenta kung paanong tayo ay tinatawag na lumapit sa Kanya na nananahan sa Templo ng ating katawan.

“PAGHAHANDA”| Ika-33 Linggo sa Karaniwang Panahon (B)

Habang tayo’y naghahanda sa nalalapit na pagtatapos ng kalendaryo ng ating Simbahan, pagninilayan natin ang paghuhusga ng Diyos at ang wakas ng mundo. Dalawa ang paghuhusga na ating mararanasan. Isa sa wakas ng ating buhay at isa sa wakas ng mundo.

SAN JOSAFAT, OBISPO AT MARTIR | Nobyembre 12

Ang dugo ni San Josafat ay tulad ng isang binhi na ginamit ng Diyos upang pagyabungin at patatagin ang pagkakaisa sa Roma.

ANG PAGIGING INSTRUMENTO NI SAN MARTIN NG TOURS | Nobyembre 11

Nagbago ang kanyang nanay at pinangunahan ni San Martin ang pagpapatayo ng maraming mga tahanan para sa mga monghe at mga mabuting ehemplo ng pagdarasal at pagsisilbi sa Diyos.

“BUKAS PALAD” | Ika-32 Linggo sa Karaniwang Panahon

Ang tunay na pagbibigay ay may kalakip na pag-ibig, hindi pagmamalaki. Ang lahat ng sa atin ay mula sa Diyos. Binabalik lamang natin ito kapag tayo ay nagbibigay sa simbahan o sa mga nagugutom.

Kapistahan ng Pagtatalaga sa Palasyong Simbahan sa Laterano, Roma | Nobyembre 9

Ayon sa sulat ni San Pablo sa mga taga-Corinto, tayo ay templo ng Diyos at naninirahan sa atin ang Kanyang Espiritu. Kaya dapat tayong maging banal sa ating pagkilos at pananalita.

“PAG-IBIG ANG KAILANGAN” | Ika-31 Linggo sa Karaniwang Panahon (B)

Kung mayroon tayong pag-ibig na mula sa Diyos, matututuhan nating mahalin ng tunay ang Diyos, kapwa at sarili. Ganyan dapat ang pagkakasunod-sunod subalit sa mundo ngayon, tila nabaliktad na.

Paggunita sa Lahat ng mga Pumanaw na Kristiyano | Nobyembre 2

Ang buong buwan ng Nobyembre, lalo na ang ika-2 ng Nobyembre, ay itinalaga ng Simbahan bilang paggunita at pananalangin para sa lahat ng yumaong Kristiyano.

ANG KADAKILAAN NG MGA SANTO | Nobyembre 1

Binigyan sila ng grasya at lakas ni Hesukristo, hindi lamang upang magtagumpay sila sa kanilang hangarin na makasama Siya sa Kanyang kaharian, kundi upang magbigay ng pag-asa sa atin.

KAPISTAHAN NINA SAN SIMON AT SAN JUDAS TADEO | Oktubre 28

Nawa’y tayong lahat ay patuloy na magpakita ng matibay na dedikasyon at pananampalataya sa Diyos tulad ng ipinakita nina San Simon at San Judas.

“SIGAW NG PUSO” | Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon (B)

Nais Niyang hilumin tayo hindi lamang sa pisikal na karamdaman kundi lalong lalo na sa sakit ng puso at kaluluwa – ang kasalanan. Ito ay isang uri ng pagkabulag na hindi pisikal kundi espirituwal – ang hindi na makita ang ating pagkakasala at pagkukulang sa Diyos.

SAN JUAN PABLO II, PAPA | Oktubre 22

Si Kardinal Karol Wojtyla ay kilala bilang San Juan Pablo II. Nahalal siya bilang ika-264 na Santo Papa ng Simbahang Katolika.

“KABABAANG-LOOB”| Ika-29 Linggo sa Karaniwang Panahon (B)

Ang tunay na naglilingkod ay Diyos lalo ang pinararangalan, hindi ang sarili. Manalangin tayo sa Diyos na bigyan tayo ng tunay na kababaang-loob.

SAN PABLO NG KRUS | Oktubre 19

Ang pananalangin at pagbaling ng ating tingin kay Hesus na nakapako ang nagpapalakas sa atin.

SAN LUCAS, MANUNULAT NG MABUTING BALITA | Oktubre 18

Bagama’t hindi kasama si San Lucas sa labindalawang apostol, siya naman ay kumilos kasama nila.

Paggunita kay San Ignacio ng Antioquia, Obispo at Martir | Oktubre 17

Tulad ni San Ignacio ng Antioquia, sana ay mas piliin nating manindigan para sa Diyos at pananampalataya, kahit na ang maging kapalit nito ay ang ating sariling buhay.

Paggunita kay Santa Margarita Maria Alacoque, Dalaga | Oktubre 16

Higit na nakilala ang santong ito dahil sa ilang beses na pangitain ni Hesus sa kanya. Ipinakita ni Hesus ang Kanyang puso kay Santa Margarita Maria Alacoque. Ito ay nag-aalab tanda ng matinding pagmamahal para sa sanlibutan ngunit sugatan dahil sa pagkakasala.

ANG BUHAY PANALANGIN NI SANTA TERESA NG AVILA | Oktubre 15

Tuwing ika-15 ng Enero ay ginugunita ng Simbahan ang kabanalan ni San Arnold Jannsen.